کد خبر: ۶۵۰۷۶۲
تاریخ انتشار: ۳۰ دی ۱۳۹۸ - ۱۲:۲۶
در زادروز کارگردان «هشت و نیم»
امروز زادروز فدریکو فلینی؛ کارگردان شهیر ایتالیایی برنده 4 جایزه اسکار و نخل طلاست. در گزارش زیر بر چهار فیلم معروف وی مروری داشته ایم.
گروه فرهنگ و هنر: «فدریکو فلینی» در 20 ژانویه 1920 در ریمینی ایتالیا متولد شد. وی از بزرگ‌ترین و مستعد‌ترین فیلم‌سازان نئورئالیست جهان بود که با فیلم‌های «جاده»، «هشت‌ونیم»، «زندگی شیرین» و «آمارکورد» به اوج شهرت جهانی رسید.
 
مروری بر چهار فیلم فلینی که اسکار و نخل طلا بردند
به گزارش بولتن نیوز به نقل از سینما پرس، اولین فعالیت سینمایی فلینی به‌عنوان یک کمدی‌نویس در فیلم «رویای یک دزد دریایی» اثر ماریو ماتوله تجربه شد پس از آن «روبرتو روسلینی»، کارگردان بزرگ ایتالیایی به سراغ وی رفت و فیلم‌نامه‌ اثر معروف او «رم، شهر بی‌دفاع» را به وی سپرد که برای آن تا آستانه‌ کسب جایزه‌ اسکار 1947 نیز پیش رفت.

فلینی یک‌بار دیگر برای فیلم «پاییزا» روسلینی نامزد جایزه‌ی اسکار بهترین فیلم‌نامه شد.
 
مروری بر چهار فیلم فلینی که اسکار و نخل طلا بردند
چهار فیلم «جاده»، «هشت‌ونیم»، «زندگی شیرین» و «آمارکورد» معروف ترین فیلم های فدریکو فلینی هستند که برای وی جایزه اسکار و یا نخل طلا را به ارمغان آورده اند. غیر از این چهار فیلم «شب های کابیریا» هم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان شده است. در ادامه مروری بر چهار فیلم برجسته او داشته ایم.

*جاده
 
مروری بر چهار فیلم فلینی که اسکار و نخل طلا بردند
جاده (به ایتالیایی: La Strada)‏ که با نام ایتالیاییش «لا استرادا» نیز شناخته می‌شود، نام فیلمی نئو-رئالیست و درام محصول سال ۱۹۵۴ ایتالیا است و فیلمنامه جاده توسط خود فلینی و تولیو پینلی و انیو فلاینیو نوشته شده است.

فیلم درباره سفر و ماجرای دو شخصیت اصلی آن است: معرکه‌گیر قوی و خشن ( با بازی آنتونی کویین) و دختر جوان نیمه‌خلی (با بازی همسر فیلنی جولیتا ماسینا) است که مرد او را از مادرش خریده و با خود می‌برد تا دنیا را ببیند.

این فیلم راهی جدید در زمینه بین المللی نیز برای سینمای ایتالیا می گشاید که آن استفاده از عوامل بین المللی و به ویژه بازی درخشان آنتونی کویین به نقش زامپانو است.

منتقدان مشاهدات نقش اول فیلم را به مشاهدات عرفانی زرتشت یا افکار نیچه نزدیک دانسته اند اما فلینی همواره در مصاحبه هایش چندانکه منتقدان تاثیر بسیاری از نویسندگان را به کارهایش مربوط دانسته اند رد کرده و حتی گاه خود را بی اطلاع از آنها دانسته است. گر چه قابل توجه است که او گاهی زیاده از حد خود را به نادانی میزند که مسلما در خور چنین کارهایی با پیش زمینه ای غنی نیست که به تصادف و از روی جهل باشند و گرچه هیچکدام از منتقدین فلینی را به نیچه نسبت نداده اند.

