ايران از حق هسته‌اي خود كوتاه نخواهد آمد

اسلاوین اظهار داشت: "ما در حال حاضر کجا هستیم؟ هیچکدام از طرفین هیچ گونه انعطاف پذیری از خود نشان نمی دهند. ایالات متحده و شرکایش ... آماده نیستند تا رسما اعلام کنند که غنی سازی اورانیوم حق ایران است و... ایران صریحا اظهار می کند که این پیش شرط شروع مذاکرات جدی است."...

بولتن نيوز: بنیاد تحقیقات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی (SETA) نشست "غلبه بر بن بست هسته ای ایران: یک سال پس از بیانیه تهران" را برگزار کرد.

اعضا میزگرد: تریتا پارسی ، رئيس شورای ملی ایران و آمریکا ،باربارا اسلاوین ، عضو ارشد شورای آتلانتیک ،میتاس اسپکتور ،مدیر مرکز روابط بین الملل بنیاد گتیلو وارگاس، غدیر اوستان مدیر تحقیقات بنیاد تحقیقات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی (SETA) بودند و گرداننده میزگرد مایکل آدلر پژوهشگر سیاست عمومی از مرکز پژوهشگران بین المللی وودرو ویلسون بود.

خلاصه‌اي از این نشست به شرح زير است:

در 17 مه 2010 ، ایران، ترکیه و برزیل مشترکا "بیانیه تهران" را در تلاش برای رسیدن به موفقیت در مذاکرات هسته ای با ایران امضا کردند. این طرح ابتکاری ترکیه و برزیل برای همکاری ایران با جامعه بین الملل توسط واشنگتن، که آن را ترفندی برای توقف تحریمات از طرف ایران می دانست، رد شد. متعاقب آن در ژوئن 2010 شورای امنیت سازمان ملل متحد به اعمال تحریم ها علیه ایران اقدام نمود، ترکیه و برزیل با این استدلال که این اقدام مانعی بر سر راه تلاش های دیپلماتیک خواهد بود به آن رای "منفی" دادند.

باربارا اسلاوین از شورای آتلانتیک بحث در خصوص فشار دیپلماتیک ترکیه و برزیل در سال 2010 را با یک سخنرانی تحت عنوان "تلاشی که اساسا محکوم به شکست بود" آغاز کرده و تصریح نمود که دولت اوباما، تحت فشار کنگره و اسرائیل، پس از گذشت یک سال از پایان مهلت مقرر برای اعتماد سازی(به اتمام رسیده در اواخر سال 2009) به سمت اعمال تحریم ها بر علیه ایران تغییر رویه داده است. بنابراین، علیرغم استقبال ایالات متحده آمریکا از ادامه تلاش های ترکیه و برزیل پس از شکست مذاکرات در سال 2009 ، دولت آمریکا در حال حاضر مسیر خود را انتخاب کرده است.

اسلاوین اظهار داشت: "ما در حال حاضر کجا هستیم؟ هیچکدام از طرفین هیچ گونه انعطاف پذیری از خود نشان نمی دهند. ایالات متحده و شرکایش ... آماده نیستند تا رسما اعلام کنند که غنی سازی اورانیوم حق ایران است و... ایران صریحا اظهار می کند که این پیش شرط شروع مذاکرات جدی است." وی اضافه کرد که فضای سیاسی ایران و آمریکا شرایط مذاکرات بعدی را بسیار دشوار کرده است، اسلاوین بیان کرد که برنامه هسته ای در ایران به یک مسئله داخلی برای دولت کنونی تبدیل شده است، پس عدم ادامه برنامه و یا هر گونه امتیاز دهی از نظر مردم ایران قابل قبول نخواهد بود. وی استدلال می کند که در ایالات متحده نیز هیچ تمایلی به مذاکره وجود نداشته و در حال حاضر به شدت همه آنها موافق تحریم هستند.

اسلاوین اظهار داشت: " من فکر می کنم ترکیه و برزیل با مشاهده واکنش غرب و اتفاقات متعاقب رای شورای امنیت سازمان ملل متحد پس از اعلام بیانیه تهران شگفت زده شدند." وی استدلال نمود که با توجه به اینکه چین بزرگترین شریک تجاری و مهم ترین سرمایه گذار در بخش انرژی ایران می باشد، تنها امید برای برون رفت از بن بست فعلی درگیری چین در دیپلماسی هسته ای ایران است، "در حال حاضر کار کردن بر روی چین بهترین امید ماست."

