جنگ و مردودی نظام بانکی در آزمون خدمت رسانی

 به گزارش بولتن نیوز، بیش از یکماه از حمله ناجوانمردانه آمریکا و رژیم صهیونی به کشور عزیزمان می گذرد و با وجود دفاع همه جانبه و از خودگذشتگی مثال زدنی آحاد مردم ایران و مقاومت و ایستادگی منحصر به فرد و شگرف در برابر تجاوزات انجام شده، شاهد آزمون‌ و رقابت خدمت رسانی از سوی مجموعه های مختلف بودیم و هستیم؛ آزمونی که مانند هر رقابت دیگری، برندگان و بازندگانی دارد که برندگان آن،مدال افتخار خدمت به مردمان شریف ایران را به گردن خواهند آویخت و با این افتخار، خواهند زیست و بازندگانی که شاید سالها، حسرت فرصتهای از دست رفته را خواهند خورد.

اما در کنار قریب به اتفاق نهادها و مجموعه های خدمت رسان، که در خدمت رسانی گوی سبقت را از هم ربودند و با درک صحیح از شرایط موجود، حکمرانی و سیاستگذاری را به نحو اتم و اکمل به منصه بروز، رساندند؛ مجموعه هایی بودند که هم در سیاستگذاری و مدیریت و هم در اجرا و تصدی، با مشکلات زیادی روبرو بودند و نتوانستند از ظرفیتهای بالقوه و بالفعل موجود، استفاده کنند. 

از جمله مجموعه های ناموفق در جلب رضایت مردم به علت ضعف در خدمت رسانی، نظام بانکیست که علیرغم بروز جنگ در اخرین روزهای سال و ضرورت فراهم نمودن مقدمات برای استفاده بهینه از خدمات نظام بانکی، رویه خود را تغییر نداده و نتوانستند استراتژی و راهبرد جدیدی در جهت خدمت رسانی طراحی نمایند. ذکر این نکته ضروریست که نظام بانکی، تجربه جنگ دوازده روزه در ابتدای سال۱۴۰۴ را داشت و با وجود تذکرات دلسوزانه کارشناسان در خصوص ضرورت افزایش تاب آوری نظام بانکی و در نظر گرفتن تمهیدات لازم، از فرصت پیش رو استفاده بهینه نکرده و به حرکت در مسیر قبلی خود ادامه داد.
هر چند حفظ امنیت و رعایت سلامت سیستمهای اداری و همچنین کارکنان شعب بانکها از اهمیت بالایی برخوردار بوده و در سالهای اخیر تلاشهای زیادی جهت غیر حضوری شدن خدمات بانکی صورت پذیرفته که جای خرسندی دارد ولی هنوز مدیریت حاکم بر نظام بانکی به کاغذبازی و بروکراسی اداری ( البته برای مردم عادی) اعتقاد داشته و در این مسیر گام بر می دارد که البته بخشی از این کاغذبازی گسترده در راستای عدم پاسخگویی به سپرده گذاران خرد و اقشار مرتبط با نظام بانکی ( حقوق بگیران ) می باشد. 
به هر حال انچه در یکماه گذشته از نظام بانکی مشاهده گردید نوعی بی برنامگی، عدم نو اوری و در یک کلام عدم وجود پلان دوم جهت خدمت رسانی به مردم بوده که‌ نتیجتا مردم به ویژه حقوق بگیران را در وضعیت بغرنجی قرار داده است.
وعده های متعدد مسوولان نظام بانکی در خصوص انجام عادی خدمات بانکی ( برداشت وجوه ، انتقال و ...) از طریق اپلیکیشنها و نرم افزارهای موجود و حتی انجام این خدمات از طریق شعب بلا محل بوده و با وجود واریز حقوق و‌مزایا و سایر پرداختیها به حساب سپرده گذاران، امکان برداشت از حسابها وجود نداشته و با رسوب این وجوه، برنده نهایی، نظام بانکی بوده که بدون هیچ هزینه ای ، مبالغ معتنابهی از سپرده های مردم را جذب و در هر کجا بخواهد بدهی ( پس انداز ) را به دارایی ( وام ) تبدیل و کسب درآمد و سود می کند. لذا انگیزه ای برای بهبود عملکرد سیستم نداشته و به مسیر درآمد زایی خود به ضرر سپرده گذاران، ادامه می دهد.