لوموند: هر جاي خاورميانه ديكتاتوري ساقط مي شود دولت هاي اسلامگرا روي كار مي آيند
هرجای خاورمیانه انقلابی شود اسلامی است
کیهان:
به همان ميزان كه افق تحولات انقلابي در كشورهاي خاورميانه شفاف تر مي شود، محافل رسانه اي بيشتري در اروپا و آمريكا يقين مي كنند كه جهت گيري اين انقلاب ها «اسلامي» است و نهايتا به روي كار آمدن دولت هاي اسلامگرا خواهد انجاميد.
روزنامه فرانسوي لوموند در اين باره نوشت: يك خبر مهم در روز 23اكتبر، موج بزرگي به راه انداخت. در اين روز كه آزادي ليبي اعلام شد و روزي كه واشنگتن، لندن و پاريس، همگام با مرگ معمر قذافي، پايان يك ديكتاتوري بيش از چهل ساله را تبريك گفتند، رئيس شوراي انتقالي ليبي، مصطفي عبد الجليل، «تصويب قوانين شريعت را به مثابه قانون بنيادين» اعلام كرد. اظهارنظر او به اندازه كافي ديدگاه كساني را تقويت كرده است كه از همان ابتدا در مسئله تداخل نظامي در ليبي، چيزي غير از باز شدن يك جعبه پاندوراي تازه اسلامي در جهان مسلمان- عرب نمي ديدند و همچنين بر محاسبات نادرست رهبران غربي كه در جست وجوي فتوحات جديدي بودند تاكيد مي كردند. بايد اذعان داشت كه گفته هاي عبدالجليل همچون آب سردي به روي همه بود.
اين روزنامه لائيك با ابراز ناخرسندي از روند اسلامگرايي در ليبي نوشت: آيا مداخله نظامي زير لواي ارزش هاي دمكراتيك مي تواند كارت سفيدي به بازيگران جديد صحنه ليبي بدهد كه براي شكل دادن به تصورات سياسي و به ميل خود، دنبال احكام قرآني و سنت هاي سختگيرانه آن باشند؟
در همين حال هفته نامه آمريكايي «هيومن ايونتس» با نگراني بيشتري به موضوع پرداخته و نوشت: حوادث اخير موسوم به جنبش بهار عربي در 3 كشور شمال آفريقا، ديكتاتورها را سرنگون كرد و پيش بيني مي شود كه نظام هاي اسلامگرا جاي آنها را بگيرند. ديكتاتورها اكنون رفته اند و به جاي آنها كشورهايي قرار دارند كه در مرز تبديل به دولت هايي اسلامگرا هستند؛ كشورهايي كه به زحمت در جهت منافع منطقه و آمريكا قدم خواهند برداشت.
اين نشريه مي افزايد: حزب اسلامگراي تونس هفته گذشته با 41درصد آرا در انتخابات اين كشور به پيروزي رسيد و دوره اي يك ساله را براي تدوين قانون اساسي اين كشور و انتخاب رئيس جمهور موقت شروع كرد. حزب نهضت توسط شيخ راشد غنوشي، كه تازه بعد از 22سال تبعيد در انگلستان به كشور بازگشته است رهبري مي شود. او مي گويد حزبش چتري براي دربرگرفتن همه گروههاي اسلامگراست. اوباما هفته گذشته نخست وزير اين كشور را به كاخ سفيد دعوت كرد و انتخابات تونس را ستود ولي شايد اگر سابقه غنوشي را مي دانست اين كار را نمي كرد.
هيومن ايونتس توضيح مي دهد: مارتين كرامر، محققي در موسسه خاور نزديك در واشنگتن مقاله اي در مورد غنوشي نوشته كه نشان دهنده اسلامگرايي افراطي و تنفر او از آمريكاست. وي در سال 1990 در سخنراني اي در سودان، آمريكا را تهديد كرد. وي خطاب به مردمي كه براي شنيدن سخنراني اش در خارطوم جمع شده بودند گفت «ما بايد بدون وقفه با آمريكا بجنگيم تا آن را از سرزمين هاي اسلامي بيرون برانيم؛ در غير اين صورت به تمام منافع آمريكا در سراسر جهان اسلام حمله خواهيم كرد.» او در سال 1979 از جمهوري اسلامي ايران ديدن كرد و از اشغال سفارت آمريكا در تهران حمايت كرد. او كمك كرد «يخ روابط ميان جنبش هاي اسلامي سني و ايران آب شود.» او در زماني كه در بريتانيا حضور داشت با هياتي از حزب الله- مورد حمايت ايران- ملاقات كرد.
