مردم ترکیه مخالف اصلی روابط آنکارا و تل آویو

بولتن نیوز : اعلام نتيجه تحقيقات جانبدارانه توسط گروهي 4 نفره منتسب به سازمان ملل در خصوص حمله وحشيانه سال گذشته نيروهاي رژيم صهيونيستي به کاروان آزادي که به گزارش پالمر موسوم شده است، موجب ايجاد موج جديدي از تنش ها در روابط ترکيه با رژيم صهيونيستي گرديد. در حال حاضر درخواست ترکيه از رژيم صهيونيستي براي عذرخواهي رسمي، پرداخت غرامت به قربانيان اين جنايت و پايان دادن به محاصره نوار غزه هنوز پذيرفته نشده و به نظر نمي رسد که اين رژيم در آينده نيز قصد چنين کاري را داشته باشد.

به همين علت دولت ترکيه تصميم گرفته است تا با وضع مجموعه اي از تحريم ها، از جمله تحريمات نظامي عليه رژيم صهيونيستي، به قول عبدالله گل، رئيس جمهور اين کشور "اين مسئله را به وضوح نمايان سازد که آنکارا فقط با رژيم صهيونيستي خصومت دارد و يهوديان ساکن سرزمين هاي اشغالي که لايق حکومتي بهتر مي باشند را تحت فشار نخواهد گذاشت."
              

اما تنش در روابط تريکه و رژيم صهيونيستي از زمان حمله وحشيانه اين رژيم به نوار غزه در دسامبر سال 2008 کليد خورد و طي اين حملات هزاران فلسطيني بيگناه که اغلب آنان را زنان، کودکان و سالمندان تشکيل مي دادند به شهادت رسيدند. در اينجا بايد به اين مسئله نيز توجه کرد که حمله رژيم صهيونيستي به نوار غزه زماني رخ داد که ترکيه تلاش مي کرد تا اين رژيم را در محور مذاکرات مستقيم با دولت سوريه قرار دهد. در نتيجه، ارتباط دادن بحران کنوني در روابط ترکيه و رژيم صهيونيستي به سوابق دولت اسلامگراي اردوغان کاملاً اشتباه است.

در حقيقت موضوع اصلي در بحران روابط ترکيه و رژيم صهيونيستي اين است که سياست جنايتکارانه و خصمانه رژيم صهيونيستي براي مردم ترکيه قابل قبول نمي باشد و در حقيقت اين حزب حاکم در ترکيه است که با رسوايي هاي اين رژيم و انزجار مردم ترکيه از آن، مجبور به تغيير موضع نسبت به اين رژيم اشغالگر شده است. بديهي است که در چنين شرايطي حمله وحشيانه رژيم صهيونيستي به "کاروان آزادي" حامل کمک هاي بشردوستانه مردم ترکيه براي جنگ زدگان نوار غزه، ديگر براي مردم ترکيه قابل تحمل نباشد. در حادثه کاروان آزادي، متوسل شدن رژيم صهيونيستي به شيوه هاي منسوخ و بي ثمر براي حل مسئله اي مهم و تاريخي منجر شد تا مردم ترکيه کاملا در مقابل اين رژيم نامشروع قرار گيرند.

لذا اينگونه به نظر مي رسد که سردمداران رژيم صهيونيستي قارد نبوده اند تا سياست ها، گردانندگان و عوامل شکل دهنده ترکيه نوين را شناسايي و درک کنند. چرا که ترکيه امروز ديگر همانند گذشته توسط ارتش خود که مواضعي متفاوت در خصوص مسائل داخلي و نگرشي خاص به سياست خارجي داشت، هدايت نمي شود. امروزه هر کشوري که قصد دوستي و ايجاد مناسبات نزديک با ترکيه را داشته باشد بايد ابتدا مورد تاييد و تمجيد ملت ترکيه واقع شود. چرا که يک دولت مردمي نمي تواند حتي در سياست خارجي نسبت به مواضع و خواسته هاي ملت خود بي تفاوت باشد.