«جاده» اولین بار در فستیوال فیلم ونیز در ششم سپتامبر ۱۹۵۴ پخش شد و موفق به بردن شیر طلا گردید. فیلم برنده جایزه بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان اسکار در سال ۱۹۵۶ شد و در جایگاه چهارم بهترین فیلم‌های انستیتوی فیلم بریتانیا در سال ۱۹۹۲ قرار گرفت.

*«زندگی شیرین»
 
مروری بر چهار فیلم فلینی که اسکار و نخل طلا بردند
«زندگی شیرین» یا «لا دولچه ویتا» (به ایتالیایی: La Dolce Vita)‏ نام یک فیلم کمدی-درام به کارگردانی و نویسندگی فدریکو فلینی ست که در سال ۱۹۶۰ ساخته شد. از زندگی شیرین به عنوان فیلمی یاد می‌شود که گذار فلینی را از فیلم‌های اولیه نئورئالیسمی او به فیلم‌های هنری بعدی اش نشانه گذاری می‌کند و یکی از دستاوردهای بزرگ سینمای جهان محسوب می‌شود.

فیلم یک هفته از زندگی یک ژورنالیست کنش پذیر در رم و جستجوی او برای یافتن عشق و شادی که هرگز یافت نمی‌شوند را به تصویر می‌کشد.

پیر پائولو پازولینی درباره فیلم می‌گوید: «زندگی شیرین» مهم تر از آن است که کسی بتواند درباره آن، آنگونه که معمولا در مورد یک فیلم بحث می‌شود، بحث کند. گرچه نه به بزرگی چاپلین، آیزنشتاین یا میزوگوچی، بی تردید فلینی یک مولف است تا یک کارگردان. بنابراین این فیلم تنها و تنها از آن اوست.

راجر ایبرت آن را بهترین فیلم فلینی می‌داند و در فهرست ده فیلم برگزیده اش قرار داده است.

این فیلم جوایز بی شماری را به خود اختصاص داد که از آن جمله می توان به جایزه اسکار بهترین طرحی لباس برای یک فیلم سیاه و سفید به همراه سه نامزدی دیگر این جایزه و نخل طلایی جشنواره کن در سال ۱۹۶۰ اشاره کرد.

«زندگی شیرین» ششمین فیلم برتر تاریخ از دید اینترتینمت ویکلی است و رتبه یازدهم در فهرست «۱۰۰ فیلم برتر دنیای سینما» از دید مجله «امپایر» را داراست.

فیلم سلبریتی (۱۹۹۸) به کارگردانی وودی آلن و با بازی گلدی هاون (به جای آنوک امه) و چارلیز ترون (آنیتا اکبرگ) نوعی بازسازی فیلم در حال و هوای نیویورکی آن است.

*آمارکورد
 
مروری بر چهار فیلم فلینی که اسکار و نخل طلا بردند
آمارکورد نام فیلمی کمدی درام است که فلینی آن را در سال ۱۹۷۳ ساخته‌است.

فیلم خاطرات کودکی فلینی را تصویر می‌کند و بیننده را در خیابان‌ها و کوچه‌های شهر به دنبال خودش می‌کشد. آمارکورد- دورانی که در «ریمینی Rimini» سپری شد- نوعی یادآوری دوران نوجوانی و جوانی گذشته است و عنوان فیلم به گویش رمی «یادم می آید»، معنی می دهد. فلینی کودکی خود و دوستانش را طوری به تصویر درآورده که انگار ما نیز همواره در کنار آنها در آن شهر، در کلاسهای درس، در جشن ها و عزاداری هایشان حضور داشته ایم و در انتها آنجا را ترک کرده ایم ولی خاطرات نوستالژی و تعلق همراه ما بوده است.

این فیلم سفری نوستالژیک به ایتالیای دهه 1930 است و هر اپیزود آن کاریکاتوری صمیمانه، خنده دار، غم انگیز والبته درباره عشق، زندگی خانوادگی و سیاست است.

