درخواست اشد مجازات برای متهمی که دروغگو از آب درآمد

بولتن نیوز: دومین جلسه دادگاه رسیدگی به پرونده اختلاس در بیمه ایران در حالی ادامه یافت که «م -ق» متهم به صدور 9 فقره چک به ارزش تقریبی 2 میلیارد ریال در جایگاه متهمان قرار گرفت.

نماینده دادستان  در توصیف جرایم ارتکابی از سوی متهم گفت: این فرد نه تنها  9 فقره چک به مبلغ حدود 2 میلیارد ریال را وصول کرده بلکه تحصیل مال نامشروع به مبلغ 40 میلیون ریال نیز در پرونده‌اش وجود دارد.

متهم در اظهارات خودش درباره تفهیم اتهام از سوی قاضی پرونده گفت: من به هیچ عنوان این اتهامات را قبول ندارم.

وی افزود: «د -ف» متهم این پرونده از آنجایی که هم ولایتی ما بود در نوبت‌های مختلف با من تماس می‌گرفت و از من می‌خواست به عنوان کارمند وی به او کمک کنم تا چک‌هایش را وصول کند.

« م -ق» افزود: «د - ف» هیچگاه بابت چک‌ها به من پولی نداد و من به صرف رفاقتی که با این فرد داشتم و همچنین به خاطر آشنایی که با او داشتم برای او چک‌ها را نقد می‌کردم.

قاضی به وی گفت: یعنی شما دریافت  4 میلیون تومان وجه نقد را نیز از «د -ف» آن هم در نوبت‌های مختلف قبول ندارید؟

متهم گفت: نه من این را هم قبول ندارم من 20 سال است که با حقوق کارگری اموراتم را می‌گذرانم و هیچ وقت اسم اختلاس را هم نشنیده‌ام.

این فرد مدعی شد: من اگر می‌دانستم حضور این پول‌ها و چک‌ها وقوع اختلاس است قطعا غلط می‌کردم که به «د-ف» کمک کنم و چک‌ها را برایش نقد کنم.




قاضی از وی پرسید: هیچ وقت از خودت سؤال نپرسیدی که چرا این چک‌ها را به تو می‌دهند و تو نقد می‌کنی؟

وی گفت: یک بار دلیل این اقدام را پرسیدم که «د -ف» مدعی شد این ها چک‌های خسارتی است که به دلیل اطمینانی که به تو داریم برای نقد کردنش از تو کمک می‌گیریم.

نماینده دادستان ذبیح‌زاده به صفحات 156 تا  161 جلد هفتم پرونده اشاره کرد  و گفت: شما در طی این صفحات اعلام کرده‌اید که آدرس‌هایم را پشت چک‌ها به صورت ذهنی می‌نوشتم و بابت نقد کردن هر چک بین 200 تا 300 هزار تومان یعنی مجموعا 4 میلیون تومان پول گرفته‌ام.

وی افزود: حتی زمانی که درباره اسامی چک‌های صادر شده هم از شما سوال پرسیده شده شما گفته‌اید که چک‌ها معمولا به نام چند زن و چند مرد بوده که آنها را می‌شناختم.

در این زمان متهم پرونده گفت: نه به هیچ عنوان چیزی که می‌گویید اظهارات من نبوده است، من اصلا چنین چیزهایی را نگفته‌ام و قبول هم ندارم.

در نهایت قاضی مدیرخراسانی از این فرد به اتهام وصول 9 فقره چک به مبلغ دو میلیارد ریال و همچنین معاونت در اختلاس توأم با جعل آخرین دفاعیاتش را اخذ کرد.

«م - ق» در آخرین دفاعیاتش نیز بار دیگر معاونت در وقوع این جرم را نپذیرفت و اصلا منکر نقش داشتن در اتهامات مندرج در کیفرخواست شد.


قاضی: بیمه ایران هیچ نظارتی نداشت/متهم:به خاطر رفاقت با شوهرخواهرم چک نقد می‌کنم

قاضی مدیرخراسانی گفت:‌اگر بیمه ایران نظارت اندکی بر روی نقد‌کنندگان چک‌ها ‌داشت امروز شاهد چنین اتفاقی نبودیم.


