مقاله مهم ۶ سفیر سابق اروپا درباره برنامه هستهای ایران
این ۶ سفیر با اشاره به اینکه از لحاظ حقوق بین الملل ممکن است موضع اروپا و امریکا در مقابل ایران ضعیف تر از آن چیزی باشد که عموما به نظر می رسد، نوشته اند: «در قواین بین المللی و بویژه در معاهده عدم اشاعه هیچ چیزی وجود ندارد که ایران را از غنی سازی اورانیوم منع کند»...
بولتن نيوز: 6 دیپلمات اروپایی که در یک دهه گذشته در ایران سفیر بوده اند طی مقاله ای
مشترک تاکید کردند که غرب باید اصل غنی سازی در ایران بپذیرد و فقط روی
تقویت بازرسی ها با محوریت آژانس تمرکز کند.
ریچارد دالتون سفیر سابق انگلیس در ایران به همراه ۵ دیپلمات اروپایی دیگر که پیش از این در ایران سفیر بوده اند با انتشار مقاله ای در روزنامه گاردین (۱۹ خرداد ۱۳۹۰/ ۹ ژوئن ۲۰۱۱) تاکید کردند که بن بست دیپلماتیک درباره برنامه هسته ای ایران نباید بیش از این ادامه پیدا کند و باید به دنبال راه حلی برای آن بود.در این مقاله آمده است: «به عنوان سفیران کشورهای اروپایی در ایران در طول یک دهه گذشته، همه ما از نزدیک توسعه بحران دیپلماتیک بر سر برنامه هسته ای ایران را تعقیب کرده ایم و به نظر ما این غیر قابل قبول است که مذاکرات با ایران در این باره یک چنین مدت طولانی دچار بن بست بوده است».ادامه….
این ۶ سفیر با اشاره به اینکه از لحاظ حقوق بین الملل ممکن است موضع اروپا و امریکا در مقابل ایران ضعیف تر از آن چیزی باشد که عموما به نظر می رسد، نوشته اند: «در قواین بین المللی و بویژه در معاهده عدم اشاعه هیچ چیزی وجود ندارد که ایران را از غنی سازی اورانیوم منع کند».
در ادامه این مقاله آمده است: «چندین کشور جهان که برخی از آنها عضو ان پی تی هستند و برخی نیستند به غنی سازی اورانیوم مشغولند بی آنکه کسی آنها را متهم به تهدید صلح و امنیت بین المللی کند. در ایران این فعالیت حساس زیر نظر بازرسان بین المللی انجام می شود و آژانس بین المللی انرژی اتمی تا امروز هرگز علامتی از اینکه ایران از مواد غنی شده اش برای مقاصد نظامی استفاده می کند نیافته است».
دالتون و همکارانش سپس این سوال را مطرح کرده اند که آیا ایران در حال ساخت سلاح هسته ای است؟ سفرای اروپایی به این سوال اینگونه پاسخ داده اند: «در طول ۳ سال گذشته جامعه اطلاعاتی امریکا برآورد خود در این باره را دائما تغییر داده است. جیمز کلاپر مدیر اطلاعات ملی امریکا در فوریه گذشته به سنا گفت که ما همچنان این ارزیابی را داریم که ایران گزینه ساخت سلاح هسته ای را برای خود باز گذاشته است اما در هر حال ما نمی دانیم آیا ایران در نهایت تصمیم به ساخت سلاح هسته ای خواهد گرفت یا نه».
در ادامه این یادداشت آمده است: «اکثر کارشناسان حتی در اسراییل عقیده دارند ایران مایل است تبدیل به کشوری شود که در وضعیت آستانه ای ایستاده است. معنای وضعیت آستانه ای این است که به لحاظ فنی توان ساخت سلاح هسته ای را داشته باشد اما آن را فعلا نسازد. باز هم، هیچ چیز در مقررات بین المللی این موضوع را ممنوع نمی کند. چندین کشور دیگر هم یا در این وضعیت قرار دارند با اینکه به آن نزدیک هستند و هیچ کس از بایت آنها نگران نیست».
