چگونه عاشورايي شويم؟

سلام بر حسين(ع) و بر علي پسر حسين(ع) و بر فرزندان حسين(ع) و بر اصحاب حسين(ع). «السلام علي الشيب الخضيب» و سلام بر محاسن به خون آغشته. سلام بر سرهاي بي بدن و بدن هاي بدون سر. سلام بر صورت هاي خاك آلود و سلام بر لب هاي تشنه و سلام بر...
آري اين سلام ها بر كساني است كه حماسه عاشورا را رقم زدند و رسم بندگي و عاشقي را به ابناي بشر تا روز قيامت آموختند. كربلا در روز عاشورا صحنه رويارويي حق و باطل بود. رويارويي حق و باطل تا روز قيامت ادامه خواهد داشت و بر همين اساس حضرت امام محمدباقر(ع) فرمودند: «كل يوم عاشورا و كل ارض كربلا» بنابراين بايد بدانيم كه من و تو و در نهايت همگي در صحنه نبرد حق و باطل حضوري گريزناپذير داريم. شيعيان و آنان كه مقتداي شان در دفاع از حق سيدالشهداء(ع) است، همواره اين فراز از زيارت عاشورا را زمزمه مي كنند كه: «يا اباعبدالله اني سلم لمن سالمكم و حرب لمن حاربكم الي يوم القيامه» اين شعار پرمغز و محتوا يادگاري از رسول خدا(ص) است كه درباره علي(ع) و فاطمه(س) و حسن(ع) و حسين(ع) فرمود: «انا حرب لمن حاربهم و سلم لمن سالمهم» براساس اين شعار برخاسته از شعور، در صحنه نبرد حق و باطل، محبت بي برائت و برائت بي محبت جايگاهي ندارد. اگر قبول داريم كه سرزمين زندگي ما كربلا و هر روز ما عاشوراست، بايد بدانيم كه براساس آموزه عاشورا، لعن و سلام، دوستي و دشمني، سازش و ستيز، برائت و محبت، صلابت و لطافت و مهر و قهر با هم عجين شده و حاصل آن مي شود عاشق حسين. اگر مي خواهيم رستگار گرديم، بايد عاشورايي شويم. بايد از حق دفاع كنيم و با باطل بجنگيم. مكتب حسين(ع)، مكتب عشق است و لشكر او لشكر مخلص خدا است. براي عاشورايي شدن بايد وارد اين مكتب شد و در لشكر مخلص خداوند ثبت نام كرد. بايد زير پرچم حسين(ع) قرار گرفت تا در صف يزيديان نباشيم. بايد بدانيم كه صف سومي به نام صف بي طرف وجود ندارد. اگر به فرموده امام معصوم اعتقاد داريم كه فرمود: «كل يوم عاشورا و كل ارض كربلا»، در كربلا دو جبهه و دو صف بيشتر وجود نداشت. افراد يا حسيني بودند يا يزيدي. چه كنيم كه حسيني باشيم. جبهه حسين زمان را بشناسيم و در آن قرار گرفته و از آن دفاع كنيم. يزيديان زمان را شناخته و با آنان مقابله كنيم. براي عمل و پايبندي به آن فراز از زيارت عاشورا كه مي گوييم: «اي اباعبدالله! من تا روز قيامت، با هر كه در صلح با شماست در صلحم و با هر كه در جنگ و نبرد با شماست در جنگ و نبردم»، بايد جبهه امروزي را بشناسيم. چه زيبا حضرت امام خميني(ره) راه ورود به مكتب حسين(ع) را به نسل امروز نشان داد. هم او بود كه از بسيج با عنوان «مدرسه عشق»، «لشكر مخلص خدا» و «ميقات پابرهنگان» ياد كرد تا به تمام كساني كه قصد عاشورايي شدن و عاشورايي ماندن دارند، راه نشان دهد.
امام(ره) به آنچه در وصف بسيج گفت اعتقاد راسخ داشت. بسيج و بسيجيان را به گونه اي مي ديد كه آرزو داشت در صحراي محشر با آنان محشور گردد. حضرت امام خميني(ره) با آن همه مقام علمي و عرفاني و... فرمود: «در اين دنيا افتخارم اين است كه خود يك بسيجي ام.» آري حضرت امام(ره) بسيجي شدن و بسيجي ماندن را در واقع عاشورايي شدن و عاشورايي ماندن مي دانست. بسيجي كسي است كه زير پرچم ولايت كه در امتداد ولايت الهي است قرار گرفته و از حق در برابر باطل دفاع مي كند. پس بسيجي يعني عاشورايي و عاشورايي يعني بسيجي و بسيجي يعني آنكه با اخلاص خود فقط با خداوند معامله مي كند و بسيجي يعني آنكه با بصيرت خود راه گم نكرده و قدرت تشخيص جبهه حسين از جبهه يزيد را در هر زمان دارد. آري بسيجي، يعني همان كه عاشورايي است، قدرت شناخت ابن زيادها، عمرسعدها، شمربن ذي الجوشن ها، طلحه ها و زبيرهاي زمان خود و تمامي كساني كه با پرده نفاق داعيه حق طلبي دارند را به خوبي مي شناسند. بنابراين اگر مي خواهيم عاشورايي باشيم، بسيجي باشيم و گوش به فرمان؛ گوش به فرمان هم او كه ولايت و امامتش در امتداد ولايت و امامت حسين(ع) است و اكنون به نيابت از امام زمان(عج)، ولايت جامعه اسلامي را برعهده دارد.
يدالله جواني