در ادامه رسیدگی به پرونده اتهامات مندرج در کیفرخواست متهمان پرونده بیمه ایران ع-خ در جایگاه متهمان قرار گرفت تا به اتهاماتش رسیدگی شود.

نماینده دادستان ذبیح‌زاده در بیان کیفرخواست گفت:‌ این فرد متهم به مقاومت در اختلاس شبکه‌ای به مبلغ 18 میلیارد ریال است. همچنین حدود 260 میلیون تومان اموال نامشروع به نفع این فرد تحویل شده است.

وی خطاب به قاضی دادگاه گفت:‌ما در کیفرخواست صادر شده برای این فرد درخواست اشدمجازات را داشته‌ایم.

ع-خ در دفاع از خودش پس از آنکه قاضی به وی تفهیم اتهام کرد،‌اتهامات را نپذیرفت و گفت:‌من متن کیفرخواست را قبول ندارم.

وی گفت:‌شوهرخواهر من آقای ح-ن براساس اعتمادی که به من داشت چک‌ها را به من می‌داد، از من می‌خواست تا من برایش نقد کنم.

وی گفت:‌مبلغ 260 میلیون تومانی که در کیفرخواست به عنوان تحصیل مال نامشروع اضافه شده است صحت ندارد به دلیل اینکه من مدیر تالار پذیرایی بودم که شوهرخواهرم ح-ن صاحب آن بود به همین دلیل ما با یکدیگر مراودات مالی داشتیم.

متهم ع-خ درباره گرفتن و قبول چک‌ها از سوی ح-ن گفت: من قبول دارم که این چک‌ها را از این فرد گرفته و نقد کرده‌ام اما آقای قاضی متهم ح-ن یک روز در سال 75 پس از ورشکسته شدن من خانه‌اش را فروخت و بدهی من را داد طبیعی بود من هم چک‌ها را برایش نقد کنم تا دینم را به او ادا کرده باشم.

قاضی از او پرسید شما هیچوقت نگفتید چرا چک‌هایی که به شما می‌دهد تا نقد کنید مربوط به خسارت است در حالی که اصلا خسارتی متوجه‌تان نشده است.

متهم گفت:‌ح-ن به صورت وکالتی از من دو خودرو خریداری کرده بود که مدعی شده بود این چک‌ها را با بیمه‌نامه آن خودروها صادر می‌کند.

نماینده دادستان به صفحه 63 از جلد اول پرونده اشاره کرد و گفت:‌ شما در آن صفحه مدعی شده‌اید که ج-الف شما را به دیوان محاسبات برده و در آنجا شما را تهدید کرده و از آن پس د-ف و ح-ن چک‌ها را شبانه به درب منزل شما می آوردند و شما برایشان نقد می‌کردید.

متهم گفت:‌من این حرفها را قبول ندارم نکاتی وجود دارد که من دراینجا نمی‌توانم به آن اشاره کنم.

بار دیگر نماینده دادستان خطاب به متهم گفت:‌شما در صفحه 95 جلد اول پرونده مدعی شده‌اید که ج-الف تعدادی اسم به شما داده و از شما خواسته برای این افراد بیمه نامه صادر کنید که تعداد آن هم حداقل صد مورد بوده است.

متهم گفت: بله من شغلم نمایندگی بیمه بوده و طبیعی است که هرکسی به من اسم و مدارک بدهد برای او بیمه نامه صادر می‌کنم.

قاضی به او گفت:‌چرا چک‌ها را به اعضای خانواده‌ات می‌دادی و از آنها می‌خواستی تا آنها را نقد کنند.

متهم گفت:‌ح-ن به من گفته بود که اگر چک‌ها را فقط خودم نقد کنم بعدا حتما اشکال بوجود می‌آید.

قاضی گفت:‌ شما خودتان هم می‌دانید برای بیمه اصلا اهمیتی ندارد چه کسی چک‌ها را نقد می‌کنید.

وی گفت:‌اگر بیمه پیگیر وصول چک‌ها و هویت نقدکنندگان چک‌ها بود به طور قطع این اتفاق امروز نمی‌افتاد وقتی بیمه خودش پیگیر نبوده چنین اتفاقاتی افتاده است.

