کد خبر: ۸۸۱۶۰۱
تاریخ انتشار:
‍‍‍ پ پ ‍‍‍
گزارش ویژه از بن‌بست سیاسی در حاشیه اجلاس امنیتی آلمان

شکست پروژه «نبرد آخر» در مونیخ؛ وقتی امانپور نقاب از چهره پهلوی و گراهام کشید

نشست‌های حاشیه‌ای کنفرانس امنیتی مونیخ که قرار بود سکوی پرتابی برای جریان‌های اپوزیسیون خارج از کشور باشد، با اجرای چالش‌برانگیز «کریستین امانپور»، به صحنه افشای ناتوانی و بن‌بست راهبردی پروژه‌ای تبدیل شد که رسانه‌های فارسی‌زبان از آن به عنوان «نبرد نهایی» یاد می‌کردند.
شکست پروژه «نبرد آخر» در مونیخ؛ وقتی امانپور نقاب از چهره پهلوی و گراهام کشید

گروه بین الملل: نشست‌های حاشیه‌ای کنفرانس امنیتی مونیخ که قرار بود سکوی پرتابی برای جریان‌های اپوزیسیون خارج از کشور باشد، با اجرای چالش‌برانگیز «کریستین امانپور»، به صحنه افشای ناتوانی و بن‌بست راهبردی پروژه‌ای تبدیل شد که رسانه‌های فارسی‌زبان از آن به عنوان «نبرد نهایی» یاد می‌کردند.

تبلیغات پرحجم، واقعیت تهی

به گزارش بولتن نیوز،در حالی که طی هفته‌های گذشته، شبکه‌های ماهواره‌ای با محوریت جریان سلطنت‌طلب تلاش کردند کنفرانس مونیخ را به عنوان مقدمه‌ای برای تغییرات بزرگ در ایران جلوه دهند، واقعیت‌های میدان در مونیخ حکایت از مسیری متفاوت داشت. در شرایطی که دستور کار اصلی اجلاس تحت تأثیر شکاف‌های عمیق میان اروپا و آمریکا قرار داشت، موضوع ایران عملاً به حاشیه رانده شد.

پروژه مشترک رضا پهلوی و سناتور تندروی آمریکایی، لیندسی گراهام، که با سرمایه‌گذاری سنگین رسانه‌ای به عنوان «آغاز پایان» معرفی شده بود، در نخستین مواجهه جدی با پرسش‌های بنیادین، کارایی خود را از دست داد.

نقطه عطف این ناکامی، پانل گفتگو با اجرای کریستین امانپور، خبرنگار باسابقه CNN بود. امانپور با طرح پرسش‌های صریح و فنی، ضعف گفتمانی رضا پهلوی را در حوزه‌هایی نظیر «رهبری»، «پایگاه اجتماعی» و «برنامه عملیاتی» به چالش کشید. 

گزارش‌های رسیده حاکی از آن است که ناتوانی پهلوی در پاسخگویی به این پرسش‌ها، فضا را به سمتی برد که سناتور گراهام ناچار به مداخله شد؛ اما این مداخله نیز فرجامی نداشت و به مشاجره‌ای لفظی میان او و مجری برنامه تبدیل شد. گراهام که تلاش می‌کرد از پاسخ به سوالات طفره رود، ناخواسته بحث را به چالش‌های داخلی حزب جمهوری‌خواه و هراس از شکست در انتخابات میان‌دوره‌ای ماه می کشاند.

تیر خلاص گراهام به رویاپردازی سلطنت‌طلبان

دراماتیک‌ترین لحظه این نشست زمانی رقم خورد که امانپور مستقیماً از لیندسی گراهام پرسید: «آیا واشنگتن، رضا پهلوی را به عنوان رهبر آینده ایران به رسمیت می‌شناسد؟»

پاسخ کوتاه و قاطع گراهام یعنی «خیر»، همچون آبی بر آتشِ تبلیغات چندروزه رسانه‌های اپوزیسیون بود. این پاسخ صریح نشان داد که برخلاف ادعاهای مطرح شده:

۱. دولت ترامپ هیچ جایگاه رسمی و راهبردی برای پهلوی در معادلات قدرت قائل نیست.

۲. متحدان منطقه‌ای آمریکا نیز حاضر به قمار روی مهره‌ای بدون پشتوانه نیستند.

نتیجه‌گیری: فروپاشی در ویترین مونیخ

پانل مونیخ که قرار بود ویترین اتحاد و اقتدار مخالفان باشد، به آینه تمام‌نمای «خلاء رهبری» و «فقدان استراتژی» تبدیل شد. اجرای حرفه‌ای امانپور نشان داد که پروژه‌های رسانه‌ای پرهزینه، هرچقدر هم که در فضای مجازی پررنگ باشند، در ترازوی واقعیت‌های سیاسی و سوالات بنیادین، وزنی ندارند.

انتظار می‌رود با انتشار متن کامل این مناظره توسط منابع خبری، ابعاد بیشتری از این شکست دیپلماتیک و رسانه‌ای برای افکار عمومی آشکار شود.

برچسب ها: مونیخ ، اجلاس

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.

bultannews@gmail.com

نظر شما

آخرین اخبار

پربازدید ها

پربحث ترین عناوین