بازار نفت در گرو توییت‌های بی‌پشتوانه ترامپ؛ سکوت دیپلماتیک تهران، دست برتر را به سفته‌بازان داده است

گروه انرژی: بازار جهانی نفت این روزها بیش از آنکه تابع واقعیت‌های عرضه و تقاضا باشد، از جنگ روانی و سیگنال‌های سیاسی اثر می‌پذیرد. هر بار که دونالد ترامپ از «نزدیکی به توافق» سخن می‌گوید، قیمت‌ها فروکش می‌کند و هر زمان تنش میدانی در منطقه اوج می‌گیرد، بهای نفت جهش می‌کند. این نوسانات، بیش از آنکه بازتاب تحولات بنیادین بازار باشد، حاصل مدیریت انتظارات توسط تیم اقتصادی آمریکا و بهره‌برداری از خلأ دیپلماسی فعال رسانه‌ای از سوی ایران است.

به گزارش بولتن نیوز ، بازار جهانی نفت در هفته‌های اخیر بار دیگر نشان داد که در مقاطع حساس ژئوپلیتیک، بیش از آنکه به شاخص‌های بنیادین متکی باشد، از سیگنال‌های سیاسی و عملیات روانی تأثیر می‌پذیرد. رشد نزدیک به پنج درصدی نفت برنت پس از اظهارات اخیر دونالد ترامپ، نمونه‌ای روشن از بازاری است که به‌جای اتکا به واقعیت‌های میدانی، در معرض روایت‌سازی‌های لحظه‌ای قرار گرفته است.
الگوی رفتاری بازار کاملاً قابل رصد است؛ هر بار که ترامپ از نزدیک بودن توافق با ایران سخن می‌گوید، معامله‌گران با پیش‌خور کردن احتمال بازگشت نفت ایران به بازار، قیمت‌ها را به زیر سطوح حساس سوق می‌دهند. اما به محض بروز تنش متقابل یا نشانه‌ای از شکست این سناریو، بازار با جهش‌های سریع واکنش نشان می‌دهد. این چرخه، عملاً به ابزاری برای مهار روانی قیمت نفت تبدیل شده است.
آنچه در این میان کمتر مورد توجه قرار گرفته، نقش تیم اقتصادی و رسانه‌ای نزدیک به ترامپ در مدیریت انتظارات بازار است. در شرایطی که ذخایر استراتژیک انرژی بسیاری از کشورهای مصرف‌کننده تحت فشار قرار دارد، کنترل روانی بازار از طریق القای چشم‌انداز توافق، به یکی از ابزارهای مهم واشنگتن برای جلوگیری از جهش پایدار قیمت‌ها بدل شده است.
در چنین فضایی، پرسش اساسی این است که چرا دستگاه دیپلماسی ایران در برابر این عملیات روانی، صرفاً در موضع واکنشی قرار گرفته است. بازار انرژی تنها با واقعیت‌های فیزیکی مدیریت نمی‌شود؛ روایت‌سازی، زمان‌بندی پیام و ارسال سیگنال‌های هدفمند نیز بخشی از معادله است. سکوت یا مواضع کلی و غیرشفاف، عملاً میدان را برای بازیگران مقابل باز می‌گذارد تا انتظارات بازار را به نفع خود شکل دهند.
واقعیت آن است که اگر یکی از مصرف‌کنندگان عمده جهان رسماً از کاهش جدی یا پایان ظرفیت ذخایر استراتژیک خود خبر دهد، معادله روانی فعلی به‌سرعت فرو خواهد ریخت و دیگر توییت‌ها و مواضع غیرمستند سیاسی قادر به مهار قیمت‌ها نخواهند بود. بازار در نهایت به واقعیت‌های عرضه بازمی‌گردد، اما تا آن زمان، جنگ روایت‌ها تعیین‌کننده جهت کوتاه‌مدت قیمت‌ها خواهد بود.
ایران در این میدان، نیازمند دیپلماسی انرژی فعال، روایت‌سازی هوشمند و اقدام رسانه‌ای هدفمند است؛ زیرا در عصر جدید، سکوت در برابر مهندسی روانی بازار، به‌معنای واگذاری ابتکار عمل به رقیب است.