کد خبر: ۷۵۴۲۹۳
تعداد نظرات: ۱ نظر
تاریخ انتشار: ۱۲ آذر ۱۴۰۰ - ۱۲:۱۷
دوگانه جنگ با طالبان یا تطهیر آنان هیچ یک کارساز نیست
تا تکلیف‌مان با هویت ملی خودمان مشخص نشود، در رفتار با کشورهای دیگر، به‌ویژه کشورهایی که عناصر مشترک فرهنگی و تمدنی با یکدیگر داریم دچار سردرگمی خواهیم بود.
درباره درگیری دیروز ایران و طالبان

گروه بین الملل- امیر هاشمی مقدم؛ دیروز تنش و درگیری جدی میان مرزبانان ایرانی و طالبان در منطقه هیرمند سیستان رخ داد که نگاه رسانه‌ها را به خود جلب کرد و البته مایه نگرانی‌هایی در هر دو کشور شد. اگرچه این رویداد پایان یافته و مسئولین هر دو کشور تلاش کردند فضا را آرام کنند، اما این رویداد و حتی رویدادهای جدی‌تر از این که شاید در آینده رخ بدهد، کاملا پیش‌بینی‌پذیر بود.

به گزارش بولتن نیوز، در بخش نتیجه‌گیری کتاب «چرا افغانستان برای ایران مهم است؟» که چند ماه پیش منتشر شد، اشاره کرده‌ام که تا ما تکلیف‌مان را با سه مسئله در خودَ ایران حل نکنیم، در رابطه با افغانستان مشکلات زیادی خواهیم داشت؛ حتی اگر یک حکومت نزدیک به ایران روی کار بیاید. البته این مسائل که اشاره می‌کنم، تنها محدود به روابط‌مان با افغانستان نیست و بر روابط‌مان با همه کشورهای جهان سایه انداخته است؛ اما در کتاب یادشده من پیامدهای این سه مسئله را تنها در زمینه روابط‌مان با افغانستان مورد واکاوی قرار داده‌ام. این سه مسئله چنانچه حل نشود، بی‌گمان در آینده که طالبان جای پایش را در افغانستان محکم‌تر کند (اگر ماندگار باشد)، برخوردهای بیشتری علیه ایران صورت خواهد داد؛ حتی اگر ما دست عسلی‌مان را تا آرنج در گلویش فرو کرده باشیم.

۱- روابط ایران با غرب، به‌ویژه با آمریکا و متحدانش بر همه ابعاد سیاست خارجی ما سایه افکنده است. در این زمینه ما داریم کاملا برعکس سیاست دوره صفوی رفتار می‌کنیم. در دوره صفوی با قدرت‌های بزرگتر اتحاد بسته می‌شد تا دشمنان کوچکتر را راحت‌تر سر جای‌شان بنشانیم. آنگونه که شاه عباس ابتدا در برابر عثمانی کوتاه آمد و با آنان پیمان بست تا توانست ازبکان را سرکوب کند؛ سپس با انگلیس پیمان بست تا عثمانی را شکست داده و خاک اشغال‌شده کشورمان را باز پس ستاند. اکنون اما سیاست ما کاملا برعکس آن دوره است و با قدرت‌های بزرگ‌تر پنجه در پنجه شده‌ایم و در برابر حکومت‌های کوچک و ضعیف، کوتاه می‌آییم. پیش از این در یادداشتی به نام «گنده لات‌ها را بی‌خیال، بچه سوسول‌ها را بچسب» به پیامدهای این شیوه مدیریت روابط یبن‌الملل که باعث می‌شود یک روز باکو برای‌مان شاخ و شانه بکشد، یک روز حکومت فدرال کردستان عراق، یک روز طالبان و یک روز ترکمنستان، یک روز امارات و یک روز کشور کوچکی دیگر، اشاره کرده‌ام. اکنون هم ایران نگران اینست که اگر با رفتارهای غیردیپلماتیک طالبان مدارا نکند، آن کشور به دامان دشمنان و رقیبان ایران همچون عربستان، امریکا و... بغلتد.