نشريه آمريكايي همچنين يادآور شده است: مواضع راديكال غنوشي در سال 2001 از سوي تلويزيون الجزيره منتشر شد؛ زماني كه او بمبگذاران فلسطيني را مي ستود و خشونت هاي ضدآمريكايي را تبليغ مي كرد. آيا ترديدي وجود دارد كه غنوشي سعي خواهد كرد تونس را به يك دولت اسلامي تبديل كند؟
اين نشريه با بيان اينكه «مصر نيز به سمت يك دولت اسلامي پيش مي رود و مبارك فردي بود كه صلح با اسرائيل را براي مدت 30 سال حفظ كرده بود» نوشت: اوباما انقلاب مصر را «نيروي مثبتي براي آينده دموكراتيك مصر» توصيف كرد. ولي دوران بعد از مبارك «مثبت» نبوده است و در مورد دموكراتيك بودن آن هم بايد منتظر بود. قدرت گرفتن اخوان المسلمين خصيصه اصلي تحولات مصر بوده است. اخوان المسلمين خواهان دولتي با قوانين شريعت در مصر است. سال گذشته رهبر اخوان المسلمين گفته بود مصر بايد با دشمنان اسلام و اسرائيل و آمريكا بجنگد.
اين هفته نامه آمريكايي هم پيش بيني كرده است كه «دولت آينده ليبي دولتي اسلامگرا باشد» و اينكه «آمريكا يك ميليارد دلار در جنگ ليبي هزينه نكرده كه چنين نتيجه اي بگيرد.» هفته گذشته رهبر شوراي موقت انتقالي ليبي كه مورد حمايت آمريكا نيز هست گفت «ما يك دولت اسلامي خواهيم داشت.» مصطفي عبدالجليل، رئيس اين شورا گفت «اين انقلاب را خدا به پيروزي رساند.» يك مصر اسلامي مسلما متحد آمريكا در منطقه نخواهد بود و كمكي به حفظ صلح با اسرائيل در منطقه نخواهد كرد. يك تونس اسلامي نيز باعث راديكال شدن همسايه خود، الجزاير مي شود كه قبلا هم در معرض گرايش هاي اسلامي قرار گرفته است. ليبي نيز در صورت تبديل به يك دولت اسلامي بازيگر خطرناكي محسوب مي شود.
به همان ميزان كه افق تحولات انقلابي در كشورهاي خاورميانه شفاف تر مي شود، محافل رسانه اي بيشتري در اروپا و آمريكا يقين مي كنند كه جهت گيري اين انقلاب ها «اسلامي» است و نهايتا به روي كار آمدن دولت هاي اسلامگرا خواهد انجاميد.
روزنامه فرانسوي لوموند در اين باره نوشت: يك خبر مهم در روز 23اكتبر، موج بزرگي به راه انداخت. در اين روز كه آزادي ليبي اعلام شد و روزي كه واشنگتن، لندن و پاريس، همگام با مرگ معمر قذافي، پايان يك ديكتاتوري بيش از چهل ساله را تبريك گفتند، رئيس شوراي انتقالي ليبي، مصطفي عبد الجليل، «تصويب قوانين شريعت را به مثابه قانون بنيادين» اعلام كرد. اظهارنظر او به اندازه كافي ديدگاه كساني را تقويت كرده است كه از همان ابتدا در مسئله تداخل نظامي در ليبي، چيزي غير از باز شدن يك جعبه پاندوراي تازه اسلامي در جهان مسلمان- عرب نمي ديدند و همچنين بر محاسبات نادرست رهبران غربي كه در جست وجوي فتوحات جديدي بودند تاكيد مي كردند. بايد اذعان داشت كه گفته هاي عبدالجليل همچون آب سردي به روي همه بود.
اين روزنامه لائيك با ابراز ناخرسندي از روند اسلامگرايي در ليبي نوشت: آيا مداخله نظامي زير لواي ارزش هاي دمكراتيك مي تواند كارت سفيدي به بازيگران جديد صحنه ليبي بدهد كه براي شكل دادن به تصورات سياسي و به ميل خود، دنبال احكام قرآني و سنت هاي سختگيرانه آن باشند؟
در همين حال هفته نامه آمريكايي «هيومن ايونتس» با نگراني بيشتري به موضوع پرداخته و نوشت: حوادث اخير موسوم به جنبش بهار عربي در 3 كشور شمال آفريقا، ديكتاتورها را سرنگون كرد و پيش بيني مي شود كه نظام هاي اسلامگرا جاي آنها را بگيرند. ديكتاتورها اكنون رفته اند و به جاي آنها كشورهايي قرار دارند كه در مرز تبديل به دولت هايي اسلامگرا هستند؛ كشورهايي كه به زحمت در جهت منافع منطقه و آمريكا قدم خواهند برداشت.