قاضی گفت:‌حرف شما درست نیست دلیل متفاوت بودن نقد کردن چک‌ها این بوده که شما خودتان می‌دانستید که این چک‌ها اشکال قانونی دارد.

متهم درباره صحت آدرس‌های نوشته شده برای نقد کردن چک‌ها نیز گفت:‌من قبول دارم شاید در نوشتن ادرس‌ها شیطنت کرده‌ام اما همیشه با شناسنامه و کارت ملی صحیح و قانونی اقدام به نقد کردن چک‌ها کرده‌ام.

وی درباره علت پخش کردن چک‌ها در میان اعضای فامیل نیز گفت:‌ ح-ن به من پیشنهاد کرد تا لیستی از افراد فامیل که به آنها اطمینان داشتم را برای صدور چک به او بدهم من هم این کار را کردم و به این ترتیب چک‌ها به نام یکسری از اقوام ما صادر می‌شد.

پس از پرسش‌های قاضی پرونده نماینده دادستان در جایگاه قرارگرفت و عنوان کرد از متهم چند سوال دارم.

وی گفت: برای اولین سوال از متهم بپرسید شما که خودتان دارای نمایندگی بیمه بودید هیچگاه از خودتان نپرسیدید زمانی که هیچ تصادفی رخ نداده و هیچ خسارتی وارد نشده چرا چک به نام شما صادر می‌شود و اصلا این چک کدام خسارت را جبران می‌کند؟

متهم گفت:‌ من اعتماد کافی به شوهرخواهرم داشتم او یک فرد معتاد یا اراذل و اوباش نبود او رئیس نمایندگی بیمه ایران در کرج و همچنین رئیس شعبه 27 شورای حل اختلاف این شهر بود من با اطمینان کامل چک‌ها را از او گرفتم اگر هزار چک دیگر امروز به من بدهد من این کار را می‌کنم.

وی گفت:‌من با شوهرخواهرم رفیق بودم رفاقت یعنی اینکه یک روز آن خانه اش را برای من می‌فروشد و یک روز هم من به خاطر او 10 ماه در زندان انفرادی می‌مانم.

متهم درباره یک پرداخت حق الزحمه 20 درصدی به نقد کنندگان چک‌ها نیز گفت:‌این موضوع از اساس کذب است.

قاضی از او خواست توضیح بیشتری دهد.

متهم گفت:‌زمانی که د-ف و ح-ن کنار هم می‌نشستند تا سود حاصل از چک‌های نقد شده را تقسیم کنند همدیگر را دور می‌زدند و مدعی می‌شدند 20 درصد پول چک را به نقد کننده داده اند تا 20 درصد پول بیشتر گیرشان بیاید در حالی که این کار را نکرده بودند و هیچ پولی به ما نداده بودند.

در این لحظه بار دیگر قاضی به متهم تفهیم اتهام کرد و از او خواست تا آخرین دفاعیاتش را بگوید.

متهم بار دیگر اتهامات را منکر شد و نپذیرفت و از دادگاه تقاضای بخشش کرد و مدعی شد آن چیزی که من از شبکه شنیدم یعنی آن کاری که قرار است انجام شود برای اعضای شبکه تشریح شود و هر کدام سهم مشخصی داشته باشند در حالی که در این اقدام ما از کار باخبر نبودیم و هیچ سهمی هم عایدمان نشد.



بابت وصول چک‌ها 10 درصد کارمزد می‌گرفتم/ با تهدید یکی از متهمان مجبور به دروغگویی شدم

 یکی از متهمان پرونده اختلاس بیمه با بیان اینکه بابت وصول چک‌ها 10 درصد کارمزد می‌گرفتم، گفت: به خاطر تهدید یکی از متهمان اصلی پرونده مجبور به دروغگویی شده بودم.

در ادامه رسیدگی به پرونده اختلاس بیمه ایران اتهامات یکی دیگر از متهمان پرونده به نام «الف -ع» مبنی بر معاونت در اختلاس به واسطه وصول 30 فقره چک به مبلغ یک میلیارد و 333 میلیون ریال و تحصیل مال نامشروع از محل وصول چک‌ها به مبلغ 135 میلیون ریال توسط نماینده دادستان قرائت شد.

