زمین‌ها می‌روند؛ آیا نفس تازه‌ای به کارخانه شیرین خراسان می‌رسد؟
گروه اقتصادی برای یک کشاورز، مهم نیست زمین‌های یک شرکت چند میلیارد تومان ارزش دارند یا فروش آنها چه سودی در دفاتر حسابداری ثبت می‌کند. او می‌خواهد محصولش خریدار داشته باشد و پول زحماتش به‌موقع پرداخت شود. کارگر کارخانه نیز بیش از هر چیز به روشن ماندن خط تولید و امنیت شغلی خود فکر می‌کند. حالا که شرکت صنعتی و کشاورزی شیرین خراسان بار دیگر بخشی از زمین‌هایش را فروخته، پرسش اصلی این است: آیا این دارایی‌ها قرار است به کمک تولید بیایند؟
به گزارش بولتن نیوز، در روزهایی که بسیاری از بنگاه‌های تولیدی با فشار هزینه‌ها و دشواری تأمین نقدینگی روبه‌رو هستند، تصمیم‌های شرکت صنعتی و کشاورزی شیرین خراسان درباره فروش و واگذاری بخشی از اراضی خود، موضوعی فراتر از یک معامله ملکی است.
این شرکت در تازه‌ترین اقدام، نتیجه فروش هشت قطعه از زمین‌های پروژه رویال پارک را اعلام کرده است؛ زمین‌هایی که ارزش فروش آنها حدود ۱۷۷ میلیارد تومان گزارش شده است.
پیش از این نیز انتقال بخشی از اراضی برای تسویه تعهدات مالی به آستان قدس رضوی و استفاده از زمین‌های دیگر به‌عنوان وثیقه برای تأمین اعتبار مرتبط با مطالبات کشاورزان مطرح شده بود.
در ظاهر، همه اینها تصمیم‌هایی مالی هستند؛ اما پشت هرکدام، مسئله‌ای واقعی قرار دارد: آینده فعالیت یک بنگاه تولیدی.
کشاورز با عددهای حسابداری زندگی نمی‌کند
برای کشاورزی که ماه‌ها در زمین کار کرده، محصول را تحویل داده و منتظر دریافت بهای آن است، خبر فروش یک قطعه زمین زمانی اهمیت پیدا می‌کند که بداند این تصمیم چه اثری بر پرداخت مطالباتش خواهد داشت.
اگر منابع حاصل از فروش دارایی بتواند بدهی کشاورزان را کاهش دهد، تأمین مواد اولیه را آسان‌تر کند و استمرار خرید محصول را تضمین کند، چنین تصمیمی می‌تواند اقدامی مؤثر در حمایت از تولید باشد.
اما اگر زمین فروخته شود و همچنان مشکل پرداخت‌ها باقی بماند، طبیعی است این پرسش مطرح شود که منابع حاصل از معامله چگونه مصرف شده است.
درباره شیرین خراسان هنوز اطلاعات کافی در اختیار نداریم که بتوانیم درباره نتیجه نهایی این اقدامات قضاوت کنیم. آنچه اهمیت دارد، روشن شدن اثر واقعی آنهاست.
کارخانه به پول نیاز دارد، اما بیش از پول به آینده نیاز دارد
هیچ کارخانه‌ای تنها با داشتن زمین و ساختمان زنده نمی‌ماند.
حیات یک مجموعه صنعتی به تولید مستمر، تأمین مواد اولیه، فروش محصول، نگهداری تجهیزات و نیروی انسانی وابسته است.
ممکن است یک شرکت زمین‌هایی در اختیار داشته باشد که ارتباط مستقیمی با فعالیت تولیدی آن ندارند. فروش چنین دارایی‌هایی برای کاهش بدهی یا سرمایه‌گذاری در تولید، در صورت رعایت منافع شرکت، می‌تواند تصمیم درستی باشد.
اما یک موضوع نباید فراموش شود: زمین را معمولاً یک بار می‌توان فروخت.
اگر منابع حاصل از فروش آن به حل پایدار مشکلات کمک نکند، شرکت ممکن است در آینده بار دیگر با همان دشواری‌های قبلی روبه‌رو شود؛ این بار با دارایی کمتر.
به همین دلیل، مسئله شیرین خراسان صرفاً این نیست که چه مقدار زمین فروخته است؛ مسئله این است که پس از این فروش‌ها، کارخانه در چه وضعیتی قرار خواهد گرفت.
وقتی فروش زمین می‌تواند خبر خوبی باشد
در بررسی عملکرد بنگاه‌های اقتصادی نباید هر واگذاری دارایی را نشانه ضعف مدیریت دانست.
گاهی نگهداری زمین‌هایی که استفاده تولیدی ندارند، سرمایه شرکت را برای سال‌ها راکد نگه می‌دارد. تبدیل این دارایی‌ها به منابع لازم برای فعالیت اصلی شرکت، می‌تواند به سود کارگران، کشاورزان و سهامداران باشد.
از این منظر، اگر مدیریت شیرین خراسان بتواند نشان دهد که فروش اراضی موجب کاهش بدهی‌های پرهزینه، پرداخت مطالبات و تقویت تولید شده است، این موضوع نه‌تنها محل انتقاد نیست، بلکه می‌تواند نمونه‌ای از مدیریت درست دارایی‌ها باشد.
بااین‌حال، برای رسیدن به چنین نتیجه‌ای باید اطلاعات روشن و قابل سنجش وجود داشته باشد.
سه نتیجه‌ای که باید در عمل دیده شود
اکنون انتظار می‌رود مدیریت شرکت، فارغ از اصطلاحات پیچیده مالی، به سه موضوع ساده پاسخ دهد.
نخست اینکه فروش و واگذاری زمین‌ها چه تأثیری بر پرداخت مطالبات کشاورزان و سایر تعهدات شرکت داشته است؟
دوم اینکه آیا بخشی از منابع آزادشده به تأمین مواد اولیه، حفظ ظرفیت کارخانه و تقویت فعالیت تولیدی اختصاص یافته است؟
و سوم اینکه آیا این اقدامات، نیاز شرکت به فروش دارایی‌های بیشتر در آینده را کاهش خواهد داد؟
پاسخ به این موضوعات می‌تواند نشان دهد تصمیم‌های اخیر تا چه اندازه به منافع بلندمدت شرکت کمک کرده‌اند.
سرنوشت زمین‌ها را باید در کارخانه جست‌وجو کرد
شیرین خراسان تنها با رقم فروش زمین‌هایش ارزیابی نمی‌شود.
آنچه برای آینده این مجموعه اهمیت دارد، استمرار تولید، ایفای تعهدات، حفظ اشتغال و توانایی ایجاد درآمد از فعالیت اصلی است.
ممکن است فروش دارایی در یک مقطع، راهکاری ضروری و مفید باشد. اما موفقیت واقعی زمانی رقم می‌خورد که نتیجه این تصمیم در عملکرد کارخانه و وضعیت ذی‌نفعان آن دیده شود.
زمین‌های رویال پارک فروخته می‌شوند؛ حالا باید دید حاصل این تصمیم، فقط تغییر مالکیت چند قطعه زمین است یا آغاز گشایشی واقعی برای تولید و کشاورزان شیرین خراسان.
بولتن نیوز آماده است توضیحات مدیریت شرکت درباره آثار این معاملات بر تولید، اشتغال و پرداخت مطالبات را دریافت و منتشر کند.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
