خودباختگی های چند جانبه

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر بولتن نیوز؛ فیلم «انتهای خیابان هشتم» یکی دیگر از ساخته های علیرضا امینی است که پس از مدت ها بر صفحه سینما ظاهر شد. این فیلم به هر حال موضوعی جنجالی دارد و جزییات بیشتری از اتفاقات مختلف در جامعه را به نمایش می گذارد. داستان فیلم درباره نیلوفر (ترانه علیدوستی) است که در پی تهیه پول برای آزادی برادرش سعید است که به جرم قتل در زندان به سر می برد.او برای به دست آوردن پول دیه قتل برادرش تلاش می کند تا بلکه بتواند رضایت خانواده مقتول را به دست آورد.نیلوفر فقط سه روز برای تهیه کردن این پول فرصت دارد و باید در طی این چند روز خود را به آب و آتش بزند. اشخاصی که در کنار او هستند هر یک به نحوی سعی می کنند تا پول دیه را تهیه کنند و نیلوفر را نجات دهند. بهرام (صابر ابر) نامزد نیلوفر یکی از افرادی است که بیش از دیگران در این ماجرا سهیم است. او خودرو خود را می فروشد تا بلکه جبرانی باشد برای پولی که هنوز به دست نیامده است.از طرفی رییس کارواشی که معامله خودرو در آنجا انجام می شود،برای نیلوفر نقشه ای دارد و سعی دارد او را به سمت خودفروشی بکشاند. نیلوفر در ابتدا نمی پذیرد ولی زمانی که او ماجرای ندادن پول از سمت خیرین را می فهمد،تصمیم می گیرد تا به پیشنهاد بیات (صاحب کارواش) عمل کند.این نقطه پس آن همه دلهره و تنش در واقع نقطه ای است که شخصیت ها هر یک دچار جنون می شوند.

فیلم با احساسی از تعلیق و دلهره آغاز می شود و آرام آرام بیننده را در این فضا قرار می دهد. آنچه که در لحظه های اولیه فیلم به مخاطب می رسد،حسی از تعلیق و ندانستن قضیه اصلی است.از همان ابتدا مخاطب ناخواسته وارد فضایی می شود که از آن اطلاعی ندارد و تقریبا تا به انتهای فیلم هم با همین حس و ناآگاهی از ماجراها و روابط شخصیت ها درگیر است. در این فیلم با شخصیت های بسیاری روبرو هستیم که هر کدام در آستانه خودباختگی و سمبلی از رفتارهای افراد جامعه خودمان هستند. شخصیت ها در اینجا با دلهره و اضطرابی روبرو هستند که تا حد زیادی نیز این حس را به مخاطب منتقل می کنند. فیلم سراسر دلهره و تعلیق است و این نکته یکی از شاخصه های فیلم های امینی است که اشخاص را در چنین فضاهایی قرار می دهد. شخصیت موسی (حامد بهداد) در این فیلم نمادی از غیرت و جوانمردی و در عین حال دوستی بامعرفت است که برای تهیه پول حتی حاضر می شود که دختربچه اش بهار را به یک زن بفروشد.این بخش البته کمی اغراق به نظر می رسد و غلو شدن احساسات بی دلیلی که موجب فروخته شدن آن دختربچه می شود.گفتن این نکته لازم به نظر می رسد که نویسنده و یا کارگردان بیش از همه به ظاهر ماجرا و ایجاد اظطراب و کشش بیننده توجه داشته اند  تا برخی بخش های داستان؛این بخش ها به علت متناسب نبودن با فضاهای دیگر داستان کمی پراکنده به نظر می رسند. داسان در این فیلم تکه تکه ست و گویا کارگردان و یا نویسنده خواهان آن بوده است که فقط نمایی از این خانواده ها را به نمایش بگذارد و به سمت اطلاعات بیشتری ازدرون این خانواده ها پیش نرود.

موضوعی که در این فیلم پرداخت شده است به هر حال مورد توجه است هر چند که تلخ و سیاه به نطر برسد.بازیگران هم در این تلخی بیشتر سهم داشته اند و با ایفای نقش خود به نحو احسن،به این وضعیت دامن زده اند.حامد بهداد در اینجا تلاش کرده تا کمی بازی خود را کنترل شده ارائه دهد البته به غیر از بخشی که برای مبارزه و به دست آوردن پول وجود دارد،مابقی را با بازی متفاوتی به نمایش گذاشته است. ایده هایی مثل خودفروشی و قمار کردن آن هم در جهت آزادی یک شخص زندانی،ایده ای جدیدی است که در این مطرح شده ولی گویا هنوز به طور کامل نمی توان به این سوژه ها در جامعه کنونی پرداخت.  

پرداختن به رویدادهای مختلفی که در گوشه گوشه های این اجتماع بزرگ رخ می دهد،نشان می دهد که ذهن نویسنده و کارگردان متوجه تشریح این جزییات است. این فیلم البته خیلی صریح وشفاف به سمت مسایل مختلف مثل دیه و فقر در جامعه رفته است؛شاید همین روراست بودن و نمایش اتفاقات هم موجب شد که نمایش این فیلم با کمی فاصله روی پرده بیاید. علیرضا امینی به عنوان کارگردانی دقیق و خلاق البته به خوبی توانسته از پس شکل گیری شخصیت ها بربیاید و صفحه جدیدی را مقابل روی بینندگان باز کند. توجه وی به مسایل اجتماعی در فیلم های اخیرش نشان می هد که او کمی پا را فراتر از تنهایی آدم ها گذاشته و بیشتر به سمت اجتماع حرکت کرده است.فیلم های اولیه امینی در اکثر موارد با فضای تنهایی آدم ها و خارج شدن از محیط شهر و جامعه بود در حالی که چند سالی است او از این فضا دوری جسته است.فیلم «انتهای خیابان هشتم» فیلمی خوش ساخت است و فاکتورهای جذب مخاطب را نیز در خود دارد.حضور شخصیت های جوان،چهره های شناخته شده و همچنین ایده جذابی که در فیلم نهفته است می تواند عاملی برای درگیری ذهنی مخاطب با فضای این فیلم باشد.  

 فاطمه فریدن