۸ نکته کلیدی در تحلیلِ تمدیدِ آتش‌بس

به گزارش بولتن نیوز : رئیس جمهور آمریکا دقیقا ۷ ساعت بعد از اینکه گفت آتش بس را تمدید نخواهد کرد، با توئیتی خلاف آن عمل کرد. این چرخش، از چنین آدمی، رمزگشایی می طلبد. بر خلاف نگاه سطحی به سایر توئیت‌های فی‌البداهه و سرخوشانه‌ی او، اینجا باید دقیق و استراتژیک نگریست. قطعا وردینگ واژه‌های این توئیت؛ حاصل مشورت تیمی و حساب شده است. هیچ چرخش و تعدیلی در کار نیست، موضوع تغییر استراتژی است.
به طور خلاصه می توان به ۸ نکته کلیدی در این باره اشاره کرد:

1- ترامپ دلیل تمدید آتش‌بس را «شکاف در حاکمیت ایران» و نیز «درخواست پاکستان» ذکر کرد.
او به جنگ روانی ادامه داد و عمدا خواست تا آشفتگی‌ها در واشنگتن و چالش‌های متعددی نظیر شکاف با متحدان سنتی در غرب، خیزش انتقادات در کاست سیاسی و مخالفت افکار عمومی در ایالات متحده، ظهور رگه‌های جدی از بی اعتمادی متحدان عرب منطقه، فوران قیمت انرژی و سقوط بازارهای مالی و ... را استتار کند‌؛ و به جای تیمِ کاخ سفید، شکاف در حاکمیت و انفعال ایران را به افکار عمومی القا نماید.

2- زمان تمدید آتش‌بس را باز و نا محدود نگهداشت و نوشت: «تا زمانی که رهبران و نمایندگان ایران بتوانند پیشنهادی یکپارچه ارائه دهند» ... و «بحث‌ها به هر طریقی به نتیجه برسند.»
ترامپ در این توئیت زبان ضرب الاجل و اولتیماتوم را به کار نبرد؛ در حالیکه اقتضای کاراکتر او، درشت گویی و ژست بَرَندگی است. برخلاف همیشه تهدید سفت و سختی برای پذیرش توافق و شروط آمریکا نکرد و نوشت که منتظر پیشنهاد جدید ایران و رسیدن به نتیجه به هر طریق هستیم. اما به همان دلیل که به فاصله ۷ ساعت، از تمدید آتش‌بس گفت، *استعداد زیادی برای شکستن این «حرف» و ماجراجویی تازه* را هم دارد.

3- چرا ترامپ مثل همیشه ژست پیروز نگرفت و دستاوردهایش را فهرست نکرد؟ یک پاسخ می تواند این باشد: جنگ با مدل ۴۰ روزه، دستاورد درشتی برای ترامپ نداشت. هیچ‌یک از اهداف اصلی او محقق نشد؛ از تغییر رژیم، تا ربودن اورانیوم و گشودن تنگه هرمز.
اصلا بعید نیست این تمدید و زبان به ظاهر نرم، فریبی برای بازنگری در استراتژی جنگ، زمان خریدن و سپس آغاز آن در زمان مناسب باشد.

4- ترامپ البته بر ادامه محاصره دریایی و آمادگی تهاجمی علیه ایران تاکید کرده است. این یعنی *لااقل برای آغاز، کلید مذاکرات در دریاست* و نه در ذخایر اورانیوم ایران!
به نظر می‌رسد در موقعیت فعلی مهمترین موضوع برای ترامپ تنگه هرمز است و او هنوز به ائتلاف سازی و تهدید یا تطمیع شرکای غربی امیدوار است. تلاش‌هایی هم در جریان است.
تمدید محاصره، با پوشش تمدید آتش بس*؛ چه بسا از دیدگاه تیم مشاوران او؛ این خود *بزرگترین دستاورد ترامپ برای بیرون کشیدن دولتش از مرداب جنگ باشد.

5- اینکه اسرائیل هم تابع این تصمیم عنوان نشده است؛ قطعا هدفمند، قابل تامل، و شاید هدیه بزرگ ترامپ به تل آویو است.
اول،خارج شدن آمریکا از جنگ. *دوم،* حفظ محاصره دریایی. *سوم،* نه توافق، نه مصالحه هسته‌ای و نه پایان تحریم‌های ایران.
در موازنه مد نظر آنها؛ تعلیق و ناپایداری سهم ایران می‌شود و فرصت و ابتکار عمل از آن نتانیاهو!
احتمالا اسرائیل با توجه به آتش بس موقت در لبنان، بر وارد آوردن ضربه های مقطعی به ایران متمرکز می‌شود. در حالیکه ایران هم علی الظاهر دلیلی برای حمله به کشورهای منطقه نخواهد داشت.

6- به نظر آمریکا و رژیم صهیونیستی *ابتدا* به دنبال مهیا کردن *«توافق تحمیلی»* و اگر نشد، *«ادامه شرایطِ نه جنگ نه صلح»* برای پیشبرد استراتژی خصمانه در قالب نا آرامی‌های داخلی، ترور، ربودن مواد غنی شده و ... باشند.

7- ترامپ نیاز شدید و انگیزه‌های متعددی برای مدیریت زمان دارد.
اول؛ چند روز دیگر اختیار ۶۰ روزه او برای جنگ به پایان می رسد، در حالیکه جدال بر سر اختیارات جنگی او در کنگره و سنا میلیمتری، و چالشی بالقوه است.
دوم؛ او در میانه اردیبهشت باید به پکن سفر کند. قطعا نمی خواهد از تمرکز بر اهداف سفر به رقیب اصلی هژمونی خود، باز بماند و بر چالش‌های مذاکراتی در پکن بیفزاید.
سوم؛ جام جهانی فوتبال در پیش است و او که به اصطلاح برنده جایزه صلح فیفا است، ترجیح می دهد میزبان آرامی هم باشد.
چهارم؛ باز تنظیم سیاست‌ها و برنامه‌ها برای کنترل بازار.
و پنجم؛ انتخابات بسیار مهم نوامبر (آبان‌ماه) که اگر غفلت کند، عنقریب کنگره و حتی سنا را تحویل دمکرات‌ها خواهد داد.

8-  آنچه در پایان رقم خواهد خورد ، تماما در اختیار ترامپ و تیم او نیست. بلکه به درک واقع‌گرایانه از بازی، و باز تنظیم هوشیارانه استراتژی چند وجهی برای تامین امنیت و منافع ملی ایران هم بستگی دارد.
هر طرفی که صبر، هوشیاری، انسجام و تاب آوری بیشتری داشته باشد، پیروری بیشتری هم خواهد داشت.
این پیروزی، حق ایران عزیز ماست؛ باید بستانیم.

«امضاء محفوظ»