تغییر محاسبات در سایه اقتدار؛ چرا تقابل با ایران به بن‌بست رسید؟

به گزارش بولتن نیوز - عبدالرحمن معاشر – دبیرکل جمعیت گفتمان انقلاب اسلامی نوشت، آنچه امروز در قالب پیام‌های ضدونقیض و ادعای «تعویق حمله نظامی» از سوی کاخ سفید شنیده می‌شود، پیش از آنکه یک مانور دیپلماتیک باشد، اعتراف ناخواسته‌ای به شکست راهبرد ارعاب در برابر سد مستحکم «اراده ملی ایران» است. حقیقت آن است که عقب‌نشینی دولت آمریکا در برابر ایران، محصول محاسبات جدیدی است که در آن، «هزینه درگیری» برای متجاوز و متحدانش، از هر دستاورد خیالی فراتر رفته است.

رمز اصلی این بازدارندگی، نه فقط در توان تجهیزاتی، بلکه در ایستادگی بی‌نظیر ملت ایران نهفته است. حضور همیشگی مردم در صحنه و اتحاد ملی در برابر ظلم و تجاوز، پیامی روشن به جهان مخابره کرده است: ایران کشوری نیست که با تهدید به عقب بنشیند. این ایستادگی، راهبرد «فشار حداکثری» را به «شکست حداکثری» برای واشینگتن تبدیل کرده و امروز، حتی منتقدان داخلی در آمریکا نیز معترفند که جنگ علیه ایران، مسیری بی‌هدف و ویرانگر است که تنها دستاوردش تلاطم در اقتصاد جهانی و افزایش سرسام‌آور قیمت انرژی بوده است.

در سطح منطقه نیز، واقعیت‌های میدانی تغییر کرده است. کشورهای همسایه که سال‌ها تحت تأثیر القائات فرامنطقه‌ای در مسیر تقابل حرکت می‌کردند، امروز به‌خوبی طعم قدرت بازدارندگی و نفوذ راهبردی ایران را چشیده‌اند. آن‌ها دریافته‌اند که امنیت با تکیه بر قدرت‌های پوشالیِ هزاران مایل دورتر تأمین نمی‌شود. درخواست رهبران منطقه برای توقف حمله، بیش از آنکه یک میانجی‌گری ساده باشد، یک «واقع‌گرایی اجباری» است؛ چرا که آن‌ها می‌دانند هرگونه ماجراجویی علیه ایران، تمام زیرساخت‌ها و رؤیاهای توسعه‌ای آن‌ها را در آتش ناشی از اشتباه محاسباتی‌شان خواهد سوزاند.

امروز زمان آن رسیده است که این کشورها مسیر خود را به طور بنیادین تغییر دهند. دوران دل بستن به پروژه‌های شکست‌خورده‌ای چون «پروژه آزادی» که حتی توان تأمین امنیت یک آبراه ساده را ندارد، به پایان رسیده است. تنها راه پیش روی همسایگان، عبور از ایستگاه تقابل و ورود به بزرگراه تعامل با ایران مقتدر است. ایران همواره ثابت کرده است که علی‌رغم توانمندی برای پاسخ سخت به هرگونه تجاوز، اولویتش ثبات منطقه‌ای و همکاری با همسایگان است.

خلاصه سخن آنکه، اقتدار ایران لرزه بر پیکره محاسبات جنگ‌طلبان انداخته است. جهان باید بداند که ملت ایران در برابر ظلم هرگز سر خم نخواهد کرد و هر دستی که به قصد تجاوز به سوی این خاک دراز شود، با قدرت ایمان و اراده این مردم قطع خواهد شد. اکنون توپ در زمین بدخواهان است؛ یا پذیرش واقعیت‌های نوین قدرت و تعامل با ایران، یا غرق شدن در هزینه‌های کمرشکن تقابلی که هیچ برنده‌ای برای آن‌ها نخواهد داشت.