«ایران در تلهٔ خواب خرگوشی؛ آیا فریادهای حسابرسان و اقتصاددانان به گوش خادمان قدرت می‌رسد؟»

گروه اقتصادی در روزگاری که هر شهروند ایرانی با تورم افسارگسیخته، گرانی مسکن و نابسامانی معیشت دست‌وپنجه نرم می‌کند، گروهی از برجسته‌ترین کارشناسان اقتصادی، حسابرسان ارشد، استادان دانشگاه و حتی نمایندگان مجلس، هم‌صدا هشدار می‌دهند که «پاشنهٔ آشیل کشور، نه تحریم‌های خارجی که غارت سیستماتیک منابع ملی در سه دههٔ اخیر است». این هشدارها که از زبان چهره‌های شاخصی چون دکتر صمصامی، دکتر حاج‌دلیگانی، دکتر جبرایلی، دکتر ابراهیم متقی، دکتر فواد ایزدی، دکتر حسن عباسی، دکتر حسن ونایی و دکتر سعید لیلاز شنیده می‌شود، اگرچه هر بار با واکنش رسمی یا تکذیب مواجه شده، اما اعداد و ارقامی که مطرح می‌کنند، چنان شوکه‌کننده است که نمی‌توان از کنارش به سادگی گذشت: ۳۰۰۰ میلیارد دلار خروج سرمایه؟ ۵۰۰ میلیارد دلار انتقال ثروت به امارات؟ و در کنار آن، زمزمه‌های تلخ از «نقشهٔ شوم آمریکا با ایادی داخلی برای تجزیهٔ جنوب و تشکیل کشور پونزی» و حتی «تدارک کودتا و شهادت رهبر» که به باور برخی، مصداق عینی یافته است.

به گزارش بولتن نیوز،ارقام نجومی که در اظهارات منتقدان اقتصادی تکرار می‌شود، گاه چنان بزرگ جلوه می‌کند که باورپذیری آن را دشوار می‌سازد. بااین‌حال، وقتی چندین حسابرس مستقل و نمایندگان مجلس بر «عدم اقدام مؤثر دستگاه‌های نظارتی و حسابرسی» تأکید می‌کنند، نمی‌توان صرفاً به حاشیه‌سازی متهمشان کرد. پرسش اساسی این است: اگر تنها نیمی از این ارقام صحت داشته باشد، چرا سازمان بازرسی کل کشور، دیوان محاسبات و حتی نهادهای اطلاعاتی نتوانسته‌اند جلوی این «انتقال ثروت» را بگیرند؟ پاسخ منتقدان روشن است: «قدرت ناشی از ثروت، چنان اهرم‌های نفوذی در ساختار قدرت ایجاد کرده که حتی سربازان خط مقدم مبارزه با فساد، امروز به گوشهٔ رینگ رانده شده‌اند و تنها لقب «سرباز تنها» برازندهٔ آنان است.»

در این میان، نام امارات متحدهٔ عربی به عنوان مقصد اصلی انتقال سرمایه، بارها تکرار می‌شود. کارشناسان معتقدند خروج ۵۰۰ میلیارد دلار از کشور، نه تنها تورم را تشدید کرده، بلکه پایهٔ تولید ملی را تخریب نموده و وابستگی سیاسی را نیز افزایش داده است. در مقابل، متولیان رسمی معمولاً این آمار را «غیرمستند» یا «بزرگ‌نمایی» می‌خوانند، اما از ارائهٔ آمار شفاف و قابل راستی‌آزمایی خودداری می‌کنند – همین سکوت، مشروعیت اتهامات را دوچندان می‌کند.

با کارت یکبار مصرف21 میلیارد دلار سر گمرک کلاه گذاشتند

افزایش فساد کارت های بازرگانی یکبارمصرف و سود قاچاقچیان با جایگزینی سامانه جامع گمرکی بجای سامانه آسیکودای

آیا امکان صدور ثبت سفارش مازاد بر سقف اعتبار کارت بازرگانی وجود دارد؟

انتقاد اتاق بازرگانی از صدور کارت بازرگانی اجاره‌ای

بزرگترین پرونده قاچاق کشور در مسیر برائت/ مسئولین نگذارند ناامیدی بیشتر از این به مردم تزریق شود

بی توجهی به هشدارهای بولتن نیوز در مورد کارت های بازرگانی یکبار مصرف خسارت های بسیار به اقتصاد وارد کرده است

آفتاب آمد دلیل آفتاب؛ تایید پیگیری های بولتن نیوز از سوی رئیس دستگاه قضا و ضرورت اقدام اساسی از سوی اتاق های بازرگانی و گمرک 

ضرورت رسیدگی به 50 هزار میلیارد تومان مطالبات گمرک در جلسه شورای‌عالی هماهنگی اقتصادی سران قوا

انتخابات شبه رقابتی اتاق بازرگانی برای انتخاب اشخاص مورد نظر و حامیان آنها + اسامی نامزدها

با مصوبه دولت، بیکاران می توانند تاجر شوند

افشاگری درباره انتخابات اتاق بازرگانی و دخالت پورابراهیمی در مسکوت ماندن گزارش تحقیق و تفحص+ فایل صوتی