۲- تا تکلیف‌مان با هویت ملی خودمان مشخص نشود، در رفتار با کشورهای دیگر، به‌ویژه کشورهایی که عناصر مشترک فرهنگی و تمدنی با یکدیگر داریم دچار سردرگمی خواهیم بود. باید مشخص شود زبان فارسی چه جایگاهی در هویت ملی ما دارد؟ ایران بزرگ فرهنگی (نه ایران سیاسی کنونی) چطور؟ طالبان ۲۵ سال پیش که روی کار آمد، آشکارا علیه زبان فارسی و حوزه تمدنی ایرانی برنامه‌های زیادی اجرا کرد. اکنون نیز هر روز شاهد رفتارهایی در این زمینه هستیم. کوچ اجباری فارس‌زبان‌های افغانستان (همچون تاجیکان و هزاره‌ها) و غصب و دادن زمین‌های مسکونی و کشاورزی آنان به کوچی‌ها (عشایر پشتون) در همین سه ماه گذشته، ده‌ها بار تکرار و البته مستند شده است. با این وجود موضع رسمی کشور ما تاکنون در برابر این پدیده که چیزی جز نابودی یا دست کم تضعیف زبان فارسی و مشترکات فرهنگی و تمدنی‌مان در افغانستان است، سکوت بوده است.

۳- بیش از ۳۰ نهاد و سازمان و وزارتخانه و دفتر رسمی و حاکمیتی/ دولتی ایرانی در زمینه سیاست خارجی کشورمان تصمیم‌گیری می‌کنند. این پدیده در زمینه کشورهای همسایه‌ای همچون افغانستان شدیدتر است. چکیده این تداخل مسئولیت‌ها را در دوگانه‌ی «میدان-دیپلماسی» می‌توان دید. در زمینه افغانستان از همان چند ماه پیش که طالبان در حال قدرت‌گیری دوباره بود، برخی رسانه‌های وابسته به نهادهای خاص در صدد تطهیر و توجیه رفتارهای طالبان برآمدند؛ بی‌آنکه حتی اشاره‌ای به پاکسازی‌های گسترده قومی-زبانی طالبان یا رفتارهای این حکومت در برابر ایران بکنند. همین درگیری دیروز که بر پایه گزارش‌های رسمی از سوی طالبان و به دلیل نا آشنایی‌شان با وضعیت مرزی میان دو کشور به وجود آمد (توضیح آنکه دیواری که ایران برای جلوگیری از نفوذ قاچاقچیان میان دو کشور کشیده، در چندصد متری مرز میان دو کشور و کاملا در خاک ایران است. اما طالبان با تصور اینکه آن دیوار مرز میان دو کشور است، به سوی کشاورزان ایرانی که برای سرکشی به زمین‌های کشاروزی‌شان به آن سوی دیوار رفته بودند، تیراندازی کرده بود)، در برخی از این رسانه‌ها درگیری نیروهای مرزبانی ایران با «اشرار مسلح» نام گرفت؛ مبادا وجهه طالبان خراب شود.

دست آخر اینکه دوگانه جنگ با طالبان یا تطهیر آنان هیچ یک کارساز نیست. می‌توان بدون آنکه وارد باتلاق جنگ با طالبان شد، تطهیر طالبان را نیز به کناری نهاد و در دوره‌ای که این حکومت در وضعیتی بسیار شکننده و وابسته به کشورهای همسایه به سر می‌برد، گفتگو و فشار بر آنان را در پیش گرفت تا به اصول حسن همجواری از یکسو و احترام به فرهنگ و تمدن مشترک و ریشه‌دار در افغانستان احترام بگذارند. هرچند پیش بردن چنین سیاستی در شرایطی که ما با سه مسئله ح‌ نشده بالا درون خود ایران روبرو هستیم، بسیار دشوار است.

