کد خبر: ۹۳۳۷۶
تاریخ انتشار:
‍‍‍ پ پ ‍‍‍

گفتگو با محیط بانی که دوپایش را از دست داد

سمیرا خباز - تا همین چند وقت پیش رضا رحیمی نژاد محیط بان منطقه شکار ممنوع «گلزار و نی زار» در منطقه حاجی آباد استان هرمزگان بود که روز 15 اردیبهشت ماه حین آبرسانی به آبشخورهای حیات وحش در این منطقه شکار ممنوع، دچار سانحه شد. بعد از پیگیری ...

 آخرین گفتگو با محیط بانی که دوپایش را از دست داد/ اختصاصی سمیرا خباز – تا همین چند وقت پیش رضا رحیمی نژاد محیط بان منطقه شکار ممنوع «گلزار و نی زار» در منطقه حاجی آباد استان هرمزگان بود که روز ۱۵ اردیبهشت ماه حین آبرسانی به آبشخورهای حیات وحش در این منطقه شکار ممنوع، دچار سانحه شد. بعد از پیگیری های مستمر بالاخره روز شنبه ۳۱ تیرماه موفق شدم با این محیط بان ۳۲ ساله جانباز کشورمان صحبت کنم. صدایش خسته و دردآلود ولی مثل چهره اش مهربان و صمیمی حرف زد.سخن گفتن برایم سخت ترین کار دنیا بود با کسی که ارزشمند ترین چیز زندگی، یعنی سلامتی اش را برای حفاظت از وطنش از دست داد و هنوز هم لبخند بر لب دارد. در عکس هایی از او منتشر شده روی تخت بیمارستان و با پاهای قطع شده هم لبخند به لب دارد، لبخندی که آدم را شرمسار می کند.

 

– آقای رحیمی نژاد گرچه حتماً براتون دردآوره اما می تونید برای خواننده های ما بگید دقیقاً چه اتفاقی افتاد؟

-من مسئول انتقال آب به منطقه بودم، متاسفانه خودرو حمل تانکر آب با دکل برق فشار قوی برخورد کرد و باعث برق گرفتگی و سوختگی شدید من از ناحیه دوپا، دست چپ و شکم شد.

 

- روند درمانی تون چطور پیش رفت؟

- سوختگی من شدید بود ،بعد ار اقدامات اولیه به بیمارستان سوانح و سوختگی شهید مطهری تهران منتقل شدم اما تلاش های کادر پزشکی برای حفظ پایم نتیجه نداد. با این حال، پزشکان موفق شدند تا دست چپم را حفظ کنند ولی روز ۱۰ خرداد پای چپم را قطع کردند و روز چهارشنبه ۱۷ خردادماه نیز پای راستم را  قطع کردند. یعنی چاره دیگری باقی نمانده بود.

 

- الان باز تهران آمده اید برای پیگیری درمانتون؟

- روز  28 تیر به خاطر عفونت پایم باز مجبور شدم به اتاق عمل بروم  و پزشکان به دلیل ترمیم نشدن استخوان دوباره کمی از پایم را قطع کردند.

 

– آقای رحیمی نژاد! چرا توی همه عکس هایت می خندی؟

- همیشه همینطورم چون به کارم علاقه مندم و لذت می برم از این شغل، خوش اخلاقم.

 

- از کی استخدام شدی؟

- از بهمن ماه سال ۷۷ که به خدمت سربازی رفتم، بعد از دوره آموزشی امریه محیط زیست شدم و خدمتم که تمام شد توی محیط زیست به صورت قراردادی ماندم، همیشه علاقه مند به محیط زیست بودم و به عنوان محیط بان در روستای زادگاهم "دشت آزادگان” به محیط زیست خدمت می کردم.

 

- از حقوق و مزایاتون راضی هستید؟

- نه کافی نیست، با این هزینه ها کافی نیست، شما ببینید با دریافتی ۴۶۰ تومان واقعاً نمیشه امرار معاش کرد.

 

- متاهلید؟

- آره! دو بچه ۶ ساله و ۲ ونیم ساله هم دارم.

 

- فکر می کنید بعد از این هم می توانید به کارتون ادامه بدید؟

- با این وضعیتی که دارم خیلی سخته! واقعاً قدرت کار کردن ازم گرفته شده، نیازمند این هستم که که از طرف مسئولین به نوعی تامین شم.

 

- چه انتظاری از سازمان محیط زیست دارید؟

- روز اولی که برای انجام ادامه طول درمان به تهران منتقل شدم مهندس محمدی زاده رییس سازمان حفاظت محیط زیست به ملاقاتم آمد، انتظار دارم در بحث هزینه ها واقعاً کمکم کنند، پزشکها می توانند به جای پاهای از دست رفته ام پروتز بگذارد که هزینه اش بالاست.

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.

bultannews@gmail.com

نظر شما

آخرین اخبار

پربازدید ها

پربحث ترین عناوین