حمله به فولاد مبارکه و خوزستان، خط قرمز زیرساختی ایران را شکست / دشمن متجاوز منتظر پاسخی از جنس مرد دیوانه باشد

در بیست‌و‌هشتمین روز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، هدف جدید موشک‌های دشمن نه یک پایگاه نظامی، که دو غول صنعتی ایران بود: مجتمع فولاد مبارکه اصفهان و تأسیسات فولاد خوزستان. این حمله در حالی رخ داد که ایران بارها هشدار داده بود: «هرگونه تعرض به زیرساخت‌های حیاتی ما، با پاسخ متقابل به تمامی زیرساخت‌های کشور متجاوز مواجه خواهد شد.»

‌اما آیا این دو کارخانه واقعاً «زیرساخت» محسوب می‌شوند؟ پاسخ از نگاه کارشناسی، اقتصادی و امنیتی روشن است: بله، و حتی فراتر از آن.

‌فولاد مبارکه با تولید بیش از ۵۰ درصد فولاد کشور، نه تنها موتور محرک صنایعی چون خودروسازی، ساخت‌وساز و ماشین‌سازی است، بلکه به‌عنوان یک صنعت مادر، زنجیره تأمین هزاران واحد کوچک و متوسط را تغذیه می‌کند. فولاد خوزستان نیز با اتکا به ذخایر غنی سنگ‌آهن و موقعیت استراتژیک در قلب صنعتی جنوب، نقش مشابهی ایفا می‌کند. از منظر امنیت ملی، توان تولید فولاد مستقیم با توان دفاعی و خودکفایی تسلیحاتی گره خورده است؛ از بدنه تانک‌ها تا سازه‌های پدافندی.

‌در قوانین داخلی ایران، این تأسیسات در زمره زیرساخت‌های حیاتی طبقه‌بندی شده‌اند. از نگاه حقوق بین‌الملل نیز اگرچه تعریف واحدی از «زیرساخت» وجود ندارد، اما پروتکل‌های بشردوستانه حمله به تأسیسات صنعتی غیرنظامی را — مگر در موارد استفاده نظامی مستقیم — ممنوع می‌دانند. حمله به چنین هدفی، حتی در میدان جنگ، پیامی آشکار است: فلج کردن اقتصاد و تحمیل درد عمومی.

‌جمهوری اسلامی ایران چند روز پیش در بیانیه‌ای رسمی اعلام کرد: «هرگونه حمله به زیرساخت‌های ما، اعم از انرژی، صنعتی یا حمل‌ونقل، با پاسخ بی‌امان و گسترده به زیرساخت‌های دشمن پاسخ داده خواهد شد.» این هشدار، مبتنی بر دکترین «دفاع متقارن» ایران بود؛ استراتژی که در آن تهران توانایی آسیب‌زدن به زیرساخت‌های حیاتی رقیب را به‌عنوان بازدارندگی به نمایش می‌گذارد.

‌حالا با حمله به فولاد مبارکه و خوزستان، این پرسش مطرح می‌شود: آیا ایران به وعده خود عمل خواهد کرد؟ تحلیلگران نظامی بر این باورند که تهران در سال‌های اخیر توانمندی‌های قابل توجهی در حوزه سایبری، موشکی و عملیات نامتقارن برای هدف قراردادن زیرساخت‌های حساس از جمله پالایشگاه‌ها، بنادر، شبکه‌های برق و مراکز داده دشمن کسب کرده است.

‌اکنون همه نگاه‌ها به تهران دوخته شده است. آیا ایران بر اساس اعلام قبلی خود، به رفتار «مرد دیوانه» متوسل خواهد شد و تلافی گسترده‌ای را آغاز می‌کند؟ یا با محاسبه‌ای دقیق، پاسخ را به زمان و شکلی دیگر موکول می‌سازد؟

‌کارشناسان هشدار می‌دهند که هرگونه حمله متقابل به زیرساخت‌های حیاتی آمریکا یا اسرائیل می‌تواند جنگ را به مرحله غیرقابل کنترلی بکشاند؛ مرحله‌ای که در آن نه سربازان، که زندگی روزمره شهروندان عادی هدف قرار می‌گیرد. آتش بر فراز کوره‌های فولاد شاید فقط آغاز یک زنجیره ویرانگر باشد و نباید متجاوزان اسرائیلی و آمریکایی چنین اقدامی انجام می‌دادند. اما حالا و با این اقدام اشتباه، دامنه تبعات جنگ را به سمت مردم‌شان کشاندند.