برچسب ها: طالبان ، ایران

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.

bultannews@gmail.com

انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۱
حاج رضا
|
Iran (Islamic Republic of)
|
۱۴۰۰/۰۹/۱۲ - ۱۴:۲۳
0
0
سلام جناب مقدم
کجا ایران در صدد تطهیر طالبان برآمده ما که کل فضای رسانه ای ایران را رصد می کنیم چنین چیزی را ندیده ایم شما اگر اطلاعی دارید لطفا اعلام بفرمایید و البته اگر منظورتان این است ایران باید با قدرتهای بزرگ ببندد امریکاست که این همان تفکر لیبرالیسم است که اشتباه بودنش را در طول تاریخ دیده ایم در حالیکه ایران با دو کشور بزرگ و قدرتمند منطقه چین و روسیه روابط استراتژیک خوبی دارد پس حتما منظورتان این دو کشور نبوده است
این ادعای شما یعنی اینکه ما در مقابل زیاده خواهی امپریالیسم جهانی در راس آن آمریکا کوتاه بیاییم که کشورهای کوچک جرعت تعرض به ایران را نداشته باشند آیا منظورتان این است؟
جناب مقدم بنظرم اشتباه شما این است که شما هنوز طالبان را یک گروه تروریستی در افغانستان می دانید در حالیکه طالبان امروز بر کل کشور افغانستان حاکمیت پیدا کرده است و با توجه به اینکه داعیه جکومت داری دارد تلاش می کند به روابط منطقه ای احترام بگذارد اینکه در بخشی از مرز چنین اتفاقی می افتد به خاطر آشنا نبودن نیروهای است که در مرز مستقر کرده اند که آنها را بخوبی متوجه خواهیم کرد و خوب می دانید طالبان که هیچ هر کدام از کشورهای منطقه از آذربایجان گرفته تا دیگر کشورها به تحریک امریکا در واقع سعی می کنند چنگ و دندانی نشان بدهند که این تنها نه با بستن با آمریکا و یا انگلیس بلکه با قدرتمند شدن ما جلویش گرفته خواهد شد هر کاری هم غیر از قدرتمند شدن بکنیم بی فایده است زیرا نمی توانیم همه خواسته های آنها را اجابت کنیم که حتی در زمانی که ایران وابستگی کامل به امریکا داشت نمونه هایش را ساهد بودیم پس ما باید با قوی شدن موجب بازدارندگی و هراس دشمنانمان بشویم
بنظر من در دولت جدید که بر اساس استراتژی اصیل انقلاب به پیش می رود به خوبی می داند چطور با طالبان و یا هر کشور دیگری برخورد کند و نگرانی شما و ادعای اینکه 30 نهاد و سازمان در مورد افغانستان تصمیم گیری می کنند در این دولت به نظرم اشتباه است زیرا همانطور که در بحث برجام امروز همه دولت و نهادهای مرتبط بر اساس حکم رهبری بدنبال حذف همه تحریمها و راستی آزمایی هستند همه نهادهای مرتبط هم بر اساس یک استراتژی مشخص در مورد طالبان برنامه ریزی می کنند.
بشخصه به سیاست متطقه ای و بین المللی در این دولت بسیار خوشبین هستم که در عین حفط عزت و مصالح ملت بزرگ ایران و مظلومین جهان بدنبال روابط منطقی و عزت مدارانه با کشورهای منطقه ای و فرامنطقه ای می باشد.
در پایان تنها معتقدم باید قوی بود آنچنان قوی که هیچ قدرتی قدرت تعرض به خاک ما را نداشته باشد و ما بتوانیم با ابزارهای قدرت از مطلومین جهان هم حمایت کنیم
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر :
تلگرام
آخرین اخبار
پربازدید ها
پربحث ترین عناوین