يعني اپوزيسيون تا اين حد احمق است؟
يكي از عناصر سابقه دار ضدانقلاب، «نقابداري» شوراي هماهنگي سبز را توهين به شعور مخاطبان ارزيابي و اعلام كرد: ما را دست كم گرفته ايد كه خيال مي كنيد مشتي نادان و جاهل هستيم، ما عروسك كوكي نيستيم.
كيهان:
يكي از عناصر سابقه دار ضدانقلاب، «نقابداري» شوراي هماهنگي سبز را توهين به شعور مخاطبان ارزيابي و اعلام كرد: ما را دست كم گرفته ايد كه خيال مي كنيد مشتي نادان و جاهل هستيم، ما عروسك كوكي نيستيم.
مهرانگيز كار (همسر سيامك پورزند) با اشاره به بيانيه هاي گاه و بيگاه گروه موسوم به شوراي هماهنگي راه سبز، در «روز نت» نوشت: به محتواي بيانيه تان كاري نداريم. به اين كه فراخوان حضور خياباني مي دهيد هم كاري نداريم. اما به اين كار داريم كه تركيب انساني «شوراي سبز اميد» كه زير آن پنهان شده ايد چگونه است؟ آيا اين حق را براي مردم قبول داريد كه بخواهند شما را بشناسند و بر پايه عقل و شعور اقدام كنند؟ منظورم كه روشن است... در 100 سال گذشته همه رهبران نام و نشان و شناسنامه سياسي داشته اند الا اين شوراي سبز اميد كه بي نياز از معرفي، آموزش سياست مي دهد آن هم براي حضور خياباني! و ما را مي ترسانند كه مبادا به صورت جدي از نام و نشان اعضا سؤال كنيد كه در اين صورت به همسوئي با جمهوري اسلامي متهم مي شويد. اين تهديد گاهي ضميمه مي شود به اين دستور عاميانه سياسي كه خب شما مي توانيد شورا را قبول نداشته باشيد. بقيه اش كه به شما مربوط نيست. اين هم توضيح بي ارزش و بي اعتباري است كه بي اندازه مبتذل و غيرسياسي است. ما سكوت نمي كنيم و غلاف نمي كنيم و دربست و بي اختيار تبديل نمي شويم به عروسك هاي كوكي در دست جوان هايي كه آنها را در شبكه هاي اينترنتي كاشته اند. از شور و انرژي سياسي كه يك شوراي موهوم و ناشناس را تبليغ مي كنند، سوءاستفاده مي شود.
وي همچنين مي نويسد: آنها (شورا) ما را دست كم گرفته اند و خيال مي كنند با مشتي نادان و جاهل در عرصه سياست هاي اعتراضي طرف هستيم و خيال مي كنند ايرانيان همه صدسالي كه در راه آزادي خون داده اند چشم به راه مجهولي بوده اند از جنس بي نام و نشان شوراي سبز اميد كه خود را بر بال هاي اينترنت به آنها تحميل مي كنند. انتظار اين است كه مردم اين مجهول را روي سر بگذارند و حلوا حلوا كنند كه اگر چنين بشود و ايرانيان هنوز به اين درجه از عقل سياسي نرسيده باشند كه به افراد بي هويت تكيه كنند چيزي دستشان را نمي گيرد و بلكه بسيار چيزها از دست مي دهند. جالب است كساني كه دنبال راه موهوم و وجود مجهول راه افتاده اند در پاسخ به كساني كه چندين پيراهن بيشتر از آنها در كار سياسي پاره كرده اند مي گويند: اعضاي شورا فعالان سياسي شناخته شده اي هستند كه اگر خود را معرفي كنند دستگير مي شوند! شگفتا از اين آموزه هاي سياسي كه به جوان هاي كم تجربه داده ايد و دريغا كه تلويحا يادآور مي شوند مهم نيست جان و امنيت كساني كه به فراخوان يك شوراي ناشناس گوش مي سپارند و احيانا قرباني مي شوند.
«كار» اضافه مي كند: «بر بيانيه صادره جهل حاكم است. ظريفي كه از من هم نسبت به موضوع حساس تر بود مي گفت از كجا بدانيم كه كار عوامل رژيم نيست و مي خواهند سركوب را به كمك جمعي كه خارج از كشور وقت و نيرو مي گذارند تا شايد از راه دور كاري كرده باشند، بهتر به سامان برسانند و جمعي را كه هنوز تن به خطر مي دهند زير نام موهومي طعمه كنند. اينك ما از محافلي كه هر يك به خود سمتي داده اند و با سوءاستفاده از نبود موسوي و كروبي به نام آنها بازي هاي خطرناك مي كنند و تازه از خود هم مايه نمي گذارند و با امتناع از معرفي خودشان تن به ريسك نمي دهند احساس خطر مي كنيم.»
يادآور مي شود شوراي كذايي پس از افتضاح 25 بهمن اعلام موجوديت كرد و طراحان اين سياه بازي با وجود حضور در اروپا همچنان ادعا مي كنند كه اعضاي شورا در ايران هستند و به همين دليل براي حفظ امنيت آنها، اعلام اسامي اعضا صلاح نيست. اخيرا هم كه امير ارجمند و مزروعي و واحدي به عنوان تنها اعضا واقعي شوراي مذكور به تيپ هم زده اند. مزروعي و امير ارجمند مايلند ژستي اصلاح طلبانه به خود بگيرند اما هر يك ساز خود را مي زنند در حالي كه واحدي به خاطر دست كم گرفته شدن از ابتدا ساز مخالف مي زند تا بيشتر ديده شود.
