کد خبر: ۶۲۲۴۵۵
تاریخ انتشار: ۱۶ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۳:۵۶
به مناسبت تولد داستین هافمن
داستین لی هافمن (Dustin Lee Hoffman)، بازیگر و کارگردان آمریکایی است که از سال 1960 کار در سینما، تلویزیون و تئاتر را شروع کرده است.
گروه فرهنگ و هنر: داستین لی هافمن (Dustin Lee Hoffman)، بازیگر و کارگردان آمریکایی است که از سال 1960 کار در سینما، تلویزیون و تئاتر را شروع کرده است. شهرت هافمن بیشتر برای نمایش روان ضد قهرمان ها و شخصیت های آسیب پذیر است. او برای فیلم های "کرامر علیه کرامر" (1980) و "مرد بارانی" (1989) جایزۀ اسکار بهترین بازیگر را دریافت کرده است.
 
به گزارش بولتن نیوز به نقل از برترین ها، هافمن که یکی از برترین بازیگران تاریخ به شمار می رود، اولین تحسین منتقدان را برای بازی در نمایشنامۀ "خوب؟" دریافت کرد و برای آن برندۀ جایزۀ جهانی تئاتر و جایزۀ دراما دسک شد. این موفقیت خیلی زود با بازی موفقیت آمیز او در نقش بنجامین برادک، شخصیت اصلی فیلم "فارغ التحصیل " (1967)، ادامه پیدا کرد. از آن پس، حرفۀ او بیشتر بر سینما متمرکز شد و به طور پراکنده در تلویزیون و صحنه نیز بازی کرد. مهم ترین فیلم های او عبارتند از: "کابوی نیمه شب"، "بزرگ مرد کوچک"، "سگ های پوشالی"، "پاپیون"، "لنی"، "دوندۀ ماراتن"، "تمام مردان رئیس جمهور"، "کرامر علیه کرامر"، "توتسی"، "مرد بارانی"، "هوک" و "سگ را بجنبان". اولین تجربۀ کارگردانی او به سال 2012 و فیلم "کوارتت" بر می گردد.
 
هافمن در کنار دریافت دو جایزۀ اسکار، پنج بار دیگر نامزد دریافت این جایزه شده است. وی همچنین 13 بار نامزد دریافت جایزۀ گلدن گلوب بوده که 6 بار (از جمله یک جایزۀ افتخاری) آن را دریافت کرده است. او 4 جایزۀ بفتا، 3 جایزۀ دراما دسک، 2 جایزۀ امی و یک جایزۀ جینی نیز به دست آورده است. وی در سال 1999، جایزۀ یک عمر دستاورد بنیاد فیلم آمریکا و در سال 2012 نیز جایزۀ افتخاری مرکز کندی را دریافت نمود.    
 
هافمن در لس آنجلس بدنیا آمد. وی پسر دوم لیلیان و هری هافمن است. پدرش یهودی روسی الاصل بود که علاوه بر طراحی مبلمان به عنوان خیاط در کمپانی کلمبیا کار می‌کرد و مادرش هنرپیشه آماتور تئاتر بود. برادر بزرگترش رونالد وکیل و اقتصاددان است. خانواده هافمن نام داستین را از روی نام داستین فارنام بازیگر فیلم "مرد زن صفت" ساخته سیسیل بی دمیل برای فرزند خود برگزیدند. هافمن در ابتدا برای پزشکی درس خواند، اما پس از مدتی تحصیل را رها کرد و به شغل‌های مختلفی مثل دستیاری روانپزشکی، پیشخدمتی، ظرف‌شویی، تایپیستی و روزنامه‌فروشی پرداخت تا اینکه به هنرستان موسیقی و هنر لس‌آنجلس آمریکا راه یافت.

او قبل از رفتن به نیویورک، وارد کالج شهر سانتا مونیکا شده بود. در همان روزها در چند نقش ساده روی صحنه رفت و بعد از عدم موفقیت، مدتی بازیگری را رها کرد و در سال 1960، اولین نقش تئاتری خود را در محصولی از گرترود استاین با نام "بلی گفتن برای مرد جوان" ایفا کرد.

پس از نمایش "آشپز برای آقای جنرال" در سال 1961 او به تلاش‌هایش ادامه داد و چندین سال روی صحنه ظاهر نشد که در این خلال به تحصیل و فعالیت در استودیوی بازیگران لی‌استراسبرگ می‌پرداخت تا به بازیگر متد تبدیل شود.

