نگاهی به حقوق شهروندی کولبران

گروه اجتماعی: در یادداشت پیش رو که به قلم دکتر حسین احمدی فعال مدنی و حقوقدان کردستانی که پیرامون حادثه اخیر سقوط بهمن و از دست دادن جان چهار تن از کولبران در استان آذربایجانغربی نگاشته شده، نویسنده معتقد است: تعداد قابل توجهی از فعالان اقتصادی و حقوقدانان در این زمینه اظهار نظر کردند که در این مطلب یاداشتی از دکتر حسین احمدی نیاز یکی از فعالان مدنی وحقوقدان کردستانی را خواهیم خواند.
به گزارش بولتن نیوز، متن این یادداشت که به صورت اختصاصی در اختیار خبرنگار ما قرار گرفته، به شرح زیر است:
وقتی از حقوق شهروندی صحبت میکنیم بلافاصله مساوات و برابری به ذهن متبادر میگردد. اما انگار کولبران از این مساوات و عدالت برخوردار نیستند. اینان ظاهراً همزاد رنج و نابرابریاند. کولبری اصطلاحی نوین در قاموس نابرابری مناطق مرزی استانهای غربی کشور با عراق هستند کولبران ماحصل تبعیض و توازن نابرابر بشمار میروند. کولبران جمعیت وسیعی در نوار مرزی استانهای آذربایجان غربی، کردستان و کرمانشاه را تشکیل میدهند که برای امرار معاش و تأمین معیشت خانواده مجبور به کولبری هستند. این ستمدیدگان در قبال اندک پولی که صرفاً کفاف هزینه یک شبانه روز خانواده کولبر خواهد بود، به کوه و کمر میزنند و در سرما و گرما، در شب و روز مشغول کولبری هستند و این طبیعت بی رحم هیچ مهربانی برای کولبران قائل نیست. کولبران هر روز ورای باری که حمل میکنند کولباری از مصیبت را یدک میکشند.
تمامی این مصیبتها در حالی است که با بررسی تمامی قوانین مصوب و متون حقوقی ایران ملاحظه میگردد که متاسفانه هیچ قانونی از کولبران حمایت نمیکند و این قشر ستمدیده از هیچ پوشش و حمایت حقوقی برخوردار نیستند، از دیگر سو کولبران از مصیبتهای فراوانی رنج میبرند. رنج رفتن روی میدان مین، رنج در معرض تیراندازی، رنج بیکاری، رنج ستم، رنج دستمزد پایین، رنج نداشتن سندیکای کاری، رنج بیماری، رنج پیری زودرس به علت سنگینی بار، رنج اندوه، رنج راههای ناهموار، رنج متهم شدن به قاچاقچی، رنج استثمار، رنج بهمن، رنج برف و سرما، رنج زوزه گرگ! رنج بی کسی و یتیم بودن و..

به علت فقدان سندیکای حمایتی و نبود پوشش حمایتی، آمار دقیقی از تعداد کولبران در دست نیست، اما نمیتوان انکار کرد که جمعیت زیادی در این مناطق مشغول کولبری هستند. هنوز دولت یا نهاهای حمایتی و بیمهای هیچ برنامهای برای مساعدت و حمایت از کولبران ارائه نکردهاند. در حادثه دردناک سقوط بهمن در مناطق مرزی سردشت و کشته شدن 4 کولبر، ملاحظه میگردد به علت فقدان بیمه و نبود برنامه حمایتی، رنج و مصیبت فراوانی بر خانواده آنان وارد میشود. کولبران تن خود را سپر رنج طبیعت برای بدست آوردن تکه نانی حلال کردهاند. این شهروندان مظلوم بر اثر کار فیزیکی طاقت فرسا در کولبری دچار پیری زودس و ناتوانی حرکتی میشوند.

واقعیت مساله این است که کولبران یک واقعیت تلخ در نوار مرزی این سه استان به حساب میآیند. آنان باید برخوردار از تمامی قوانین و حقوق اجتماعی باشند و بتوانند با تأسیس نهادهای صنفی و حمایتی از مشکلات خود بکاهند. پایان دادن به رنج کولبران خواست همگانی مردم این سه استان و تمامی مصلحان و در چارچوب عدالت اجتماعی و رفع تبعیض مصرح در قانون اساسی و معیارهای حقوق بشر و شهروند قرار میگیرد. نباید بین شهروندان سایر مناطق کشور با شهروندی کولبران تفاوتی وجود داشته باشد. اما انگار این تبعیض و نابرابری در قاموس آنان نوشته شده است و آنان را به شهروندان درجه دو تنزیل داده است امری که خلاف تمامی اصول و معیارهای حقوق بشر و شهروندی است.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com


