هيجان نوجوانان را با کلاس تست‌زني کنترل نمي‌کنيم

به گزارش بولتن نیوز، شبكه اميد سيما، در آستانه ولادت باسعادت حضرت امام رضا(ع) به صورت رسمي آغاز به كار كرد. با راه‌اندازي رسمي شبكه «اميد» كه مختص گروه سني نوجوان است، صداوسيما به طور تقريبي چرخه سني بينندگانش را كامل كرد. اهميت دوره نوجواني در تربيت فردي و اجتماعي و تأثيرات آن در آينده افراد، جايگاه خاصي را به شبكه‌اي كه مختص نوجوانان است، بخشيده است. دكتر مهدي سالم، مدير شبكه اميد در گفت‌وگو با «جوان» از برنامه‌هايش براي اين شبكه گفته است. سالم مي‌گويد مي‌تواند براي 20سال آينده صداوسيما مجري‌ها و برنامه‌ساز‌هاي برتري را تربيت كند.

براي شروع، فرق شبكه اميد با شبكه‌هايي مثل پويا و نهال را براي بينندگان شرح دهيد، چون برخي‌ها هنوز فكر مي‌كنند همه اين شبكه‌ها براي كودكان است.

اولين تفاوت اين شبكه‌ها درباره گروه سني مخاطبان است. مي‌گوييم از بدو تولد تا سن 12 سال گروه سني كودك است كه در دو كانال پويا و نهال تقسيم شده است. از 12 سال تا 18 سال دوره نوجواني است كه به عنوان مخاطب شبكه اميد شناخته مي‌شوند. بعد ديگر تربيتي است، نگاه كنيد وقتي كتاب براي كودك نوشته مي‌شود، بيشتر از عكس و تصوير در آن استفاده مي‌شود و متن كمي دارد، در عوض مي‌بينيم كه نوجوان حتي رمان‌هاي بلند را هم مي‌خواند. شبكه پويا و نهال بيشتر جنبه سرگرمي دارد اما نوجوان ميزان آموزش و مهارت آموزي‌اش بيشتر است و جنبه سرگرمي آن كمتر.

ولي مي‌بينيم كه نوجوان‌ها، تقريباً همه برنامه‌هاي ديگر شبكه‌ها را مي‌بينند از پويا و نهال گرفته تا برنامه‌هاي گروه سني بزرگسال!

شايد شما براي نوجوان فيلم كودكانه بگذاريد، خوشش نيايد چون مي‌خواهد بگويد من بزرگ شده‌ام و همين طور چندان تمايلي به ديدن فيلمي با موضوع سني گروه بزرگسال نداشته باشد. اتفاقي كه تا الان افتاده اين است كه ما چون غذاي مورد علاقه‌مان را درست نكرده‌ايم مجبور شده‌ايم با هرچه دم دست است گرسنگي‌مان را رفع كنيم. ما پيش از اين توليدات خاص گروه سني نوجوان نداشته يا كم داشته‌ايم براي همين نوجوان در تلويزيون سرگردان بوده و مجبور است هر چيزي را تماشا كند. از اين خلأ سو‌ءاستفاده هم شده و شبكه‌هاي ماهواره‌اي شروع به ساخت برنامه‌هاي مناسب گروه سني نوجوان كرده‌اند.

چقدر در خارج از كشور روي گروه سني نوجوان در شبكه‌هاي تلويزيوني كار شده است؟

نه تنها شبكه‌هاي نوجوان داريم، بلكه سبك برنامه‌سازي نوجوانانه داريم. تين ايجري به گروه سني 12 تا 19 سال گفته مي‌شود و ما مي‌بينيم كه علاوه بر موسيقي تين ايجري، برنامه‌سازي تين‌ايجري داريم. تعداد زيادي فيلم و سريال درباره گروه سني نوجوان توليد مي‌شود. روي آموزش نوجوانان كار مي‌كنند. در عوض ما آموزش نوجوانان را به آموزش تست زني كنكور محدود كرده‌ايم. مگر چقدر به اين كنكور نياز داريم؟ همه هيجاناتي را كه در نوجوان در حال غليان كردن است، مي‌خواهيم با كلاس‌هاي تست زني كنترل كنيم. در صورتي كه نوجوان به كار و ورزش نياز دارد. ما در برنامه «كارستان» شبكه اميد به نوجواناني كه در اوقات فراغت‌شان كار مي‌كنند، پرداخته‌ايم. نوجواني كه از سر كار به خانه بازمي‌گردد، همه انرژي‌اش تخليه شده است.