متهم با قرار گرفتن در جایگاه منکر اتهامات شد و گفت: هیچ اطلاعی از اختلاس نداشتم و بعد از اینکه چک‌‌ها را از آقای «ب -ک» دریافت می‌کردم به اتفاق همسرم آنها را نقد می‌کردیم که حدود 10 درصد به عنوان کارمزد به ما پرداخت می‌شد.

وی با بیان اینکه در طول  3 سال 13 میلیون تومان دریافت کرده و هیچ چکی در وجه خودش نبوده است درباره نحوه وصول چک‌ها گفت: آنها به ما گفتند آدرس را یکسان ننویسید و ما هم چک‌ها را با آدرس‌های مختلف وصول می‌کردیم، تمام نمایندگان احترام خاصی برای او قائل بودند و من هم به همین دلیل قبول کردم.

در ادامه وکیل متهم در جایگاه قرار گرفت و با بیان اینکه موکلش صادقانه با دادگاه همکاری کرده است، گفت: اموالی از بیت‌المال به یغما رفته و من هم به خودم اجازه نمی‌دهم کاری کنم که باز هم به جامعه زیان وارد شود.

قبادی با بیان اینکه اولین کار این بود که موکل من صادقانه اتهاماتش را قبول کرد، گفت: موکل من توسط متهم ردیف سوم پرونده تهدید شده و به او گفته بودند حقیقت را نگو به همین دلیل در جلسات قبلی از بیان حقیقت طفره رفته و به جای آقای «ب - ک» متهم ردیف دوم پرونده را مقصر عنوان کرد ولی در ادامه صادقانه اظهاراتش را تصحیح و مجرم اصلی را معرفی کرد.

وکیل مدافع متهم افزود: آقای «ب -ک» بارها موکل من را ملاقات کرده و او را راهنمایی کرده بود که چگونه دادگاه را گمراه کند و تقصیر را گردن متهم دیگر پرونده بیندازد اما موکل من قبول نکرد.

وی افزود: این یکی از اقدامات موکل برای تخفیف آثار جرم بود و در ادامه اموال خود را بیش از آن چیزی که در کیفرخواست به او منتسب شده به دولت معرفی کرد.

وکیل مدافع این متهم خاطر نشان کرد: موکل من تصوری از شبکه نداشته و صرفا با آقای «ب - ک » ارتباط داشته که او هم مشکلات و ضعف موکل من سوء استفاده کرده بود.

در ادامه نماینده دادستان در جایگاه قرار گرفت و از متهم سؤال کرد که آیا اظهارات خود در مرحله تحقیقات را قبول دارید یا خیر که متهم در جواب گفت: اظهارات خود در دادسرای کارکنان دولت را قبول دارم، اظهارات قبلی را قبول ندارم زیرا مرا تهدید کرده بودند که تقصیر را باید گردن فرد دیگری بیندازم به همین دلیل دروغ گفتم.

متهم در پاسخ به قاضی مدیر خراسانی مبنی بر اینکه آخرین دفاع خود را بیان کن، گفت: دیگر هیچ حرفی برای گفتن ندارم.



این دادگاه که با حضور هیئت 5 نفره قضایی، وکلای متهمان و خبرنگاران رسانه‌های جمعی در شعبه 76 دادگاه کیفری استان تهران واقع در مجتمع قضایی امام خمینی (ره) آغاز شده بود با بررسی اتهامات متهمان در نوبت صبح به پایان رسید.

قاضی سیامک مدیر خراسانی که مسئولیت رسیدگی به این پرونده را دارد، ضمن اعلام تنفس آغاز جلسه رسیدگی به این پرونده را در نوبت عصر را ساعت 14:30 اعلام کرد.

همه متهمان متعلق به بیمه ایران نیستند

نماینده بیمه ایران گفت: ارگان خدمتی متهمان را اعلام کنید چرا که همه آنها متعلق به بیمه ایران نیستند.

