ارزجو
جشواره بزرگ والکس
کد خبر: ۱۲۷۹۸۴
تعداد نظرات: ۲ نظر
تاریخ انتشار: ۰۹ اسفند ۱۳۹۱ - ۱۲:۴۲
نقد خودمانی
اتفاقاتی که طی چند سال گذشته رخ داده ما را بر آن داشت تا نقدی از عملکرد بچه های حزب اللهی یا دست کم آنهایی که به نام حزب الله وارد عمل می شوند نگارش نمائیم؛ در این نوشتار اگرچه مجال نگارش همه آنچه که مدنظر داریم میسر نیست [به لحاظ زمانی] اما سعی می کنیم تا بخشی از دغدغه های خود را بیان کنیم. پیشاپیش جسارت ما را ببخشید و اجازه دهید بی پرده با شما سخن گوئیم.
 
فرهنگ و هنر
ببی شک دغدغه های رهبر معظم انقلاب در خصوص مباحث فرهنگی و هنری دل مشغولی خیل عظیمی از هنرمندان و هموطنان گرامی است، حتی آنهایی که در تفکرشان خواسته های رهبری نمی گنجد نیز یک چنین دل مشغولی دارند زیرا خواست رهبر معظم انقلاب حفظ ارزش های ایرانی_اسلامی، استحکام بخشیدن به کیان خانواده و پاسداری از دستاوردهای انقلاب مردمی ایران و ...  که ایضا خواست آن دسته از هنرمندان نیز می باشد.
 
اگرچه در چندماه گذشته برخی از افراد که نام خود را امت حزب الله نامیده اند با صف کشی مقابل این سینما و آن سینما در اعتراض به چند فیلم [که در آن توهین آشکار به ارزش های ایران و اسلام شده بود] که بعدها آتش آن نیز خوابید عکس العمل نشان دادند، اما هیچ اعتراضی به وزارت ارشاد که مجوز اکران فیلم های مذکور را صادر نموده بود نکردند!
 
برپایی تجمع و بروز برخی از رفتارها و سر دادن شعار اگرچه به عنوان یک راه حل همیشه مدنظر بوده و می توان آن را حرکتی «خودجوش» نامید اما مصادره آن به نام امت حزب الله کاری غلط است چراکه حرکت خودجوش اساسا برنامه ریزی نداشته و ندارد؛ آن عده از عزیزان که به نام گروهی خاص در اعتراض به فلان فیلم مقابل سینما تجمع کرده اند و در پایان نتیجه ای هم نگرفتند آیا بهتر نبود از مسیر قانونی تهیه و تولید یک چنین آثاری را در مراحل اولیه متوقف نمایند؟
 
اعتراض به آثار فرهنگی مخرب و رویارویی با برخی از دست اندرکاران حوزه هنر و توجیه آنها تنها از همین مسیر یعنی «هنر» ممکن است وگرنه شما اگر صدها بار تجمع اعتراضی 400 یا 500 نفری راه بیندازید جواب نمی دهد چراکه در مقایسه با مخاطبان سینما هنوز دارای اکثریت آراء نیستید؛ یکی از راه حل ها برای برخورد و نشان دادن خواست جمعی، برگزاری و برپایی سلسله همایش ها و نمایش فیلم های فاخر است، ما مخاطب را انسانی با فهم و شعور خطاب می کنیم و اگر بر یک چنین اعتقادی پایدار باشیم پس بهتر است انتخاب را به آن واگذار کنیم!
 
کدام مخاطب حوزه هنری حاضر است فیلمی که در آن سیگار کشیدن خانم ها هنجار تلقی می شود[بازیگر نقش اول زن و سایر بازیگران فیلم فقط و فققط سیگار می کشند/ نام فیلم را حتما می دانید!!!] را مشاهده نماید و یا کدام مخاطب حوزه هنری حاضر است ارتباط ناسالم مردان با زنان مختلف را تایید کند و یا حاضر است آرایش بی حد بازیگران را قلول نماید!!؟ از این دست مثال ها کم نیستند ...
 
 
سیاسی
برخورد حزب الله و یا بهتر بگوئیم افراد و گروه هایی که تحت این عنوان فعالیت می کنند نیز به نوبه خود دارای اشکال است، حوادث اخیر مجلس شورای اسلامی و بیانات امام خامنه ای بار دیگر بر همگان آموخت که نحوه برخورد با برهم زنندگان آرامش جامعه در وهله ی اول تذکر به آرامش و در پی گرفتن مسیر قانونی است. متاسفانه صدا و سیما در صف اول برخورد با این موضوع، سانسور را برگزید و دیگر بار نام خود را که به نام «رسانه ملی» است مورد تردید قرار داد؛ از سوی دیگر علیرغم بیانات معظم له بسیاری از سایت ها و نشریاتی که خود را انقلابی معرفی می کنند با نگارش مقاله هایی تند که به اعتقاد نگارنده غرض خالی نمودن عقده ها بود، معنا و مفهوم حزب الله را مخدوش کردند. بروز اینگونه رفتارها باعث می شود تا نگرش جمعی نیز با مشاهده اختلاف عملکرد رهبری و حامیان ایشان تغییر نماید.
 
