کد خبر: ۳۲۵۴۴۶
تاریخ انتشار: ۰۷ بهمن ۱۳۹۴ - ۱۷:۵۵
بسته روزانه بولتن نیوز در حوزه فرهنگ/ 7 بهمن 94
آرمان، آفتاب یزد، ابتکار، اعتماد، افکار، اطلاعات، ایران، تفاهم، جام جم، جوان، جمهوری اسلامی، حمایت، خراسان، راه مردم، حمایت، روزان، رویش ملت، سیاست روز، شرق، شهروند، قانون، قدس، کیهان، مردم سالاری، وطن امروز و همشهری روزنامه هایی هستند که روزانه به آن‌ها پرداخته و سعی می کنیم گلچینی از بهترین های آنها را در یک سبد فرهنگی به خدمت شما عرضه کنیم.
گروه فرهنگی: امروزه رسانه‌ای نیست که فعالیت داشته باشد و به مقولات فرهنگی توجهی نکند. چه اینکه فرهنگ و رسانه دو روی یک سکه بوده و اصلاً نمی‌توان دم از کار رسانه  ای زد ولی مقولات فرهنگی را نادیده گرفت. در این شرایط، یکی از مهمترین رسانه‌هایی که از قدیم الایام و به طور مدام، موضوعات فرهنگی را مورد بررسی قرار داده است، روزنامه‌ها بودند. تا جایی که بعید است تا امروز روزنامه منتشر شده باشد که هیچ بهره ای از فرهنگ نبرده باشد.

به گزارش بولتن نیوز، در روزگار ما نیز روزنامه های موجود با گرایشات سیاسی و فکری گوناگون، دست به این کار زده و در قالب‌های مختلف، به مسائل فرهنگی می پردازند. اما نکته  اینجاست که این همه تولیدات فرهنگی منتشر شده در روزنامه‌ها برای دیده شدن پا به این جهان گذاشته اند. به عبارت دیگر، مطلبی که دیده نشود گویی اصلاً تولید نشده است. اما آیا با حجم انبوه سایت‌ها و مجلات و روزنامه‌ها و رسانه‌های مختلف دیگری که وجود دارد، می‌توان به همه آن‌ها پرداخت و مطالب شان را از نظر گذراند؟ جواب معلوم است …

فرهنگ در رسانه


***

آرمان/هنرمندان ديگري به جشنواره اضافه می‌شوند 
 
 
دومين نشست خبري جشنواره فيلم فجر دیروز

۶ بهمن با حضور محمد حيدري، مهتاب كرامتي، بهروز غريب پور، مجيد مظفري، امير عابدي در هتل لاله در برگزار شد. حيدري در ابتداي اين نشست با تبريك سال نوي سينماي ايران گفت: مطمئن هستيم سال آينده با توجه به فيلم‌هاي ارسال شده گيشه سينما فروش خوبي خواهد داشت. وي افزود: تقويمي كاملا سينمايي آماده كرديم كه به زودي رونمايي مي‌شود. حيدري درباره چگونگي انتخاب داوران گفت: در اين بخش سعي كرديم از طيف‌هاي مختلف استفاده كنيم و به‌ويژه در بخش سوداي سيمرغ اين مساله لحاظ شود. همچنين در بخش نگاه نو از داوراني بهره بگيريم كه كمتر در كسوت داوري حضور داشتند. دبير سي و چهارمين جشنواره فيلم فجر با اشاره به حضور برخي بانوان سينماي ايران در تركيب هيات‌هاي داوري توضيح داد: استفاده از بانوان در بخش‌هاي مختلف داوري در جشنواره امسال اتفاقي نيست و به اين مهم توجه داشتيم. در انتخاب داوران «نگاه نو» هم بيشتر از نسل مياني سينما استفاده كرده‌ايم و تلاش شده از مجموع تجربه و نگاه و سلايق مختلف در اين تركيب حضور داشته باشند.

تجليل از دوبلورهاي سينماي ايران

وي افزود: روز جمعه ۹ بهمن از مجموعه فيلم‌هاي برنده سيمرغ در موزه سينما رونمايي مي‌شود البته نسخه برخي فيلم‌ها در اين مجموعه وجود ندارد كه به دلايل فني بوده است. روز پنجشنبه برنامه تقدير از ۱۴ دوبلور سينماي ايران را داريم و از مجموعه «صد سال موسيقي سينماي بعد از انقلاب» هم در دهه فجر رونمايي مي‌شود. همچنين امروز جدول فيلم‌هاي جشنواره فجر هم براي مردم و هم مخصوص رسانه‌ها ارائه خواهد شد. سيد صادق موسوي مدير ارتباطات و اطلاع رساني سي و چهارمين جشنواره فيلم فجر نيز در اين نشست گفت: امروز برنامه همه سينماها در كاخ جشنواره و در سينماهاي مردمي مشخص مي‌شود. وي افزود: تعدادي كارت بي‌نام در اختيار رسانه‌ها براي حضور در نشست‌هاي خبري برج ميلاد قرار خواهد گرفت كه رسانه‌ها به صورت چرخشي مي‌توانند اين كارت‌ها را در اختيار خبرنگاران و روزنامه‌نگاران خودشان براي حضور در نشست‌ها قرار دهند. موسوي ادامه داد: منتقدان با كارت‌هاي خودشان مي‌توانند در نشست‌ها حضور داشته باشند. محمد حيدري درباره سياست‌هاي فجر و هماهنگي با سازمان سينمايي گفت: آثار مختلفي كه در جشنواره حضور دارند از ابتداي سال توليد خود را آغاز كرده‌اند و مورد حمايت سازمان سينمايي قرار گرفته‌اند. همه ما مي‌دانيم آثاري كه در جشنواره ديده مي‌شوند، در سال بعد در چرخه اكران قرار مي‌گيرند از همين رو سياست‌هاي جشنواره و سارمان سينمايي با هم يكي است. وي ادامه داد: اگر دبيري براي چند دوره در جشنواره حضور داشته باشد مي‌تواند در همه بخش‌هاي توليدي يك فيلم حضور داشته باشد و پيگيري كند و ما اميدواريم چنين اتفاقي در آيين‌نامه‌اي كه بايد براي جشنواره تدوين شود، بيفتد، در غير اين صورت دبيري كه يك دوره در جشنواره حضور دارد نمي‌تواند روي محتواي آثار انتخابي خيلي تاثير داشته باشد.

سياه‌نمايي نداريم

دبير سي و چهارمين جشنواره فيلم فجر همچنين با بیان اینکه امسال فيلم‌ها بيشتر داستانگو شده‌اند، عنوان كرد: در بيشتر آثار نقد اجتماعي داريم اما اين به معناي سياه نمايي نيست و نقطه اميد هدفمندي را در فيلم‌ها مي‌بينيم. حيدري با اشاره به اينكه شايعات زيادي درباره بحث‌هاي مالي جشنواره وجود دارد، گفت: بازيگراني كه به كمك ما آمدند به دليل آوردن اسپانسر نبود. امسال هم رايتل به عنوان حامي مالي جشنواره ۷۰ تا ۸۰ درصد هزينه‌ها را تامين مي‌كند. وي درباره فيلم‌هاي بخش خارج از مسابقه گفت: تنها فيلم «يتيم خانه ايران» در اين بخش حضور دارد چرا كه جشنواره ظرفيت زيادي ندارد تا بتواند فيلم‌هاي بيشتري را نمايش دهد. دبير جشنواره فيلم فجر با اشاره به اينكه سانس‌ها از ساعت ۲: ۳۰ تا ۱۲ شب در كاخ جشنواره تعيين شده است، گفت: البته ممكن است برخي شب‌ها فيلم‌ها بعد از ساعت ۱۲ شب اكران شوند. حيدري همچنين از فشارهايي نام برد كه نهادها و صاحبان فيلم‌هايي كه به جشنواره راه نيافته‌اند وارد كرده‌اند و در اين باره گفت: ما زير بار اين فشارها نرفته و سعي كرديم به قوانين پايبند بمانيم. وي همچنين بار ديگر اين جمله را تكرار كرد كه تا پايان جشنواره از فيلم‌ها صيانت مي‌كند.

توضيح درباره تعامل با نيروي انتظامي

دبير سي و چهارمين جشنواره فيلم فجر درباره حضور نيروي انتظامي در مراكز نمايش فيلم‌ها بيان كرد: با نيروي انتظامي جلسه داشتيم و خوشحاليم كه اين همكاري شكل مي‌گيرد اين دوستان براي ما امنيت ايجاد مي‌كنند و ما به وجودشان مفتخريم. آنها در جشنواره وظايف خود را دنبال مي‌كنند و بي‌شك مشكلي در طول جشنواره رخ نمي‌دهد. قصد بر تعامل جشنواره با نيروي انتظامي است. همه ما قوانين موجود را مي‌دانيم و اصلا نيازي نيست كه پليس بخواهد ورود پيدا كند و به ما تذكري كند. سعي مي‌كنيم با همدلي و تعامل بيشتري حضور پيدا كنيم. حيدري همچنين درباره اعتراض‌هاي محمد رحمانيان و ماجراي فيلم «دختر» ميركريمي هم گفت: هيات انتخاب ۸۵ دقيقه از فيلم دختر را ديدند و فيلم را انتخاب كردند البته بخش‌هاي مربوط به زمستان باقي مانده كه در حال فيلمبرداري است و قرار است به نسخه اكران عمومي اضافه شود. آقاي رحمانيان از هنرمندان خوب كشور هستند كه انتقاداتي كردند كه ما هم شنيديم و فيلم ايشان در يخش هنر و تجربه پذيرفته شد چون تهيه‌كننده براي اين بخش هم فرم پر كرده بود.