دالتون و همکارانش ادامه می دهند: «ما اغلب می شنویم که عدم تمایل ایران به مذاکره برای کشورهای راهی جز ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت در سال ۲۰۰۶ باقی نگذاشت. اما اینجا هم همه چیز کاملا روشن نیست. ایران در سال ۲۰۰۵ آماده بود درباره محدود کردن تعداد سانتریفیوژهای خود و همچنین محدود کردن سطح غنی سازی به درصد های بسیار پایین تر از درصد لازم برای ساخت سلاح هسته ای بحث کند. همچنین ایران در آن مقطع بر آمادگی خود برای بازرسی از سایت های هسته ای اعلام آمادگی کرد ولی امریکا و اروپا خواستار توقف کامل غنی سازی در ایران شدند».
در ادامه این مقاله آمده است: «فرض ایرانی ها همچنان این است که غرب در شورای امنیت به دنبال تعلیق غنی سازی ایران است. اما هدف گذاری صفر کردن سانتریفیوژ های فعال در ایران به طور دائم یا موقت، غیر واقعی است و به طور موثری به بن بست موجود کمک کرده است».
در بخش پایانی این مقاله آمده است: «شکست مذاکرات در استانبول نشان دادن که خروج از بن بست آسان نخواهد بود. ما در حال حاضر می دانیم که هرگونه راه حل را باید بر روی موضوع بالا بردن کیفیت بازرسی ها متمرکز نه ساخت (نه اصل غنی سازی). یا ما به توانایی آژانس در نظارت بر برنامه هسته ای کشورها اطمینان داریم یا نداریم. اگر نداریم باید این سوال را از خود بپرسیم که چرا باید سازمانی را حفظ کرد که قادر به انجام وظیفه اولیه خود نیست».
نویسندگان نتیجه می گیرند: «گام بعدی این خواهد بود که دو طرف از آژانس بپرسند برای نظارت بیشتر و موثر بر برنامه ایران و تضمیم صلح آمیز بودن آن به چه ابزاری نیاز دارد. پاسخ آژانس به این سوال مبنای مذاکرات بعدی خواهد بود».
ریچارد دالتون، سفیر پیشین انگلیس؛ استین کریستینسن، سفیر پیشین سوئد؛ پائول مالتزان، سفیر اسبق آلمان؛ گیلیوم متن، سفیر پیشین بلژیک؛ فرانسیس نیکولاد، سفیر پیشین فرانسه؛ و روبرتو توسکانو، سفیر اسبق ایتالیا در ایران نویسندگان این مقاله هستند.
منبع: ايران هستهاي
ریچارد دالتون سفیر سابق انگلیس در ایران به همراه ۵ دیپلمات اروپایی دیگر که پیش از این در ایران سفیر بوده اند با انتشار مقاله ای در روزنامه گاردین (۱۹ خرداد ۱۳۹۰/ ۹ ژوئن ۲۰۱۱) تاکید کردند که بن بست دیپلماتیک درباره برنامه هسته ای ایران نباید بیش از این ادامه پیدا کند و باید به دنبال راه حلی برای آن بود.در این مقاله آمده است: «به عنوان سفیران کشورهای اروپایی در ایران در طول یک دهه گذشته، همه ما از نزدیک توسعه بحران دیپلماتیک بر سر برنامه هسته ای ایران را تعقیب کرده ایم و به نظر ما این غیر قابل قبول است که مذاکرات با ایران در این باره یک چنین مدت طولانی دچار بن بست بوده است».ادامه….
این ۶ سفیر با اشاره به اینکه از لحاظ حقوق بین الملل ممکن است موضع اروپا و امریکا در مقابل ایران ضعیف تر از آن چیزی باشد که عموما به نظر می رسد، نوشته اند: «در قواین بین المللی و بویژه در معاهده عدم اشاعه هیچ چیزی وجود ندارد که ایران را از غنی سازی اورانیوم منع کند».
در ادامه این مقاله آمده است: «چندین کشور جهان که برخی از آنها عضو ان پی تی هستند و برخی نیستند به غنی سازی اورانیوم مشغولند بی آنکه کسی آنها را متهم به تهدید صلح و امنیت بین المللی کند. در ایران این فعالیت حساس زیر نظر بازرسان بین المللی انجام می شود و آژانس بین المللی انرژی اتمی تا امروز هرگز علامتی از اینکه ایران از مواد غنی شده اش برای مقاصد نظامی استفاده می کند نیافته است».