در ادامه رسیدگی به پرونده اختلاس از شرکت بیمه ایران نماینده این بیمه برای ارائه توضیحاتی در جایگاه قرار گرفت و خطاب به قاضی اظهار داشت: از نماینده دادستان می‌خواهیم در زمان قرائت کیفرخواست محل خدمت متهمان را اعلام کند.

وی ادامه داد: تمام متهمان این پرونده مربوط به شرکت بیمه ایران نیستند. زمانی که محل خدمتی این متهمان اعلام نمی‌شود به اشتباه اینگونه برداشت می‌شود که متهمان همگی متعلق به این شرکت هستند.

نماینده بیمه ایران ادعای یکی از متهمان مبنی بر اینکه جریان وصول چک‌ها در بیمه ایران رویه و روال بوده است را تکذیب کرد و عنوان داشت: در این خصوص لایحه مفصلی به دادگاه ارائه خواهد شد.
نسخه چاپيارسال به دوستان

متهم: اعتبار بیمه ایران اجازه نداد که ما شک کنیم/ آدرس‌های دروغی را قبل از وصول چک به ما می‌دادند

متهم با بیان اینکه به خاطر اعتبار بیمه ایران به متهمان شک نکردیم، گفت: آدرس و شماره تلفن‌های دروغی را از قبل به ما می‌دادند تا پشت چک بنویسیم.

در ادامه جلسه صبح امروز رسیدگی به پرونده اختلاس بیمه ایران یکی از متهمان به نام «ح.ح» در جایگاه قرار گرفت و از سوی قاضی به اتهام معاونت در اختلاس به واسطه وصول 18 فقره چک به مبلغ 3 میلیارد و 787 میلیون ریال و تسهیل مال نامشروع به میزان 760 میلیون ریال متهم شد.

متهم با بیان اینکه  اتهامات را قبول ندارم، گفت: از سال 82 به خاطر بیکاری و هزینه بالای زندگی به پیشنهاد برادر همسرم (متهم دوم ردیف پرونده) به عنوان کارگزار مشغول به فعالیت شدم. تا سال 88 این رابطه ادامه داشت و تقریبا هزینه زندگی مرا او تامین می‌کرد.

متهم ادامه داد: در جریان اختلاس نبودم و فقط بسیاری از چکها را وصول می‌کردم او به من تنخواه پرداخت می کرد تا حقوق کارگران را پرداخت کنم. متهم درباره چکهایی که وصول کرده است گفت: حدود 18 فقره چک را خودم وصول کردم اما به خاطر اینکه شناسنامه‌ام را گم کردم وصول دو فقره چک را به پسرم سپردم. هر وقت نیاز به پول داشتم از آقای «ف» دریافت می‌کردم اما به هیچ عنوان بابت اختلاس نبود.

وی با بیان اینکه ماهانه یک میلیون تومان حقوق می‌گرفتم درباره اتهام انتسابی به خود مبنی بر اینکه 76 میلیون تومان پول نامشروع دریافت کرده گفت: این اتهام را قبول ندارم زیرا غیر از حقوق ماهانه پولی به من ندادند. بعضی از چک‌ها به نام خودم صادر شد اما تعدادشان را یادم نیست.

وی با بیان اینکه به خاطر اینکه متهم ردیف دوم نمایندگی بیمه داشت به او التماس کرده و اصلا مشکوک نشدم گفت:‌آدرس و شماره تلفن‌هایی که قرار بود چک‌ها بنویسم را خودشان از قبل به ما می‌دادند.

نماینده دادستان از متهم پرسید آیا اظهارات خود را در مرحله تحقیقات قبول داری که متهم در جواب تایید کرد و گفت همه آنها را قبول دارم.

ذبیح‌زاده با نشان دادن 5 فقره سند چک وصولی گفت: همه اینها به نام متهم و بابت خسارت دیه صادر شده آیا او تصادف منجر به دریافت دیه داشته است.

متهم در جواب گفت: خیر و در پاسخ به سوال نماینده دادستان که چرا نپرسیدی که وقتی تصادف نکرده‌ام چه دیه‌ای باید پرداخت شود گفت: من براساس اینکه متهم ردیف دوم در بیمه ایران کار می‌کرد به او شک نکردم  و فقط کارگزار او بودم خودش هم به من گفت مشکلی نیست و نگران نباشم.