ما چقدر نوجوان در كشورمان داريم و چقدر از اين تعداد را مي‌توانيد به عنوان مخاطب شبكه اميد جذب كنيد؟

طبق آمار سال 95، 10 ميليون نفر نوجوان و مخاطب دوره نوجواني داريم، ان‌شاءالله بتوانيم در آينده پوشش سراسري داشته باشيم ولي اكنون پوشش شبكه در حد مراكز استان‌ها و شهرهاي بزرگ است كه مي‌شود حدود 65 تا 70 درصد از اين رقم و حدود 30 درصد نمي‌توانند شبكه اميد را ببينند. اميدوارم آنها هم در آينده بتوانند اميد را ببينند و ما همه 10 ميليون نفر را داشته باشيم. نكته‌اي هم هست كه شبكه اميد با بقيه شبكه‌ها متفاوت است.

منظورتان چه تفاوتي است؟

ما در سه حوزه برودكست (صداوسيما)، برودبند (اينترنت) و ميداني فعاليت داريم. نگاه كنيد در دبيرستان‌ها بسياري از مسائل آموزشي را در اردو و كار ميداني آموزش مي‌دهند. ما باشگاه اميد راه‌اندازي كرده‌ايم، باشگاهي كه براي برنامه‌سازان نوجوان است. ما الان خبرنگاران نوجوان داريم كه مي‌آيند و تجهيزاتي مانند دوربين را در اختيارشان قرار مي‌دهيم و مي‌روند خودشان برنامه را مي‌سازند، تدوين مي‌كنند و ما روي آنتن مي‌فرستيم. از طرف ديگر از 10 ميليون نوجوان كشور خيلي‌ها بدون آموزش وارد فضاي مجازي شده‌اند و حتي متأسفانه مي‌بينيم كه مدارس هم بعضاً نوجوانان را وادار مي‌كنند كه تبلت بخرند و در فضاي مجازي باشند. بدون آنكه آموزش و نظارتي روي آنها باشد. ما در شبكه اميد قرار نيست متولي فضاي مجازي باشيم ولي در حد خودمان تلاش مي‌كنيم كارهاي خوب ديگران را منعكس كنيم.

تفاوت ديگر ما اين است كه انتقادهاي صريح نوجوانان نسبت به شبكه را بي‌پرده در برنامه «چاپارخونه» پخش مي‌كنيم، خود نوجوان‌ها تعجب مي‌كنند كه صحبت‌هاي‌شان را پخش كرده‌ايم يا برنامه به‌توان خدا كه برنامه معارفي است، حجم بالايي از سؤالات را دريافت مي‌كند و ما روي آنتن پاسخ مي‌دهيم كه كمتر شبكه‌اي اين كار را مي‌كند. سؤالات شخصي بينندگان را هم به صورت شخصي پاسخ مي‌دهيم و برايشان ارسال مي‌كنيم.

شبكه اميد يك سال آزمايشي و حدود دو هفته است كه رسمي شده است. به نظر شما كه مدير شبكه‌ايد، قرار است چه زماني اين شبكه به ايده‌آل‌هاي يك شبكه نوجوان برسد؟

مشكل جدي شبكه الان لجستيكي نيست، در صورتي كه تا يك ماه پيش بود چون نه ساختمان داشتيم، نه استوديو نه يك ريال پول براي توليد برنامه، اما با دستور دكتر علي‌عسكري اين مشكلات حل شد. الان مشكل شبكه اميد اين است كه تهيه‌كننده تخصصي براي حوزه نوجوان نداريم يا تعدادشان كم است. تهيه‌كننده‌هايي هم كه در سال‌هاي گذشته در حوزه نوجوان كار مي‌كردند به ديگر حوزه‌ها از جمله حوزه كودك رفته‌اند. مشكل اينجا است كه براي توليد‌كنندگان حوزه كودك جانشين‌سازي نشده است. بسياري از برنامه‌سازان موفق امروز تلويزيون از دوره نوجواني وارد برنامه‌سازي شده‌اند، برويد ببينيد مثلاً آقاي مهران مديري در چه سالي وارد صداوسيما شده است؟ يك دوره‌اي اين برنامه‌سازان وارد شدند و به آنها اعتماد شد، الان دكتر علي‌عسكري اين نگاه و اين اعتماد را به نوجوان براي برنامه‌سازي دارد. الان اگر ما اجازه بدهيم برنامه‌سازان نوجوان روي آنتن بيايند، من به شما قول مي‌دهم 20‌سال آينده10 تا 15 نفر مثل رامبد جوان و عادل فردوسي‌پور كه شاخص‌اند را به تلويزيون تحويل دهيم. اما اينكه شبكه كي به قوام برسد، فكر مي‌كنم حداقل چهار تا پنج ماه فرصت داريم تا ايده‌هايي را كه داريم به منصه ظهور برسانيم. ان‌شاءالله بعد از آن شبكه روي غلتك مي‌افتد و كارها پيش مي‌رود.