تصاویر: پرونده «شهلا» از ابتدا تا انتها

خدیجه جاهد معروف به «شهلا» متولد 20 اردیبهشت‌ماه 1348 در 27 خرداد 77 به واسطه «ح. د» یكی از دوستان محمدخانی، طرح آشنایی و ارتباط با ناصر فوتبالیست معروف را ریخت تا بعدها متهم اول جنجالی‌ترین پرونده جنایی كشور شود.

ماجرا از جایی شروع شد كه ساعت 14 بعدازظهر چهارشنبه 17 مهرماه سال 81جسد خونین همسر ناصر محمدخانی در منزلس كشف شد. پس از آن گره‌گشایی از یك معمای جنایی پیچیده‌ كه مربوط به قتل زن 32 ساله‌ای به نام «لاله» در غیاب دو پسر كوچك او بود، در دستور كار قاضی كشیك قتل و ماموران اداره دهم پلیس آگاهی پایتخت قرار گرفت.

در اولین اقدامات، قاضی وقت كشیك در صحنه كشف جسد حضور یافت و در اجرای دستورات این مقام قضایی، مشخص شد كه مقتول با 27 ضربه چاقو به قتل رسیده است.

با بررسی روابط همسر مقتول، ردپای زنی 32شهلا (خدیجه) جاهد به عنوان همسر موقت ناصر محمدخانی به ماجرا باز شد. تحقیقات نشان داد كه شهلا از 13 سالگی به ناصر محمدخانی علاقه‌مند بوده است تا اینكه از طریق یكی از فوتبالیست‌های معروف دیگر توانسته با وی رابطه برقرار كند.

زمستان سال 81 قاضی فخرالدین جعفرزاده به جای قاضی قبلی پرونده كه به حج رفته بود، برای ادامه تحقیقات و رسیدگی به این پرونده تعیین شد و دستور ملاقات شهلا با ناصر را در حیاط اداره آگاهی تهران صادر كرد.

پس از این ملاقات بود كه در بهار سال 82 و در آستانه سالمرگ لاله، تنها متهم این پرونده یعنی "شهلا جاهد" لب به اعتراف گشود.

شهلا پس از آن كه اتهام قتل همسر محمدخانی را پذیرفت همراه با قاضی و در حضور محمدخانی به محل جنایت رفت تا صحنه قتل را بازسازی كند.

وی در بازسازی صحنه جرم، گفت: «ناصر با پرسپولیس به آلمان رفته بود. من تصمیم گرفتم با استفاده از غیبت او برای همیشه لاله را از زندگیم حذف كنم».

«شب حادثه با كلیدی كه از خانه ناصر داشتم، داخل منزل او رفتم و پشت شوفاژ پنهان شدم. از آنجا دیدم كه لاله، دو فرزند و دوستش به خانه آمدند. تا صبح پشت شوفاژ بودم».

«وقتی فرزندان لاله به مدرسه رفتند و دوستش از خانه خارج شد، لاله روی تخت دراز كشید. من چاقویم را آماده و دستكشم را دست كردم».

«بعد یك راكت بدمینتون برداشتم و با دسته آن محكم ضربه‌ای به سر لاله زدم. بعد با هم درگیر شدیم و من هم با ضربات چاقو آن‌قدر او را زدم تا جان داد.»

جاهد در بازسازی صنه جرم لكه خونی را نشان ماموران داد كه پشت تشك خشك شده بود و ماموران متوجه ان نشده بودند.

اولین جلسه محاكمه شهلا جاهد در مقام متهم به قتل پس از اعترافات او روز 17 خردادماه سال 83 در شعبه 1154 مجتمع قضایی ویژه امور جنایی تهران به ریاست قاضی جعفرزاده و با حضور جمع زیادی از خبرنگاران به صورت علنی برگزار شد. شهلا به قصاص محكوم شد؛ اما گفت: « من مطمئنم درباره‌ من عدالت اجرا نشد».

از سوی دیگر به دنبال اعتراض وكیل مدافع این متهم به دادنامه‌ صادره از سوی شعبه‌ 26 دیوان عالی كشور، اعتراض به شعبه‌ 15 تشخیص دیوان عالی كشور ارجاع شد و این شعبه با استناد به ماده‌ 27 آیین نامه‌ اصلاح قانون تشكیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب، دستور توقف اجرای حكم را صادر كرد. پاییز 84 آیت‌الله هاشمی شاهرودی رییس سابق قوه‌ قضاییه دستور توقف حكم را داد اما روز تیرماه 86 و یكبار دیگر در اسفندماه سال 87حكم قصاص تائید شد.

پس از طی روند قضایی، جلسات صلح و سازش برای اخذ رضایت از اولیای دم آغاز شد؛ ناصر محمدخانی كه در این پرونده به ولایت قهری از عرفان محمدخانی فرزند لاله سحرخیزان حضور داشت، گفت: «شهلا باید قصاص شود و طولانی شدن این پرونده نیز به دلیل عملكرد خود شهلا بود». گفته می شود امروز در لحظه اعدام شهلا درآخرین لحظات وی نه با ناصرمحمدخانی صحبت كرد و نه حتی به وی نگاه كرد. ناصر سرش پایین بود و چیزی نمی گفت.

در تاریخ 23 شهریورماه سال جاری نامه‌ای خطاب به آیت‌الله لاریجانی نوشته و در آن عنوان كرده كه حدود 9 سال حبس، او را خسته كرده است؛ بنا بر این درخواست كرده كه اگر ابهامی در پرونده وجود دارد، این ابهام برطرف شود و در غیر این صورت، حكم قصاص به مرحله اجرا درآید زیرا معتقد است كه 3 سال حبس او به موجب حكم دادگاه بوده و 5 سال مازاد بر این مدت در كنار حكم قصاص، در واقع مجازات مضاعف است.

پس از این نامه، اواسط آبان‌ماه سال جاری اخباری مبنی بر پاسخ مثبت آیت‌الله آملی لاریجانی رییس قوه قضاییه به استیذان قصاص شهلا جاهد منتشر و به این ترتیب همه چیز برای پایان پرونده قتل لاله سحرخیزان محیا شد.

سرانجام پس از 8 سال، ساعت 5 صبح روز 10 آذر 89 پسر لاله سحرخیزان صندلی را از زیر پای شهلا كشید. وكیل او پس از اجرای حكم ادعا كرد شهلا اسراری از این پرونده را با خود به زیر خاك برد. پس از قصاص شهلا و انجام معاینات از سوی پزشك و تایید مرگ، وی با یك دستگاه آمبولانس به سردخانه پزشكی قانونی منتقل شد.