فلینی درباره این فیلم می گوید: از آمارکورد به راحتی متوجه می شوید که من چیز زیادی از مدرسه یاد نگرفته ام و در عوض بیشتر با خودم و زندگیم عشق کرده ام . حتی یک کلمه، جمله، عدد یا فرمولی را از یونانی، لاتین، ریاضی یا شیمی به یاد ندارم، ولی به خوبی یاد گرفتم که چگونه روح نگرش و درست دیدن را در خودم پرورش دهم.

از بازیگران فیلم می توان به «برونو زانین»، «مگیل نوئل» و «پوپلا مگیو» اشاره کرد. مدت زمان آن۱۲۴ دقیقه و محصول ایتالیا و فرانسه است. «آمارکورد» در اکران خود به فروشی معادل ۲,۹۸۹,۵۰۰,۰۰۰ دلار دست پیدا کرد.

جوایز زیر؛ افتخارات کسب شده توسط «آمارکورد» است:
•جایزه بهترین فیلم خارجی زبان «اسکار»
•جایزه بهترین کارگردانی از «حلقه منتقدان نیویورک»
•جایزه بهترین فیلم خارجی زبان از«انجمن منتقدان سینمای فرانسه»

*«هشت و نیم»
 
مروری بر چهار فیلم فلینی که اسکار و نخل طلا بردند
عنوان اصلی این فیلم فدریکو فلینی «½۸» است. فیلمی سیاه و سفید که محصول شرکت ایتالیایی سینه‌ریز است. نام این فیلم در اکثر فهرست‌های بهترین فیلم‌های تاریخ سینما به چشم می‌خورد که از این جمله می‌توان به رتبه سوم انتخاب کارگردانان و رتبه نهم انتخاب منتقدین در سایت اند ساوند اشاره کرد.

هشت و نیم، داستان کارگردانی شناخته شده به نام «گویدو آنسلمی» و کشاکش‌های او برای ساخت یک فیلم علمی-تخیلی است. فیلم «گویدو» را هنگام یافتن راه حلی برای آغاز پروژه، دنبال می‌کند و در طول آن با شخصیت‌هایی آشنا می‌شویم که نقشی در فیلم «گویدو» بازی می‌کنند و این نکته را کشف می‌کنیم که به رغم موقعیت حرفه ای‌اش، مردی لاابالی است و خودش را در روابطی پر دردسر گرفتار کرده است. از طریق استفاده‌ فلینی از رویا و فلش بک، به درون ذهن «گویدو» راه پیدا می‌کنیم و از عزمش برای تغییر رفتار آگاه می‌شویم. هنگامی به ستوه می‌آید، ‌از ساخت فیلم علمی تخیلی منصرف می‌شود و از اطرافیانش در یک صحنه پایانی باورنکردنی و به یاد ماندنی عذرخواهی می‌کند.

بازیگران اصلی «هشت و نیم»، «مارچلو ماسترویانی» (گیدو آنسلمی)، «کلودیا کاردیناله» (کلودیا) و «آنوک امه» (لوییزا آنسلمی) هستند و فیلم در سال 1963 در رم فیلمبرداری شده است.

«هشت و نیم» در مراسم اهدای جوایز اسکار سال 1963 در 5 رشته نامزد دریافت جایزه شد. نامزدی بهترین فیلم نامه غیر اقتباسی و دو اسکار برای بهترین فیلم خارجی و بهترین طراحی لباس فیلم سیاه و سفید برای «پیرو جراردی» دستاورد این فیلم از اسکار آن سال بود.

فلینی با بازسازی واقعیت‌های زندگی‌اش در «هشت و نیم» و توضیح حس ناتوانی‌اش در ساخت فیلمی جدید، بزرگترین شاهکار تمامی عمرش را خلق نمود. در حالی که منتقدان فیلم را به کرکگارد, پروست, ژید, جویس, برگمن, رنه و پیراندلو نسبت دادند و بیش از همه به شباهت فیلم با «سال گذشته در مارین باد» آلن رنه اشاره کردند فلینی همه را رد کرده و «هشت و نیم» را اثری کاملا مستقل خواند.
 
منبع: سینما پرس

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.

bultannews@gmail.com

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر :
آخرین اخبار
پربازدید ها
پربحث ترین عناوین