بحرین در برزخ دیپلماسی؛ از فشار برای اقدام قهری تا عقب‌نشینی در شورای امنیت

گروه بین الملل: خبرنگار بولتن‌نیوز از محل شورای امنیت سازمان ملل متحد گزارش می‌دهد: پیش‌نویس قطعنامه پیشنهادی بحرین درباره تنگه هرمز، پس از دو روز کشمکش فشرده و تلاش نافرجام برای رأی‌گیری، به‌طور کامل از دستور کار خارج شده و جلسه بررسی آن نیز لغو شده است.

به گزارش بولتن نیوز، بر اساس مشاهدات میدانی و رایزنی‌های دیپلماتیک، بحرین که طی روزهای گذشته با حمایت برخی کشورهای غربی و متحدان منطقه‌ای خود تلاش داشت پیش‌نویس قطعنامه‌ای با محوریت «بازگشایی تنگه هرمز حتی با ابزارهای قهری» را به رأی بگذارد، اکنون در موقعیتی پیچیده و دوگانه قرار گرفته است.

گزارش‌های تأییدشده حاکی است که پس از انتشار خبر اولیه توسط بولتن‌نیوز درباره کنار گذاشته شدن این طرح، نه‌تنها جلسه روز گذشته شورای امنیت به نتیجه نرسید، بلکه نشست برنامه‌ریزی‌شده امروز نیز به‌طور رسمی لغو شد؛ موضوعی که عملاً این پیش‌نویس را وارد وضعیت «تعلیق نامحدود» کرده است.

بیشتر بخوانید:

شکست قطعنامه بحرین در شورای امنیت؛ دیپلماسی پشت‌پرده مسکو و پکن، پرونده تنگه هرمز را بست

ضرورت بازتعریف رویکرد دیپلماسی در صیانت از حقوق حاکمیتی ایران

در جریان این تحولات، مخالفت صریح روسیه و چین با مفاد قطعنامه، نقش کلیدی در متوقف شدن روند بررسی ایفا کرد. این دو کشور با تأکید بر اصل حاکمیت ملی و مخالفت با مشروعیت‌بخشی به استفاده از زور در گذرگاه‌های راهبردی، عملاً مسیر اجماع را مسدود کردند.

نکته قابل توجه، هم‌سویی نسبی فرانسه با این مخالفت‌ها در مراحل پایانی مذاکرات بود؛ اقدامی که به گفته منابع دیپلماتیک، توازن قوا را به‌طور محسوسی به زیان طراحان قطعنامه تغییر داد و موجب شد تلاش برای به رأی گذاشتن آن، حتی پیش از ورود به فاز رسمی، متوقف شود.

در سوی دیگر، فشارهای سیاسی از سوی ایالات متحده آمریکا و برخی شیوخ حاشیه خلیج فارس برای تسریع در تصویب این قطعنامه، نتوانست شکاف ایجادشده در میان اعضای شورای امنیت را ترمیم کند. این در حالی است که تحلیلگران، طرح چنین پیشنهادی را بخشی از راهبرد «افزایش فشار حداکثری» در پرونده‌های منطقه‌ای ارزیابی می‌کنند.

تحلیل خبرنگار:

آنچه امروز در شورای امنیت رخ داد، بیش از آنکه یک شکست مقطعی باشد، نشان‌دهنده ورود بحرین به یک برزخ دیپلماتیک است: از یک‌سو، تلاش برای پیشبرد یک دستورکار تهاجمی با اتکا به حمایت خارجی؛ و از سوی دیگر، مواجهه با واقعیت‌های نظام بین‌الملل و محدودیت‌های ساختاری شورای امنیت.

در این میان، تنگه هرمز همچنان به‌عنوان یک نقطه ثقل ژئوپلیتیکی، محل تلاقی منافع قدرت‌های بزرگ باقی مانده و هرگونه تلاش برای تغییر وضعیت آن، مستلزم اجماع بین‌المللی است؛ اجماعی که در شرایط فعلی، دست‌نیافتنی به نظر می‌رسد.

تأیید خبر بولتن‌نیوز درباره لغو رأی‌گیری و خروج این پیش‌نویس از دستور کار، نشان می‌دهد که ابتکار عمل بحرین در شورای امنیت، دست‌کم در این مرحله، با بن‌بست مواجه شده است. اکنون باید دید منامه مسیر تعدیل و بازتعریف دیپلماسی خود را در پیش خواهد گرفت یا همچنان بر گزینه‌های پرهزینه پیشین اصرار خواهد کرد.