عياري و بني اعتماد داوري را نپذيرفتند

حيدري با اشاره به اينكه كيانوش عياري داوري را قبول نكرد، گفت: از رخشان بني اعتماد خواستم در هيات داوران باشد كه به دليل سفر به هند نپذيرفت. وي با تاكيد اينكه براي انتخاب داوران به هيچ‌وجه محدوديت نداشتيم، ادامه داد: من مسئوليتي براي اهداي جايزه ندارم و اين داوران هستند كه فيلم‌ها را انتخاب كرده و جايزه مي‌دهند. دبير جشنواره همچنين درباره حضور رضا ميركريمي دبير بخش بين‌المللي جشنواره فجر توضيح داد: سينماي ايران به اين اقتدار رسيده كه افراد هم در بخش‌هاي اجرايي و هم بخش‌هايي هنري حاضر باشند و ما بايد اين موضوع را باور كنيم كه هنرمند مي‌تواند هم مشاور باشد، هم در بخش‌هايي اجرايي حضور داشته باشد و مطمئنا هيات داوران جشنواره به قدري با تجربه هستند كه بدون در نظر گرفتن شرايط فيلم‌ها را مورد بررسي قرار دهند. از طرفي آقاي ميركريمي هم فيلم خودشان را در بخش ملي ارائه دادند و اين مشخص است كه به سينماي ملي كشور اهميت زيادي مي‌دهند.

تمام آثار با حمايت ارگان‌ها ساخته مي‌شوند

وي در ادامه با اشاره به اينكه راي هيات داوران به كيفيت فيلم‌ها بستگي دارد، اضافه كرد: هيات داوران به كيفيت اصلي آثار توجه مي‌كند نه اينكه اين اثر از جانب چه ارگان يا سازماني مورد حمايت قرار گرفته است. همه ما مي‌دانيم تمام آثاري كه در سينماي ايران توليد مي‌شوند از سوي ارگان‌هاي مختلف حمايت مي‌شوند و پشت آنها هستند. در اين شرايط ما از اين سازمان‌ها تشكر مي‌كنيم كه در كنار سينماي ايران ايستاده‌اند. موسوي مدير ارتباطات و اطلاع رساني جشنواره نيز در ادامه نشست در سخناني گفت: طراحي و اجراي فضاهاي تبليغاتي جشنواره به عهده حاميان مالي است و آنها به خوبي از اين فضا براي تبليغات درست استفاده مي‌كنند. درادامه نشست حيدري گفت: مراسم افتتاحيه در تالار وحدت راس ساعت ۷ بعدازظهر آغاز مي‌شود و چهار بزرگداشت برگزار خواهد شد و در ضمن سعي داريم اين مراسم در مدت زمان كمتري برگزار شود و سخنراني هم نداريم. وي درباره همكاري با انجمن منتقدان سينما نيز گفت: جلسه‌اي با آنها تشكيل داديم كه پيشنهاد حضور منتقد در هيات داوران را مطرح كردند ولي اسمي را اعلام نكردند. ما پيشنهادها را مي‌شنويم و در نهايت خودمان انتخاب مي‌كنيم كه چه داوراني حضور داشته باشند. دبير سي و چهارمين جشنواره فيلم فجر در پاسخ به اين سوال كه آيا حضور نداشتن برخي از فيلم‌ها در بخش ملي به دليل حضور داشتن آنها در بخش بين‌الملل است؟ گفت: تعداد آثاري كه در جشنواره فيلم فجر حضور پيدا كردند براساس نظر انتخاب هيات انتخاب بوده است و هيچ صحبتي درباره بخش بين‌الملل اتفاق نيفتاده است. وي ادامه داد: دوست داشتيم تعداد آثار بيشتر مي‌شد اما وقتي درباره كيفيت صحبت مي‌كنيم بايد در يك جايي بايستيم. مي‌توانست تعداد آثار تا ۴۴ تا پيش برود ولي در مجموع هيچ صحبتي با بخش بين‌الملل نشده است و در آن بخش خود آقاي ميركريمي تصميم‌گيرنده هستند.

اول مستند، بعد هنر و تجربه و سوداي سيمرغ

وي با ذكر دوباره اينكه از ساعت 14 و 30 دقيقه فيلم‌ها در برج ميلاد به نمايش در مي‌ايد، ادامه داد: در بخش اول مستندها، بخش دوم هنر و تجربه و در آخر هم سينماي ايران است كه نمايش داده مي‌شود. حيدري افزود: بحث زيادي درباره مستند وجود داشته كه عده‌اي مي‌گويند اين بخش از سينما خودشان جشنواره مستقلي داشته‌اند و بيشتر اين آثار ديده شده‌اند اما در آن‌جا همه نوع مستندي وجود دارد و ما در اين بخش تعدادي از آنها را داريم. وي با بيان اينكه ۹ اثر از جشنواره «سينماحقيقت» دوباره در فجر حضور دارند، افزود: سينماي مستند، سينماي جذابي است و برخي از اين فيلم‌ها بسيار چشمگير هستند و برخي موضوعاتي كه در سينماي داستاني نمي‌تواند به آنها پرداخت را در سينماي مستند مي‌توانيم ببينيم و جشنواره فيلم فجر به هر حال اهميت زيادي دارد و حضور مستندها در اين جريان مي‌تواند نكته مثبتي باشد. محمد حيدري درباره انتقاداتي كه به جشنواره فيلم فجر مي‌شود، گفت: دليل پشت پرده‌اي براي اين انتقادات وجود ندارد. ما هميشه دربرابر تغييرات مقاومت مي‌كنيم. وي ادامه داد: امسال خيلي محكم پاي همه قوانين و فراخوان هايمان ايستاده‌ايم. وظيفه مان اين است كه به كساني كه انتقاد كرده‌اند و مي‌كنند، احترام بگذاريم. هر تغييري يك مقاومتي در برابرش وجود دارد. در جشنواره فيلم فجر همه تلاش ما اين بوده است كه تغييرات در راستاي بهتر برگزار شدن جشنواره اتفاق بيفتد.

بسياري از انتقادات نياز به پاسخگويي ندارند

سيد صادق موسوي هم گفت: شايد دليل برخي از اين انتقادات اين باشد كه ما خيلي زود فعاليت‌هاي رسانه‌اي را شروع كرديم، طوري كه بسياري از رسانه‌ها كه در طول سال به سينما نمي‌پرداختند، يك ماه و نيم است كه بسيار جدي اخبار سينما را دنبال مي‌كنند ضمن اينكه بسياري از اين انتقادات نياز به پاسخگويي ندارند. حيدري درباره پوستر جشنواره و اشتباهي كه در تاريخ درج شده در آن اتفاق افتاده بود، گفت: در رونمايي اوليه مسائل كوچكي درباره تاريخ روي آن وجود داشت اما آن پوستر اوليه بود و پوستر نهايي الآن آماده شده و اميدوارم استفاده از چهره هنرمندان در پوستر ادامه داشته باشد. البته آقاي پرستويي درباره پوستر انتقادهايي داشتند كه ما شنيديم. دبير جشنواره سي و چهارم فيلم فجر درباره حضور نمايش فيلم‌هاي فجر در شهرهاي ديگر عنوان كرد: اين موضوع در دوره‌هاي گذشته هم مورد بحث و بررسي بوده است و ما علاقه زيادي داريم كه اين فيلم‌ها در ديگر شهرها هم ديده شوند اما بخشي از آن به موضوع مالي جشنواره برمي‌ شودو همچنين به تعامل ميان مديران نيز بستگي دارد. البته در اين ميان صاحبان آثار هم هم نظراتي دارند و با توجه به تعداد اكران‌ها در جشنواره آنها نگران زمان اكران عمومي مي‌شوند. حيدري همچنين اشاره كوچكي به حضور شهاب حسيني و استعفاي وي گفت: هم بودن و هم نبودن شهاب حسيني را به ديده منت پذيرفتيم. شهاب حسيني از هنرمندان خوب هستند چه در بخش اجرايي باشند چه نباشند.

هنرمندان ديگري به جشنواره اضافه می‌شوند

وي اضافه كرد: چه اشكالي دارد كه با انتخاب هنرمندان بخواهيم بين آنها مقبوليت كسب كنيم. استفاده درست از هنرمندان در جايگاه خودشان از اهداف جشنواره فيلم فجر است و هنرمندان ديگري هم به جشنواره اضافه خواهند شد. مثلا كتايون رياحي در كاخ مردمي جشنواره برنامه‌هايي دارد. محمد حيدري در پاسخ به اين پرسش كه آيا بليت‌هايي براي خبرنگاراني كه كارت ندارند در نظر گرفته شده است، عنوان كرد: آقاي نوش‌آبادي سخنگوي وزارت ارشاد درباره همين موضوع صحبت كردند. از ابتدا اعلام كرديم كه با توجه به محدوديتي كه در كاخ جشنواره وجود دارد براي دوستاني كه نتوانسته‌اند كارت تهيه كنند، اين امكان را فراهم مي‌كنيم كه در ديگر سينماها به تماشاي آثار بنشينند. موسوي نيز در همين زمينه توضيح داد: همانطور كه آقاي نوش‌آبادي گفته اين رويكرد وزارت ارشاد است كه به اهالي رسانه احترام بگذارند. در سال گذشته اين تجربه انجام شده و نتيجه مثبتي هم داشته كه خبرنگاران بر اساس نزديكي به سينماهاي نمايش‌دهنده انتخاب‌هايي كردند، امسال هم به همين شكل خواهد بود و چنين امكاني براي آن دسته خبرنگاراني كه نتوانستند كارت جشنواره داشته باشند، وجود خواهد داشت. وي افزود: همه تلاشمان را كرديم تا آنهايي كه اهليت دارند كارت دريافت كنند اما با اين حال ما هم ممكن است خطاي انساني داشته باشيم. اين فشاري كه هم به ما و هم به اصحاب رسانه تحميل شد و فقط به دليل برقراري نظم در كاخ جشنواره بود. حيدري در اين خصوص بيان كرد: نگران نباشيد امسال آقاي غريب‌پور در كاخ هستند و نمي‌گذارند چنين اتفاقاتي بيافتد. غريب‌پور امسال مسئول كاخ جشنواره است و با كسي تعارف ندارد و اجازه وقوع برخي اتفاقات را نخواهد داد.