فرار مالیاتی هزار میلیاردی برند معروف لوازم خانگی

گمرک مهمترین عامل ترازمنفی 12 میلیارد دلاری تجارت خارجی غیرنفتی کشور

انتقاد به موقع رئیس دستگاه قضا از کارت‌های بازرگانی اجاره‌ای

2500 اظهارنامه با کارت بازرگانی یکبار مصرف و تضییع حقوق چند صد میلیاردی در سال 92 به کجا رسید؟

میلیاردها سود بادآورده برای شرکت های تازه تاسیس واردکننده کالا

کارت زرد بولتن به وزارت صنعت، جهاد و اقتصاد / موجبات بیشترناترازی ارزی را فراهم نکنید

افزایش فساد کارت های بازرگانی یکبارمصرف و سود قاچاقچیان با جایگزینی سامانه جامع گمرکی بجای سامانه آسیکودای

غارت ۶ میلیارد دلاری توسط ۱۵ نفر؛ سقوط آزاد اقتصاد در چاهِ «کارت‌های اجاره‌ای»/ تقویم ۸ ساله‌ی هشدارهای «بولتن نیوز» که نشنیده گرفتید!

ورود دیوان محاسبات و سازمان بازرسی کل کشور به  صدور کارت بازرگانی یکبارمصرف بعد از هشدارهای ده ساله بولتن نیوز

کارت‌های یک‌بارمصرف بازرگانی و تضعیف دایره ارزش گمرک از دوره کرباسیان؛ عامل بازنگشتن میلیاردها دلار ارز صادراتی تا امروز
عاقبت هشدارها در خصوص رسانه ملی، عاقبت کارت های بازرگانی نشود
چرا کارت بازرگانی را حذف نمی کنیم؟ چه کسی نفع می برد؟
عملکرد بد متولی مبارزه با قاچاق، منجر به قاچاق مضاعف شد
مسئول خسارت و شکستن کمر اقتصاد کشور چه کسی است
تائید دزدی ازگمرک و بیت‌المال باکارت‌های بازرگانی یکبار مصرف
با کارت یکبار مصرف21 میلیارد دلار سر گمرک کلاه گذاشتند
افزایش 10000 میلیاردی معوقات کارت یک‌بارمصرف زمان کرباسیان
هشدار درباره حساب‌های اجاره‌ای/ طلب ۱۲ هزار میلیاردی مالیاتی
گمرک و بنادر، پاشنه آشیل قاچاق کالا و اقتصاد مقاومتی
این بار، این رهبر انقلاب بود که ایراداتتان را بیان کردند نه بولتن نیوز
دروغ سیزده اداره کل گمرک، دو هفته زودتر از زمان مقرر
برکناری زنجیره‌ای مدیران گمرک به دلیل تخلفات قانونی
تشکیل کارگروه ویژه برای رسیدگی به عملکرد گمرک ظروف شیشه‌ای و درپوش و ضایعات کریستال
اگر سامانه جامع گمرکی پاسخگو است چرا دنبال اظهارنامه‌ها هستید
دفاع طیب‌نیا از گمرک نشان می‌دهد ایشان خبری از واقعیات موجود در آنجا ندارد +سند
اگر گوش شنوای نقد رسانه‌های حرفه‌ای نیستید، دستی برای بستن دهان آن‌ها نباشید
دروازه‌های گمرک بروی کالاهای قاچاق بسته شود / ورود مقتدرانه نیروی انتظامی پس از واکاوی بولتن نیوز
مسئولین تا دیر نشده به تخلفات گمرک ورود کنند
حذف و ادغام دوایر ارزش گمرک منجر به خروج بی ضابطه میلیارد ها دلار از کشور شده است
افزایش درآمدهای گمرکی و کاهش قاچاق کالا ربطی به عملکرد گمرک و سامانه ندارد
نظارت ها در گمرک شدید ضعیف است / قاچاق عمدتاً از طریق مبادی رسمی وارد می‌شود
هنرمندی گمرک ایران در ترخیص ظروف کریستال با عنوان خرده شیشه و خاک سیلیس+ اسناد
وارد مسائل شخصی و خصوصی رئیس و کارکنان گمرک نشوید
ارواح سرگردان در گمرک ظروف شیشه‌ای را با درپوش عوض می‌کنند
ارسال مدیر بدون اختیار به گمرک شهید رجایی با چه هدفی است / اسناد تازه از قاچاق گسترده در بندرشهید رجایی
دو روی سکه قاچاق کالا و فرار مالیاتی/حمید حسینی:می خواهند بخش خصوصی ضعیف شود
حذف کارت بازرگانی مرگ‌ اتاق‌های بازرگانی است
همه چیز در خصوص کارت بازرگانی و نحوه دریافت آن

هشدار گروه دوم از پژوهشگران حوزهٔ سیاسی و راهبردی، مانند دکتر متقی و دکتر ونایی، فراتر از اقتصاد است. آنان معتقدند که تضعیف معیشت، «زمینهٔ ناامنی اجتماعی» را فراهم می‌کند و دشمنان خارجی با بهره‌گیری از «ایادی داخلی»، نقشهٔ تجزیهٔ جنوب و شکل‌دهی به موجودیت‌های سیاسی جعلی را دنبال می‌کنند. هرچند این ادعاها در فضای رسانه‌ای کمتر بازتاب می‌یابد، اما اشاره به «کودتای نرم» و «شهادت رهبر» که در متن کاربر به آن تصریح شده، بیانگر عمق نگرانی از فروپاشی اقتدار مرکزی است.