دالتون و همکارانش سپس این سوال را مطرح کرده اند که آیا ایران در حال ساخت سلاح هسته ای است؟ سفرای اروپایی به این سوال اینگونه پاسخ داده اند: «در طول ۳ سال گذشته جامعه اطلاعاتی امریکا برآورد خود در این باره را دائما تغییر داده است. جیمز کلاپر مدیر اطلاعات ملی امریکا در فوریه گذشته به سنا گفت که ما همچنان این ارزیابی را داریم که ایران گزینه ساخت سلاح هسته ای را برای خود باز گذاشته است اما در هر حال ما نمی دانیم آیا ایران در نهایت تصمیم به ساخت سلاح هسته ای خواهد گرفت یا نه».
در ادامه این یادداشت آمده است: «اکثر کارشناسان حتی در اسراییل عقیده دارند ایران مایل است تبدیل به کشوری شود که در وضعیت آستانه ای ایستاده است. معنای وضعیت آستانه ای این است که به لحاظ فنی توان ساخت سلاح هسته ای را داشته باشد اما آن را فعلا نسازد. باز هم، هیچ چیز در مقررات بین المللی این موضوع را ممنوع نمی کند. چندین کشور دیگر هم یا در این وضعیت قرار دارند با اینکه به آن نزدیک هستند و هیچ کس از بایت آنها نگران نیست».
دالتون و همکارانش ادامه می دهند: «ما اغلب می شنویم که عدم تمایل ایران به مذاکره برای کشورهای راهی جز ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت در سال ۲۰۰۶ باقی نگذاشت. اما اینجا هم همه چیز کاملا روشن نیست. ایران در سال ۲۰۰۵ آماده بود درباره محدود کردن تعداد سانتریفیوژهای خود و همچنین محدود کردن سطح غنی سازی به درصد های بسیار پایین تر از درصد لازم برای ساخت سلاح هسته ای بحث کند. همچنین ایران در آن مقطع بر آمادگی خود برای بازرسی از سایت های هسته ای اعلام آمادگی کرد ولی امریکا و اروپا خواستار توقف کامل غنی سازی در ایران شدند».
در ادامه این مقاله آمده است: «فرض ایرانی ها همچنان این است که غرب در شورای امنیت به دنبال تعلیق غنی سازی ایران است. اما هدف گذاری صفر کردن سانتریفیوژ های فعال در ایران به طور دائم یا موقت، غیر واقعی است و به طور موثری به بن بست موجود کمک کرده است».
در بخش پایانی این مقاله آمده است: «شکست مذاکرات در استانبول نشان دادن که خروج از بن بست آسان نخواهد بود. ما در حال حاضر می دانیم که هرگونه راه حل را باید بر روی موضوع بالا بردن کیفیت بازرسی ها متمرکز نه ساخت (نه اصل غنی سازی). یا ما به توانایی آژانس در نظارت بر برنامه هسته ای کشورها اطمینان داریم یا نداریم. اگر نداریم باید این سوال را از خود بپرسیم که چرا باید سازمانی را حفظ کرد که قادر به انجام وظیفه اولیه خود نیست».
نویسندگان نتیجه می گیرند: «گام بعدی این خواهد بود که دو طرف از آژانس بپرسند برای نظارت بیشتر و موثر بر برنامه ایران و تضمیم صلح آمیز بودن آن به چه ابزاری نیاز دارد. پاسخ آژانس به این سوال مبنای مذاکرات بعدی خواهد بود».
ریچارد دالتون، سفیر پیشین انگلیس؛ استین کریستینسن، سفیر پیشین سوئد؛ پائول مالتزان، سفیر اسبق آلمان؛ گیلیوم متن، سفیر پیشین بلژیک؛ فرانسیس نیکولاد، سفیر پیشین فرانسه؛ و روبرتو توسکانو، سفیر اسبق ایتالیا در ایران نویسندگان این مقاله هستند.
منبع: ايران هستهاي
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