آرمان/محمدرضا درويشي: جشنواره موسيقي جوان مهم‌ترين گردهمايي است


محمدرضا درويشي معتقد است كه جشنواره موسيقي جوان، مهم‌ترين گردهمايي موسيقي در كشور است. نشست اعلام برنامه‌هاي جشنواره موسيقي جوان با حضور علي ترابي، دبير اجرايي جشنواره، هومان اسعدي، دبير علمي جشنواره، حسين عليزاده، نوازنده و عضو شوراي سياست‌گذاري جشنواره موسيقي جوان، محمدرضا درويشي، پژوهشگر و عضو شوراي سياست‌گذاري جشنواره، و آذين موحد، عضو شوراي سياست‌گذاري جشنواره، ششم بهمن‌ماه در تالار وحدت برگزار شد. آذين موحد، نوازنده و عضو شوراي سياست‌گذاري جشنواره موسيقي جوان، در اين نشست اظهار كرد: اگر جوانان ما در راستاي صحيح درك موسيقي كه نمادي از انديشيدن است، حركت كنند جايگاه هنر روز به روز بالاتر خواهد رفت. او ادامه داد: امسال اين شانس را داريم كه در بخش موسيقي كلاسيك با 11 ساز مختلف، جشنواره را برگزار كنيم. با توجه به تعداد كم نوازندگان در سازهاي بادي، اميدواريم امسال حضور فعال‌تر آنها را در مسابقه ببينيم. اميدوارم اين موضوع جوانان را در زمينه سازهايي مانند پيانو‌، گيتار و فلوت تشويق كند. حسين عليزاده، نوازنده و عضو شوراي سياستگذاري جشنواره موسيقي جوان ، نيز در اين نشست گفت: خوشبختانه جشنواره موسيقي جوان جايگاه بسيار خوبي در سراسر كشور پيدا كرده و به يك جشنواره معنوي تبديل شده است. در مدت يك سالي كه از برگزاري يك دوره تا دوره ديگر طول مي‌كشد، واقعا روي اين جشنواره كار و درباره ايرادها آن تجديد نظر مي‌شود. او اظهار كرد: فكر نمي‌كردم هومان اسعدي با اين همه فشار كاري كه روي خود حس مي‌كرد و چندبار به استعفا فكر كرده، به كار خود ادامه دهد؛ اما او به علت اشتياق و استقبال جوانان، از استعفا دادن منصرف شده است. وي درباره دليل اعلام زودهنگام فراخوان و نيز تبليغات جشنواره، بيان كرد: جشنواره موسيقي جوان زياد در بوق و كرنا نيست؛ اما از حالا اين نشست برگزار و فراخوان اعلام شده است تا داوطلبان فرصت آماده شدن و فكر كردن داشته باشند. عليزاده همچنين گفت: من در سفرهايم به نقاط مختلف ايران دريافتم، جشنواره در ميان مردم زنده است و كساني كه حتي از شهرستان‌هاي دور در آن شركت كرده‌اند، هنوز ميل به ادامه دادن دارند. او افزود: شكوفايي برترين‌هاي اين جشنواره و استعدادهاي جوان كشور فقط از طريق انجمن موسيقي امكان‌پذير نيست و تمام ارگان‌هاي فعال در حوزه موسيقي بايد اين جشنواره را مهم‌ترين بدانند. در بخش ديگري از اين نشست، محمدرضا درويشي - عضو شوراي سياست‌گذاري جشنواره موسيقي جوان - با بيان اينكه از موضع موسيقي نواحي اين جشنواره صحبت مي‌كند، گفت: صرف نظر از اينكه عنوان جشنواره به‌طور كلي براي چنين گردهمايي و همايشي تا چه اندازه درست است، اين جشنواره مهم‌ترين گردهمايي موسيقي در كشور است. با درگذشت استادان موسيقي ايران، به ويژه در بخش موسيقي نواحي، جشنواره‌اي كه به اين نوع موسيقي اختصاص داشت‌، اگر با شكل و شمايل سابق برگزار شود، ديگر فروغ چنداني نخواهد داشت. او همچنين بيان كرد: خوشحالم كه از سال گذشته بخش موسيقي نواحي ايران به اين جشنواره افزوده شده است. جشنواره موسيقي جوان يك جشنواره معمولي نيست، بلكه يك نوع سرمايه‌گذاري در فرهنگ و موسيقي كشور در ميان نسل امروز و نسل‌هاي آينده است. درويشي اظهار كرد: رپرتوآري كه براي هر سه بخش اين جشنواره تعيين شده، نشان مي‌دهد در عين هرج و مرجي كه امروز موسيقي ايران را دربرگرفته است‌، كارشناسان و موسيقدانان، جوانان را توسط اين آيين راهنمايي و موظف به طي مسيري غير از مسير مغشوش كنوني مي‌كنند. رپرتوآر، يك نوع راهنما براي جواناني است كه در معرض گم كردن راه براي پيدا كردن مسير آينده هستند كه اگر بخواهند مسير درست را پيدا كنند، اين قبيل آثار مي‌تواند راهنماي‌شان باشد. در ادامه، علي ترابي - دبير اجرايي جشنواره - ملي بودن جشنواره جشنواره موسيقي جوان را به بودجه مربوط ندانست و دليل آن را اضافه كردن بخش نواحي به جشنواره اعلام و بيان كرد: اين جشنواره در بخش اجرايي بسيار كم‌هزينه است و بيشتر بودجه آن به جايزه برگزيدگان تخصيص مي‌يابد. اميدواريم با پشتيباني آقاي مرادخاني - معاون هنري وزارت ارشاد - بودجه بيشتري بگيريم. او ادامه داد: در بخش موسيقي نواحي دچار ابهام هستيم، زيرا امسال ابعاد آن بسيار گسترده شده است و بايد بعد از پيش ثبت نام، بودجه آن تعيين شود. در بخش ديگري از اين نشست، هومان اسعدي - دبير علمي جشنواره - درباره پرسشي مبني بر تغيير رده‌هاي سني شركت‌كنندگان در دهمين دوره اين جشنواره، گفت: با توجه به به‌كار رفتن كلمه «جوان» در اين جشنواره و نيز توجه به سن آموزش موسيقي در ايران، منطقي‌تر بود كه بازه سني 15 تا 29 سال را براي شركت‌كنندگان در نظر بگيريم كه به بالا رفتن سطح جشنواره كمك و آن را كيفي‌تر مي‌كند. او اضافه كرد: تبصره‌اي هم براي افراد زير 15 سال وجود دارد كه اگر آمادگي اجراي رپرتوآر را دارند‌، درخواست دادن آنها براي شركت در جشنواره موسيقي جوان بدون مانع است و پس از بررسي تصميم‌گيري‌ مي‌شود كه مي‌توانند شركت كنند يا خير. همچنين عليزاده درباره نبودن هم‌نوازي در جشنواره موسيقي جوان، گفت: اين جشنواره يك جشنواره نمايشي نيست. درباره گروه‌نوازي نيز اگر بودجه لازم را داشته باشيم‌، قطعا بخش مهمي از جشنواره تشكيل خواهد داد. او ادامه داد: اگر در تكرار جشنواره، معيار خوبي براي تك‌نوازي ايجاد شود، آن‌گاه مي‌توان هم‌نوازي را هم اضافه كرد. اين جشنواره مانند يك دانشگاه و هنرستان موسيقي عمل مي‌كند و قرار نيست اگر چيزي امكانش وجود ندارد، به‌صورت تبليغاتي‌ بيان شود. اگر ما هنوز اقدامي در اين زمينه نكرده‌ايم، حتما در جلسات‌مان درباره‌اش صحبت مي‌كنيم.

 
«چسب و قيچي در گزارش يك ذهن اجاره‌اي» رونمایی می‌شود

رمان «چسب و قيچي در گزارش يك ذهن اجاره‌اي» نوشته علي قنبري كه چندي قبل توسط نشر بوتيمار منتشر شد، با حضور جمعي از اهالي قلم رونمايي مي‌شود. به گزارش آنا، تازه‌ترين اثر علي قنبري، شاعر و مترجم كه در قالب رمان است، در موسسه بهاران رونمايي مي‌شود. «چسب و قيچي در گزارش يك ذهن اجاره‌اي» 125 صفحه دارد، فضاي چندفرهنگي حاكم بر جنوب كشور را به نمايش مي‌گذارد و به‌جز اين، مانند ساير آثار این نویسنده گرايش سايبرپانك به معناي برداشتن مرزها بين نخبگان و عوام را نيز در خود دارد. رونمایی اين رمان فردا 8 بهمن، از ساعت 17 در موسسه بهاران، كافه رنگواژه واقع در خيابان وليعصر، بالاتر از زرتشت، كوچه نوربخش، پلاك 21 برگزار مي‌شود.