متهم بعد از تفهیم اتهام مجدد از سوی قاضی خراسانی در بیان آخرین دفاع گفت: من فقط به عنوان کارگزار فعالیت می‌کردم و در باره اختلاس چیزی به من نگفته بودند. اگر می‌دانستم هرگز به او کمک نمی‌کردم.




درخواست اشد مجازات برای متهمی که دروغگو از آب درآمد
نماینده دادستان برای متهمی که اظهاراتش متناقض بود و دروغ بودن آنها را ثابت کرد درخواست اشد مجازات را کرد.

در اولین بخش از جلسه بعد از ظهر دومین جلسه رسیدگی به پرونده اختلاس در بیمه ایران نماینده دادستان ذبیح‌زاده اتهامات خانم «ع- ح» را قرائت کرد.

نماینده دادستان معاونت در اختلاس توأم با جعل همراه با عضویت در شبکه چند نفری به همراه وصول یک فقره چک به مبلغ 35 میلیون تومان و تحصیل مال نامشروع به مبلغ 50 میلیون تومان را به متهم تفهیم کرد.

نماینده دادستان با توجه به اینکه این فرد در کیفرخواست صادر شده کارمند بیمه ایران بوده است، گفت: از دادگاه تقاضای اشد مجازات را برای نامبرده داریم.

«ع- ح» در جایگاه متهمان قرار گرفت و در دفاع از خودش گفت: من به هیچ وجه این اتهامات را نمی‌پذیریم. من معاونتی در اختلاس نداشتم و اصلا کارمند بیمه هم نبودم و چکی که از « د- ف» گرفتم به واسطه معامله زمین بوده است.

قاضی از او پرسید آیا سندی از معامله زمین دارید یا خیر؟

متهم گفت: چند سال قبل با آقای «د-ف» معامله‌ای انجام دادیم که ایشان به جای مبلغ زمین به من چک دادند که مبلغ چک معادل  350 میلیون ریال و در وجه خودم بود.

قاضی از او پرسید چک شخصی بود یا دولتی؟

متهم گفت: من دقتی در این باره نکردم اما از صحبت‌های امروز فهمیده‌ام که چک متعلق به شرکت بیمه بوده و این در حالی است که من فقط مبلغ چک را بررسی کرده بودم.

وی گفت: از آنجایی که به متهم اطمینان داشتم هیچ گاه درباره صحت و سقم چک توجهی نکردم و این اعتماد زمانی که به بانک رفتم و چک وصول شد بیشتر شد چون اگر چک مشکلی داشت هیچ وقت بانک آن را وصول نمی‌کرد.

در این لحظه قاضی پرونده از وی پرسید آیا از معامله‌ای که به قول خودتان انجام دادید و در ازای آن چک گرفتید سندی هم دارید؟

متهم گفت: از آنجا که این معامله در حضور خانواده‌ها انجام شده بود و پس از فسخ قرارداد دیگر معامله باطل شده بود قولنامه نوشته شده را پاره کردیم زیرا هیچ وقت فکر نمی‌کردیم مثل امروز به این قولنامه نیازی باشد. پس از متهم وکیل وی در جایگاه قرار گرفت و از موکلش دفاع کرد.

وکیل وی مدعی شد برای متهم معاونت در اختلاس در کیفرخواست قید شده در حالی که عنصر معاونت وحدت قصد است در حالی که موکل من به هیچ عنوان از قصد مجرمانه متهمان پرونده باخبر نبوده است.

وی گفت: موکل من یک زن خانه‌دار بود و اصلا در بیمه کارمند نبوده است که بخواهد بداند چک بیمه چگونه چکی است.

