بازگشت انضباط به استقلال؛ الگویی از فوتبال اروپا

گروه ورزشی: اقدام سهراب بختیاری‌زاده در اخراج صالح حردانی، کاپیتان دوم استقلال، نه یک تصمیم احساسی، بلکه یک ضرورت حرفه‌ای بود. او در شرایطی که تیم با پنجره نقل‌وانتقالاتی بسته روبرو بود، نظم را بر حفظ یک بازیکن تأثیرگذار ترجیح داد. این رویکرد، یادآور برخورد آرتتا با اوبامیانگ در آرسنال است که به دلیل تأخیر در تمرین، کاپیتان را از ترکیب کنار گذاشت. در هر دو مورد، سرمربی ثابت کرد که هیچ‌کس بالای قوانین تیمی نیست و کاپیتان بودن، مسئولیت مضاعفی برای پایبندی به انضباط ایجاد می‌کند.

به گزارش بولتن نیوز، بختیاری‌زاده با اشاره به رفتار حردانی در ضربه ایستگاهی دربی و بی‌انضباطی‌های یک‌ماهه، نشان داد که صبر استراتژیک او به پایان رسیده است. این دقیقاً همان مسیری است که سرمربیان بزرگی چون کونسیسائو در میلان با کالابریا یا مدیریت مایورکا با دنی رودریگز طی کردند. در فوتبال اروپا، خلع کاپیتان به دلیل اعتراض در شبکه‌های اجتماعی یا درگیری لفظی، امری رایج است. استقلال نیز برای باقی‌ماندن در جرگه باشگاه‌های حرفه‌ای، نیاز به چنین برخوردهای قاطعی دارد تا پیام روشنی به سایر بازیکنان بفرستد.

برخی ممکن است این تصمیم را در آستانه بازی حساس، پرریسک بدانند، اما تاریخ نشان داده که مماشات با بی‌انضباطی، هزینه‌های بزرگ‌تری در پی دارد. نمونه تلخ شورش بازیکنان فرانسه در جام جهانی ۲۰۱۰ با کاپیتانی اورا، ثابت کرد که تردید در برخورد با ناهنجاری، به بحران‌های سیستماتیک منجر می‌شود. بختیاری‌زاده با این اقدام، نه تنها اقتدار خود را تثبیت کرد، بلکه به بازیکنان نشان داد که عملکرد فنی هرگز جایگزین تعهد اخلاقی و حرفه‌ای نخواهد شد؛ درسی که باشگاه‌های اروپایی سال‌هاست به آن پایبندند.

در نهایت، این تصمیم شجاعانه را باید به فال نیک گرفت؛ چراکه استقلال را یک گام به استانداردهای فوتبال مدرن نزدیک‌تر کرد. سرمربی با اولویت‌دادن به منافع جمعی بر مصالح فردی، ثابت کرد که برای موفقیت پایدار، انضباط خط قرمز اوست. جای تقدیر دارد که در فوتبال ایران نیز سرمربیانی یافت می‌شوند که جسارت اتخاذ چنین تصمیماتی را دارند. اگر باشگاه‌های اروپایی با این برخوردها به موفقیت رسیده‌اند، استقلال نیز با حمایت از این رویکرد، می‌تواند به ثبات و نظم موردنیاز برای کسب جام‌ها دست یابد.