ال‌جی؛ اسب تروای کره‌ای در خانه‌های ایرانی؟

گروه اقتصادی: شرکت ال‌جی، نامی که سال‌ها با شعار "زندگی خوب است" (Life's Good) مهمان خانه‌های ایرانی بود و تلویزیون‌هایش به پنجره‌ای برای تماشای جهان در اتاق‌های نشیمن ما تبدیل شد، اکنون با دو اتهام تکان‌دهنده روبرو است که تصویر خوشایند این برند را به چالش می‌کشد. اولین اتهام، یک تخلف مالی عظیم و فرار از پرداخت حقوق دولت و ملت ایران است و دومین اتهام، که بسیار نگران‌کننده‌تر است، احتمال تبدیل شدن همین تلویزیون‌ها به ابزاری برای جاسوسی و نقض حریم خصوصی بیش از ۱۰ میلیون خانوار ایرانی است. این دو پرونده، ال‌جی را نه در جایگاه یک فروشنده، بلکه در جایگاه یک متهم قرار می‌دهد.

به گزارش بولتن نیوز، همانطور که مخاطبان قدیمی بولتن نیوز در جریان هستند، شرکت ال‌جی در دوران فعالیت گسترده خود در ایران، از پرداخت مالیات واردات بخش قابل توجهی از محصولات خود سر باز زده است. این بدهی مالیاتی که با نرخ دلار امروز به ده‌ها هزار میلیارد تومان می‌رسد، پولی است که باید صرف زیرساخت‌ها، بهداشت، آموزش و نیازهای اساسی کشور می‌شد اما هرگز به خزانه دولت واریز نشده است. در شرایطی که اقتصاد ایران تحت فشار تحریم‌های شدید قرار دارد، این فرار مالیاتی از سوی یک شرکت بین‌المللی نه تنها یک تخلف قانونی، بلکه نوعی بی‌مسئولیتی در قبال بازاری است که سال‌ها از آن سودهای کلان برده است.

اتهام دوم، ابعاد ماجرا را از یک تخلف اقتصادی به یک بحران امنیت ملی و حریم خصوصی تغییر می‌دهد. این احتمال مطرح شده است که تلویزیون‌های هوشمند ال‌جی، که در میلیون‌ها خانه ایرانی روشن هستند، به ابزارهایی برای جمع‌آوری اطلاعات مجهز شده‌اند. تلویزیون‌های هوشمند امروزی، تنها یک نمایشگر ساده نیستند؛ آن‌ها به اینترنت متصل‌اند، دارای میکروفون برای دریافت دستورات صوتی هستند و قادر به تحلیل عادات تماشای کاربر، اطلاعات شبکه و حتی داده‌های دیگر دستگاه‌های متصل به شبکه خانگی هستند.

بیشتر بخوانید:

این فرضیه که چنین داده‌هایی می‌تواند بدون اطلاع و رضایت کاربران جمع‌آوری شده و به سرورهای خارج از کشور ارسال شود، یک کابوس امنیتی است. چه اطلاعاتی جمع‌آوری شده است؟ عادات تماشای فیلم و سریال؟ مکالمات خصوصی در محیط خانه که توسط میکروفون دستگاه شنیده می‌شود؟ یا اطلاعات حساس‌تر مربوط به شبکه وای‌فای و دستگاه‌های دیگر؟ اگر این احتمال به واقعیت نزدیک باشد، ال‌جی نه تنها یک محصول، بلکه یک "اسب تروای" مدرن را به خانه‌های ما فرستاده است؛ دستگاهی با ظاهری جذاب که در درون خود، تهدیدی پنهان برای امنیت و حریم خصوصی شهروندان دارد.

پرونده ال‌جی یک نمونه کلاسیک و هشداردهنده از پیچیدگی‌های عصر فناوری است. از یک سو، با شرکتی روبرو هستیم که به تعهدات مالی خود در قبال یک کشور پایبند نبوده و از سوی دیگر، این نگرانی وجود دارد که محصولات همان شرکت، به ابزاری برای نقض گسترده‌ترین سطح از حریم خصوصی تبدیل شده باشند.

این ماجرا باید زنگ خطر را برای نهادهای نظارتی، قانون‌گذاری و امنیتی کشور به صدا درآورد. آیا استانداردهای دقیقی برای واردات و فروش دستگاه‌های هوشمند در ایران وجود دارد؟ آیا نظارت مستمری بر نحوه عملکرد نرم‌افزاری این دستگاه‌ها و ترافیک داده‌ای آن‌ها صورت می‌گیرد؟