آرمان/تلويزيون خود را رقيب سينما نداند 
 
 
معاون ارزشيابي و نظارت سازمان سينمايي تاكيد دارد رابطه بين تلويزيون و سينما بايد سازنده‌تر باشد و اينگونه نيست كه با پخش چند تيزر وظيفه رسانه ملي در قبال سينما انجام شده باشد. حبيب ايل بيگي معاون ارزشيابي و نظارت سازمان سينمايي درباره رابطه تلويزيون و سينما و ايجاد تعامل دوسويه بين اين دو رسانه به مهر گفت: به نظر من مديريت فرهنگي كلان ما بايد براي يك‌بار هم كه شده به طور جدي تكليف همه را روشن كند تا يك پيوستگي بين تلويزيون و سينما به وجود ‌آيد. نمي‌شود يك دستگاهي سليقه‌اي و آن‌طور كه خودش مي‌خواهد رفتار كند و به باقي مسائل كاري نداشته باشد. وي افزود: من معتقد نيستم كه بايد ۱۰ سال صبر كنيم تا دوره مديريت بعدي رسانه ملي فرا برسد. همين امروز هم مي‌توان تعامل منطقي و درستي را بين سينما و تلويزيون برقرار كرد. اگر هدف خدمت به فرهنگ و هنر كشور باشد، مي‌توان به نقاط مشترك فراواني رسيد. سينما يكي از ابزارهاي پيشرو در حوزه فرهنگ و هنر است و نمي‌توان نسبت به آن بي‌تفاوت بود. ايل بيگي با ابراز تاسف از اينكه تلويزيون خود را رقيب سينما مي‌داند، بيان كرد: اين رقابت اصلا درست نيست و بايد بدانيم در كشور ما اين دو رسانه مكمل هم هستند گرچه در حوزه فرهنگسازي هر يك پتانسيل و سازوكار خود را دارد كه بايد در جهت رشد و ارتقاي فرهنگ به هم كمك كنند. تلويزيون امكان بسيار خوبي در اختيار دارد و سينماي ايران مي‌تواند در سال ۱۵۰ فيلم كه مورد نياز تلويزيون است فراهم كند ولي تلويزيون سالي كمتر از ۵ فيلم بيشتر نمي‌خرد. اين مدير سينمايي با اشاره به اينكه تلويزيون بايد با سينما مهربان‌تر باشد درباره پخش تيزرهاي تبليغاتي فيلم‌ها در شبكه‌هاي خارجي عنوان كرد: براي مبارزه جدي‌تر با اين اقدام مي‌طلبد كه شرايط در داخل كشور مطلوب‌تر شود. من غيرقانوني بودن اين جريان را رد نمي‌كنم ولي معتقدم قبل از آن نياز است شرايطي فراهم آوريم تا رسانه ملي به آثار سينمايي اهميت دهد و براي معرفي آثار سينمايي امكان بيشتري فراهم كند. وي ادامه داد: واقعا نمي‌دانم چرا تلويزيون با سينما مهرباني نمي‌كند؛ اين براي من قابل درك نيست. امروزه بيش از پيش از صنعت سينما بهره مي‌گيريم و در همه حوزه‌ها فيلمسازان خوب داريم و جزو معدود كشورهايي هستيم كه فقط محصولات خودمان را در سالن‌هاي سينما نمايش مي‌دهيم. ما پتانسيل‌هاي بالايي در حوزه سينما داريم كه تلويزيون سعي در ناديده گرفتن شان دارد. ايل بيگي بيان كرد: گراني تبليغات شهري و موانعي كه تلويزيون سر راه فيلم‌ها مي‌گذارد گاهي شرايط را به سمتي مي‌برد كه سينماگران به شبكه‌هاي خارجي متمايل مي‌شوند. تلويزيون‌هاي غير ملي درهايشان را به سمت سينماي ما باز كرده‌اند و حتي حاضر به تبليغ رايگان هستند ولي ما نبايد چنين اجازه‌اي بدهيم، اما اين اجازه ندادن با زور نيست بلكه بايد امكاني فراهم كنيم كه سينماگران تلويزيون را محل امني براي خود بدانند. وي گفت: هر موقع تلويزيون با سينما مهربان‌تر شد و اين رسانه وظايفش در قبال سينما را به شكل درست انجام داد آن موقع مي‌توان مصمم‌تر با متخلفان برخورد كرد. فقط هم مساله پخش چند تيزر نيست حمايت بايد همه‌جانبه باشد. اين تيزرها ميان حجم وسيع برنامه‌ها و تبليغات تلويزيوني گم مي‌شود و هيچ نمايي ندارد. وی همچنین درباره سي و چهارمين جشنواره فيلم فجر نيز گفت: من همه فيلم‌ها را ديدم و امسال به نظرم شاهد رشد و موفقيت‌هاي زيادي در اين حوزه هستيم.


ابتکار/همگام با سی و چهارمین جشنواره تئاتر فجر؛


نصب بزرگترین پروژه تئاتر تالار وحدت آغاز شد

 امروز 7 بهمن ماه در هفتمین روز از برپایی سی و چهارمین جشنواره بین المللی تئا‌تر فجر24 نمایش صحنه ای و خیابانی در قالب بخش های مختلف میزبان علاقمندان تئاتر است.در این روز 18 نمایش صحنه‌ای و 6 نمایش خیابانی برای علاقمندان تئا‌تر اجرا خواهد شد.

روز هفتم جشنواره فجر

نمایش های صحنه ای «تکه های سنگین سرب» به نویسندگی و کارگردانی ایوب آقاخانی ساعت 18 در تالار چهارسوی مجموعه تئاتر شهر،« تعبیر خواب» به نویسندگی و کارگردانی صمد آذرخش از قم در دو نوبت 17 و 19 در تالار سایه ، «دعوت به دو نمایش همراه» به نویسندگی و کارگردانی محمد رحمانیان از تهران در دو نوبت 17:30 و 19:30 در تالار قشقایی، «ملودی شهر بارانی» نوشته اکبر رادی به کارگردانی علیرضا پارسی از رشت در دو نوبت 17 و 20 در تماشاخانه سنگلج، «شرم و دغدغه» به نویسندگی و کارگردانی سید جواد اشکذری از مشهد در دو نوبت 17 و 19 در تالار مولوی، «وقتی ما مردگان برمی‌خیزیم» نوشته سمیرا اتفاق به کارگردانی شهاب آگاهی از تهران در دو نوبت 18 و 20:30 در تالار حافظ، «طپانچه خانم» نوشته محمد امیر یاراحمدی به کارگردانی شهاب الدین حسین پور از تهران در دو نوبت 18 و 20:45 در تالار استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر، «عاشقانه‌های فریدون» به نویسندگی و کارگردانی علی اصغر ثلاثی از تهران در دو نوبت 17 و 19 در تالار استاد انتظامی خانه هنرمندان و «ماهی های نه ماهه »« نوشته صابر محمدی به کارگردانی مهدی تنگستانی زاده از گناوه در دو نوبت 17 و 19 در تماشاخانه سرو روی صحنه می‌روند.همچنین در این روز نمایش‌های خیابانی و محیطی «پریگرینوس» به نویسندگی و کارگردانی جرزی زون از لهستان ساعت 15:30 در محوطه مجموعه تئاتر شهر، «بودن یا نبودن در میدان جنگ» به نویسندگی و کارگردانی سعید خیرالهی از دهلران ساعت 16:30 در محوطه مجموعه تئاتر شهر، «عروسک ها عاشق می شوند» به نویسندگی و کارگردانی سمانه موسوی از تهران ساعت 17 در محوطه مجموعه تئاتر شهر، «خانه» به نویسندگی و کارگردانی خداداد خدام از اراک ساعت 18 در محوطه مجموعه تئاتر شهر، «مین بال» نوشته محسن مهدویان به کارگردانی صادق حسین پور از رشت ساعت 17 در باغ هنر (خانه هنرمندان ایران) و «خوشه برنج» به نویسندگی و کارگردانی محسن اردشیر از آمل ساعت 17 در محوطه برج میلاد اجرا می شود.در هفتمین روز از برگزاری جشنواره، تماشاخانه‌های خصوصی نیز میزبان نمایش‌های صحنه‌ای بخش «به علاوه تئاتر فجر» هستند.بر این اساس، نمایش های «اژدهاک» نوشته بهرام بیضایی به کارگردانی مهدی پورخیاط در در دو نوبت 18 و 19:30 در تماشاخانه ارغنون،»صندلی ها» نوشته اوژن یونسکو به کارگردانی حسین رحیمی در دو نوبت 17 و 20 در تئاتر باران، «آنالیز» به نویسندگی و کارگردانی سیما شیبانی در سه نوبت 18،19 و 20 در خانه نمایش دا، «کمد یواری» نوشته کیوان میرمحمدی به کارگردانی کاوه مرحمتی در دو نوبت 18 و 20 در سالن استاد خسرو شکیبایی در تماشاخانه سه نقطه، «آشوییتس» به نویسندگی و کارگردانی شهرام ابوالقاسمی در دو نوبت 19 و 21 در سالن استاد رکن الدین خسروی تماشخانه سه نقطه، «نارنجیغ» نوشته محمدرضا سجادیان به کارگردانی بهادر آذری ساعت 18 در تماشاخانه استاد جمشید مشایخی،«قایقانع» نوشته محمدرضا سجادیان به کارگردانی بهادر آذری ساعت 20 در تماشاخانه استاد جمشید مشایخی، «آپارت-مان» به نویسندگی و کارگردانی کیوان سررشته ساعت 19در تماشاخانه موج نو و «کشتن کفتر چاهی» نوشته محمد چرمشیر به کارگردانی رضا حداد ساعت 15 در تئاتر آفتاب روی صحنه می رود. در میان این آثار پیشنهاد می کنیم تماشای نمایش هایی همچون «ملودی شهر بارانی»، «طپانچه خانم»، «نارنجیغ» و نمایش خیابانی «عروسک ها عاشق می شوند» را از دست ندهید. اما در شش روز ابتدایی جشنواره تئاتر فجر آثار مختلفی به روی صحنه رفتند و نمایش های مختلفی در بخش صحنه ای و خیابانی جشنواره اجرا شدند و هر کدام طرفداران و منتقدانی را از آن خود کردند.در ذیل به بررسی چند نمایش می پردازیم:

اجرای کم رمق «من - مده‌آ»

نمایش خارجی «من - مده‌ آ» از گرجستان از جمله اجراهایی بود که نتوانست مورد پسند قرار گیرد و رضایت مخاطبان را جلب کند. این نمایش برداشتی از اسطوره «مده آ» بود که تا به حال نمایشنامه نویسان شناخته شده ای همچون اوریپید، پی‌یر کرنی، ژان آنوی و ... از روی آن نمایشنامه هایی به نگارش درآورده اند. شناخته شده ترین متن موجود متعلق به اوریپید نمایشنامه نویس یونان باستان است و بقیه نویسندگان از نوشته وی الهام گرفته و ابعاد دیگر شخصیت «مده آ» را به رشته تحریر در آورده اند. در اجرای نمایش «من - مده آ» فونت کوچک بالا نویس و همچنین تاخیر در نمایش آن مخاطبان را با مشکل در خواندن متن مواجه می کرد به این ترتیب که بالانویس عقب تر از رویدادهای نمایش بود و چون این اثر نمایشی نیز برپایه دیالوگ استوار بود تماشاگران با اثر ارتباط کمتری برقرار می کردند. اما این مساله با توجه به اینکه اکثر اهالی تئاتر از داستان «مده آ» اطلاع دارند مشکل ساز نبود بلکه نگاه تک بعدی و به دور از جهان بینی اساطیری و بی توجهی به موقعیت «مده آ» در جهان معاصر مشکل اساسی این اثر نمایشی بود. زمانی که اثری برای حضور در بخش بین الملل جشنواره دعوت می شود حداقل این انتظار وجود دارد که کار حرف تازه ای برای گفتن داشته باشد و از نگاهی جدید به نمایشنامه ای که بارها دستمایه اقتباس قرار گرفته، نگاه کند اما متاسفانه نمایش «من - مده آ» در اجرای خود نتوانست ابعاد روانشناسانه، پرداختن به موضوع فرزند کشی، نگاه جنسیتی به زنان، مساله عشق و انتقام و حسادت، حضور خدایان در سرنوشت آدم ها و ... را آنطور که باید به مخاطب ارایه دهد. همین امر باعث شد در اجرای اول این نمایش تعداد زیادی از تماشاگران سالن قشقایی را ترک کنند.

