دامهای فتنه را دریابیم

اول) غرور و شهرت، بزرگراههای فتنه :
حضرت علی می فرمایند : " بسا كسان كه نكوحالي شان دام بلاست؛ خطا پوشي شان موجب غرور است؛ و حسن شهرت و خوش نامي شان سبب غلتيدن به دام فتنه است؛ مباش در ميان آزمون هاي الهي، هيچ آزموني همانند مهلت دادن به چنين كساني نيست".
حضرت با بیان ارزشمند خویش، غرور و شهرت را به عنوان دو دام در مسیر گرفتار شدن به فتنه معرفی می کنند که باید مراقب این دو باشیم، نکند غرورمان سبب شود قانون گریزیمان شویم و شهرتمان سبب شود سخنانی را بگوییم یا تایید کنیم که از مسیر حق خارج باشد، نکند از یاد ببریم که شهرتمان را از انقلاب و اسلام گرفته ایم و بیاندیشیم که خودمان باعث شهرتمان در میان مردم شده ایم که اینها دامهایی برای گرفتار کردن ما هستند.
دوم) شکستها و پیروزیهای دروغین و فریبنده:
شکست و پیروزی هر دو می توانند سبب گرفتاری در دام شوند وهر دو فریبنده هستند، پیروز می انگارد که خود پیروزی را کسب کرده است و با فراموشی خدا گرفتار می شود و بازنده می اندیشد که همه چیز را از دست داده است و دیگر امیدی نیست و ... و هر دو فراموش می کنند که شکست و پیروزیشان گذراست.

سوم) ساده لوحها و شیفتگان دنیا، سیاه لشگران فتنه :
حضرت در توصیف این دو دسته می فرمایند :"همانا كه در پيشگاه خداوند، دو كس، خشم انگيزترين آفريدگانند. يكي آن كه خداوندش (او را) به خويشتن خود وانهاده است، (چنين كسي) از خط تعادل بيرون افتاده و به سخنان بدعت آميز و دعوت هاي گمراه كننده، با اشتياق فراوان دل بسته است. چنين كسي شيفتگانش را فتنه اي است؛ زيرا از خط روشن پيشينيان خويش منحرف شده است و گمراه كننده كساني است كه در زندگي يا پس از مرگ (وي) از او پيروي كنند. او، هم بار خطاي ديگران را به دوش مي كشد و هم گروگان خطاي خويش است..
دومي جهل گردآورنده اي است كه در ميان توده هاي ناآگاه، خود را پايگاهي ساخته است، در امواج فتنه ها جولان مي دهد و از راز صلح به كلي بي خبر است. ناآگاهانِ مردم نما، دانشمندش مي نامند، درحالي كه از هر علمي تهي است."
بزرگان و سران فتنه همیشه محتاج دو دسته هستند، عده ای که ابوموسایان تاریخ شوند و ساده لوحانه و با چشمانی بسته به دنبال سخنان فتنه انگیز راه بیفتند و دو دیگر نیز عده ای از دنیا دوستان که این خصیصه شان، چشمانشان را نابینا ساخته و جز دنیای زشت خود چیز دیگری نمی بینند و اینجا سران فتنه راضی از هر دو دسته آنها را به دنبال خود از باتلاقی تا باتلاق دیگر همراه می برند و چه بد سرنوشتی دارند این دو دسته.
"هر كه در آن (دنيا) توانگر بشود، به دام فتنه درافتد؛ و هر كه تهي دست گردد اندوهگين شود".
"با بي نيازي سست مي شود و به دام فتنه فرو مي غلتد و تنگ دستي او را به سستي و نوميدي مي كشاند".
حضرت دامهای اقتصادی بروز فتنه را هم در فقر و هم در ثروت معرفی می کنند و هشدار می دهند که هر دو دسته فقیر و ثروتمند اگر مراقب نباشند باتلاق فتنه آنها را به ورطه نابودی در باتلاق فتنه می کشاند.
اگر بزرگان گروه یا حزبی در باتلاق فتنه گرفتار شود، طرفداران آنها چه باید کنند؟ آیا طریق حق معیارهایی برای شناسایی ندارد که در صورت تطابق نداشتن آرمانهای این دو، طرفداری آن دسته یا گروه را ترک کرد؟
با مرور زمینه های معرفی شده فوق و نیز ماجرای فتنه سال 88 می توان بسیاری از موارد تطابق این دو را مشاهده کرد ، گویی حضرت علی (ع) نسخه هایی برای مراقبت از بروز فتنه در عصر حاضر ارایه کرده است، امیر مؤمنان علی (ع) زمینه های دیگری از بروز فتنه را نیز در جای جای نهج البلاغه و کلمات و سیره ارزشمند علوی خود بیان می کنند که با شناسایی همه عوامل می توانیم خود و اطرافیانمان را از گرفتاری در فتنه ها در امان بداریم.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com


