وقتی "جنسیت" را فراموش می کنند

متنی که گفته می شود بیانیه مشترک دو تن از زندانیان آشوب های پارسال است، دیروز همزمان با سالروز 16 آذر، در بسیاری از سایت های مروج فتنه منتشر شد.

 

تا اینجای کار اتفاق عجیبی نیفتاده، چرا که ارسال نامه های سرگشاده، بیانیه و ... از سوی مجرمان آشوب های پارسال از دورن زندان، متاسفانه به امری عادی تبدیل شده است. 
 

به گزارش بولتن، آنچه که بیانیه دیروزی را از دیگر موارد مشابه متمایز می کند، "جنسیت" امضا کنندگان آن است. بهاره هدایت و مجید توکلی، دو زندانی هستند که به نوشته سایت هایی همچون کلمه، جرس و .... "پیام مشترکی خطاب به دانشجویان" نوشته اند!

 

فارغ از محتوای پیام، که چیزی جز تکرار همان حرف های همیشگی و کلیشه ای جریان فتنه نیست، به دلیل آنکه امضا کنندگانش از دو جنس مخالف بوده و هر دو نیز در حال حاضر در زندان به سر می برند، این بیانیه در نوع خود بی نظیر است. اینکه چگونه یک زن و مرد زندانی توانسته اند نامه ای را مشترکا در داخل زندان نوشته، امضا کرده و به خارج از زندان بفرستند، از چند حالت خارج نیست:

1. یا باید تصور کنیم بخش مربوط به نگهداری مجرمان و متهمان آشوب های پارسال در بازداشتگاه اوین، به گونه ای متفاوت اداره می شود، طوری که زندانیان زن و مرد با هم و در یک مکان به صورت مختلط نگهداری می شوند!

2. یا باید تصور کنیم که در بخش مذکور، بازداشت شدگان به قدری از آزادی عمل برخوردارند که به راحتی زندانیان مرد و زن می توانند با هم ملاقات کرده، گوشه ای نشسته، ساعت ها جلسه بگذارند و کاغذ خط خطی کنند تا از آن بیانیه مشترک دربیاید!

3. یا باید در جنسیت یکی از آنان شک کرده و بگوئیم این دو نفر برخلاف اسمشان و ادعایشان، یا هر دو زن هستند یا هر دو مرد!

عقل سلیمی پیدا نمی شود، که یکی از این سه گمانه را  بپذیرد. می ماند یکی از دو گمانه زیر، که به نظر قریب به صحت هستند:

1. نامه را یکی شان نوشته، و در بیرون از زندان اسم آن یکی را نیز پای نامه گذاشته اند.

2. آن دو نفر هیچ یک، روح شان از ماجرا هم خبر نداشته و نویسنده نامه، نه آن دو بلکه هیزم بیاران رهیده از معرکه و شاید هم فراریانی هستند که به اسم این و آن هر روز بیانیه می نویسند و هم چون دامبول السلطنه، نقش "گرم کن" دیگر فتنه گران را ایفا می کنند.

هر یک از این دو گزینه که اتفاق افتاده باشد، نشان از آشفتگی فکری فتنه گران دارد. اینکه نویسندگان و یا منتشر کنندگان این نامه، مسئله ای به این واضحی را یادشان رفته است، بسیار مضحک است و در عین حال از فضای دروغ و جعل در اردوگاه فتنه خبر می دهد.

 

البته یک احتمال هم وجود دارد و آن اینکه ناشران این نامه شاید متوجه نبوده یا یادشان رفته که دلیل استفاده مجید توکلی از چادر، حین دستگیری در سال گذشته، صرفا تلاشی برای رد گم کنی و فرار از دست ماموران بود، نه چیز دیگری.