موشکهای ۴ هزار کیلومتری ایران و احتمال عدم ورود اروپا به جنگ رمضان
گروه سیاسی،محمدسپهر معصومی در یادداشتی نوشت:بعد از شلیک موشکهای با برد ۴ هزار کیلومتر به سمت جزیره دیگو گارسیا توسط ایران، بعضی کاربران در شبکههای اجتماعی این موضوع را عاملی برای اتحاد اروپا (که از ورود به جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران اجتناب کردهاند) و پیوستن به اتحاد آمریکایی - صهیونیستی تلقی کردند. در این یادداشت تلاش شده بصورت خلاصه استدلال شود چرا احتمالاً اتفاقی کاملاً برعکس رخ خواهد داد.
به گزارش بولتن نیوز، اول. جنگ فعلی، نبرد ارادههای مبتنی بر هزینه-فایده است. اگر متجاوزان به میهن این اقدام را آغاز کردهاند بخاطر آن بوده که در محاسبات خود، هزینههای این اقدام را بسیار کمتر از فایدهای که ممکن است به دنبال داشته باشد برآورد کردهاند. صحبتهای فعلی آنها هم حاکی از اعتراف به این اشتباه در محاسبه هزینههاست.
دوم. برای ایران نیز این جنگ ماهیتی وجودی دارد؛ به همین علت جمهوری اسلامی ایران حاضر است هزینههایی که تاکنون حاضر به پرداخت آن نبوده (مانند تبعات مسدود کردن تنگه هرمز) را بپذیرد تا نظام پابرجا بماند. نوع واکنشهای ایران به صدمات دشمن (مثلاً حمله به تأسیسات انرژی قطر در مقابل بمباران مخازن نفتی جزیرهی خارگ) نیز شاهدی دیگر بر این مدعاست.
سوم. اگر تاکنون اروپا برخلاف موارد دیگر (مثلاً جنگ روسیه و اوکراین) حاضر به مداخله جدی در جنگ رمضان و حتی بازگشایی تنگه هرمز نشده نیز به این خاطر است که از نظر سیاستمداران اروپایی، هزینههای میانمدت این جنگ برای آنها بیشتر از فایده بازگشت نفت به حالت معمول در کوتاهمدت است. جبران تحقیرهای سیاستمداران اروپایی توسط ترامپ، کاهش نیاز به انرژی در دو فصل پیشرو، وجود انبوه مهاجران مسلمان در خاک کشورهای اروپایی و تردید در مورد هزینه کردن برای جنگی که احتمالاً فایده اصلی آن (اگر وجود داشته باشد) را آمریکا خواهد برد، از مواردی است که اروپا را در مورد هرگونه ورود جدی به جنگ رمضان مردد میکند.
چهارم. تجربه واکنش ایران به اقدامات تهاجمی دشمن نشان میدهد جمهوری اسلامی تلاش کرده اولاً تهدیدات خود را محدود به لفظ نکرده و عملی سازد و ثانیاً نشان دهد هر هزینه وارده توسط دشمن را با تحمیل هزینهای بالاتر جبران خواهد کرد. حمله به تأسیسات انرژی قطر و یکی از مراکز مالی دوبی (DIFC) در واکنش به حمله به خارگ و شعبه بانک سپه، نمونههایی از این استراتژی هستند. در چنین چارچوبی، حمله به دیگو گارسیا را میتوان ارسال سیگنالی به کشورهای اروپایی دانست که اگر در جنگ مشارکت داشته باشید، ایران ابایی از هدف قرار دادن شما (چه امروز و چه در آینده) نخواهد داشت. نباید فراموش کرد که پیش از این ایران برد موشکهای خود را برای اعتمادسازی با اروپا به کمتر از ۲ هزار کیلومتر محدود کرده بود. حال اگر اروپا بخواهد اقدام عملیاتی تهاجمی در مقابل کشورمان داشته باشد، ایران دیگر لزومی به حفظ این محدودیت نخواهد داشت. شلیک امروز را از این منظر میتوان تحلیل کرد.
پنجم و آخر. با دادههای امروز، به نظر میرسد اروپا حاضر به پرداخت هزینه بلندمدت (در معرض تهدید موشکهای ایران قرار گرفتن) برای منفعت کوتاهمدت (بازگشایی تنگه هرمز) نباشد. ترامپ نیز با اقدامات پیشین خود (از جمله تحقیر اروپاییان در کلام و عمل) نمیتواند انگیزه لازم برای اجماع بین ایشان را فراهم کند. به همین خاطر، به نظر میرسد اقدام بامداد امروز نه عاملی برای تشدید تنش و ورود اروپا به جنگ، که عاملی برای ایجاد ترس فعال در اروپا و جلوگیری از ورود آنها به جنگ خواهد بود.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