وقتی در اواخر دهه 60 وارد سینما شد، کمتر کسی فکر می‌کرد که او با این جثۀ نحیف و دماغ دراز ممکن است بتواند به یکی از بازیگران صاحب سبک سینمای آمریکا تبدیل شود. زمانی که او وارد سینما شد، کلینت ایستوود با وسترن‌های اسپاگتی غوغا می‌کرد، رابرت دنیرو و آل پاچینو هر یک با نقش‌های بزرگی که ایفا کردند، استعداد فوق‌العاده خود را به رخ کشیدند و هافمن تازه فهمید که شاید در حساس‌ترین موقعیت تاریخی وارد سینما شده. داستین هافمن هرگز شمایل یک قهرمان هالیوودی را نداشته است. قد کوتاه او و تند تند حرف زدن و بالا و پایین پریدنش هیچ ربطی به وقار و آقامنشی بازیگران طلایی سینمای آمریکا ندارد.

وی در سال 1964 در چند تئاتر مثل "در انتظار گودو" و "پیشخدمت زبان بسته" بازی کرد و 2 سال بعد جایزه اوبی را برای بازی‌اش در "سفر پنجمین سواره" بدست آورد.

هافمن در سال های ابتدایی دهه ،1960 کارش را با بازی در نقش‌های فرعی سریال‌های تلویزیونی شروع کرد، اما اولین نقش جدی او در سینما برایش یک موفقیت بزرگ محسوب می‌شد. مایک نیکولز کارگردان خوش فکر و جوان آن روزهای هالیوود که با ساخت اولین فیلمش در سال 1966 با نام "چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد" به موفقیت‌های بسیاری رسیده بود، برای نقش اصلی فیلم دومش، "فارغ التحصیل" (1967)، داستین هافمن گمنام را انتخاب کرد.
 
آقای مرد بارانی؛ داستین هافمن
 بازی او دراین فیلم، در نقش بنجامین، آنقدر درخشان بود که او را کاندیدای دریافت اسکار کند و حتی بازی آن بنکرافت بزرگ را تحت الشعاع خود قرار دهد. هافمن به لطف بازی در این فیلم که از آن به عنوان یکی از فیلم‌های نمادین سینمای آمریکا یاد می‌شود، یک شبه به مقام یک ستاره رسید و برای اولین بار نامزد اسکار بهترین بازیگر مرد شد. فارغ‌التحصیل در آن سال عنوان پرفروش ترین فیلم سال را از آن خود کرد و امروزه به عنوان بیست و یکمین فیلم پرفروش تاریخ سینما بر حسب نرخ تورم شناخته می‌شود.

 البته هافمن در همین سال در فیلم دیگری با نام "میلیونرهای مدیگان" هم بازی کرد که با توجه به اینکه این فیلم پس از فارغ التحصیل اکران شد بازی او در آن بسیار مورد توجه قرار گرفت.
 
در سال‌ 1969 هافمن یک بازی زیبا و به یاد ماندنی در نقش راستو در درام انتقادی و متفاوت "کابوی نیمه شب" ساختۀ جان شلسینجر از خود نشان داد که تحسین همگان را برانگیخت. او در این فیلم نقش یک بیمار مبتلا به سل را که یک پایش لنگ بود و با لکنت حرف می‌زد آنقدر خوب ایفا کرد که داوران آکادمی فراموش کردند نقش اول فیلم جان وین بوده و هافمن را کاندیدای کسب اسکار کردند! و بدون شک اگر بازی فوق‌العاده اسطوره سینمای وسترن جان وین در فیلم "شهامت واقعی" نبود اسکار به هافمن می‌رسید.
 
آقای مرد بارانی؛ داستین هافمن
اوج دوران حرفه‌ای داستین هافمن به دهه 70 برمی گردد که در این سال ها به همراه دنیرو و پاچینو نسل تازه‌ای بودند که قرار بود آینده را تسخیر کنند. در سال 1970 داستین هافمن با بازی در فیلم "بزرگ مرد کوچک" به کارگردانی آرتور پن مقام خود را به عنوان یک بازیگر پولساز تثبیت کرد. "بزرگ مرد کوچک" پرفروش ترین فیلم سال شد و منتقدان نیز آن را تحسین کردند، اما در آن سال‌ها که مصادف بود با شکست آمریکا در ویتنام و افزایش نارضایتی‌ها از سیاست‌های آمریکا در داخل کشور، ساخت فیلمی چنین ضد آمریکایی به مذاق آکادمی خوش نیامد و عملا فیلم را تحریم کردند.
 
آقای مرد بارانی؛ داستین هافمن
در سال 1971 هافمن این فرصت را یافت تا در برابر دوربین سام پکین پا ایفای نقش کند. وی که پس از ساخت "این گروه خشن" بسیار مشهور شده بود، هافمن جوان را برای بازی در نقش دیوید سامنر در فیلم "سگ‌های پوشالی" برگزید. این فیلم موفقیت چندانی برای وی به همراه نیاورد.
 