اين نشريه مي افزايد: حزب اسلامگراي تونس هفته گذشته با 41درصد آرا در انتخابات اين كشور به پيروزي رسيد و دوره اي يك ساله را براي تدوين قانون اساسي اين كشور و انتخاب رئيس جمهور موقت شروع كرد. حزب نهضت توسط شيخ راشد غنوشي، كه تازه بعد از 22سال تبعيد در انگلستان به كشور بازگشته است رهبري مي شود. او مي گويد حزبش چتري براي دربرگرفتن همه گروههاي اسلامگراست. اوباما هفته گذشته نخست وزير اين كشور را به كاخ سفيد دعوت كرد و انتخابات تونس را ستود ولي شايد اگر سابقه غنوشي را مي دانست اين كار را نمي كرد.
هيومن ايونتس توضيح مي دهد: مارتين كرامر، محققي در موسسه خاور نزديك در واشنگتن مقاله اي در مورد غنوشي نوشته كه نشان دهنده اسلامگرايي افراطي و تنفر او از آمريكاست. وي در سال 1990 در سخنراني اي در سودان، آمريكا را تهديد كرد. وي خطاب به مردمي كه براي شنيدن سخنراني اش در خارطوم جمع شده بودند گفت «ما بايد بدون وقفه با آمريكا بجنگيم تا آن را از سرزمين هاي اسلامي بيرون برانيم؛ در غير اين صورت به تمام منافع آمريكا در سراسر جهان اسلام حمله خواهيم كرد.» او در سال 1979 از جمهوري اسلامي ايران ديدن كرد و از اشغال سفارت آمريكا در تهران حمايت كرد. او كمك كرد «يخ روابط ميان جنبش هاي اسلامي سني و ايران آب شود.» او در زماني كه در بريتانيا حضور داشت با هياتي از حزب الله- مورد حمايت ايران- ملاقات كرد.
نشريه آمريكايي همچنين يادآور شده است: مواضع راديكال غنوشي در سال 2001 از سوي تلويزيون الجزيره منتشر شد؛ زماني كه او بمبگذاران فلسطيني را مي ستود و خشونت هاي ضدآمريكايي را تبليغ مي كرد. آيا ترديدي وجود دارد كه غنوشي سعي خواهد كرد تونس را به يك دولت اسلامي تبديل كند؟
اين نشريه با بيان اينكه «مصر نيز به سمت يك دولت اسلامي پيش مي رود و مبارك فردي بود كه صلح با اسرائيل را براي مدت 30 سال حفظ كرده بود» نوشت: اوباما انقلاب مصر را «نيروي مثبتي براي آينده دموكراتيك مصر» توصيف كرد. ولي دوران بعد از مبارك «مثبت» نبوده است و در مورد دموكراتيك بودن آن هم بايد منتظر بود. قدرت گرفتن اخوان المسلمين خصيصه اصلي تحولات مصر بوده است. اخوان المسلمين خواهان دولتي با قوانين شريعت در مصر است. سال گذشته رهبر اخوان المسلمين گفته بود مصر بايد با دشمنان اسلام و اسرائيل و آمريكا بجنگد.
اين هفته نامه آمريكايي هم پيش بيني كرده است كه «دولت آينده ليبي دولتي اسلامگرا باشد» و اينكه «آمريكا يك ميليارد دلار در جنگ ليبي هزينه نكرده كه چنين نتيجه اي بگيرد.» هفته گذشته رهبر شوراي موقت انتقالي ليبي كه مورد حمايت آمريكا نيز هست گفت «ما يك دولت اسلامي خواهيم داشت.» مصطفي عبدالجليل، رئيس اين شورا گفت «اين انقلاب را خدا به پيروزي رساند.» يك مصر اسلامي مسلما متحد آمريكا در منطقه نخواهد بود و كمكي به حفظ صلح با اسرائيل در منطقه نخواهد كرد. يك تونس اسلامي نيز باعث راديكال شدن همسايه خود، الجزاير مي شود كه قبلا هم در معرض گرايش هاي اسلامي قرار گرفته است. ليبي نيز در صورت تبديل به يك دولت اسلامي بازيگر خطرناكي محسوب مي شود.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
