کد خبر: ۴۷۲۵۵
تعداد نظرات: ۱ نظر
تاریخ انتشار: ۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۰ - ۱۲:۱۷
ابوالفضل امامي

اَشراط؛ جمع شَرَط و به معنای نشانه ها است؛ و شرایط جمع شَرط و به معنای زمینه ها است.


ضدعام و ضد خاص: برای نفی یک مساله دو راه وجود دارد: الف. ایجاد ضد خاص آن؛ ب. ایجاد ضد عام آن؛ مثلا برای این که ظهور را به تاخیر بیندازیم هم می توان شرایط ظهور را از بین برد و مستقیما به مخالفت با نائب ایشان پرداخت (ضد خاص) و هم اینکه به جای مبارزه با شرایط ظهور، زمینه را برای طرح گسترده بحث دیگری مانند اشراط ظهور فراهم کنیم. درست است که اشراط ظهور، خود یک امر بشارت داده شده است، اما نه در حدی که به یک «مساله» تبدیل شود. زیرا در این حالت، ما به ضد عام ظهور دچار شده ایم و و به جای پرداختن به شرایط ظهور، دچار اشراط ظهور شده ایم؛ در این حالت عملا نمی توانیم زنده و برازنده ظهور باشیم.

شَرط ظهور یا شَرَط ظهور؟ وظیفه منتظران ظهور، فراهم سازی شرایط ظهور است نه مساله کردن اشراط (نشانه های) ظهور. به نظر می رسد که پرداختن افراطی به اشراط، ما را از شرایط غافل کند. چنانکه مساله مهمی مثل بیداری اسلامی که از شرایط ظهور است را به تصویر نمی کشیم اما اشراط ظهور را فیلم می کنیم. در واقع ما شرایط ظهور را برای اشراط ظهور به خدمت گرفته ایم.

ترور اولویت؛ مساله کردن چیزی که مساله نیست: هر چه سطح فهم ما بالاتر رود، طرح های تروریستی شیطان هم پیچیده تر می شود، تا جایی که دیگر به امر و نهی مستقیم او گوش نمی دهیم و در این هنگام، شیطان به شکل غیر مستقیم، ما را دچار ترور اولویت می کند؛ به جای اینکه به طور مستقیم بگوید به دنبال شرایط ظهور نباشید، می گوید به دنبال اشراط ظهور باشید. تاکید می شود که پرداخت ضمنی این مسائل چنانکه در روایات هم ذکر شده است، قطعا مطلوب است، اما ضمیمه کردن آن با تطبیقات ظنی و ایجاد گفتمان انتظار به جای انتظار گفتمانی، کاری نیست که امام خامنه ای و پیروان دانای ایشان آن را توصیه یا تایید کرده باشند!

از این رو است که علامه مصباح در نقد منصفانه مستند ظهور نزدیک نزدیک است، گفتند بهتر است که نفیا یا اثباتا به آن نپردازیم، چون چه برنده باشیم و چه بازنده، در هر دو حال بازنده ایم؛ زیرا دچار ترور اولویت شده ایم. و ما که داناتر از امام خود نیستیم؟

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.

bultannews@gmail.com

انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
محمد خداجوی
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۳۹۰/۰۲/۱۷ - ۱۴:۴۸
0
0
غفلت از روز حساب و جزا واز گفته خداوند درقرآن کریم : " ماینطق من قول الا لدیه رقیب عتید " که هر ذرة المثقال از گفتار وکردار انسان توسط حسابگران الهی ثبت وضبط می شود ؛ غفلت از این حقایق الهی و رها کردن عنان زبان وقلم خویش برای گفتن ونوشتن هرچیز از تهمت وافترا از یک سو تا تمجید وچابلوسی از سوی دیگر در حق هر شخص و در هر سطح ومنزلتی که باشد وبا نوشتن هر موضوعی دیگر ، اگر برای ارضای نفس اماره و حب وبغضهای نفسانی نا پاک انجام گیرد وبه دیگران القا شود ، و در زمینه دین ومذهب واخلاق وکردار ورفتار دینی ومذهبی ودر تعامل با دیگران باور ساز شود وروی آن عملا ترتیب اثر داده شود وآثار سوئی را علیه حقایق دینی ومذهبی ومردم از خود بجای گذارد ؛ بجز پیروی از خواسته های شیطان پلید چیز دیگری نیست و مارا به سوی پرتگاه هلاکت باری می کشاند که پس از سقوط در آن هیچ راه نجاتی برای ما یافت نخواهد شد . تقوی وپرهیز کاری جزو فرایض غیر قابل نقض الهی است که خدا وپیامبران و همه ی معصومان وصالحان ما را به پایببندی بدان واستقامت در این راه فرمان داده واز سرپیچی از این فرمان هشدارهای سنگینی را گوشزد کرده اند . وظیفه ی همه مؤمنان بویژه علماء دین ، یقینا ، بعلاوه تبلیغ همیشه ی احکام بی آلایش خدا ورسول او ؛ می باید هشدار در مقابل کجرویها ومخالفتها وانحرافها وبدعتهایی که علیه دین ومذهب انجام می گیرد نیز باشد ؛ چنانکه می باید از این گونه پدیده های انحرافی شوم با کمال جدیت وتلاش وپیگری وقاطعیت ، بویژه در قلمرو یک حکومت دینی ، جلوگیری شود ؛ تا هم آبروی دین حفظ شود وهم مسلمانان باعمل به احکام صحیح دین ودوری از انحرافات دینی ومذهبی زندگی سالم وخدا پسندانه ای داشته باشند .
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر :
آخرین اخبار
پربازدید ها
پربحث ترین عناوین