آقای پزشکیان! بنزینی که در خاک خودمان می‌جوشد را با دلار ۱۹۰ هزار تومانی حساب نکنید / مگر با این حساب، ۵۰ درصد مردم را به زیر خط فقر نفرستادید؟

گروه انرژی،مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، در تازه‌ترین اظهارات خود با طرح این پرسش که «چه کسی گفته دولت باید بنزین ۱۳۰ هزار تومانی بخرد و بعد آن را ۱۵۰۰ تومان بفروشد؟» کوشید تا بار سنگین ناترازی‌های بودجه و معیشت را بر دوش یک معمای اقتصادی مبهم بیندازد. اما پیش از آنکه به دنبال پاسخ‌گوی این سؤال باشیم، شایسته است از خود ایشان بپرسیم: این عدد عجیب ۱۳۰ هزار تومان برای هر لیتر بنزین را از کجا آورده‌اید؟

به گزارش بولتن نیوز،آقای رئیس‌جمهور، اول از همه به ما بگویید که با کدامین جادوی اقتصادی، طی تنها دو سال، قیمت دلار را از حدود ۵۰ هزار تومان به مرز ۱۹۰ هزار تومان رساندید؟ بر اساس گزارش‌ها، قیمت دلار آمریکا در بازار آزاد ایران از ۱۸۷ هزار تومان فراتر رفته و به بالاترین سطح تاریخی خود رسیده است. نوسانات شدید ارزی، تخت‌طلاهای اقتصاد ایران را به لرزه درآورده و اکنون نرخ تبدیل دلار به تومان در برخی بازارها به ۱۹۰,۱۰۰ تومان نیز رسیده است. حال سؤال این است: مگر بنزینی که در پالایشگاه‌های داخلی و از نفت خام خودمان تولید می‌شود، قرار است با دلار ۱۹۰ هزار تومانی خریداری شود؟ مگر ما بنزین را از خارج وارد می‌کنیم که قیمت آن را به نرخ ارز بازار آزاد گره می‌زنید؟

دوم، اگر اصرار بر محاسبه به این شیوه دارید، آیا با این استدلال قبول نمی‌کنید که سیاست‌های اقتصادی دولت طی دو سال گذشته، بیش از نیمی از جمعیت کشور را به زیر خط فقر کشانده است؟ آمارهای رسمی و گزارش‌های بین‌المللی گواهی می‌دهند که جمعیت زیر خط فقر مطلق در ایران از ۱۶ میلیون به ۳۴ میلیون نفر رسیده است. بانک جهانی نیز پیش‌بینی کرده که نرخ فقر در ایران در سال ۲۰۲۶ به ۳۸.۸ درصد خواهد رسید و برخی برآوردها نشان می‌دهد که بیش از ۴۰ درصد جمعیت کشور زیر خط فقر مطلق به سر می‌برند. آقای رئیس‌جمهور، اگر عدد ۱۳۰ هزار تومان برای بنزین را با دلار ۱۹۰ هزار تومانی محاسبه می‌کنید، پس چرا انتظار ندارید که دهک‌های پایین جامعه توان تأمین معیشت خود را از دست بدهند؟

سوم و مهم‌تر اینکه به نظر می‌رسد اطلاعات نادرستی در اختیار شما قرار می‌گیرد. کل مصرف سوخت کشور روزانه حدود ۱۲۰ میلیون لیتر است که تماماً در پالایشگاه‌های داخلی تولید می‌شود. این نفت و بنزین، میراثی است که متعلق به مردم و انفال است و در اختیار هیچ قدرت مافیایی نیست. اگر ارزش نفت خام را از قیمت اعلام‌شده پالایشگاه‌ها کم کنیم، قیمت تمام‌شده بنزین به مراتب کمتر از ارقامی است که مطرح می‌شود. بر اساس برخی صورت‌های مالی پالایشگاه‌ها، هزینه تولید هر لیتر بنزین در سال ۱۴۰۴ حدود ۳۵۰۰ تومان اعلام شده است و حتی برخی تحلیل‌گران هزینه تمام‌شده را کمتر از ۳۰۰۰ تومان برآورد می‌کنند. در چنین شرایطی، عدد ۱۳۰ هزار تومان نه تنها اغراق‌آمیز است، بلکه تلاشی برای توجیه ناکارآمدی‌های مدیریتی و فرار به جلو محسوب می‌شود.