مهرانگيز كار (همسر سيامك پورزند) با اشاره به بيانيه هاي گاه و بيگاه گروه موسوم به شوراي هماهنگي راه سبز، در «روز نت» نوشت: به محتواي بيانيه تان كاري نداريم. به اين كه فراخوان حضور خياباني مي دهيد هم كاري نداريم. اما به اين كار داريم كه تركيب انساني «شوراي سبز اميد» كه زير آن پنهان شده ايد چگونه است؟ آيا اين حق را براي مردم قبول داريد كه بخواهند شما را بشناسند و بر پايه عقل و شعور اقدام كنند؟ منظورم كه روشن است... در 100 سال گذشته همه رهبران نام و نشان و شناسنامه سياسي داشته اند الا اين شوراي سبز اميد كه بي نياز از معرفي، آموزش سياست مي دهد آن هم براي حضور خياباني! و ما را مي ترسانند كه مبادا به صورت جدي از نام و نشان اعضا سؤال كنيد كه در اين صورت به همسوئي با جمهوري اسلامي متهم مي شويد. اين تهديد گاهي ضميمه مي شود به اين دستور عاميانه سياسي كه خب شما مي توانيد شورا را قبول نداشته باشيد. بقيه اش كه به شما مربوط نيست. اين هم توضيح بي ارزش و بي اعتباري است كه بي اندازه مبتذل و غيرسياسي است. ما سكوت نمي كنيم و غلاف نمي كنيم و دربست و بي اختيار تبديل نمي شويم به عروسك هاي كوكي در دست جوان هايي كه آنها را در شبكه هاي اينترنتي كاشته اند. از شور و انرژي سياسي كه يك شوراي موهوم و ناشناس را تبليغ مي كنند، سوءاستفاده مي شود.
وي همچنين مي نويسد: آنها (شورا) ما را دست كم گرفته اند و خيال مي كنند با مشتي نادان و جاهل در عرصه سياست هاي اعتراضي طرف هستيم و خيال مي كنند ايرانيان همه صدسالي كه در راه آزادي خون داده اند چشم به راه مجهولي بوده اند از جنس بي نام و نشان شوراي سبز اميد كه خود را بر بال هاي اينترنت به آنها تحميل مي كنند. انتظار اين است كه مردم اين مجهول را روي سر بگذارند و حلوا حلوا كنند كه اگر چنين بشود و ايرانيان هنوز به اين درجه از عقل سياسي نرسيده باشند كه به افراد بي هويت تكيه كنند چيزي دستشان را نمي گيرد و بلكه بسيار چيزها از دست مي دهند. جالب است كساني كه دنبال راه موهوم و وجود مجهول راه افتاده اند در پاسخ به كساني كه چندين پيراهن بيشتر از آنها در كار سياسي پاره كرده اند مي گويند: اعضاي شورا فعالان سياسي شناخته شده اي هستند كه اگر خود را معرفي كنند دستگير مي شوند! شگفتا از اين آموزه هاي سياسي كه به جوان هاي كم تجربه داده ايد و دريغا كه تلويحا يادآور مي شوند مهم نيست جان و امنيت كساني كه به فراخوان يك شوراي ناشناس گوش مي سپارند و احيانا قرباني مي شوند.
«كار» اضافه مي كند: «بر بيانيه صادره جهل حاكم است. ظريفي كه از من هم نسبت به موضوع حساس تر بود مي گفت از كجا بدانيم كه كار عوامل رژيم نيست و مي خواهند سركوب را به كمك جمعي كه خارج از كشور وقت و نيرو مي گذارند تا شايد از راه دور كاري كرده باشند، بهتر به سامان برسانند و جمعي را كه هنوز تن به خطر مي دهند زير نام موهومي طعمه كنند. اينك ما از محافلي كه هر يك به خود سمتي داده اند و با سوءاستفاده از نبود موسوي و كروبي به نام آنها بازي هاي خطرناك مي كنند و تازه از خود هم مايه نمي گذارند و با امتناع از معرفي خودشان تن به ريسك نمي دهند احساس خطر مي كنيم.»
يادآور مي شود شوراي كذايي پس از افتضاح 25 بهمن اعلام موجوديت كرد و طراحان اين سياه بازي با وجود حضور در اروپا همچنان ادعا مي كنند كه اعضاي شورا در ايران هستند و به همين دليل براي حفظ امنيت آنها، اعلام اسامي اعضا صلاح نيست. اخيرا هم كه امير ارجمند و مزروعي و واحدي به عنوان تنها اعضا واقعي شوراي مذكور به تيپ هم زده اند. مزروعي و امير ارجمند مايلند ژستي اصلاح طلبانه به خود بگيرند اما هر يك ساز خود را مي زنند در حالي كه واحدي به خاطر دست كم گرفته شدن از ابتدا ساز مخالف مي زند تا بيشتر ديده شود.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com