پس از دفاعیات وکیل پرونده نماینده دادستان بار دیگر در جایگاه قرار گرفت و با اشاره به این مطلب که چند سؤال باید از متهم پرسید، گفت: آیا وکیل می‌گوید اصلا جرمی واقع نشده در حالی که در جای دیگری می‌گوید کل تحصیل مال برای موکلش 7 میلیون در نهایت 10 میلیون باشد، آقای وکیل اگر جرمی واقع نشده پس شما تحصیل مال 7 میلیونی و  10 میلیونی را بر چه اساسی می‌گویید؟

ذبیح‌زاده گفت: وکیل تلاش دارد تا موکلش را خانه‌دار جلوه دهد در حالی که خانه‌دار بودن یا نبودن او هیچ تأثیری در وقوع جرم ندارد، چکی به شماره 412701 به مبلغ 35 میلیون تومان برای این خانم صادر میشود، حال آنکه بابت چک وصول دیه بوده است باید از خانم «ع-ح» پرسید شما مگر تصادفی کرده بودید که برای شما وصول دیه در نظر گرفته شده است؟

«ع -ح» در پاسخ گفت: نه من تصادفی نداشتم اما عرض کردم که به هیچ عنوان به بابت چک توجه نکرده بودم.

بار دیگر نماینده دادستان گفت: آقای «د -ف» در صفحه 72 جلد نهم پرونده مدعی است هیچ معامله‌ای با متهم نداشته است باید در این محضر دادگاه از آقای «د -ف» پرسید که اگر این اظهاراتشان درست است چگونه خانم «ع-ح» امروز ادعای معامله دارد.

قاضی دادگاه از آقای «د -ف» خواست تا در جایگاه قرار گیرد و تنها پاسخ این سؤال را بدهد که آیا شما اظهاراتتان را درباره عدم وقوع معامله قبول دارید یا خیر؟


در این لحظه متهم «ع - ح» منتظر بود تا «د -ف» وقوع معامله را تأیید کند در حالی که «د -ف» منکر معامله شد و بدین ترتیب دادگاه از متهم «ع- ح» آخرین دفاعیاتش را اخذ کرد. پیش از آنکه آخرین دفاعیات متهم اخذ شود نماینده دادستان از دادگاه خواست تا به دلیل عدم صداقت متهم برای وی اشد مجازات در نظر گرفته شود.

متهم در آخرین دفاعیاتش بار دیگر خود را بیگناه خواند و عنوان کرد: من هیچ نقشی در وقوع این اختلاس نداشته‌ام.
روایت متهم پرونده از نامه‌های تهدیدآمیز و دیدار در قلعه سحرآمیز

دومین متهم زن پرونده اختلاس بیمه درباره چهار نامه تهدیدآمیز و همچنین دیدار با یکی دیگر از متهمان پرونده در قلعه سحرآمیز توضیحاتی ارائه کرد.
در ادامه رسیدگی به پرونده اختلاس از شرکت بیمه ایران دومین متهم زن پرونده به نام « ل- ز» در جایگاه قرار گرفت و توسط نماینده دادستان تحت عنوان معاونت در اختلاس توأم با جعل و تحصیل مال نامشروع به مبلغ 150 میلیون ریال تفهیم اتهام شد.

متهم با بیان اینکه اتهام را اصلا قبول ندارد گفت: من اصلا سواد اختلاس کردن ندارم  و این مبلغ را از آقای «ف» قرض گرفتم.

وی ادامه داد: برادرم معتاد و بیکار بود که مادرم برای اینکه او شغلی داشته باشد یک ماشین قسطی برایش خرید اما با آن هم کار نکرد تا اینکه فروشنده چک را به اجرا گذاشت.

متهم گفت: برای اینکه برای مادرم مشکلی پیش نیاید فورا با اداره شوهرم تماس گرفتم اما آقای «ف» گوشی را برداشت. بعد از گریه زیاد گوشی را قطع کردم و این بار با موبایل او تماس گرفتم و از او خواهش کردم به برادرم کمک کند که به من گفت خودش پول اقساط ماشین و طلبکاران را پرداخت خواهد کرد.

وی افزود: من به او گفتم که 2 یا 3 میلیون تومان پول لازم دارم اما به این زودی هم توانایی برگرداندن آن را ندارم که آقای «ف» در جواب گفت مشکلی نیست من حتی برای برادر و برادزاده‌ات هم کار پیدا می‌کنم.

چند روز بعد به او اطلاع دادم که به سمت کرج می‌آیم که حدود ساعت 2.30 بعد از ظهر به خانه ما آمد.

