مداد سرخ یک هنرمند ارمنی؛ روایتی از ایرانی که در سوگ، یک‌صدا شد

گروه فرهنگی ،روایت فتح، همیشه از سنگر آغاز نمی‌شود؛ گاهی از نوک یک مداد سرخ شروع می‌شود. از دستان هنرمندی که دینش متفاوت است، اما دلش برای ایران می‌تپد.

به گزارش بولتن نیوز ،او در میان جمعیت ایستاده بود؛ نه برای آنکه تنها تماشاگر یک مراسم باشد، بلکه آمده بود تا سهم خود را از این وداع تاریخی ادا کند. پرتره‌ای که پس از شهادت رهبر شهید با مداد قرمز آفرید، برای او تنها یک اثر هنری نبود؛ روایتی از خون، ایثار و همبستگی مردمی بود که ایران را فراتر از هر تفاوتی دوست دارند.

او از خاطره طراحی چهره شهدای دفاع مقدس گفت و این بار نیز باور داشت که هنر می‌تواند پلی باشد میان دل‌ها؛ پلی که قومیت و مذهب را پشت سر می‌گذارد و همه را به نام ایران کنار یکدیگر می‌نشاند.

در نزدیکی پیکر رهبر شهید، نگاهش میان اشک و افتخار سرگردان بود. سکوتش، بلندتر از هر سخنی، از احترام و ارادتی حکایت می‌کرد که با رنگ سرخ بر صفحه کاغذ نقش بسته بود.

این، تنها روایت یک هنرمند ارمنی نبود؛ روایت ایرانی بود که در روز وداع، نشان داد هویت ملی، بزرگ‌ترین نقطه اشتراک دل‌هایی است که برای سربلندی این سرزمین می‌تپند.