براي دنيا و دينار خشمگين نشو

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) – منطقه مرکزي، در وبلاگي آمده است: عابد خشمگين شد، برخاست و تبر بر دوش نهاد تا آن درخت را برکند.

ابليس به صورت پيري ظاهرالصلاح، بر مسير او مجسم شد و گفت: اي عابد، برگرد و به عبادت خود مشغول باش!

عابد گفت: نه، بريدن درخت اولويت دارد.

مشاجره بالا گرفت و درگير شدند، عابد بر ابليس غالب آمد و وي را بر زمين کوفت و بر سينه‌اش نشست.

ابليس در اين ميان گفت: دست بدار تا سخني بگويم، تو که پيامبر نيستي و خدا بر اين کار تو را مامور ننموده است، به خانه برگرد، تا هر روز دو دينار زير بالش تو نهم؛ با يکي معاش کن و ديگري را انفاق نما و اين بهتر از کندن آن درخت است.

عابد با خود گفت: راست مي‌گويد، يکي از آن به صدقه دهم و آن ديگر هم به معاش صرف کنم‌، و برگشت.

بامداد ديگر روز، دو دينار ديد و برگرفت، روز دوم دو دينار ديد و برگرفت، روز سوم هيچ پولي نبود!

خشمگين شد و تبر برگرفت و به سوي درخت شتافت.

باز در همان نقطه، ابليس پيش آمد و گفت: کجا؟!

عابد گفت: مي روم تا آن درخت را برکنم!

ابليس گفت: زهي خيال باطل، به خدا هرگز نتواني کند!

باز ابليس و عابد درگير شدند و اين بار ابليس عابد را بيفکند چون گنجشکي در دست!

عابد گفت: دست بدار تا برگردم! اما بگو چرا بار اول بر تو پيروز آمدم و اينک، در چنگ تو حقير شدم؟

ابليس گفت: آن وقت تو براي خدا خشمگين بودي و خدا مرا مسخر تو کرد، که هرکس کار براي خدا کند، مرا بر او غلبه نباشد؛ ولي اين بار براي دنيا و دينار خشمگين شدي، پس مغلوب من گشتي.