با نگاهی به رخدادهای اخیر منطقه، نمی‌توان انکار کرد که برخی بازیگران خارجی همواره به دنبال بهره‌برداری از شکاف‌های داخلی بوده‌اند. اما آنچه در این میان مغفول می‌ماند، نقش «فساد اقتصادی» به عنوان مهم‌ترین عامل تسهیل‌کنندهٔ این توطئه‌هاست. به عبارت دیگر، تا وقتی که ثروت ملی به جای چرخهٔ تولید، در حساب‌های خارجی انباشته شود، قدرت دفاعی و اجماع ملی به شدت آسیب‌پذیر خواهد ماند.

یکی از تلخ‌ترین نکات مطرح‌شده در اظهارات منتقدان، ناکارآمدی دستگاه‌های حسابرسی و نظارتی است. اگرچه قانون، این نهادها را موظف به پایش دقیق جریان منابع و مصارف کرده، اما در عمل، گزارش‌های آنان کمتر به نتیجهٔ قضایی یا تغییر رویهٔ مدیریتی منجر شده است. این پدیده، گویی به «خواب خرگوشی» نظام تصمیم‌گیری تبدیل شده که هیچ فریادی نمی‌تواند آن را بشکند.

برخی تحلیلگران معتقدند که دلیل اصلی، «شبکه‌های قدرت فراقانونی» است که با بهره‌گیری از ثروت انباشته، نه تنها نهادهای نظارتی را خنثی کرده‌اند، بلکه توانسته‌اند بخشی از رسانه‌ها و حتی نمایندگان مجلس را نیز همراه یا مرعوب سازند. اینجاست که عبارت «سرباز تنها» برای چهره‌هایی مانند دکتر صمصامی و دکتر حاج‌دلیگانی، نه یک شعار عاطفی، که واقعیتی تلخ جلوه می‌کند.

در پایان این مقاله، نمی‌توان نسخهٔ جادویی پیچید؛ اما می‌توان بر سه محور اساسی تأکید کرد:

۱. شفافیت اطلاعاتی به عنوان نخستین گام؛ ارائهٔ آمار دقیق از حساب‌های ارزی، قراردادهای کلان و حساب‌های خارجی مقامات، می‌تواند بسیاری از اتهامات را یا تأیید یا رد کند.

۲. استقلال قضایی و نظارتی؛ به طوری که گزارش‌های حسابرسی بدون ممیزی سیاسی، به مراجع رسیدگی‌کننده برسد و پرونده‌های فساد، بدون توجه به جایگاه متهمان، پیگرد قانونی داشته باشند.
۳. بازنگری در سیاست‌های ارزی و تجاری تا انگیزهٔ خروج سرمایه از بین برود و تولید داخلی جایگزین واردات بی‌رویه شود.

اما فراتر از این راهکارها، آنچه از دل متن کاربر برمی‌آید، «امید به تغییر بنیادین» با ظهور منجی موعود (عج) است. این نگاه اگرچه ریشه‌ای اعتقادی دارد، اما نباید ما را از مسئولیت امروز غافل کند؛ چراکه به فرمودهٔ امیرالمؤمنین (ع)، «انتظار فرج، خود عملی است عبادی»، اما منتظر واقعی کسی است که در ظلمت زمان، به اصلاح خویش و جامعه بکوشد.

فریادهای مکرر کارشناسان، اگرچه گاه در فضای مجازی بازتاب می‌یابد، اما همچنان در اتاق‌های تصمیم‌گیری به «صدایی در بیابان» می‌ماند. مگر نه اینکه تاریخ نشان داده است هر انقلابی، پیش از آنکه در خیابان‌ها رقم بخورد، در ذهن‌ها و باورها شکل می‌گیرد؟ امروز، بزرگ‌ترین خطر برای ایران، نه تحریم و نه تهدید خارجی، که «بی‌اعتمادی عمومی» به دلیل تداوم ناکارآمدی و فساد است. اگر این روند ادامه یابد، شاید فردا کسی نباشد که حتی برای «سربازان تنها» کف بزند، چه رسد به آنکه برای پاسداری از کیان ملی به خیابان آید.

امید که با هوشیاری رهبری، همت مجلس و ارادهٔ قوهٔ قضائیه، این خواب خرگوشی پایان یابد و قدرت ناشی از ثروت، در برابر حق‌طلبی جمعی، زانو زند. و اگر نه، دعای آخر این مقاله، همان خواهد بود که کاربر نگاشت: «انشاءالله با ظهور امام عصر (عج)، دودمان این مفسدان از بیخ برچیده شود.» اما تا آن روز، وظیفهٔ ما نظارت، پرسشگری و مطالبه‌گری است.