غدیر اوستان از بنیاد تحقیقات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی (SETA) در ادامه افزود که رویکرد ترکیه در بیانیه تهران در راستای سیاست های این کشور در خصوص "سیاست های حسن همجواری" بوده که مبتنی بر ادغام اقتصادی و سیاسی، جریان آزاد کالا و خدمات، و دیپلماسی فعال در منطقه می باشد. او اظهار داشت که ترکیه با توجه به انگیزه های زیر در تلاش برای رسیدن به موفقیت در موضوع هسته ای ایران می باشد: امنیت خود ترکیه ، اعتقاد ترکیه بر این است که اعمال تحریمات نمی تواند ایران را به پیروی از خواسته های غرب منقاد نماید، تحریم هایی که در تضاد با خواسته های ترکیه در مورد یکپارچگی منطقه ای می باشد، و نیز بر این باور است که هنوز مسیر دیپلماتیک بسته نشده است. اوستان اظهار داشت: "شکی نیست که ترکیه در این مذاکرات دستاوردهای سیاسی خوبی داشته است، ترکیه می خواست در قرارداد تهران نشان دهد که می تواند به عنوان یک میانجی جدی در منطقه عمل کند." او اضافه کرد که انگیزه های دیگر در مبادله این قرارداد ایجاد یک منطقه عاری از سلاح های کشتار جمعی در خاورمیانه بود، با تاکید بر اینکه در محکوم کردن ایران در مقابل قابلیت های هسته ای اسرائیل، ترکیه معتقد است که همکاری ایران در دراز مدت تنها زمانی پایدار خواهد بود که اسرائیل نیز بخشی از منطقه عاری از سلاح هسته ای باشد.

او در ادادمه گفت: " توافق نامه تهران توسط دولت آمریکا به علت عدم جامعیت و عدم تامین رضایت جامعه بین الملل در مورد برخی نگرانی های آنها رد شد." با این حال، اوستان ادعا کرد که مبادله سوخت هسته ای دقیقا همان راهکار اعتماد سازی بوده و به هیچ وجه به معنی یک راه حل جامع نبوده، و رای "منفی" ترکیه در شورای امنیت بدلیل سرخوردگی ترکیه از رد این موافقت نامه از طرف واشنگتن بود. وی اظهار داشت:" سیاست خارجی ترکیه تحت فشار سیاست های داخلی آن نبوده، و بدین ترتیب ترکیه در این مورد راحت تر می تواند تصمیم گیری نماید." در ادامه افزود، ترکیه نیز در مورد برنامه هسته ای ایران نگران است و همچنان فضا برای همکاری ایالات متحده آمریکا و ترکیه در زمینه وجود دارد."غلبه بر بن بست هسته ای با مشارکت جدی ترکیه قابل حصول است... من فکر می کنم چین... نیز یکی از راه حل های موجود در این مسئله باشد."

به گزارش اشراف، مدیر مرکز روابط بین الملل بنیاد گتیلو وارگاس، ماتیاس اسپکتور، در مورد چشم انداز برزیل سخن گفت، مخصوصا در مورد اینکه چرا، آنها که می دانستند این توافق نامه محکوم به شکست است، سرمایه سیاسی خود را صرف آن نمودند. اسپکتور اظهار داشت: "اگر ما بخواهیم این واقعه را درک کنیم، من فکر می کنم ما باید به مسئله همدردی توجه کنیم." او با شاره به این نکته، پیش زمینه ای در این خصوص ارائه کرد که "شرایط برزیل حتی بدتر از ایران بود،" برزیل نیز چندین سال دارای یک برنامه هسته ای مخفی بود، و تنها در دهه 1990 معاهده منع گسترش تسلیحات را امضاء وبه ایجاد یک دیپلماسی فعال هسته ای پرداخت. اسپکتور اظهار داشت که برزیل خود را به عنوان یکی از ذینفعان معاهده منع گسترش تسلیحات قلمداد نموده، و کشورهایی که به عضویت آن در نمی آیند کشورهایی هستند که به فصل ششم معاهده منع گسترش تسلیحات پایبند نمی باشند. او تصریح کرد که برزیل هیچ پروتکل الحاقی دیگری را امضاء نخواهد کرد زیرا دیگر این کشور چیزی برای پنهان کردن ندارد، زیرا اگر برزیل امضاء نماید، کشورهای خلع سلاح شده هیچ ابزاری را اعمال فشار و خلع سلاح کشورهای هسته ای نخواهند داشت.

