وقتی احمدی نژاد شكست می خورد
دکتر وحید یامین پور
بسیاری برای شكست دادن احمدی نژاد منتظر یك فاجعه مدیریتی یا سیاسی هستند. چیزی مثل یك بحران اقتصادی فراگیر كه طاقت مردم را به سر آورد، یا یك اجماع همگانی میان نخبگان بر عدم كفایت سیاسی دولت نهم.(كما اینكه در هر دو مورد فوق حرف و حدیث ها بسیار بوده است.)
ولی فاجعه رخ داده است. فاجعه پیش از احمدی نژاد رخ داده است. درست برخلاف تاكیدات رهبر انقلاب كه برجستگی ماجرای سوم تیر را در احیای گفتمان امام و انقلاب اسلامی و اعاده ی عزت ملی می داند، گویا دولتمردان تمام هم و توجه خود ر ا معطوف معیشت مردم كرده اند. تصور من این است كه خوانندگان آنقدر فهمیده هستند كه حرفهایم را حمل بر نفی اقدامات خالصانه و ارزشمند دولت نهم برای رفع فقر و محرومیت نكنند. این همان فاجعه است. مسابقه دولتمردان برای تحقق رفاه و محرومیت زدایی كی به پایان می رسد؟ آیا كسی می تواند دقیقاً بگوید حداقل احساس خوشایند رفاه كی و چطور محقق می شود؟ آیا اساساً برای رنگین شدن سفره ها و پررنگ شدن در و دیوارهای زندگی انتهایی وجود دارد؟ یا چه كسی بطور متقن و مستدل اثبات كرده است كه فنا شدن در اقدامات اقتصادی مقدمه تحقق یك گفتمان غیب اندیش است؟
فاجعه رخ داده است و ظاهراً احمدی نژاد شكست خورده است. فاجعه آنهنگام رخ داد كه بیل بوردهای بزرگ شهر و سكانسهای دلربای تلویزیون و ویترین های وسوسه انگیز شهر، مردانگی مردان را گرفت و لبخندهای عافیت طلبی را به آنها هدیه كرد. فاجعه، احساس سیری ناپذیر عافیت طلبی و رفاه خواهی است. مگر رفاه و عافیت را حد و حدودی متصور است؟ اگر احمدی نژاد در گرداب پایان ناپذیر تحقق رفاه و بازی همیشگی معیشت مردمان گرفتار شود، چه بنیه ای برای مفصل های زنگ زده ی گفتمان انقلاب اسلامی باقی خواهد ماند. احمدی نژاد را فرهنگ برمی آورد و فرهنگ فرو می كوبد. او در اقتصاد پیروزی ندارد حتی اگر بهترین وضع اقتصادی را هم فراهم كند.
فاجعه سالهاست كه رخ داده است. این داستان تكراری مرگ همه ی فرهنگ هاست. فرهنگ ها و روح های پاك و تعالی خواه هر قوم نه از فرط فقر و گرسنگی كه اتفاقاً لابلای دیوارهای بلند شهرهای پر زرق و برق و توسط دستان گوشت آلود ساكنان خالی از عصبیت و بیگانه از معنویت خواهد مرد. آنگاه كه شهامت تغیییر و تعالی مرداانه جایش را به آسودگی ها و خوشخوابیهای زنانه می دهد، فاجعه رخ می دهد. و اكنون رخ داده است.
برای كسی مانند احمدی نژاد قدم گزاردن بر این طریق عین خودكشی است. او نه با پایین آوردن نرخ تورم نجات خواهد یافت و نه با بالا بردن سرانه ملی. و مردمان نیز نه به این آرزوها به او رأی داده اند. نجات مردمان و سعادتمندی احمدی نژاد را نه گرانی به باد میدهد و نه تحریمهای اقتصادی. او حتی اگر خالصانه هم بدنبال معیشت مردم عرق بریزد نیز نمی تواند از فاجعه بگریزد...معیشت انتها ندارد.
مسائل اقتصادی و مادی اگر لحظه ای مسئولین را از وظیفه ای که بر عهده دارند منصرف کند خطری بزرگ و خیانتی سهمگین را بدنبال دارد. باید دولت جمهوری اسلامی تمامی سعی و توان خود را در اداره هرچه بهتر مردم بنماید ولی این بدان معنا نیست که آنها را از اهداف عظیم انقلاب که ایجاد حکومت جهانی اسلام است منصرف کند. مردم عزیز ایران که حقا چهره منور تاریخ بزرگ اسلام در زمان معاصرند باید سعی کنند که سختی ها و فشارها را برای خدا پذیرا گردند تا مسئولان بالای کشور به وظیفه اساسی شان که نشر اسلام در جهان است برسند.