آقای مرد بارانی؛ داستین هافمن
 دو فیلم بعدی وی با نام‌های "هری کلر من کیه و چرا این حرف‌ های وحشتناک رو در باره من گفته؟" و "آلفردو، آلفردو" کارهای ناموفقی در پرونده کاری هافمن محسوب می‌شوند. پس از این دو کار هافمن در سال 1973 در فیلم محبوب و پرفروش "پاپیون" در کنار استیو مک کوئین به ایفای نقش پرداخت.
 
آقای مرد بارانی؛ داستین هافمن
در سال 1974 برای بازی در فیلم "لنی " ساخته باب فاسی برای سومین بار نامزد اسکار نقش اول مرد شد. سال 1976، وی با حضور در دو فیلم موفق "همه مردان رئیس جمهور" و "دوندۀ ماراتن" توانست موفقیت‌های سینمایی خود را تداوم بخشد. سال 1979 داستین هافمن با حضور در فیلم "کرامر علیه کرامر" به کارگردانی رابرت بنتون توانست اولین جایزه اسکار بازیگری خود را بدست آورد.
 
آقای مرد بارانی؛ داستین هافمن
دهۀ 80 برای هافمن سرشار از موفقیت‌ های سینمایی بود. وی در سال 1982 در فیلم بسیار پرفروش "توتسی" ساختۀ سیدنی پولاک حضوری خاطره انگیز داشت و توانست در کنار نامزدی نقش اول جایزۀ اسکار، دو جایزۀ معتبر گلدن گلوب و بفتا را از آن خود کند. "مرد بارانی" ساختۀ بری لوینسون دیگر فیلم مطرح داستین هافمن در این دهه است که بیشتر جوایز معتبر سینمایی از جمله اسکار نقش اول مرد را برای وی به ارمغان آورد. این فیلم نیز همچون "فارغ‌التحصیل" و "کرامر علیه کرامر" لقب پرفروش ترین فیلم سال را از آن خود کرد.
 
آقای مرد بارانی؛ داستین هافمن
داستین هافمن پس از دریافت دومین اسکارش، تقریبا به محاق رفت. در سال‌های دهه 90 که شاهد اوجگیری دوباره هم‌نسلان او هستیم، او نقش آنچنان چالش برانگیزی نیافت تا خودش را احیا کند. با این همه حضور او در فیلم "سگ را بجنبان" محصول 1997 در کنار رابرت دنیرو چشمگیر بود و توانست برای هفتمین بار نامزد جایزه اسکار نقش اول مرد شود. فیلم‌های "دیک تریسی"، "هوک"، "قهرمان"، "شیوع"، "خواب‌گردها"، "شهر دیوانه"، "بوفالوی آمریکایی" دیگر کارهای وی در این دهه می باشند. فیلم "شهر دیوانه" ساخته کوستا گاوراس تا حدودی بار دیگر نام او را بر سر زبان‌ها انداخت؛ اما نقشی بنیادی برای بازیگری که دو بار جایزه اسکار گرفته نبود.
 
آقای مرد بارانی؛ داستین هافمن
 هافمن تا پیش از "مسیر مهتابی" (2002) سه سال از سینما دور بود. او دلیل این کار را استراحت و دوری از مناسباتی می‌داند که با آنها بیگانه است. او در قرن جدید، بر خلاف دهه‌های پیشین در کارهای‌های مهمی حضور نیافت و فیلم‌های "هیأت منصفۀ فراری"، "درجستجوی ناکجا آباد"، "سرگذشت ناگوار"، "ملاقات فاکرها"، "شهر از دست رفته"، "آخرین شانس هاروی"، "فاکرهای کوچک" و صداپیشگی در کارهای "پاندای کونگ فو کار" یک و دو مهم ترین کارهای وی در هزارۀ جدید میلادی می‌باشند.
 
آقای مرد بارانی؛ داستین هافمن
 
وی در مقام کارگردانی نیز اولین فیلم خود با نام کوارتت را در سال 2012 ساخت که توانست به فروش قابل توجهی دست یابد.

هافمن در سال 2013 به دلیل ابتلا به بیماری سرطان تحت عمل جراحی قرار گرفت که حال جسمانی وی، پس از عمل خوب و مساعد توصیف شد.

وی در سال 1969 با  آن برن ازدواج کرد، حاصل این ازدواج یک دختر به نام جینا برن بود. این زوج در سال 1980 طلاق گرفتند.

سپس در اکتبر 1980 با لیزا گاتسگن ازدواج کرد، حاصل این ازدواج 4 فرزند به نام های جیکوب ادوارد، ربکا لیلیان، ماکسول جفری و الکساندرا لیدیا می باشند. هافمن همچنین دارای دو نوه است.
منبع: برترین ها

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.

bultannews@gmail.com

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر :
آخرین اخبار
پربازدید ها
پربحث ترین عناوین
پرطرفدارترین