روایت متناقض وزارت خارجه از سفر نیویورک و بازی دیپلماتیک پشت پرده
گروه بین الملل: اظهارات اخیر اسماعیل بقایی درباره احتمال عدم سفر سید عباس عراقچی به آمریکا بهدلیل «عدم صدور ویزا» در حالی مطرح میشود که شواهد و تحرکات دیپلماتیک هفتههای گذشته نشان میدهد این سفر، نه یک برنامه ناگهانی، بلکه بخشی از یک طراحی گسترده میان چین، آمریکا و بازیگران منطقهای برای مذاکراتی حساس در نیویورک است؛ مذاکراتی که گفته میشود محور آن، آینده تنش میان تهران و واشنگتن خواهد بود.
به گزارش بولتن نیوز ،سفر برنامهریزیشده سید عباس عراقچی به آمریکا، در کنار وزرای خارجه قطر، امارات، عربستان و کویت، ظاهراً در قالب ابتکار جدید چین برای ریاست دورهای شورای امنیت سازمان ملل تعریف شده است؛ ابتکاری که بهگفته برخی محافل سیاسی، قرار است برای نخستینبار با میزبانی مستقیم نشستهایی در نیویورک از سوی رئیس دورهای شورای امنیت همراه شود.
در چنین شرایطی، اظهارات اسماعیل بقایی مبنی بر اینکه «تنها مانع سفر عراقچی، صادر نشدن ویزای آمریکا است» بیش از آنکه یک توضیح فنی باشد، نوعی فضاسازی رسانهای تلقی میشود؛ فضاسازیای که تلاش دارد سفر احتمالی وزیر خارجه ایران به آمریکا را به عبور از «هفتخوان دیپلماتیک» تشبیه کند.
این در حالی است که در عرف روابط بینالملل، سفر مقامات ارشد کشورها برای حضور در نشستهای سازمان ملل، معمولاً از هفتهها قبل هماهنگ میشود و موضوع ویزا، بخشی از فرآیندهای از پیش تعیینشده دیپلماتیک است. از همین رو، طرح موضوع ویزا بهعنوان عامل اصلی ابهام در این سفر، برای افکار عمومیای که این روزها ریزترین تحولات مذاکراتی را دنبال میکند، چندان قانعکننده بهنظر نمیرسد.
برخی تحلیلگران معتقدند همزمانی سفر عراقچی به چین و برنامهریزی برای دیدار احتمالی دونالد ترامپ با مقامات چینی، نشانهای از شکلگیری یک مسیر تازه در مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا است؛ مسیری که اینبار نه در مسقط و دوحه، بلکه در نیویورک و با نقشآفرینی مستقیم چین دنبال میشود.
آنچه اکنون در محافل سیاسی و دیپلماتیک مطرح است، احتمال شکلگیری نوعی «توافق حداقلی» یا بهاصطلاح «توافق یکصفحهای» میان تهران و واشنگتن است؛ توافقی که گفته میشود چین و برخی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس نیز در طراحی و تضمین آن نقش دارند.
با این حال، آنچه بیش از همه محل پرسش است، نه اصل مذاکرات، بلکه نحوه روایت آن از سوی دستگاه دیپلماسی ایران است. اگر سفر و مذاکرات از مدتها پیش در دستور کار بوده، چرا موضوع ویزا بهعنوان یک مانع ناگهانی مطرح میشود؟ و اگر هنوز قطعیتی درباره سفر وجود ندارد، چگونه این حجم از هماهنگیهای منطقهای و بینالمللی در حال انجام است؟
پرسشهایی که نشان میدهد در کنار مذاکرات رسمی، جنگ روایتها نیز به بخش مهمی از دیپلماسی امروز ایران تبدیل شده است.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