اسپکتور صریحا در این خصوص گفت: "زمانی که اوباما می آید و در مورد تغییر در سیاست هسته ای آمریکا و تاکید بیشتر بر روی خلع سلاح سخن می گوید، برزیل آن را باور نمی کند." او عقیده داشت که دیدگاه برزیل شبیه دیدگاه ترکیه می باشد: تحریم ها مخرب و بی اثر است. حتی برزیلی ها معتقدند این تحریم ها رژیم ایران را در مواضع خود مستحکم تر نیز خواهد کرد. علاوه بر این، اسپکتور اظهار داشت " برزیلی ها تصور میکنند زمانی که در جریان رقابت ریاست جمهوری آمریکا، یکی از نامزدها از حمله به ایران صحبت می کند این تحریم ها مقدمه ای برای مداخله در این کشور می باشد." وی تصریح کرد، برزیل بر این باور است که دارای یک مرجعیت اخلاقی است چرا که تنها کشور BRIC هست که به میل خود از تولید سلاح هسته ای چشم پوشی کرده است. از این نظر، برزیل می تواند با ایران به نحوی صحبت کند که هیچ کشوری به غیر از ترکیه قادر به آن نیست. پس به طور ضمنی می توان نتیجه گرفت که برزیل می تواند با ایران همدردی نموده و دلایل ایرانیان را به خوبی درک نماید.

اسپکتور ادعا می کند که تفکر ضد آمریکایی دلیل اصلی رای "منفی" نیست: اسپکتور اظهار داشت: "من می دانم در واشنگتن در حال حاضر شنیدن این حرف چیز عجیبی است، اما لولا در واقع فکر می کرد که در بیانیه تهران او نقش یک تسهیل کننده را دارد." لولا متاسفانه از این وضعیت برداشت خود را داشت. اسپکتور اظهار داشت که "ما فهمیدیم که در محیط هایی که اعتماد متقابل در ان وجود ندارد، نیازمند ارتباطات بسیار عمیقی هستیم،" و تأکید کرد که اشتباه برزیل در عدم وجود ارتباط کافی میان واشنگتن ، تهران و آنکارا بود.

تریتا پارسی ، رئیس شورای ملی ایران و آمریکا ، سوال زیر را مطرح کرد: چرا برزیل و ترکیه در چیزی که اروپاییها و آمریکاییها در آن شکست خورده بودند موفق شدند؟ پارسی گفت: "برزیلی ها و ترک ها در نهایت توانستند کاری را که همه خواهان آن بودند را انجام دهند؛ گرفتن امضای ایران در یک سند." او معتقد بود که به دلیل شکاف اعتمادی بین ایران و غرب، هیچ تضمینی وجود ندارد که ایرانی ها بتوانند خواسته های ایالات متحده را برآورده سازند، و بالعکس. علاوه بر این ، او تصریح کرد که فضای سیاسی داخلی ایران و آمریکا اجازه ایجاد فرصتی برای اعتماد سازی را نمی دهد. پارسی اظهار داشت که ترکیه یک میانجی قابل قبول برای ایران بود چرا که نوعی رابطه بین آنها وجود دارد، وی تصریح کرد که آنها دو کشور باستانی با تاریخ مشترک هستند. وی گفت: " همچنین ایران احساس می کند که نفوذ خاصی بر ترکیه دارد، که بر هیچ یک از کشورهای دیگر گروه 1+5 ندارد. این به ایرانی ها یک احساس امنیت و راحتی برای ادامه کار با آنها را می دهد."

