از اتهامزنی به رسانه تا مصادره دستاوردها؛ آقای میدری، بالاخره کدام روایت را باور کنیم؟
گروه اقتصادی،در حالی که پیشتر از سوی دفتر وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی نسبت به انتشار برخی اخبار مثبت درباره زیرمجموعههای این وزارتخانه در رسانهها واکنش نشان داده و موضوع «دریافت پول» از سوی رسانه مطرح شده بود، حالا همان موضوعات و نتایج، در روایت رسمی به عنوان دستاورد مدیریتی و حتی «افتخار نظام» معرفی میشوند؛ تناقضی که این سؤال ساده را پیش روی افکار عمومی قرار میدهد: اگر پیگیری و انتشار آن اخبار نادرست بود، چگونه همان پرونده امروز به عنوان دستاورد مطرح میشود و اگر درست بود، چرا رسانه بابت انتشار آن زیر سؤال رفت؟
آقای میدری! دیروز گفتید پول گرفتهاند، امروز میگویید افتخار نظام است؟
به گزارش بولتن نیوز،ماجرا از جایی آغاز میشود که بولتننیوز برای پیگیری یک پرونده مهم، سراغ اسناد و مستندات رفت و درباره اختلافات پتروشیمی جم و مهر گزارشهایی منتشر کرد.
در آن مقطع، به جای آنکه محور پاسخگویی، اسناد منتشرشده و اصل موضوع باشد، انتقادها متوجه رسانه شد و حتی از سوی دفتر وزیر کار موضوع دریافت پول برای انتشار اخبار مثبت درباره زیرمجموعههای وزارتخانه مطرح شد.
اما حالا ورق برگشته است.
همان پروندهای که رسانه برای پیگیری آن مورد انتقاد قرار گرفت، در روایت جدید به عنوان یکی از نتایج مهم همکاری و پیگیری مسئولان معرفی میشود.
اینجاست که یک سؤال ساده اما جدی شکل میگیرد:
اگر موضوعی که رسانه درباره آن گزارش داده، اساساً غلط و بیاعتبار بوده، چگونه امروز تبدیل به یک دستاورد رسمی شده است؟
و اگر گزارش و پیگیری رسانه درباره اصل موضوع درست بوده، چرا رسانهای که آن را دنبال و منتشر کرده، متهم شده است؟
ماجرای فنیوحرفهای؛ جوابیهای که سؤالهای تازه ساخت
جوابیهای که به جای پایان دادن به ابهامات، سؤالهای تازه ساخت؛ ۱۹ میلیارد تومان اختلاف از کجا آمد؟
این تناقض تنها به پرونده پتروشیمی جم و مهر محدود نمیشود.
در ماجرای اخیر منابع مسئولیت اجتماعی سازمان آموزش فنیوحرفهای نیز رسانه ابتدا درباره اعداد و نحوه هزینهکرد منابع سؤال مطرح کرد و سازمان در پاسخ، گزارشی ۶۹ صفحهای برای شفافسازی منتشر کرد.
اما بررسی همان سند رسمی نشان داد که برای فهم دقیق ارقام، باید میان اعتبار مصوب، اعتبار تخصیصیافته و مبلغ پرداختشده تفکیک روشنی وجود داشته باشد.
برای نمونه، در بخش منابع وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، ارقام ۱۷۲، ۵۵ و ۱۹ میلیارد تومان درج شده که جمع آنها به ۲۴۶ میلیارد تومان میرسد، در حالی که در جدول کلان، رقم ۲۲۷ میلیارد تومان به عنوان مبلغ پرداختشده درج شده است. این اختلاف لزوماً به معنای تخلف نیست، اما نیازمند توضیح روشن درباره ماهیت دو عدد است.
از سوی دیگر، بررسی دقیق گزارش نشان میدهد بخشی از ابهامات مطرحشده نیز ناشی از برداشت نادرست از جدولها بوده است؛ برای مثال رقم ۶۲۰ میلیارد تومان مربوط به منابع وزارت نفت است و از جمع ۴۵۰، ۹۰ و ۸۰ میلیارد تومان به دست آمده است.
