محاصره احمقانه هم می‌تواند نعمت باشد

گروه اقتصادی: زمانی جمله «تحریم برای ما نعمت است» مورد تمسخر عده‌ای در داخل کشور قرار می‌گرفت و گویندگان این جمله را خیال‌باف می‌نامیدند. اما جنگ رمضان نشان داد که به واقع تحریم برای کشور ما نعمتی بزرگ بوده که باعث گشته تاب‌آوری در سطوح مختلف کشور به چشم بیاید و شاهد اتفاقات بزرگی باشیم. مقایسه شرایط ایران تحت تحریم و تهاجم و وضعیت بازار‌های آن با همین کشورک‌های همسایه به خوبی توضیح می‌دهد که حکمت آن جمله در چیست و چرا اتکا به خود و عدم وابستگی موجب شده که مردم در زندگی روزمره و در شئون مختلف آن مشکلی نداشته باشند.

به گزارش بولتن نیوز، از مصادیق بارز این قضیه وفور کالا در سراسر کشور است. امکان ندارد که شما به یک سوپرمارکت معمولی مراجعه کنید و بگوید فلان کالا کلا وجود ندارد. این امر ممکن نمی‌شد مگر به دو دلیل: اول تدبیر دولت برای وارد کردن کالای مورد نیاز کشور چه برای تولیدکننده و چه مصرف‌کننده و دوم وجود صنایع فراوان در همه نقاط کشور است. کشور صنعتی و صاحب تولید در این مواقع خود را نشان می‌دهد که می‌تواند با یک ذخیره استراتژیک و فکر پیشینی برای تهیه مواد اولیه، مملکت را به سمت عدم وابستگی و افزایش تاب آوری در شرایط سخت حرکت دهد.

نمونه دیگری که اتفاقا در همین یکی دو روز اخیر بسیار به چشم آمد، بازسازی سریع خطوط ریلی آسیب‌دیده و پل‌های راه‌آهن بود. اقدامی چشم‌گیر که توجه کل جهان را به خود جلب کرد و موجب حیرت بسیاری شد که چگونه کشوری تحت تحریم و تهاجم با ادعای نابودی کامل توسط رییس جمهور جانی مهاجم، می‌تواند با این سرعت مشکلات خود را رفع کند و نیازی به کمک خارجی نداشته باشد. شاید بسیاری از خود ما نیز توقع نداشتیم در نمونه راه‌آهن یا شبکه توزیع برق با این عملکرد درخشان مواجه شویم.

بر همین اساس شاید محاصره آمریکا برای فروش نفت ایران را نیز بتوان نعمت دانست، زیرا همین امر باعث می‌شود که مسئولان به فکر راه‌های دیگری برای تأمین بودجه کشور باشند. ایران در مرکز ایران فرهنگی و با گستره اثرگذاری فراوان از غرب آسیا تا آسیای میانه و منطقه قفقاز و شرکای راهبردی همانند چین و روسیه می‌تواند به جای اتکا بر فروش نفت و گاز، به سمت صادرات محصولات دیگری برود که حتی نیاز به راه‌های دریایی جنوب کشور هم ندارند و از مسیر‌های زمینی و ریلی کاملا قابل حصول هستند. این محاصره که یک شوخی احمقانه است، اما می‌تواند تلنگری باشد که اقتصاد ایران را از دام درآمد نفتی برهاند و در‌های جدید و پر سودی را به روی ایران بگشاید.