گزارش های دو پهلو درباره ایران را چه کسانی می نویسند؟

یوکیا آمانو مدیر کل آژانس شامگاه روز جمعه 25 فوریه 2011 (6 اسفند 1389) تازه ترین گزارش خود را درباره برنامه هسته ای ایران منتشر کرد. اگرچه آمانو در این گزارش هم  مانند تمام گزارش های قبلی آژانس (در زمان خود وی و در زمان البرادعی) اذعان کرده که ایران به تمامی تعهدت پادمانی خود پای بند بوده و هیچ انحرافی در برنامه ایران مشاهده نشده، اما همچنان می توان دید که در این گزارش تلاشی خزنده و موزیانه برای زیر سوال بردن همکاری های ایران و ارائه تحلیل های عجیب و غریب درباره «احتمال» وجود یک جنبه نظامی در برنامه ایران و ابراز نگرانی های تکراری و فاقد سند در مورد آن، دیده می شود.

پی گیری های «ایران هسته ای» در این باره و گفت گو با برخی دیپلمات های آگاه نشان می دهد که علت این رویه پارادوکسیکال نابسامانی هایی است که در دبیر خانه آژانس وجود دارد و ظاهرا آمانو هم نسبت به وجود آن بی میل نیست. از جمله این نابسامانی ها این است که در حالی که مسئولیت تدوین گزارش های نوبه ای مدیر کل بر عهده هرمان ناکارتز معاون پادمان آژانس است اما عملا این گزارش ها توسط دو نفر دیگر نوشته می شود که ارتباطات شناخته شده ای با سرویس های اطلاعاتی سیا و ام آی 6 دارند.

اطلاعات موجود در اختیار «ایران هسته ای» نشان می دهد نفر اول از این دو نفر یک دیپلمات انگلیسی با نام «گراهام» است که با سمت مشاور مدیر کل آژانس فعالیت می کند. وی پیش از این همکار جان ساورز در وزارت خارجه انگلیس بوده و همچنان مستقیما به وی گزارش می دهد. فرد دوم هم زنی است به نام «مری لینه جانسون» که سمت مدیر کل حقوقی آژانس را بر عهده دارد. جانسون هم ارتباط هایی مستمر و نه چندان پنهانی با «گری سیمور» مشاور امور خلع سلاح باراک اوباما و یکی از تندروترین چهره های کاخ سفید علیه ایران و «لئون پانتا» رییس سیا دارد. علاوه بر این شواهدی موجود است که این دو با «هاتچینسون» بازرس سابق آژانس که به دلیل ارتکاب تخلفات متعدد از ایران اخراج شد و اکنون در دبیرخانه آژانس مشغول کار است، ارتباطات تنگاتنگی دارند.

منابع آگاه در تهران می گویند با خروج اولی هاینونن از آژانس و مستقر شدن او در موسسات پوششی سیا در هاروارد، اکنون این دو نفر نقش اصلی را  نگارش گزارش های آژانس بویژه درباره ایران بر عهده گرفته اند.

رویه گزارش نویسی این دو مبتنی بر چند اصل است. 1- اینکه میان اطلاعاتی که محصول فعالیت مستقیم بازرسان در ایران است و اطلاعات عموما بی پایه ای که سرویس های جاسوسی غربی در اختیار آژانس قرار می دهند تفکیک نکرده و تلاش می کنند ملغمه ای از این دو را ارائه بدهند. 2- این دو نفر تلاش می کنند قبل از انتشار هر گزارش آژانس با درز دادن اخبار و اطلاعات دروغ یا ناقص و جهت دار به رسانه های غربی فضای روانی در وین را تحت تاثیر قرار بدهند تا نکات مثبت گزارش و همکاری های ایران به چشم نیاید. 3- اصل بعدی این است که این افراد با هماهنگی یوکیا آمانو همواره تلاش کرده اند تا گزارش به لحاظ حقوقی حتی المقدور دو پهلو و مبهم باشد و بویژه خواننده نتواند میان وظایف قانونی ایران و توقعات قدرت های بزرگ از آن که در قالب قطعنامه های شورای امنیت بیان شده تفکیک کند. 4- و اصل آخر منطبق کردن گزارش های آژانس با نیازهای سیاسی و اطلاعاتی کشورهای غربی است تا آژانس همواره به عنوان یک «تایید کننده» در سیستم سلطه بین المللی باقی بماند.

دیپلمات های مستقر در آژانس عقیده دارند آمانو کاملا نسبت به این وضعیت آگاه است و همانطور که قبلا به دیپلمات های امریکایی قول داده بود –و اسناد آن توسط ویکی لیکس منتشر شد- تمامی انتصابات و فعالیت های خود را روزانه با سفیر امریکا در آژانس چک، و موارد «غیر قابل قبول» را منتفی می کند. برخی دیپلمات ها می گویند علاوه بر ذهنیت و تفکر کاملا امریکایی آمانو، شکننده بودن جایگاه او در آژانس (به این دلیل که او تنها یک رای از رقیب خود بیشتر داشت) باعث شده او هر چه بیشتر به امریکا و انگلیس تکیه کند و همین امر روابط اورا با بلوک های مستقل در آژانس بویژه غیر متعهدها بحرانی کرده است.

منبع: ایران هسته ای