پارسی اظهار داشت : "برزیل و ترکیه با یک دیپلماسی مستقیم با ایران وارد مذاکره شدند که این صراحت در مذاکرات گروه 1+5 وجود نداشت. علاوه بر این، اگر چه مخاطب اصلی و تصمیم گیرنده نهایی احمدینژاد می باشد، ولی ترک ها و برزیلی ها تقریبا با تمام مراکز قدرت در ایران بطور گسترده وارد بحث شدند." او اشاره کرد که، مانند واشنگتن، شما نمی توانید تنها با رفتن به کاخ سفید به توافق برسید، در ایران هم مشابه همین قضیه وجود دارد البته به طرق مختلف. پارسی ادعا کرد که عامل مهم در موفقیت ترک ها و برزیلی ها، "دیپلماسی مناسب" آنها بود. عامل مهم دیگر، با توجه به پارسی، پذیرش حق ایران برای غنی سازی مواد هسته ای در بیانیه تهران بود، چیزی که ایالات متحده آمریکا تا کنون حاضر به پذیرش آن نبوده.

***

سوابق شرکت کنندگان این جلسه عبارت است از:

تریتا پارسی موسس و رئيس شورای ملی ایران و آمریکا و کارشناس روابط ایران و آمریکا، سیاست ایران و موازنه قدرت در خاورمیانه است. وی نویسنده کتاب ائتلاف خائنانه: معاملات پنهان ایران، اسرائیل و ایالات متحده (انتشارات دانشگاه ییل 2007) است، که مدال نقره جایزه کتاب آرتور راس را از شورای روابط خارجی در سال 2008 به خود اختصاص داد. پارسی برای رساله ی دکترای خود تحت نظر پروفسور فرانسیس فوکویاما در دانشکده مطالعات پیشرفته بین الملل دانشگاه جانز هاپکینز به بررسی روابط ایران و اسرائیل پرداخته است. علاوه بر مدرک دکترا، او دارای مدرک کارشناسی ارشد در روابط بین الملل از دانشگاه اپسالا و مدرک کارشناسی ارشد در اقتصاد از دانشکده اقتصاد استکهلم است. او به عنوان استاد یار روابط بین الملل در دانشگاه جانز هاپکینز در دانشکده مطالعات پیشرفته بین الملل تدریس کرده است. او در حال حاضر محقق موسسه خاورمیانه است. پارسی فعالیت در زمینه سیاست خاورمیانه را از طریق کارهای میدانی و کسب تجربه در کنگره و سازمان ملل دنبال می کند. دولت های غربی و آسیایی در امور سیاست خارجی اغلب با وی مشورت می کنند. او مسلط به زبان های فارسی، انگلیسی و سوئدی است. مقالات پارسی در امور خاورمیانه در مطبوعات ملی و بین المللی منتشر شده است.

ماتیاس اسپکتور استادیار بنیاد گتیلو وارگاس در برزیل، جایی که او مدیر مرکز روابط بین الملل اجرا بوده و سری کتاب های ایران را به چاپ می رساند. او علاقه زیادی به ارتباط بین تئوری ها و تاریخ بین المللی دارد. دکتر اسپکتور قبل از اخذ مدرک دکترای خود از دانشگاه آکسفورد در سال 2007در سازمان ملل متحد کار کرده است. او استاد پروازی مدرسه اقتصاد لندن (2009) و شورای روابط خارجی (2010) بوده. او یک کتاب در مورد کیسینجر و برزیل (در سال 2009 به زبان پرتغالی ، چاپ بعدی به زبان انگلیسی) منتشر کرده است. کتاب بعدی او، در مورد استراتژی های برزیل برای مقابله با ایالات متحده آمریکا است، که در سال 2011چاپ خواهد شد. در حال حاضر دکتر اسپکتور در حال مطالعه بر روی ایجاد اعتماد میان رقبای هسته ای (با پروفسور نیکلاس ویلر) و تاریخچه ظهور کشورها در جامعه بین المل است.