شاید«اودیسه»بهترین باشد

اما شاید بهترین نمایش جشنواره از آغاز تا امروز را می توان نمایش «اودیسه» آرش دادگر دانست نمایشی که امین طباطبایی نویسنده آن برای نگارشش نزدیک به دو سال وقت صرف کرده و اسطوره اولیس را با نگاهی جهان شمول به تصویر کشیده است. در نمایش ۱۲۰ دقیقه ای آرش دادگر داستان اولیس از زوایای مختلفی به نمایش گذاشته شد. سرگذشت اولیس در این نمایش در زمان ها و موقعیت های مختلف خیالی و واقعی با بازیگران مختلف به نمایش در آمد. استفاده درست و ارجاعات مناسب از داستان اولیس به دنیای امروز از ویژگی های مورد توجه این اثر نمایشی بود. البته این نمایش بیشتر مناسب مخاطبی است که از داستان «اودیسه» و اتفاقاتی که برای اولیس رخ داده مطلع است و قبلا کتاب هایی در این زمینه مطالعه کرده است.

نگاهی به نمایش «تب سرد روی پیشانی داغ»

گاهی شیوه غلطی در آغاز کردن برخی نمایش‌ها دیده می‌شود که در آن کارگردان اصرار می‌ورزد قسمت نخستین نمایش را به میل و سلیقه خود اجرا نماید و هدفش هم از این ترفند آن است که به هر طریقی شده برای تماشاگر وانمود شود که از همان آغاز با اجرائی ظاهرا متمایز و خاص روبه روست و در این رابطه مهم هم نیست که این شیوه آغاز نمایش ارتباط تنگاتنگی با موضوع محوری اجرا دارد یا خیر. نمایش "تب سرد روی پیشانی داغ" به نویسندگی علی حاتمی نژاد و طراحی و کارگردانی مهدی ضیاء چمنی در صحنه اول "خرده روایت”‌هائی را از زبان یکی از پرسوناژها که روی تختخوابی دراز کشیده روایت می‌کند؛ این خرده روایت‌ها شامل برخی خاطره‌های نوستالژیک است. نکته حائز اهمیت آن است که پرسوناژ مورد نظر در این صحنه سالم، اما در صحنه دوم بدون دلیل معلول و تاحد زیادی ناتوان نشان داده می‌شود و کارگردان خیلی سهل‌انگارانه علت و چگونگی چنین وضعیتی را به گمانه‌پردازی‌های ذهن خود تماشاگر می‌سپارد.مضمون داستانگونه نمایش این است که برادر کوچک‌تر و متاهل پرسوناژ معلول با زنی ارتباط نامشروع برقرار می‌کند و برآن است که از همسرش جدا شود و با زن دوم ازدواج نماید و سپس هردو با هم به استرالیا مهاجرت کنند. این برادر ناخلف برایش مهم هم نیست که برادر معلولش بعد از رفتن او تنها و بی‌کس و کار می‌ماند. او و زن دوم نقشه خود را به اجرا می‌گذارند، اما نویسنده متن به شکلی عامدانه موانعی ساختگی سرراه‌شان قرار می‌دهد و نهایتا برادر ناخلف که به طور سوال‌برانگیزی تنها به استرالیا رفته، برمی‌گردد و حتی شاهد همدلی زن دوم با برادر معلولش می‌شود و نهایتا خودش هم با زن قبلی‌اش آشتی می‌کند. نگاهی گذرا به وقایع فوق نشان می‌دهد که همه چیز سطحی و ساختگی است. ضمنا پایان نمایش هم به همان موقعیت آغازین برمی‌گردد. در این میان اساسا آخرش معلوم هم نمی‌شود که هدف نویسنده از پرداختن به این وقایع بدون دلیل، بیهوده و جعلی چه بوده است.

بازی های تصنعی

در یکی از صحنه‌های ماقبل آخر ناگهان و به طور خود به خودی برای چند لحظه معلولیت پرسوناژ معلول از بین می‌رود و بعد بلافاصله دوباره معلول می‌شود؛ برای این حادثه «من درآوردی» هم هیچ دلیلی ارائه نشده است. در متن و کارگردانی این نمایش اساسا روابط علت و معلولی رعایت نشده است. طراحی صحنه هم بیانگر نکته یا داشته مهمی نیست و در رابطه با مقوله بازیگری، فقط بازی بازیگر مردی که نقش برادر معلول را ایفا می‌کند، خوب و قابل توجه است. بازی بقیه بازیگران تصنعی است؛ ضمنا رفتار همسر برادر خطاکار با برادر معلول شوهرش- که از هر دو آنان بزرگ‌تر است - مثل رفتار کردن با یک بچه است و این در نمایش ظاهرا به عنوان محبت و رفتاری درست نشان داده شده است. میزانسن‌ها اغلب تکراری و قراردادی است: در بیشتر صحنه‌ها دو بازیگر، هرکام در طرفی از صحنه روی چارپایه می‌نشینند و با هم از دور، زیر نور موضعی حرف می‌زنند. در این اجرا آدم‌ها یا خیلی خوبند یا خیلی بد. ضمنا دیالوگ‌ها هم به دیالوگ تئاتری شباهت ندارند و گاهی غلط هم به کار گرفته شده‌اند؛ مثلا در جائی برادر معلول به برادر خطاکارش می‌گوید: «دلم می‌خواد بزنمت، ولی زورم بهت نمی‌رسد» و برادرخطاکار درجواب او می‌گوید: «بزن ، خب». کاربرد نور هم تکراری است. در این اجرا «کُنش دراماتیک» وجود دارد، اما نویسنده و کارگردان عملا این کنُش دراماتیک را در طی صحنه‌های بعد، دروغ و باطل از کار در می‌آورند.بازیگران گاهی بدون دلیل تک صداهائی با لب و دهان ایجاد می‌کنند. ضمنا عارضه دیگری هم مزید بر علت شده: وقتی در فواصل صحنه‌ها بازیگری که نقش برادر معلول را بازی می‌کند، بلافاصله رفتارش عوض می‌شود و به شکل یک آدم سالم در می‌آید و با همان حالت صحنه را برای ادامه صحنه بعد ترک می‌کند، تماشاگر همه چیز را لو رفته تلقی می‌نماید. اگر این بازیگر با همان حالت معلول صحنه را ترک می‌کرد و فقط در پایان و هنگام معارفه به طور غافلگیرانه‌ای آشکار می‌شد که او احیانا یک بازیگر معلول نیست، بلکه سالم است و فقط نقش یک آدم معلول را بازی کرده، در آن صورت موضوع و بخش‌های مربوط به بازی او گیرا تر جلوه می‌کرد.

مروری برنمایش «رقص مرگ»

در پنجمین روز جشنواره تئاتر فجر تالار استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر میزبان نمایش «رقص مرگ» با نویسندگی و کارگردانی یاسر خاسب بود.نمایش "رقص مرگ” با همکاری کمپانی sosh آلمان به صحنه رفت و مایکل اولفیک به عنوان یکی از بازیگران در این نمایش فیزیکال اجرای نقش کرد.نمایش در تاریکی و با ساز و آواز مایکل اولفیک آغاز شد، در حالی که یاسر خاسب با گریم سیاه خود از طنابی در جلو صحنه آویزان بود. در این نمایش بی‌کلام قرار بود شاهد داستانی باشیم که زندگی یک بیمار خواب‌گرد را به تصویر می‌کشد، اما به نظر می‌رسید کمتر تماشاگری توانست مفهوم مورد نظر کارگردان را دریافت کند.«رقص مرگ” که با کمترین نور ممکن و در فضایی نیمه تاریک اجرا شد، بیش از هر چیز محل بروز امکانات مختلف صوتی و تصویری بود. گروه موسیقی متشکل از سه نوازنده با حدود 10 ساز شرقی و غربی، از تنبور گرفته تا ویولن و گیتار الکتریک، به ایجاد فضاسازی صوتی و اجرای موسیقی صحنه پرداختند.حرکات بدنی نیز در انواع مختلف دیده می‌شد، زنی با لباس عروس که رقص سماع می‌کرد از یک سو، و رقص بوتو از سوی دیگر توسط سایر بازیگران انجام می‌شد. جهش‌ها و پرش‌هایی که حشرات و جانوران مختلف را یادآوری می‌کردند و پرستاری که با حالت‌های مکانیکی و حرکات خشک به تیمار بیمارش می‌پرداخت، هرکدام نوعی از حرکات فیزیکی را به نمایش گذاشتند.