حماسه نهم دی مردمی بود یا خس و خاشاک!!؟
 
درد این است که عده ای به نام پیروی از ولایت و اساسا دل سوز ملت انتخاب هایی می کنند که مورد تایید آن دو نیست، آیا دعوت به رویارویی خیابانی به اسم حزب الله در مقابل معترضان فریب خورده راه حل ایجاد آرامش در جامعه و حل مشکلات بود [از اغتشاشات ضدانقلاب بگذریم]؛ آنهایی که خود مشوق و حتی شرکت کننده چنین تجمعاتی بودند آیا یک لحظه به فکر کسبه و اهالی منطقه ای که ناخواسته درگیر این ماجرا شدند افتادند؛ آنهایی که دم از برپایی تجمع می زدند آیا نمی دانستند که مجوز راهپیمایی تنها از طریق وزارت کشور ممکن است!!؟
 
پس از گذشت تنها چند سال نامی از «حماسه ی خس و خاشاک» در میان نیست اما هر ساله «حماسه نهم دی» به پاس حضور امت حزب الله گرامی داشته می شود. آنهایی که به واقع پیرو اسلام و امام بودند و نشان دادند که حضور در صف ولایت یعنی چه ...
 
 
اجتماعی
برخورد بی حساب و کتاب با برخی موضوعات که اصولا وظیفه آن بر عهده دیگر نهادهای مسئول است یکی دیگر از موضوعاتی است که به اعتقاد نگارنده سبب تغییر نگرش به این عزیران می شود؛ به عنوان مثال گرچه برخورد نیروی انتظامی با بدحجاب ها غلط است [به دلایل خاص] اما در پاره ای از موارد دیده شده که برخی از افراد برخورد زننده ای با نوامیس مردم می کنند که نه در جایگاه ایشان است و نه در جایگاه آن هموطن !
 
بگذریم از اینکه راه امر به معروف و نهی از منکر را آنطور که باید و شاید بلد نبوده و نیستیم ...
 
نکته سنجی باید آنچنان باشد که به قول یکی از مخاطبان: «در هنگام حضور در بانک و مراکز دولتی هرگاه که برخی از دوستان و آشنایان را ملاقات می کنم و آنها می خواهند بی نوبت کار مرا انجام دهند، از اینکه نکند شخصی در جمع منتظر نوبت است و با مشاهده اینکه بی نوبت کارم انجام شده حساب من را به پای جمع بنویسد از قبول درخواست آنها منصرف می شوم».  
 
امت حزب الله نباید در برخورد با مسائل پیش از رهبری قدم بردارد، برخوردهای شتاب زده و احساسی با موضوعات مختلف در جامعه باعث می شود تا نگرش عمومی به نقش حزب الله تغییر نماید وسبب می شود آن چهره از ایشان را کم غمخوار انقلاب است را مخدوش نماید./تمام
 
 
منبع:ماهستیم
برچسب ها: سبنما ، سیاست ، حزب الله

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.

bultannews@gmail.com

انتشار یافته: ۲
در انتظار بررسی: ۱
غیر قابل انتشار: ۰
احمد ا
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۳۹۱/۱۲/۱۰ - ۰۰:۰۶
0
0
انقلابی آن نیست که تفنگ بر دوش بکشد و لباس فدایی بپوشد و هنگام صلح دست به جنگ زند و با شعارات تند خود را ار جرگه ملت خارج کند و با شعارات و تبلیغات و زور بخواهد عقاید خود را بر دیگران تحمیل کند.
انقلابی آنست که هنگام صلح ، به انقلابی گری تظاهر نکند، ولی هنگام خطر ، در پیشاپیش صفوف ملت با دشمن بجنگد.
انقلابی آن نیست که با بی انصافی و زرنگی ، حق دیگران را بگیرد، و مردمی را که برای خاطر و شنیدن حرف های او نیامده اند وادار کند که ساعت ها به حرف های او گوش فرا دهند و کسانی را که ملت خواهان استماع سخنانشان هستند از سخن گفتن باز دارد.
انقلابی آن نیست که غرور و خودخواهی ، بر او غلبه کند و حرف کسی را نشنود، انقلابی آنست که در کمال تواضع و فروتنی ، هر حرف حقی را بپذیرد.
انقلابی آن نیست که با شعارات تند ؛ بخواهد انقلابی گری خود را بر دیگران تحمیل کند.
انقلابی آنست که احتیاج به تصدیق کسی ندارد.

شهید دکتر مصطفی چمران – خرداد ۱۳۵۸
منبع : کتاب خدا بود و دیگر هیچ نبود
صفحه ۱۸۳ و ۱۸۴


به اعتقاد این حقیر خطری که در کمین است تقابل هیئت با مسجد و بسیج است،
متاسفانه رشد و تثبیت مداحی گری چیز خوبی نیست، باید به اینها دقت کافی داشت.
monjisoldier
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۳۹۱/۱۲/۱۰ - ۰۱:۰۲
0
0
دمت گرم مطلب خوبی بود حرف دل مارو زدی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر :
تلگرام
اینستا
آخرین اخبار
پربازدید ها
پربحث ترین عناوین