باربارا اسلاوین عضو ارشد غیر مقیم در شورای آتلانتیک در مرکز آسیای جنوبی است. خانم اسلاوین کارشناس سیاست خارجی آمریکا و نویسنده کتابی در مورد ایران تحت عنوان دوستان نامهربان ، دشمنان هم آغوش: ایران، آمریکا و مسیر پیچیده تقابل در سال 2007 است. وی از کارشناسان AOLNews.com و Foreignpolicy.com است ، او از ژوئیه 2008 تا دسامبر 2009 معاون سردبیر بخش جهان و امنیت ملی واشنگتن تایمز بود. قبل از آن، او به مدت 12 سال به عنوان خبرنگار ارشد دیپلماتیک در یو اس ای تودی کار کرده است که در آن او بر روی مسائل کلیدی از جمله جنگ با تروریسم و جنگ در عراق ، سیاست های مقابله با کشورهای "یاغی" و درگیری اعراب و اسرائیل کار کرده است. او سه وزیر امور خارجه را در سفرهای رسمی همراهی کرده و همچنین گزارشاتی نیز از ایران ، لیبی ، اسراییل ، مصر ، کره شمالی ، روسیه ، چین ، عربستان سعودی و سوریه تهیه کرده است. خانم اسلاوین، که در روسیه ، چین ، ژاپن و مصر زندگی کرده است، برای اکونومیست و نیویورک تایمز نیز مطلب نوشته است. وی مفسر سیاست خارجی آمریکا در رادیو ملی و سی اسپن می باشد. او در سال 2006 به عنوان محقق سیاست عمومی در مرکز بین المللی وودرو ویلسون کتابی در مورد ایران ، که هفت بار از آن دیدن کرده است، نوشت. وی از اکتبر 2007 تا ژوئیه 2008 عضو ارشد موسسه صلح آمریکا بود، جایی که در آن به تحقیق و پژوهش در مورد نفوذ ایران در منطقه پرداخته و گزارشی تحت عنوان ملاها، پول و شبه نظامیان: چگونه ایران بر خاورمیانه اعمال نفوذ می کند، نوشت.

غدیر اوستان مدیر پژوهش بنیاد تحقیقات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در واشنگتن است. او مدرک فوق لیسانس خود را در رشته تاریخ از دانشگاه بیلکنت دریافت کرده است. او در حال حاضر به دنبال اخذ مدرک دکترا در مطالعات خاورمیانه از دانشگاه کلمبیا است. آقای اوستان در کلاس های متعددی در مقطع کارشناسی تاریخ ، سیاست ، فرهنگ ، و هنر در جهان اسلام و اندیشه سیاسی غرب در دانشگاه کلمبیا و دانشگاه جورج میسون تدریس کرده است. او در حال حاضر دستیار سردبیر اینسایت ترکی ، یک مجله علمی منتشر شده توسط بنیاد تحقیقات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی است. تمایلات پژوهشی او شامل روابط غیرنظامیان و نظامیان ، نوسازی اجتماعی و نظامی در خاورمیانه ، روابط ایالات متحده و ترکیه و سیاست خارجی ترکیه است.

مایکل آدلر محقق سیاست عمومی در مرکز بین المللی وودرو ویلسون است. او یک آمریکایی است که برای خبرگزاری فرانس پرس از سال 1980 با ارسال مطلب از پاریس ، بانکوک ، کویت ، سارایوو ، بن ، برلین و وین کار کرده است. او شورش در برمه در سال 1988، بازسازی کویت پس از جنگ اول خلیج فارس ، جنگ در بوسنی ، تغییر پایتخت آلمان از بن به برلین و سقوط موبوتو در زئیر را تحت پوشش خبری قرار داد. او در حال حاضر محقق سیاست عمومی در مرکز بین المللی وودرو ویلسون و مشغول نوشتن یک کتاب دیپلماسی در خصوص بحران اتمی ایران می باشد. مایکل این رویداد را از سال 2002تا 2007 در وین، جایی که او گزارشگر آژانس بین المللی انرژی اتمی برای دفتر مرکزی در پایتخت اتریش بود، تعقیب کرده است. او همچنین در این خصوص از تهران ، ژنو ، بروکسل ، برلین ، نیویورک ، طرابلس و جاهای دیگری که به مسئله ایران پرداخته اند گزارش تهیه کرده است. مایکل از دانشگاه پنسیلوانیا در فیلادلفیا و از دانشگاه پاریس (سوربن) فارغ التحصیل شده است.

لینک کپی شد

گزارش خطا

پسندیدم 0

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.

bultannews@gmail.com

نظر شما