«آمریکا ذرّه ذرّه آب میشود»؛ چگونه پیشبینی رهبر شهید از افول ابرقدرت به حقیقت پیوست؟

به گزارش بولتن نیوز، سالها پیش از آنکه بسیاری از تحلیلگران بینالمللی حتی جرأت طرح آن را داشته باشند، شهید آیتالله سید علی خامنهای از «تحول در نظم جهانی» و «افول قدرت آمریکا» سخن میگفتند. آنچه در آن زمان برای برخی یک موضع سیاسی یا شعاری انقلابی به نظر میرسید، امروز در پرتو تحولات شتابان منطقه و جهان، به عنوان تحلیلهایی راهبردی و قابل سنجش مورد توجه ناظران قرار گرفته است. از شکست در افغانستان و ناکامی در سیاست «فشار حداکثری» علیه ایران گرفته تا بحرانهای عمیق داخلی و بینالمللی، همگی گواه بر این مدعاست که «عقربه زمان به عقب برنمیگردد» و ایالات متحده هرگز به جایگاه پیشین خود باز نخواهد گشت.

افول آمریکا؛ از یک پیشبینی تا یک واقعیت مورد اجماع

رهبر شهید انقلاب بارها و با صراحت تمام فرمودند: «آمریکا دارد رو به افول میرود، ذرّه ذرّه دارد آب میشود». ایشان این را نه یک شعار، بلکه «یک واقعیّت» دانستند و تأکید کردند که خود آمریکاییها نیز به تنزّل شاخصهای اقتدار خود معترفاند.

این افول در عرصههای گوناگون خود را نشان داده است:

الف) در عرصه سیاسی و بینالمللی:
رهبر شهید با نگاهی تاریخی به روزگاری اشاره کردند که آمریکا با یک چمدان پول دولتی را در ایران سرنگون میکرد، اما امروز «آمریکا نمیتواند در دولتهای گوناگون دخالت کند». ناتوانی واشنگتن در حل بحران رژیم صهیونیستی، شکست در ایجاد جبهه متحد عربی علیه ایران، و ناکامی در مدیریت جنگ اوکراین، همگی نشانههای بارز این زوال است.

ب) در عرصه اقتصادی:
اقتصاد آمریکا که روزگاری مهمترین شاخص اقتدار آن بود، امروز با بیکاری گسترده، گرسنگی و بیخانمانی میلیونها نفر دستبهگریبان است. رهبر شهید این وضعیت را «فلج» توصیف کردند و افزودند که حتی دوستان آمریکا نیز ارزشهای آن را به سخره میگیرند.

ج) در عرصه داخلی:
شکافهای عمیق سیاسی و اجتماعی در ایالات متحده، از جمله دوقطبی شدن شدید جامعه در انتخاباتها، از دیگر نشانههای افول از نگاه رهبر شهید بود. ایشان تأکید داشتند که آمریکای اوباما از آمریکای بوش ضعیفتر، آمریکای ترامپ از آمریکای اوباما ضعیفتر، و آمریکای بایدن از آمریکای ترامپ نیز ضعیفتر است.

نظم نوین جهانی؛ انزوای آمریکا در افق آینده

در کنار افول آمریکا، رهبر شهید از «تغییر هندسه دنیا» و شکلگیری «نظم جدید جهانی» سخن گفتند. ایشان خطوط اصلی این تحول را در دو محور ترسیم کردند: «ضعیف شدن قدرتهای استکباری» و «برآمدن قدرتهای جدید منطقهای و جهانی».

در نظم جدیدی که ایشان ترسیم کردند، «آمریکا منزوی خواهد بود». این انزوا نه یک آرزو، بلکه محصول منطق تاریخی تحولات است؛ چراکه آمریکا با دخالتهای ویرانگر خود در نقاط مختلف جهان - از جنگافروزی و نسلکشی گرفته تا آوارگی و تخریب - روزبهروز «مورد تنفر ملتها» قرار گرفته است.

یکی از مهمترین مصادیق این تحول، «آمریکازدایی» در منطقه غرب آسیاست. رهبر شهید طوفانالاقصی را نمونهای عینی از این روند دانستند و فرمودند این حادثهی تاریخساز «توانست جدول سیاستهای آمریکا در این منطقه را به هم بریزد». امروز، کشورهایی که زمانی صد در تابع سیاست آمریکا بودند، «شروع کردهاند به زاویه پیدا کردن با آمریکا».

نتیجه‌گیری: دوراندیشی یک رهبر، واقعیت یک جهان

گذشت زمان نه‌تنها چیزی از عمق پیشبینیهای رهبر شهید انقلاب نکاست، بلکه هر روز بر درستی آنها افزوده است. آنچه ایشان سالها پیش از «پیچ تاریخی» و «تحول در نظم جهانی» سخن گفتند، امروز به عنوان واقعیتی انکارناپذیر در ادبیات سیاسی جهان ثبت شده است.

شکستهای پی در پی آمریکا در افغانستان، عراق، سوریه و لبنان؛ ناکامی در مهار جمهوری اسلامی ایران؛ بحرانهای عمیق داخلی؛ و در نهایت، از دست دادن تدریجی نفوذ در غرب آسیا - همگی حاکی از آن است که «عصر هژمونی آمریکا به پایان رسیده» و جهان در آستانه ورود به نظمی جدید قرار دارد که در آن قدرتهای نوظهور، به ویژه در آسیا، نقش تعیینکنندهای ایفا خواهند کرد.

رهبر شهید انقلاب اسلامی نه تنها این تحول را پیشبینی کردند، بلکه مسیر عبور از آن را نیز ترسیم نمودند؛ مسیری که بر پایه «بیداری ملتها»، «اتکا به توان داخلی» و «مقاومت در برابر سلطه» استوار است. امروز، جهان شاهد تحقق این چشمانداز راهبردی است؛ چشماندازی که از دل یک انقلاب زاده شد و اکنون در حال رقم زدن سرنوشت تازهای برای بشریت است.