متهم ادامه داد: یک پاکت پر از پول به من داد و همانطور که مقابل در ایستاده بود من نگران بودم که مبادا شوهرم سر برسد اما آقای «ف » به من گفت نگران شوهرت نباش او الان در رستوران منتظر است تا من به او بپیوندم. وقتی به خانه آمدم و پول‌ها را شمردم متوجه شدم به جای 3 میلیون  15 میلیون تومان پول داخل پاکت است موضوع را به او گفتم که گفت نگران بازپرداخت نباش فقط موضوع را به شوهرت نگو.

متهم گفت: مقداری از پول را به طلبکاران برادرم دادیم، با مقداری از آن اقساط ماشین را داده و با بخشی دیگر مقداری وسایل خانه برای برادرم خریدیم وقتی هم که خانواده‌ام پرسیدند پول را از کجا آورده‌ای به دروغ گفتم در سپرده‌گذاری بانک برنده شدم.

در ادامه نماینده دادستان در جایگاه قرار گرفت و از قاضی خواست از متهم بخواهد درباره نامه‌های تهدیدآمیز که به خط این متهم بوده و در خانه آقای «ف» کشف شده است توضیح بدهد.

متهم درباره نامه‌های تهدیدآمیز گفت: یک بار به همراه خانواده آقای «ف» به سرزمین عجایب رفته بودیم که من از وی خواستم با تهیه کردن وامی به شوهرم در خرید خانه کمک کند او به من گفت من خودم خانه‌ای برای شما می‌خرم و کمک می‌کنم همسرت با وام  و پرداخت اقساط پول آن را به من برگرداند و تو فقط به شوهرت فشار بیاور که این کار را قبول کند.

وی ادامه داد: بارها این پیشنهاد را برای شوهرم مطرح کردم اما او زیر بار نرفت و گفت دوست ندارد به این شکل خانه‌دار شود، در نهایت آقای «ف» به من گفت یک نامه تهدیدآمیز بنویس که ابتدا من از این موضوع طفره رفتم اما وقتی به من گفت اگر نامه ننویسی موضوع 15 میلیون تومان را به شوهرت می‌گویم نه یک بار بلکه 4 بار نامه نوشتم.

وی افزود: بعد از اینکه نامه چهارم را نوشتم آقای «ف» با بیان اینکه همسرش بیمار است از من خواست یکی از چک‌ها را وصول کنم اما من به او گفتم سواد کافی ندارم و از این موضوع خودداری کردم  او هم موضوع 15 میلیون را به شوهرم گفت.

متهم با بیان اینکه شوهرم چند روزی به خانه نیامد و وقتی به کرج رفتم در اداره نامه‌ها را به من نشان داد، گفت: وقتی از ف پرسیدم که چرا موضوع نامه‌ها را به شوهرم گفته است گفت: شوهرت علیه ما پرونده‌سازی کرده و مرا متهم به اختلاس کرده است، آقای «ف» هیچ وقت نگفت علت نامه نوشتن‌ها چه بود اما الان فهمیدم می‌خواسته علیه خودمان در دادگاه استفاده کند.

در ادامه قاضی مدیر خراسانی از متهم دیگر پرونده آقای «ف» خواست در جایگاه قرار گیرد و درباره 15 میلیون تومان پول پرداختی به این متهم توضیح دهد.

« د- ف» درباره این موضوع گفت: همه حرف‌هایی که این خانم زد دروغ است، شوهر وی باید مردانه تمام اشتباهاتی را که همگی مرتکب شدیم گردن گرفته و اجازه ندهد پای خانواده‌هایمان به این پرونده کشیده شود. 15 میلیون بابت نامه‌ها بود ولی تصور می‌کنم مدیریت نامه‌ها توسط شوهر این خانم صورت گرفته و همسرش بی‌تقصیر است.

بعد از اظهارات «د -ف» دومین متهم زن پرونده بار دیگر در جایگاه قرار گرفت و در بیان آخرین دفاع گفت: هیچ یک از اتهامات را قبول ندارم . 15 میلیون دریافتی قرض بود و گفته بودم که به این زودی‌ها هم توان بازپرداخت ندارم.