نبرد نمادین ورزشکاران و ترامپ در آستانه المپیک زمستانی

گروه ورزشی: در آستانه المپیک زمستانی ۲۰۲۶ میلان، تنش بین ورزشکاران آمریکایی و دولت دونالد ترامپ به اوج خود رسید. چندین ورزشکار، از جمله اسکی‌بازان کریس لیلیس و هانتر هِس، با صراحت اعلام کردند که پوشیدن پیراهن تیم ملی به معنای تأیید تمامی سیاست‌های دولت کنونی آمریکا نیست. هِس در یک مصاحبه بیان کرد که از وقایع داخل کشورش، به ویژه سیاست‌های بحث‌برانگیز اداره مهاجرت و گمرک (ICE)، «دلشکسته» است و احساس می‌کند نماینده برخی از این جهت‌گیری‌ها نیست. این موضع‌گیری، نشان‌دهنده تمایل فزاینده ورزشکاران آمریکایی برای تفکیک «وطن‌پرستی» از «سکوت در برابر اقدامات حکومتی» است و ریشه در اعتراض به رویکرد‌های سختگیرانه مهاجرتی و اجتماعی دولت ترامپ دارد.

به گزارش بولتن نیوز، واکنش دونالد ترامپ به این اظهارات، سریع و تند بود. او در اظهاراتی رسمی، هانتر هِس را یک «بازنده واقعی» خواند و گفت: «اگر اینطور باشد، او نباید برای تیم تلاش می‌کرد و خیلی بد است که او در این تیم است. خیلی سخت است که از کسی مثل او حمایت کرد.» این پاسخ نه تنها یک انتقاد شخصی، بلکه تلاشی برای حاشیه‌سازی ورزشکاران منتقد و ترسیم مرزی بود که در آن هرگونه انتقاد، معادل بی‌وفایی به کشور تفسیر می‌شود. این رویکرد، شکاف عمیق بین کاخ سفید و بخشی از جامعه ورزشی را که خود را متعهد به ارزش‌های جهانی می‌دانند، عمیق‌تر کرد.

این درگیری در فضایی گسترده‌تر رخ داد که المپیک زمستانی میلان پیش از این نیز صحنه اعتراضات سیاسی شده بود. در مراسم افتتاحیه، جی. دی. ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، با هو و سوت شدید تماشاگران رو‌به‌رو شده بود، اتفاقی که تحلیلگران آن را واکنشی نمادین به سیاست‌های دولت ترامپ می‌دانستند. بنابراین، انتقاد ورزشکاران داخلی و اعتراض تماشاگران خارجی، دو روی یک سکه بودند که تصویری از انزوای بین‌المللی و شکاف داخلی پیرامون برخی تصمیمات دولت ترامپ را ترسیم می‌کرد.

در نهایت، این تقابل فراتر از یک مجادله کلامی ساده است. از یک سو، نشان‌دهنده ماهیت جدید ورزش به عنوان عرصه‌ای برای بیان اعتراض و بازتعریف میهن‌پرستی توسط نسل جدید ورزشکاران ایالات متحده است. از سوی دیگر، واکنش ترامپ نشان می‌دهد که چگونه سیاستمداران آمریکایی همچنان سعی در کنترل روایت ملی و یکسان‌سازی کامل «تیم ملی» با «دولت حاکم» دارند. نتیجه این نبرد، نه تنها بر روحیه تیم آمریکا در المپیک، بلکه بر درک جهانی از دموکراسی و آزادی بیان در این کشور تأثیر خواهد گذاشت.