آقای پزشکیان، شما در حفره و چنبره کسانی افتاده‌اید که کمر همت بسته‌اند تا با دستان خودتان این کشور را به سمت سقوط اقتصادی و سیاسی پیش ببرند. عاملان نفوذی که همچون موریانه در ساختارهای اقتصادی رخنه کرده‌اند، در حال عصیان‌گری علیه منافع ملی هستند و بی‌محابا نظام را به آغوش آمریکا و اسرائیل تقدیم می‌کنند. صبر نیروهای انقلاب، سپاه، بسیج و ارتش نیز حدی دارد. تا دیر نشده، از این مسیر خطرناک بازگردید و به جای پرسش‌های بی‌پاسخ درباره بنزین ۱۳۰ هزار تومانی، پاسخگوی افزایش فقر، تورم افسارگسیخته و نابودی معیشت مردم باشید.

آقای رئیس‌جمهور، پیش از آنکه به دنبال پاسخ‌گوی این سؤال باشید که چه کسی دولت را به خرید بنزین ۱۳۰ هزار تومانی وادار کرده، بهتر است نگاهی به عملکرد تیم اقتصادی خود بیندازید. آیا می‌دانید مثلث عارف، میدری و پاکنژاد با دستور کدام جریان برانداز، طی سه سال اخیر دو پالایشگاه استراتژیک شازند و ستاره خلیج‌فارس را دو دستی تقدیم مافیای قدرت و ثروت کرده‌اند؟ پالایشگاه ستاره خلیج‌فارس به عنوان بزرگترین پالایشگاه میعانات گازی جهان، روزانه حدود ۴۵ میلیون لیتر بنزین تولید و بیش از ۴۰ درصد بنزین کشور را تأمین می‌کند. پالایشگاه شازند اراک نیز دومین تولیدکننده بزرگ بنزین کشور است. این دو پالایشگاه، سرمایه‌های ملی هستند که با اتکا به دانش و کار جهادی جوانان متخصص در این مرز و بوم ساخته شده‌اند.

اما در سایه غفلت و بی‌تدبیری، سهام این دو گنجینه ملی دست‌به‌دست می‌شود. واگذاری ۱۷.۹ درصد از سهام پالایشگاه ستاره خلیج‌فارس و معادل ۲۷ هزار میلیارد تومان از سهام پالایشگاه شازند به سازمان تأمین‌اجتماعی، در کنار ماجرای واگذاری پتروشیمی شازند با قیمتی پایین‌تر که انتقادات گسترده‌ای در فضای مجازی و بازار سرمایه به دنبال داشته، همگی سؤالات بی‌پاسخی را در اذهان عمومی ایجاد کرده است. این واگذاری‌ها در حالی رقم می‌خورد که سازمان خصوصی‌سازی موظف شده تکلیف اراضی این پالایشگاه‌ها را مشخص کند.

آقای رئیس‌جمهور، آیا این اقدامات در راستای منافع ملی است یا اینکه بستر را برای نفوذ و چپاول سرمایه‌های ملی توسط جریان‌های خاص فراهم می‌کند؟ مگر نه اینکه این پالایشگاه‌ها متعلق به همه مردم ایران است و نباید در سایه تصمیمات غیرشفاف، به بازیچه دست گروه‌های قدرتمند تبدیل شود؟ مردم نگرانند که مبادا این واگذاری‌ها، پیش‌زمینه‌ای برای خروج تدریجی دولت از حوزه‌های راهبردی و سپردن آنها به دست کسانی باشد که جز منافع شخصی خود، به هیچ چیز نمی‌اندیشند. تا دیر نشده، باید جلوی این روند خطرناک ایستاد و پاسخگوی افکار عمومی بود.