سیاهی‌هایی که با گچ سفید به آرامش می‌رسند

در این نمایش طراحی صحنه خاصی وجود داشت که امکانات حرکتی ویژه‌ای را در فضا ایجاد می‌کرد. محفظه فلزی بزرگی در میان صحنه آویزان بود و در میان آن تختی قرار داشت که در واقع یک آکواریوم بزرگ بود و دورن آن ماری مشغول شنا کردن بود. یاسر خاسب که علاقه زیادی به صحنه‌هایی هیجان‌انگیز دارد روی سقف این اتاقک قفس مانند به حرکت می‌پرداخت یا از طنابی در میان صحنه آویزان می‌شد.حرکات خشن، درگیری و نزاع میان شخصیت‌ها سرانجام با مرگ یا خواب آرام یک بازیگر به پایان رسید تا همه شخصیت‌ها صورت خود را با گچ سفید بپوشانند و با چرخیدن سماع گونه، پاشیدن گچ سفید در فضا و روشن کردن شمع به آرامش برسند.

نگاهی متفاوت به شاهکار شکسپیر در جشنواره تئاتر فجر

اما از روز سه شنبه تالار وحدت میزبان گروه فنی نمایش ˝هملت˝ به کارگردانی توماس اوسترمایر یکی از مهم ترین کارگردانان اروپا شد.نمایش «هملت» نوشته ویلیام شکسپیر توسط توماس اوسترمایر یکی از 10 کارگردان برتر اروپا در بخش بین الملل تئاترفجر به صحنه خواهد رفت. این گروه که دیروز سه‌شنبه ششم اردیبهشت ماه به ایران وارد شده، در حال نصب و برپایی دکور نمایش در تالار وحدت هستند.بدون شک نصب و ایجاد دکور عظیم این نمایش یکی از عظیم‌ترین پروژه‌های تئاتری است که تاکنون در این تالار ایجاد و نصب شده است. بیش از چند تن وسیله و تجهیزات این نمایش به ایران وارد و با حضور تعدادی از متخصصان فنی و اجرایی آلمان در حال نصب در تالار وحدت است.فرانک کوکریتس سرپرست گروه نور نمایش "هملت” با ارائه توضیحاتی در مورد این اثر گفت: این اثر ترجمه و برداشت جدیدی از یکی از مهمترین نمایشنامه‌های شکسپیر است و اجرایی مدرن خواهد بود.کوکریتس خاطرنشان کرد: طراحی نور توسط طراح اصلی شکل گرفته او ایده‌هایی را خود مطرح کرده و از ایده‌های کارگردان هم بهره برده است. البته به دلیل آنکه این کار برداشتی تازه از این اثر است خیلی در اجرا و طراحی هایمان تاکیدی بر متن نداشته ایم.گفتنی است؛ نمایش "هملت” به کارگردانی توماس اوسترمایر از پنجشنبه 8 تا شنبه 10 بهمن ماه ساعت 19 در تالار وحدت به صحنه می رود.


ابتکار/سیاست‌های جشنواره تجسمی فجر تشریح شد؛


اثرمحوری جایگزین هنرمحوری و حذف تیم داوری

نشست خبری هشتمین جشنواره بین‌المللی هنرهای تجسمی فجر در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد.
به گزارش ایلنا، مجتبی آقایی (دبیرکل هشتمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر) در نشستی با حضور خبرنگاران به تشریح برنامه‌های این جشنواره پرداخت و گفت: خوشبختانه با برنامه‌ریزی‌های انجام شده در این دوره رویکردهای جدیدی به جشنواره اضافه شده و از این دوره می‌توان به بهرمندی از هنرهای تجسمی یاد کرد.
آقایی درباره کلیات و آمار و ارقام مرتبط با جشنواره گفت: برنامه‌ریزی‌های جشنواره از تابستان شروع شد. در این دوره ما روش ترکیبی برای فراخوان آثار انجام دادیم و در حوزه‌های مختلف شرکت‌کننده داریم. به‌طور کلی 9 هزار و 230 اثر از 4 هزار و 915 نفر در سایت جشنواره دیده می‌شود. همچنین 105 هنرمند از 45 کشور در جشنواره شرکت‌ کرده‌اند. در این دوره از جشنواره دو هزار و 657 شرکت‌کننده از میان بانوان و دو هزار و 258 شرکت‌کننده از میان آقایان حضور دارند. همچنین بیش از 70 فیلم به دفتر جشنواره معرفی شده است. فیلم‌ها دو اکران خواهند داشت؛ یکی در قسمت سینماتک و دیگری در محل نمایشگاه.
جمشید حقیقت‌شناس (دبیر هنری جشنواره) نیز در ادامه نشست؛ با بیان این مطلب که این دوره از جشنواره مختص افراد خاصی نیست؛ گفت: امسال با هفت دوره برگزار شده کاملا متفاوت است. سال‌هاست که جشنواره فجر برگزار می‌شود درصورتی‌که هیچ کنجکاوی در آن دیده نمی‌شود. در این دوره تلاش کردیم این حس کنجکاوی را در مردم بوجود بیاوریم. این نمایشگاه فقط برای افراد متخصص نیست بلکه می‌خواهیم مردم را به نمایشگاه بکشانیم. به همین دلیل در تمام طول نمایشگاه برنامه‌های مختلفی برگزار می‌کنیم. ما رشته‌ها را حذف کرده‌ایم و به‌طور کلی نمایشگاه را در یک راستا برگزار می‌کنیم. در جشنواره امسال؛ نمایشگاه اثرمحور داریم نه هنرمحور. ما یک رویکرد کیفی داشتیم و کنجکاو بودیم چه اتفاقی می‌افتد اما امسال متفاوت است. امسال یک شورای هنری داریم اما تیم داوری نخواهیم داشت که هر بخش را به‌طور جداگانه داوری می‌کند و تیم هنری به‌صورت کلی آثار جشنواره را در همه زمینه‌ها بررسی می‌کند. این کار دشوار بود ولی انجام شد.
حقیقت شناس با بیان اینکه در این دوره؛ آثار هنرمندان به همراه رزومه آنها بررسی می‌شود، گفت: اسم خلق‌کننده آثار در کنار کارها می‌آید. متاسفانه امسال از بین حدودا 9 هزار اثر فقط 200 کار انتخاب شده که شامل تک اثر و پروژه‌های هنری‌ست. ما سعی کردیم در نمایش و انتقال آثار یک ویژگی خاص وجود داشته باشد همچنین بخشی به نام فجر هنری ملی در نمایشگاه آغاز به‌کار می کند که فقط شامل خوشنویسی و نگارگری است که در نیاوران برگزار خواهد شد. در این بخش؛ هنرمندانی از سراسر کشور شرکت‌کرده‌اند. ما خیلی تمایل داریم هفته‌های هنری را در کشورهای مختلف برگزار کنیم.
حقیقت‌شناس در پاسخ به این سوال که چرا بعضی داوران جشنواره هنرهای تجسمی را هر سال شخم می‌زنند، گفت: در زمینه فرهنگ این شخم زدن‌ها لازم است. هفت دوره جشنواره برگزار شده و بازدیدکنندگان ریزش داشته‌اند و فقط در افتتاحیه و اختتامیه شرکت می‌کردند. ما می‌توانستیم شخم نزنیم و به همین منوال جشنواره را ادامه دهیم ولی جشنواره را شخم زدیم تا بازدیدکننده بیشتری جذب کند و شما باید قضاوت کنید که قوی‌ترین نمایشگاه این دوره‌ها بوده یا ضعیف‌ترین آن.
عبدالرحیم سیاه‌کارزاده (دبیر اجرایی جشنواره هنرهای تجسمی) نیز با بیان این مطلب که؛ جشنواره در 32 استان کشور برگزار می‌شود و 26 استان جشنواره را همزمان برگزار می‌کنند؛ گفت: سالن ایران، سالن افتتاحیه و محل همایش‌های جشنواره است. در این جشنواره همچنین بخش هنر اقتصاد مقاومتی دیده شده و نمایشگاه هم در این زمینه داریم.
محمد رحیمیان (عضو شورای جشنواره) نیز اشاره‌ای به مقاله‌های ارسال شده به دبیرخانه جشنواره داشت. او گفت: چکیده‌های بیش از 125 مقاله به جشنواره ارسال شده که درنهایت 50 مقاله پذیرفته شده. توجه و پرداختن به بخش پژوهش یکی از ضروریات پیشبرد جشنواره فجر است. ما در تعامل با جامعه پزشکان و دانشجویان می‌توانیم جشنواره فجر را پشتیبانی فکری کنیم. امسال به‌جز بخش سفارش مقاله؛ عملا با مقالاتی ازسوی دانشگاه‌ها مواجه هستیم که نشان می‌دهد مسیری که انتخاب کرده‌ایم؛ مسیری درست است.
هشتمین جشنواره بین‌المللی هنرهای تجسمی فجر از روز جمعه 9 بهمن‌ماه در موسسه فرهنگی هنری صبا در سالن ایران افتتاح و اختتامیه آن هشت اسفند در تالار وحدت برگزار می‌شود.