پیام امام خمینی به مهاجرین جنگ تحمیلی
(صحیفه نور- ج۲۱-ص۱۰۸- ۲/۱/۶۸)
به تاریخ و مخاطبین پیام توجه کنید!
منبع: مركز اسناد اتقلاب اسلامي
ولی فاجعه رخ داده است. فاجعه پیش از احمدی نژاد رخ داده است. درست برخلاف تاكیدات رهبر انقلاب كه برجستگی ماجرای سوم تیر را در احیای گفتمان امام و انقلاب اسلامی و اعاده ی عزت ملی می داند، گویا دولتمردان تمام هم و توجه خود ر ا معطوف معیشت مردم كرده اند. تصور من این است كه خوانندگان آنقدر فهمیده هستند كه حرفهایم را حمل بر نفی اقدامات خالصانه و ارزشمند دولت نهم برای رفع فقر و محرومیت نكنند. این همان فاجعه است. مسابقه دولتمردان برای تحقق رفاه و محرومیت زدایی كی به پایان می رسد؟ آیا كسی می تواند دقیقاً بگوید حداقل احساس خوشایند رفاه كی و چطور محقق می شود؟ آیا اساساً برای رنگین شدن سفره ها و پررنگ شدن در و دیوارهای زندگی انتهایی وجود دارد؟ یا چه كسی بطور متقن و مستدل اثبات كرده است كه فنا شدن در اقدامات اقتصادی مقدمه تحقق یك گفتمان غیب اندیش است؟
فاجعه رخ داده است و ظاهراً احمدی نژاد شكست خورده است. فاجعه آنهنگام رخ داد كه بیل بوردهای بزرگ شهر و سكانسهای دلربای تلویزیون و ویترین های وسوسه انگیز شهر، مردانگی مردان را گرفت و لبخندهای عافیت طلبی را به آنها هدیه كرد. فاجعه، احساس سیری ناپذیر عافیت طلبی و رفاه خواهی است. مگر رفاه و عافیت را حد و حدودی متصور است؟ اگر احمدی نژاد در گرداب پایان ناپذیر تحقق رفاه و بازی همیشگی معیشت مردمان گرفتار شود، چه بنیه ای برای مفصل های زنگ زده ی گفتمان انقلاب اسلامی باقی خواهد ماند. احمدی نژاد را فرهنگ برمی آورد و فرهنگ فرو می كوبد. او در اقتصاد پیروزی ندارد حتی اگر بهترین وضع اقتصادی را هم فراهم كند.
فاجعه سالهاست كه رخ داده است. این داستان تكراری مرگ همه ی فرهنگ هاست. فرهنگ ها و روح های پاك و تعالی خواه هر قوم نه از فرط فقر و گرسنگی كه اتفاقاً لابلای دیوارهای بلند شهرهای پر زرق و برق و توسط دستان گوشت آلود ساكنان خالی از عصبیت و بیگانه از معنویت خواهد مرد. آنگاه كه شهامت تغیییر و تعالی مرداانه جایش را به آسودگی ها و خوشخوابیهای زنانه می دهد، فاجعه رخ می دهد. و اكنون رخ داده است.
برای كسی مانند احمدی نژاد قدم گزاردن بر این طریق عین خودكشی است. او نه با پایین آوردن نرخ تورم نجات خواهد یافت و نه با بالا بردن سرانه ملی. و مردمان نیز نه به این آرزوها به او رأی داده اند. نجات مردمان و سعادتمندی احمدی نژاد را نه گرانی به باد میدهد و نه تحریمهای اقتصادی. او حتی اگر خالصانه هم بدنبال معیشت مردم عرق بریزد نیز نمی تواند از فاجعه بگریزد...معیشت انتها ندارد.
مسائل اقتصادی و مادی اگر لحظه ای مسئولین را از وظیفه ای که بر عهده دارند منصرف کند خطری بزرگ و خیانتی سهمگین را بدنبال دارد. باید دولت جمهوری اسلامی تمامی سعی و توان خود را در اداره هرچه بهتر مردم بنماید ولی این بدان معنا نیست که آنها را از اهداف عظیم انقلاب که ایجاد حکومت جهانی اسلام است منصرف کند. مردم عزیز ایران که حقا چهره منور تاریخ بزرگ اسلام در زمان معاصرند باید سعی کنند که سختی ها و فشارها را برای خدا پذیرا گردند تا مسئولان بالای کشور به وظیفه اساسی شان که نشر اسلام در جهان است برسند.
پیام امام خمینی به مهاجرین جنگ تحمیلی
(صحیفه نور- ج۲۱-ص۱۰۸- ۲/۱/۶۸)
به تاریخ و مخاطبین پیام توجه کنید!
منبع: مركز اسناد اتقلاب اسلامي
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
