مدیریت ایرالکو! تولید و اشتغال را شوخی گرفته‌اید یا همه را سرِ کار گذاشته‌اید؟
گروه اقتصادی: وقتی مسئولان کشور از کمبود منابع مالی، ضرورت سرمایه‌گذاری و حمایت از تولید سخن می‌گویند، انتظار می‌رود مدیران صنایع بزرگ بیش از دیگران قدر سرمایه‌های موجود را بدانند.
به گزارش بولتن نیوز، اما ماجرای شرکت آلومینیوم ایران پرسش دیگری پیش روی افکار عمومی گذاشته است: مگر قرار نبود سرمایه‌گذاری برای تأمین برق اضطراری، خیال کارخانه را از بابت استمرار تولید آسوده‌تر کند؟ پس چرا پس از نزدیک چهار سال، هنوز وضعیت بهره‌برداری کامل این پروژه محل سؤال است و خط تولید نیز با حادثه‌ای سنگین روبه‌رو شده است؟
ایرالکو کارخانه‌ای نیست که اهمیت توقف تولید در آن بر کسی پوشیده باشد. این مجموعه از ظرفیت صنعتی، نیروی انسانی متخصص و بازار فروش برخوردار است. هنر مدیریت چنین مجموعه‌ای فقط فروش محصول نیست؛ حفظ تولید، پیش‌بینی خطر و جلوگیری از خواب سرمایه است.
مدیریت ایرالکو در تیرماه از خرید برق پایدار خبر داده بود. قرارداد مولد اضطراری نیز از سال ۱۴۰۱ برقرار است. با وجود این، حادثه مهرماه خط ۶، برنامه فروش سالانه شرکت را ۴۳۳۳ میلیارد تومان کاهش داد.
این رقم کاهش برنامه فروش است، نه زیان قطعی؛ اما آیا برای طرح پرسش درباره کیفیت مدیریت و حفاظت از تولید کافی نیست؟
چهار سال زمان کمی نیست. وقتی پروژه‌ای برای شرایط اضطراری تعریف می‌شود، ارزش آن به روزی است که کارخانه به آن نیاز پیدا می‌کند، نه به تعداد جلسات، مکاتبات و گزارش‌های پیشرفت.
البته روشن‌شدن اینکه مولد اضطراری از نظر فنی می‌توانسته مانع حادثه خط ۶ شود، نیازمند گزارش کارشناسی است. اما این موضوع چیزی از ضرورت پاسخ‌گویی درباره تأخیر پروژه و میزان آمادگی واقعی کارخانه کم نمی‌کند.
بیشتر بخوانید: ایرالکو؛ پول پرداخت شد، مولد به بهره‌برداری نرسید، تولید آسیب دید؛ چه کسی پاسخگوست؟
برق پایدار روی کاغذ، توقف تولید در کارخانه؛ چه کسی پاسخگوی ضربه سنگین به ایرالکو است؟
آقایان مدیر! قرار بود سرمایه‌گذاری کنید تا تولید متوقف نشود؛ نه اینکه سال‌ها از قرارداد بگذرد و تازه پس از حادثه، افکار عمومی به دنبال پاسخ بگردد.
ریال هویت ملی ماست؛ تولید را نمی‌توان معطل گذاشت
ارزش ریال تنها با تصمیم‌های پولی حفظ نمی‌شود. پشتوانه واقعی اقتصاد، کارخانه‌ای است که کار می‌کند، کارگری است که شغلش حفظ می‌شود و محصولی است که به بازار داخلی یا صادراتی می‌رسد.
وقتی کشور برای ایجاد فرصت‌های شغلی جدید به سرمایه نیاز دارد، حفاظت از فرصت‌های موجود باید اولویت نخست مدیران باشد.
هر توقف قابل پیشگیری در تولید، فرصتی برای خلق ثروت را از اقتصاد می‌گیرد. این به معنای نسبت‌دادن مستقیم کاهش ارزش ریال به حادثه ایرالکو نیست؛ بلکه یادآوری مسئولیت صنایع بزرگ در تقویت بنیان تولیدی پول ملی است.
ریال هویت ملی ماست و هیچ مدیری حق ندارد نسبت به حفاظت از سرمایه‌ای که باید پشتوانه تولید و اشتغال باشد، بی‌اعتنا بماند.
حق‌الناس است؛ پاسخ‌گویی را به فردا موکول نکنید
مدیریت ایرالکو باید روشن کند در این چهار سال برای تکمیل پروژه برق اضطراری چه کرده، چه میزان ظرفیت عملیاتی تحویل گرفته و برای پیشگیری از تکرار حادثه چه اقدام مشخصی انجام داده است.
دستگاه‌های نظارتی نیز باید نتیجه بررسی‌های خود را اعلام کنند. اگر قصوری وجود داشته، مسئولیت آن باید مشخص شود؛ اگر حادثه با وجود رعایت همه تدابیر لازم رخ داده، مستندات فنی آن ارائه شود.
افکار عمومی در جایگاه هیئت منصفه پاسخ‌گویی اجتماعی حق دارد بداند چرا سرمایه‌گذاری انجام‌شده هنوز به نتیجه مورد انتظار نرسیده و چه برنامه‌ای برای بازگشت کامل ظرفیت آسیب‌دیده وجود دارد.
این موضوع حق‌الناس است؛ نه یک اختلاف اداری که بتوان آن را با چند توضیح کلی به فراموشی سپرد.
سخن آخر
مدیریت صنعتی جای آزمون‌وخطای بی‌پاسخ نیست. چهار سال انتظار برای پروژه‌ای حیاتی و کاهش سنگین برنامه فروش، پرسش‌هایی نیستند که با وعده‌های تازه پایان پیدا کنند.
کشورمان به مدیرانی نیاز دارد که پیش از وقوع حادثه فکر کنند، سرمایه‌گذاری را به نتیجه برسانند و از تولید موجود مانند یک امانت ملی حفاظت کنند.
مدیریت ایرالکو! تولید و اشتغال را شوخی گرفته‌اید یا همه را سرِ کار گذاشته‌اید؟
پاسخ این پرسش را نه در شعار، بلکه در راه‌اندازی مؤثر تجهیزات، بازگشت ظرفیت تولید و ارائه گزارش روشن به مردم و سهامداران باید دید.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