ابتکار/ناگفته‌های اولین کارگردان برگزیده فیلم فجر


اولین کارگردان برگزیده تاریخ جشنواره فیلم فجر گفت: با توجه به اینکه فیلم «هیولای درون» جایزه کارگردانی و فیلمبرداری را گرفت، برایم عجیب بود که در آن سال بهترین فیلم نشد.
خسرو سینایی اولین فیلمسازی است که در دومین جشنواره فیلم فجر که برای اولین بار به صورت رقابتی برگزار شد، موفق به دریافت جایزه کارگردانی برای فیلم «هیولای درون» شده است.
این فیلمساز در گفت‌وگویی با ایسنا، یادآور شد: در آن دوره علاوه بر من، اسماعیل امامی هم جایزه بهترین فیلمبرداری را گرفت و برایم عجیب بود که چرا بهترین فیلم را به کار دیگری دادند و از همان دوره فهمیدم که خرده شیشه‌هایی وجود دارد.
وی با اشاره به اکران این فیلم در سینماها، اظهار کرد: فیلم بنا به دلایلی با تاخیر حدود 7 ماهه بدون اطلاع من روانه اکران شد و بعد متوجه شدم از فیلم 135 دقیقه‌ای یک نسخه 90 دقیقه‌ای اکران می‌شود که با دیدن تایم فیلم، حالت سکته پیدا کردم.
این کارگردان با اشاره به مشکلاتی که این فیلم برای اکران داشت، گفت: آقایی از ارشاد آن دوران با من صحبت کرد و ضمن اظهار لطفی که داشت به من گفت که من عاشق فیلم شما هستم، فقط مشکلی دارد و آن هم لباس هنرپیشه خانم است و آن را عوض کنید! و مشکل دیگرشان با فیلم، چهره بازیگر اصلی فیلم بود که می‌گفتند، تصاویر درشت او را نامیزان کنید! که امکان تغییر هیچ کدام از اینها برایم فراهم نبود. تصویری هم مربوط به کابوس بود و شستن مرده را به تصویر کشیده بودیم که متوجه شدم شبانه از ارگان رسمی که تهیه‌کننده فیلم بود به استودیو بدیع آمدند و نگاتیوها را برده‌اند.
این کارگردان با اشاره به موفقیت فیلم «هیولای درون» در خارج از کشور، اظهار کرد: همان سال فیلم در جشنواره «کارلووی‌واری» پذیرفته شد که به دلیل اختلافات ایران و چک‌اسلواکی اجازه ندادند، فیلم به آن جشنواره برود.
سینایی که بعدها در جشنواره هجدهم فیلم فجر هم برای فیلمنامه «عروس آتش» به همراه حمید فرخ‌نژاد موفق به دریافت سیمرغ بلورین شد، به ایسنا گفت: هیچ وقت موفقیت‌های این‌طوری برایم مهم نبوده و همیشه سعی کرده‌ام فیلم‌ام را بسازم و جوایز در کارم تاثیری نداشته است.
این کارگردان که این روزها آخرین ساخته سینمایی‌اش «جزیره رنگین» در گروه هنر و تجربه اکران می‌شود، درباره آن اظهار کرد: دیدگاه تماشاگران در ایران نسبت به خارج متفاوت است و در اینجا مردم کم‌کم به دیدن این فیلم‌ها عادت می‌کنند.
وی افزود: چندی پیش این فیلم در جشنواره ونکوور حضور داشت و اخیرا کاتالوگ این جشنواره به دستم رسید که درباره «جزیره رنگین» نوشته بودند، منتظریم چالش ما با ایران تمام شود و چمدان ببندیم و به جزیره هرمز برویم. تماشاگران هم از امتیاز یک تا پنج، چهار به فیلم داده بودند که بسیار دلگرم‌کننده بود.


ابتکار/چه کسانی به فاطمه معتمد‌ آریا حمله کردند؟


به دنبال حمله چند روز گذشته عوامل خودسربه جلسه نقد و بررسی فیلم «یحیی سکوت نکرد» در شهر کاشان و ایجاد رعب و وحشت، کارگردان این فیلم ، توضیحاتی درباره این حادثه ارائه داد.
به گزارش خبرآنلاین، کاوه ابراهیم‌پور، کارگردان فیلم، حضور این افراد را عجیب و غیرقابل باور دانست و گفت: جلسات نقد و بررسی فیلم خیلی روان و استاندارد در همه جای ایران برگزار می‌شود. وقتی عوامل فیلم برای یک جلسه نقد و بررسی دعوت می شوند، در جلسه شرکت می‌کنند و این یک روند معمول است. چنین اتفاقی برای فیلمی که از وزارت ارشاد مجوز ساخت و نمایش دارد و در سینماها در حال اکران است، منطقی نیست.کارگردان «یحیی سکوت نکرد» جلسه نقد و بررسی این فیلم را در قالب سلسله نشست‌ها و نقد بررسی‌های فیلم‌های گروه هنر و تجربه عنوان کرد و گفت: این جلسه هم مثل خیلی از جلسات گروه هنر و تجربه بود. خانم معتمدآریا هم مشکلی ندارند و در سینمای ایران در حال فعالیت هستند. واقعا دلیل این حمله برای من مشخص نیست.ابراهیم‌پور درباره تصمیمش برای شکایت از عناصر خودسر گفت: از چه کسی باید شکایت کنیم؟ این افراد معلوم نیست چه کسانی هستند و به هیچ ارگان رسمی و دولتی هم وابسته نیستند. نیروی انتظامی بود که ما را از دست این افراد نجات داد و اگر نیروی انتظامی نبود معلوم نیست چه بلایی سر ما می‌آمد. من به شخصه شکایت نمی‌کنم. بعید می‌دانم خانم معتمد آریا هم قصد شکایت داشته باشند، باید از خودشان بپرسید.این کارگردان که «یحیی سکوت نکرد» اولین ساخته اوست، درباره حمایت جامعه سینمایی و نهادهای صنفی مثل خانه سینما از سینماگران و راه‌های جلوگیری از چنین اتفاقاتی گفت: منطقی این است که از ما حمایت کنند اما الان گویا درگیر جشنواره فجر هستند.ابراهیم‌پور حساب عناصر خودسر را از مردم کاشان جدا دانست و گفت: من عاشق کاشان و مردم کاشان هستم.اهالی کاشان مردمی خونگرم و فرهیخته هستند و حساب این آدمها از مردم کاشان جداست از نظر من این افراد به هیچ جایی تعلق ندارند.


اعتماد/گفت‌وگو با وحيد اميرخاني درباره «در مدت معلوم»



وظيفه فيلمساز گفتن از محدوديت‌هاي موجود است

    فرناز ميري/  نخستين فيلم بلند وحيد اميرخاني با نام «در مدت معلوم» از ٢٥ آذر بر پرده سينماها رفته و اكنون نيز در حال اكران است. اين فيلم با زبان طنز به سراغ موضوع ازدواج موقت رفته است. موضوعي كه شايد چندان در عرصه عمومي جامعه به آن پرداخته نمي‌شود يا درباره‌اش صحبتي نمي‌كنند. از يك سو پرداختن به چنين موضوعي در نخستين فيلم بلند يك كارگردان جوان قابل توجه است و از سوي ديگر نبايد ضعف‌هاي فيلم را ناديده گرفت. فيلمي كه گاهي احساس مي‌شود فيلمساز مي‌خواهد از همين فرصتي محدودي كه ساختن يك فيلم در اختيارش مي‌گذارد براي اشاره به همه مشكلات جوانان يا جامعه بهره بگيرد. به هر روي طبق آمار فيلم «در مدت معلوم» تاكنون فروش خوبي داشته و از مرز يك ميليارد تومان گذشته است. اين فيلم با نويسندگي مهدي علي‌ميرزايي و تهيه‌كنندگي سيدمحسن جاهد و رويا شريف محصول سال ۱۳۹۳ است. جواد عزتي، هومن سيدي، ويشكا آسايش، گوهر خيرانديش و اكبر عبدي در اين فيلم حضور دارند. با اميرخاني گفت‌وگويي درباره فيلم، روند ساخت و نقاط ضعف و قوت آن داشتيم.

