مكالمه‌اي تكان دهنده از مسعود رجوي

ساعت 11:10 دقيقه‌ي بعد از ظهر 17 خرداد 1365 به وقت ايران هواپيمايي در فرودگاه بغداد به زمين نشست. فردي كه از پلكان هواپيما پايين مي‌فت و حداقل هفت مقام ارشد بعثي عراق از جمله عدنان خيرالله (وزير دفاع عراق) براي استقبال از او آمده بودند، كسي نبود جز مسعود رجوي، رهبر سازمان مجاهدين خلق. او يك هفته بعد به ديدار سيد الرئيس (صدام) شتافت. در عراق از رجوي مانند يك رئيس دولت استقبال شد و همان طور كه در بيانيه‌ي وزارت خارجه‌‌ي آمريكا صادره در اكتبر 1986 آمده است: «مجاهدين در برابر وسوسه‌ي به رسميت شناخته شدن و استقبال رسمي نتوانستند مقاومت كنند و با آغوشي باز به خدمت صدام رسيدند.»

از اين مقطع به بعد مجاهدين عملا به ستون پنجم حزب بعثي عراق بدل شدند. كار عمده‌ي اين ستون عبارت بود از: جمع آوري اخبار و اطلاعات از محورهاي مرزي درون كشور، شرح و بسط نقشه‌هاي جغرافيايي، ايجاد بمب گذاري در داخل كشور، همكاري مجدانه جاسوسي با استخبارات عراق، كشف كلمات رمز و شنود بي‌سيم رزمندگان ايران، ترور رجال سياسي، انقلابي و حتي رزمندگان ايراني تحت پروژه‌اي به نام «اعزام عزيمت» و ... .

اما در ماه‌هاي آخر سال 2000 ميلادي در جلسه‌اي كه رجوي با سران حزب بعث داشت از او در مورد اين‌كه در ايران كدام جريان به شما نزديك تر است سؤال مي‌شود. جوابي كه رجوي به اين سؤال مي‌دهد عجيب و تكان دهنده است و در عين حال سند ديگري است بر حق بودن سخنان امام (ره). در ذيل اين مكالمه كوتاه عينا نقل مي‌شود:

حبوش: غير از اين دو جناح كه در ايران درگير هستند كدام يك از جريانات به مجاهدين نزديك تر است؟

مسعود رجوي: «منتظري»! اگر الان وقت بود برايتان شرح مي‌دادم. وقتي ما روحيه و فضاي اجتماعي را عوض كرديم، منتظري وارد شد و جنايت هايي را كه در حق مجاهيد مانند قتل عامي كه دوازده سال پيش انجام شد،‌فاش كرد.

منبع: كتاب منافقين خلق/ مهدي حق بين/ انتشارات مركز اسناد انقلاب اسلامي/ص 163