بیتالمال زیر چرخ پروژههای بینظارت؛ چرا دادستانی وارد نمیشود؟
گروه اقتصادی: دو پرونده جنجالی در شمال آذربایجان شرقی، افکار عمومی را با پرسشهای جدی مواجه کرده است؛ از اجرای پروژههای عمرانی پرهزینه و غیراستاندارد در اهر تا تداوم ورود میلیونها لیتر پساب آلوده معدن مس سونگون به رودخانههای منطقه. در هر دو پرونده، ردپای ضعف نظارت، بیتوجهی به هشدارهای کارشناسی و سکوت مسئولان به چشم میخورد؛ موضوعی که مطالبه ورود فوری دستگاه قضایی و نهادهای نظارتی را بیش از پیش پررنگ کرده است.
به گزارش بولتن نیوز، پروژه کمربندی غربی اهر که با هدف ساماندهی ترافیک خودروهای سنگین و با مشارکت شرکت مس اجرا شده، این روزها بیش از آنکه نماد توسعه باشد، به نماد پرسشهای بیپاسخ درباره نحوه هزینهکرد منابع عمومی تبدیل شده است.
بررسیهای میدانی و تصاویر منتشرشده نشان میدهد بخشهایی از این مسیر از میدان شهید یارپرور تا تقاطع یاغبستلو بدون رعایت حداقل استانداردهای فنی و مهندسی اجرا شده و در مواردی عملیات آسفالتریزی مستقیماً بر روی خاک نباتی صورت گرفته است. وضعیتی که کارشناسان از آن به عنوان مصداق آشکار اتلاف منابع عمومی یاد میکنند.
خیابان احداثی شهرک شیخ شهابالدین به نیروگاه نیز شرایط مشابهی دارد و گزارشهای متعدد از ضعف زیرسازی و اجرای غیراصولی حکایت میکند.
انتشار اسناد و مکاتباتی از سوی یکی از اعضای شورای شهر اهر که نشان میدهد برخی تذکرات پس از اجرای پروژه مطرح شدهاند، نهتنها ابهامات را کاهش نداده بلکه پرسشهای تازهای را پیش روی افکار عمومی قرار داده است.
مطابق بند ۲۳ ماده ۷۱ قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور، نظارت بر اجرای طرحهای شهری از وظایف اصلی شورای شهر است. با این حال شهروندان میپرسند اگر تخلفی رخ داده، چرا شورا در زمان اجرا مانع آن نشده است؟ فرمانداری و سایر دستگاههای نظارتی در این مدت چه نقشی داشتهاند؟ و مهمتر از همه، چرا دادستانی به عنوان مدعیالعموم هنوز به این موضوع ورود نکرده است؟
از سوی دیگر، همزمان با محرومیت بسیاری از محلات اهر از امکانات اولیه شهری، این پرسش نیز مطرح است که آیا برای چنین پروژههایی نیازسنجی کارشناسی انجام شده بود؟ آیا اولویتهای واقعی شهر در تخصیص منابع لحاظ شده است؟ و آیا تغییرات احتمالی در ارزش و مالکیت اراضی اطراف این پروژهها مورد بررسی نهادهای نظارتی قرار گرفته است؟
اما در سوی دیگر استان، پروندهای به مراتب بزرگتر و نگرانکنندهتر جریان دارد؛ پرونده آلودگی گسترده رودخانه ایلقیناچای و پیامدهای فعالیت معدن مس سونگون.
کارشناسان محیط زیست سالهاست نسبت به انباشت عظیم باطلههای معدنی در حوزه آبریز رودخانههای سونگونچای، پخیرچای و ایلقیناچای هشدار میدهند. هشدارهایی که امروز با افزایش غلظت فلزات سنگین در منابع آبی منطقه رنگ واقعیت به خود گرفته است.
براساس اظهارات مسئولان محیط زیست استان، مجتمع مس سونگون از مدتها پیش مکلف به احداث و تجهیز تصفیهخانه برای مدیریت پسابهای آلوده شده بود. با این حال، با وجود اخطارهای رسمی و تعیین ضربالاجلهای متعدد، روند اجرای این تکلیف با تأخیرهای قابل توجه مواجه شده است.
اکنون حدود ۱۵ ماه از صدور اخطاریههای زیستمحیطی و ماهها از پایان مهلتهای تعیینشده گذشته، اما افکار عمومی هنوز پاسخی روشن درباره زمان بهرهبرداری از تصفیهخانه و میزان کاهش آلایندگی دریافت نکرده است.
در این میان، میلیونها لیتر پساب آلوده حاوی فلزات سنگین همچنان وارد ایلقیناچای شده و در نهایت به رودخانه ارس میریزد؛ رودخانهای که حیات انسانی، کشاورزی و زیستمحیطی بخش وسیعی از منطقه به آن وابسته است.
اکنون مطالبه اصلی شهروندان و فعالان مدنی روشن است؛ شفافسازی، پاسخگویی و برخورد قانونی با هرگونه قصور یا تخلف احتمالی.
پرسش اینجاست که آیا نهادهای مسئول پیش از تبدیل شدن این پروندهها به بحرانهای غیرقابل جبران، به وظایف قانونی خود عمل خواهند کرد یا همچنان شاهد تکرار چرخه هشدارهای بیاثر، وعدههای بینتیجه و خسارتهای جبرانناپذیر خواهیم بود؟
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
- شرکت های دولتی در بریز و بپاش و هزینه درست کردن و یک تومان را ده تومان سند سازی کنند پیشتاز هستند و هیچ کس حریفشان نیست .
- کیفیت در پروژه هایی که پیمانکارانشان دولتی و خصولتی هستند ، فاجعه بار است و اصلا استاندارد کیلو چند ؟
- طرح های عمرانی و ملی هم متاسفانه با دخالت های کارفرماها و گذاشتن تیغ بیخ گلوی مشاوران ، آنها هم با شدت کمر فاجعه بار هستند
اصلا مملکت در بخش اجرا و هزینه کردن ول شده و مجریان و کارفرمایان بیشتر به مثابه یک طعمه و فرصت بریز و بپاش و .... به پهن کردن سفره به یک پروژه و طرح نگاه میکنند .