  ‌ در اين زماني كه فيلم «در مدت معلوم» اكران شده است چه بازخوردهايي نسبت به فيلم دريافت كرده‌ايد؟
بازخوردها خيلي مثبت بود. هم در فضاي مجازي، سايت‌ها، و بلاگ‌ها و هم گزارش‌هايي كه از سينماها در تهران و شهرستان داريم نشان مي‌دهد از فيلم استقبال شده است. پيش بيني ما اين بود از آنجاكه درباره موضوع فيلم، پيش‌داوري‌هاي زيادي وجود دارد، بيشتر واكنش‌ها و يادداشت‌ها به موضوع بپردازد و دقيقا همين اتفاق افتاده است. از اين سطح كه فارغ بشويم، به هر حال با توجه به گزارش سالن‌هاي سينما، اكران‌هاي مردمي و مشاهدات عمومي؛تماشاگران، خيلي خوب با فيلم ارتباط برقرار كرده‌اند و سانس‌هاي نمايش فيلم شلوغ و گرم برگزار مي‌شود.
  ‌ شما در اين فيلم به سراغ موضوع ازدواج موقت رفته‌ايد. مساله‌اي كه شايد در جامعه گسترش داشته باشد اما مردم و مسوولان خيلي راحت درباره آن صحبت نمي‌كنند و حتي مي‌توان گفت اصلا حرفي از آن به ميان نمي‌آيد. چرا به سراغ اين موضوع و ساخت چنين فيلمي رفتيد؟
اتفاقا مردم خيلي راحت راجع به اين موضوع صحبت مي‌كنند. اما اين حرف زدن در گفتمان پنهان جامعه و نه گفتمان عيان وجوددارد. مي‌توانيم ببينيم دوستان و افراد نزديك به هم در هر قشري درباره اين مساله از زواياي مختلف صحبت مي‌كنند. كافي است كمي با دقت به موضوعات مورد بحث جوانان در محافل غيررسمي و خصوصي آنها نگاه كنيم تا به‌راحتي ببينيم اقشار طبقات مختلف اجتماعي تا چه اندازه‌اي و در چه حجم وسيعي با اين مساله درگير هستند و از زواياي مختلف درباره‌اش صحبت مي‌كنند. اگر به شبكه‌هاي اجتماعي نگاهي بيندازيد با انبوهي از سوالات، راهكارها و حواشي اين موضوع برخورد مي‌كنيد. كافي است شبكه‌هاي اجتماعي را بررسي كنيم تا متوجه بشويم تا چه اندازه اين موضوع در ميان افراد باب گفت‌وگو را باز كرده است. اما در گفتمان رسمي جامعه انگار چنين مساله‌اي وجود ندارد و از اساس از مخيله مردم ما خارج است. هم در بدنه اصلي و رسمي جامعه و هم بنيان‌هاي خانواده و مردم‌نهاد درباره اين مساله حرفي زده نمي‌شود. گويي وجود ندارد. اين شكاف و فاصله بين فضاي رسمي و مردمي به نفع هيچ‌كس نيست. در فضاي رسمي، اگر هم صحبتي درباره آن بشود بيشتر تشريفاتي و به منزله پاك‌كردن صورت مساله و در فضاي عيب و قبح دانستن آن است. بنابراين ما با مساله‌اي سرو كار داريم كه به شكل واقعي ذهن جوان را كم يا زياد درگير مي‌كند، اما عرصه عمومي و مديران تصميم‌گير آن را ناديده مي‌گيرند. بنابراين مساله به شكل واقعي وجود دارد اما فقط به سطح رسمي نرسيده است. اگر تاكنون استقبالي از فيلم شده است باتوجه به اينكه فيلم در اين فصل (فصل ركود اكران و امتحانات) و بدون تبليغات گسترده و پيش‌رو بودن جشنواره فيلم فجر اكران شد اما استقبال زيادي از فيلم شده و اين مساله به همين دليل است كه موضوع فيلم اشاره به گفتمان پنهان دارد. مردم مي‌خواهند درباره اين موضوع فكر و صحبت كنند و خود به خود ديگران را به ديدن اين فيلم دعوت مي‌كنند.
  ‌ به هر روي موضوع فيلم به نوعي خط قرمز محسوب مي‌شود. آيا خواسته‌ايد فيلمي درباره خط قرمزها بسازيد و مخاطب را جلب كنيد؟
نخست آنكه من از موضوع به فيلم نمي‌رسم بلكه از قصه به فيلم مي‌رسم. بحث سرگرم‌كننده بودن فيلم براي من مهم است و سعي مي‌كنم مخاطب از وقت و هزينه‌اي كه براي ديدن اين فيلم گذاشته است، راضي باشد. دوم آنكه، اين خط‌قرمزها، خط قرمزهاي خط‌كشي شده‌ و واقعي نيست و خط قرمز پنهان است. يعني بعضي اوقات تصورات در مورد خط قرمز بودن يك موضوع كاملا توهم است. گاهي يك زاويه نگاه، نو و بكر است يا حرف جسورانه‌اي است اما يك فرد، ممكن است نو بودن را با خط قرمز بودن اشتباه بگيرد. موضوع فيلم ما، به نحوي است كه عموم مردم به دلايل فرهنگي- اجتماعي، ترجيح مي‌دهند درباره اثبات ضرورت آن بحث و جدل نكنند. برخي از ما آرزو داريم بدون حرف و حديث، از سازوكاري در جامعه برخوردار باشيم كه براي حل مسائل مربوط به غريزه به تنگنا نيفتيم. اما خوب به دلايل تاريخي و فكري اين امكان وجود ندارد و براي بهره‌مندي از حقوق اوليه طبيعي خود كلي بايد بجنگيم، در اين فضا كسي (خصوصا فرد سياسي) برايش صرف نمي‌كند، از آبرو و اعتبار اجتماعي‌اش هزينه كند تا وضع موجود را تغيير دهد. اينجاست كه وظيفه فيلم و فيلمساز است از محدوديت‌هاي موجود سخن بگويد و ماجرا را به رخ مديران فرهنگي بكشد. فيلمنامه اين فيلم ١٠ سال پيش نوشته شده اما ساخته نشده بود. اين بدين معني است كه از طرف مسوولان، هنرمندان و فيلم‌سازها اين نگراني‌ها و هراس‌ها وجود داشته كه ساخت چنين فيلمي را سال‌ها عقب انداخته است. مردم در حال حاضر در سينما اين فيلم را مي‌بينند و بدون شرم با موضوعي كه خط قرمزي قلمداد مي‌شد، روبه‌رو مي‌شوند، مي‌خندند و به آن فكر مي‌كنند. اين به معني موفقيت اجتماعي يك فيلم و جابه‌جايي خط قرمز است. بنابراين فيلمساز مي‌تواند به اين مساله ورود كند و خط قرمزها را جابه‌جا كند.
  ‌ فيلم از زبان طنز بهره گرفته و به ژانر كمدي وارد مي‌شود. چرا در ساخت «در مدت معلوم» از زبان طنز استفاده كرده‌ايد؟
به‌طوركلي انگار يك مساله مهم، حياتي و موثر در جامعه موقعيت طنز ايجاد مي‌كند. از اين روي خود موضوع به‌ذاته بستر طنزگونه دارد. ضمن اينكه مسائل مهم، ملتهب و حساسيت‌برانگيز را در قالب طنز راحت‌تر مي‌توان مطرح كرد تا حساسيت‌زا نشود. ما در كشوري زندگي مي‌كنيم كه به‌راحتي ممكن است سرنوشت يك فيلم تغيير كرده و براي هميشه بايگاني شود. بنابراين زبان طنز در اين فيلم جديت و حساسيت‌زايي را از موضوع مي‌گيرد و از لايه‌هاي زيرين به مخاطب تلنگر مي‌زند.
  ‌ تا چه اندازه فيلم دستخوش مميزي شد؟ آيا مجبور به حذف بخش‌هايي از داستان يا فيلم شديد؟
به هر حال فيلمي ساخته شده كه از نظر مخاطب و سازندگان فيلم براي نخسين‌بار پس از انقلاب به اين شكل صريح درباره چنين موضوعي صحبت مي‌كند. اين مساله هم مثبت و هم منفي است. بخشي از آن نيز به خود عوامل (نويسنده، كارگردان و تهيه‌كننده) برمي‌گردد كه به شكل آگاهانه مجبور به خودسانسوري بودند تا فيلم به اكران برسد. من به عنوان كارگردان فيلم بايد ميان يك فيلم تند و صريح كه ممكن بود هرگز امكان اكران را پيدا نكند، يا فيلمي منعطف‌تر كه نگراني مسوولان تصميم‌گير را هم كمتر مي‌كرد يكي را انتخاب مي‌كردم. از آنجا كه آينده فيلم و اكران آن براي من مهم بود دومي را انتخاب كردم.
  ‌ لوكيشن فيلم شهري كوچك در اطراف تهران است. آيا تعمدي در انتخاب اين لوكيشن بوده است. مثلا اينكه بخواهيد بگوييد چنين موضوعي در شهرهاي كوچك بيشتر دغدغه است و بايد درباره آن صحبت شود تا در كلانشهري مانند تهران؟
شرط صدور پروانه ساخت فيلم تغيير نام و شهر فيلم بود. براي ساخت اين فيلم به يك شهر كوچك نزديك تهران با يك بافت مذهبي و سنتي نياز داشتيم. اين هم جزو مواردي بود كه ما كوتاه آمديم تا فيلم ساخته شود. البته اگر فيلم در همان فضاي اوليه ساخته مي‌شد ما امكان طرح موضوعات جسورانه‌تري داشتيم؛ موضوعاتي مثل نقش مديريت ديني در برخورد با مسائل غريزي جوانان و موضوعاتي از اين دست كه اين امكان از فيلم گرفته شد.
  ‌ «در مدت معلوم» نخستين فيلم بلند سينمايي شما به حساب مي‌آيد. فكر مي‌كنيد ساخت اين فيلم چه تاثيري در روند فيلمسازي شما خواهد داشت؟
از همان ابتدا كه اين قصه را براي ساخت انتخاب كردم بسياري از پيشكسوتان سينما تاكيد مي‌كردند كه دنبال آن نروم؛ چراكه توليد چنين فيلمي از نظر آنها غيرممكن بود. اما من از همان ابتدا حس مي‌كردم قدرت و توانايي هدايت اين قصه و عبور از خط قرمزهاي آن را ضمن رعايت حساسيت‌هايي كه ممكن است سرنوشت فيلم را دگرگون كند، دارم. قصه اين فيلم براي من انگيزه شده بود؛ چراكه قصه‌اي خنثي نبود و از آنجا كه من دنبال سينمايي سرگرم‌كننده و قصه‌گو هستم آن را انتخاب كردم. اگر بگويند ميان فيلمي كه فقط مخاطب خاص دارد اما در جشنواره‌ها ديده مي‌شود يا فيلمي با مخاطب زياد كه ممكن است اصلا در هيچ جشنواره‌اي به چشم نيايد (مانند همين فيلم) من دومي را انتخاب مي‌كنم.
  ‌ در فيلم برخي موضوعات ديده مي‌شود كه گويي فيلمساز قصد داشته درباره همه‌چيز صحبت كند. مانند موضوع نيروهاي امنيتي و كنترل كوچه رخصت، سكانس قهوه‌خانه با افكت‌هاي تصويري خاص يا حتي صحنه‌اي كه ميثم در خيال خود براي دعوا با پسر همسايه همانند بروس‌لي عمل مي‌كند. چرا اين همه موضوع را در فيلم گنجانده‌ايد؟
نه در واقع بدين شكل نيست. مي‌توانستيم فيلمي داشته باشيم كه پر از شوخي‌ها و صحبت‌هاي پيرامون مسائل جنسي باشد كه پيش‌تر هم نمونه آن را در سينماي خودمان داشته‌ايم. اما فيلم من به‌طور مستقيم درباره اين مسائل صحبت نمي‌كند و حتي اشاره مستقيمي هم ندارد و نمي‌خواهد مخاطب را با شوخي‌هايي از اين دست بخنداند. ضمن اينكه ساختار فيلمنامه، همان ساختار شناخته‌شده داستان‌هاي خطي نيست. ساختار ايجاب مي‌كند كه ايده‌هاي متراكم اما همسو در كنار هم ساختمان معنايي را شكل دهد. تنوع موقعيت‌ها لزوما آشفتگي مضموني ندارد بلكه در فيلم ما هر صحنه زاويه‌اي خاص از موضوع را نشان مي‌دهد. در كوچه رخصت چه اتفاقي مي‌افتد؟ شخصيت ميثم نشان‌دهنده فردي است كه به بحران رسيده و مي‌خواهد همه‌چيز اين انكار محافظه‌كارانه اجتماع را مسخره كند و از همين روي وقتي از سوي نيروهاي امنيتي بازداشت مي‌شود و از او مي‌پرسند با بي‌بي‌سي رابطه داري؟ امنيتي‌ها را دست مي‌اندازد. براي من در قصه اوليه، اين بخش از فيلم اشاره به سازمان‌ه