خانواده ها نباید وارد اختلاف نظر های سیاسی و نظامی شوند

گروه اجتماعی:  میثم زند: از یک سو به واسطه شرایط جنگی و تعطیلات نوروزی، خانواده زمان بیشتری را در کنار یکدیگر هستند و از سوی دیگر، معمولاً اعضای خانواده ها درباره مسائل مربوط به جنگ، نظرات متفاوت و بعضاً متضادی دارند.

به گزارش بولتن نیوز،  در کنار هم بودن و اختلاف نظر ها ممکن است باعث شود تا اعضای خانواده وارد منازعات سیاسی و نظامی شوند و این خود موجب افزایش استرس های خانواده ها شود.

به صورت منطقی مباحث تخصصی جنگی و نظامی باید بین متخصصان این امر مطرح شود و نه گعده های فامیلی و جمع های خانوادگی. توصیه جدی این است که در شرایط فعلی که خانواده ها در حال تجارب استرس های ناشی از جنگ هستند، به شدت باید از ورود به منازعات سیاسی و نظامی اجتناب کنند. چرا؟

۱ـ  طرح مباحث سیاسی و تحلیل مسائل نظامی و جنگی جزو کارکردها، وظایف و تخصص اعضای خانواده نیست.
 خانواده، یک نهاد است و همچون سایر نهاد های اجتماعی نقش و وظیفه خود را دارد. در منابع علمی، بحث کردن و حل منازعات سیاسی و نظامی جزو نقش های والدین یا فرزندان منظور نشده است. 

۲ـ همیشه و تحت هر شرایطی، اعضای خانواده باید تأمین کننده نیاز های روانی و اجتماعی یکدیگر باشند و ضرورت این کار در شرایط جنگی چندین برابر است. ورود خانواده ها به مباحث سیاسی و جنگی، آنها را از انجام این وظیفه و نقش باز می‌دارد و بر نگرانی ها و استرس های موجود می افزایند.

۳ـ  بسیاری از خانواده های ایرانی از دانش و مهارت لازم و کافی در باره موضوعات سیاسی و جنگی، به منظور دفاع منطقی از رویکرد خود برخوردار نیستند و در نتیجه، گفتگوی آنها خیلی زود تبدیل به جدل و منازعه می شود.
طرفداران وضعیت موجود، چون نگرش مثبت و کلی نسبت به حاکمیت دارند، بدون داشتن اطلاعات دقیق، قرائت رسمی حکومت را بصورت دربست می پذیرند و مخالفان حاکمیت نیز به دلیل نگرش منفی کلی ای که نسبت به حاکمیت دارند، با تمام آنچه مراجع رسمی اعلام می کنند، مخالفت می کنند و اطلاعات خود را از مراجع خارج از کشور دریافت می کنند.
روشن است که گفتگوی بین این دو گروه، نه براساس اطلاعات دقیق بلکه بر اساس نگرش های کلی انجام می شود و این امر، گفتگو را از حالت منطقی خارج می کند.

۴ـ  اثربخشی نهادها و سازمان ها، از جمله خانواده ها تابع انسجام درونی آنهاست. جدل و منازعه در بین اعضای خانواده، موجب کاهش انسجام و افزایش گسست در بین اعضای خانواده می شود و این امر احتمال ایجاد و افزایش آسیب های روانی و اجتماعی مانند استرس، پرخاشگری، طلاق عاطفی، افسردگی و نظایر آن را افزایش می دهد.

با این حال باید توجه داشت که اعضای خانواده، باید در باره مسائل مربوط به خانواده گفتگو کنند و نه موضوعاتی که اصولاً جزو مسئولیت های نهاد خانواده نیست. خانواده، باید در خصوص مسایل مربوط به خانواده، مشق گفتگو کند و نه مسائل سیاسی.