مگر چند مرشد عباس شیرخدا داریم؟

گروه فرهنگ و هنر-غلام رضا کاظمیان پور: اشکال کار ما این است که اغلب از آنچه که در اختیار داریم، غافل هستیم و قدر و منزلت آن ها را نمی دانیم یا اگر ارزش و قدر آن را بدانیم، پاس نمی داریم.

به گزارش بولتن نیوز، بزرگان بسیاری در همه عرصه های: دینی، علمی، هنری، ورزشی، اجتماعی و ... در میان ما بوده اند که متأسفانه در زمان حیات شان به شایستگی از آن ها یاد نشده و آن گونه که باید موردتقدیر قرارنگرفته اند. اما فردای پس از حیات شان، همه به صف شده و در وصف این بزرگان سخن ها گفته و قلم فرسوده اند!

تا آن جا که به یاد دارم و سنم اقتضا می کند، نوای گرم و صدای موزون و حماسی مرشدعباس شیرخدا را بسیار با گوش جان شنیده ام و از همان دوران کودکی و نوجوانی و زمانی که صبحگاهان برای رفتن به مدرسه آماده می شدیم، لذت بخش ترین صدا، صدای شیرخدا بود که از رادیو پخش می شد؛ صدایی که همیشه و آن جا که ورزشکاران را موردخطاب قرار می داد، از آن ها با عنوان "ورزشکاران عزیز" یاد می کرد. او ورزش و ورزشکاران را دوست داشت و با محبّت با آنان رفتار می کرد؛ اما آیا با او با محبت و با عزت رفتار شده است؟

نمی دانم که جناب شیرخدا، خود ورزشکار بود یا نه؛ اما یقین دارم که این مرشد باسابقه و خوش نام کشورمان، حق سنگینی بر ورزش کشور به خصوص ورزش کشتی و کشتی پهلوانی دارد و می دانم که بسیاری از جوانمردان و دلیرمردان این سرزمین، با صدای شورآفرین شیرخدا ورزش کرده اند.


هدف از این نوشته، علاوه برخاطرنشان ساختن و یادآوری لزوم توجه بیشتر نسبت به مفاخرملّی در عرصه های مختلف، پاسداشت مقام آن ها درحیات و ممات و تأکید بر لزوم ثبت صدای استادعباس شیرخدا و ضرب آهنگ این مرشد نامدار در فهرست آثار معنوی کشور می باشد.

باشد که از این رهگذر علاوه بر نکوداشت نام و یاد این مردبزرگ كه هم اينك به مرز 90سالگی رسیده است، راه رسم محترم داشتن بزرگان و پیشکسوتان که اولین درس و نخستین آموزۀ مکتب پهلوانی و ورزش ایرانی است، زنده نگه داشته شود.

انشاءالله