پس اصل ماجرا روشن است:
رسانه باید سؤال کند، دستگاه باید پاسخ مستند بدهد و بعد هم رسانه حق دارد پاسخ را بررسی کند.
نه اینکه به محض طرح سؤال، خود رسانه تبدیل به موضوع پاسخگویی شود!
طنز تلخ ماجرا؛ رسانه هر کاری کند، باز هم مقصر است!
فرمول جدید ظاهراً اینگونه شده است:
رسانه سؤال میپرسد؛
دستگاه جوابیه میدهد؛
رسانه جوابیه را بررسی میکند؛
از داخل جوابیه سؤال جدید بیرون میآید؛
دستگاه دوباره توضیح میدهد؛
و در نهایت همه از «شفافیت» سخن میگویند!
فقط یک نفر در این میان باید ماشینحساب دست بگیرد؛
همان خبرنگاری که ظاهراً قرار بوده فقط خبر را منتشر کند!
یک روز گفته میشود چرا رسانه درباره عملکرد زیرمجموعه وزارتخانه خبر مثبت منتشر کرده است.
روز دیگر همان موضوع در کارنامه مدیریتی قرار میگیرد.
یک روز رسانه به خاطر پیگیری یک پرونده مورد حمله قرار میگیرد.
روز دیگر نتیجه همان پیگیری به عنوان موفقیت معرفی میشود.
یک روز سؤال درباره منابع مالی، «شبههافکنی» تلقی میشود.
روز دیگر همان اسناد تبدیل به ابزار «شفافسازی» میشوند.
این دیگر واقعاً نیازمند دورههای تخصصی است؛ شاید حتی سازمان آموزش فنیوحرفهای بتواند برایش یک کارگاه آموزشی برگزار کند!
مسئله، دعوا با رسانه نیست؛ مسئله پاسخگویی است
اگر خبر غلط است، سند ردکننده منتشر کنید.
اگر عدد اشتباه است، عدد صحیح را اعلام کنید.
اگر برداشت رسانه از سند نادرست است، بند دقیق سند را نشان دهید.
و اگر گزارش رسانه درست بوده، چرا باید رسانه به خاطر انجام وظیفه حرفهای خود متهم شود؟
رسانه قرار نیست دستگاه اجرایی را محکوم کند؛ وظیفه رسانه این است که سؤال بپرسد، سند منتشر کند و پاسخ مسئولان را مطالبه کند.
اتفاقاً اگر عملکرد یک دستگاه قابل دفاع باشد، بهترین راه دفاع از آن، شفافیت بیشتر است، نه حمله به رسانه.
آقای میدری؛ یک سؤال ساده
اکنون که برخی موضوعاتی که زمانی محل مناقشه بودند، در روایت رسمی به عنوان دستاورد معرفی میشوند، بد نیست وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی برای افکار عمومی روشن کند:
اگر رسانه در آن زمان اشتباه کرده بود، چرا امروز نتیجه همان موضوع به عنوان دستاورد معرفی میشود؟
و اگر رسانه در مسیر پیگیری موضوع درست عمل کرده بود، چرا به جای پاسخ به اسناد، اتهام متوجه رسانه شد؟
این سؤال درباره یک رسانه خاص نیست.
بحث بر سر یک اصل ساده است:
در نظام پاسخگویی، خبر خوب را نمیتوان به خاطر اینکه چه کسی منتشرش کرده مصادره کرد و خبر بد را هم نمیتوان صرفاً به خاطر اینکه چه رسانهای آن را منتشر کرده، بیاعتبار دانست.
اگر دستاوردی حاصل شده، مبارک مردم و کشور؛ اما سهم رسانهای را که برای رسیدن به آن موضوع را پیگیری و مطالبه کرده نیز نمیتوان با یک جوابیه از تاریخ حذف کرد.
وگرنه داستان تبدیل میشود به این:
دیروز: «پول گرفتهاید؟»
امروز: «افتخار نظام است!»
فردا: «این دستاورد مدیریت ماست!»
و خبرنگار هم گوشهای نشسته و با ماشینحساب حساب میکند:
بالاخره ما پول گرفتیم، پول دادیم، یا فقط سؤال پرسیدیم؟!
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
