تبعيض نژادي در مدارس آمريكا بيداد مي‌كند

به گزارش خبرگزاري فارس، «دريك زد جكسون» از نويسندگان روزنامه «بوستون گلوب» و كارشناس امور آموزشي در يادداشتي كه اخيراً در همين روزنامه منتشر ساخته، ضمن اذعان به نابرابري فرصت‌هاي آموزشي بين دانش‌آموزان رنگين‌پوست با سفيدپوستان آمريكايي، وضعيت جدايي نژادي در مدارس اين كشور را نوعي آپارتايد آموزشي برمي‌شمارد.
ترجمه كامل يادداشت مذكور در پي مي‌آيد:

به هنگام روي كار آمدن اوباما در ژانويه 2009، برنامه حقوق مدني «اُكلا» گزارش داد كه الگوهاي تبعيض نژادي در مدارس دولتي در سال 2006 بسيار وخيم‌تر از سال 1998 است. هجده ماه بعد، مطالعه جديدي بدتر شدن اوضاع را نشان داد. اين مطالعه با حمايت «بنياد كلوگ» و دانشكده سلامت عمومي هاروارد و توسط پژوهشگران دانشگاه شمال شرقي انجام گرفته است.
نتايج بررسي مزبور با به استهزاء گرفتن هرگونه لفاظي درباره دموكراسي و برابري فرصت‌ها، نشان مي‌دهد كه كودكان رنگين‌پوست همچنان در مدارسي حضور مي‌يابند كه با مدارس كودكان سفيدپوست تفاوت‌هاي بارزي دارد. اين بيان، عبارت محترمانه‌اي براي ارجاع به گزارش كميسيون كِرنر است: دو جامعه، يكي سياه‌پوست و ديگري سفيدپوست ، جداي از هم و نابرابر.
در شيكاگو كودكان سياه پوست به مدارسي مي‌روند كه 74 درصد دانش آموزان آن سياه‌پوست هستند و كودكان سفيدپوست به طور ميانگين به مدارسي مي‌روند كه فقط 6 درصد از دانش‌آموزان آن را سياه‌پوستان تشكيل مي‌دهند. بوستون از نظر نسبت جداسازي دانش‌آموزان آفريقايي ـ آمريكايي و لاتين‌تبار بدترين وضعيت را در بين كلان‌شهرها دارد.
مطالعه Diversitydata.org به اين نتيجه دست يافت كه 43 درصد از دانش‌آموزان آفريقايي ـ آمريكايي و لاتين‌تبار در مدارسي حضور مي‌يابند كه نرخ فقر در منطقه آن بيشتر از 80 درصد است؛ در حاليكه فقط 4 درصد از دانش‌آموزان سفيدپوست به چنين مدارسي مي‌روند.
اين گزارش اذعان مي كند: مسائلي همانند جداسازي دائمي نژادي ـ قومي و قرار گرفتن دانش‌آموزان در معرض محروميت اقتصادي در سطح مدارس، همچنان مورد توجه قرار نگرفته است.
عجيب‌ترين مساله در فاصله زماني بين گزارش اُكلا و مطالعه اخير عبارتست از سكوت كاخ سفيد در قبال آن. اين مساله به نوعي افسون زدايي كارشناسان آموزشي منجر شد. ريچارد كاهلنبرگ عضو ارشد بنياد قرن، مي‌گويد: مناطق آموزشي مجزايي وجود دارد كه راه‌هايي قانوني براي ادغام مدارس در همديگر را مي‌طلبد، ولي واشنگتن هيچ گونه حمايتي را در اين راستا انجام نمي‌دهد.
گري اُرفيلد مدير اجرائي برنامه حقوق مدني نيز معتقد است: اوباما افراد خوبي را به خدمت گرفته است ولي آنان كار خود را به خوبي انجام نمي‌دهند. آنها هيچ گونه طرح اميدبخشي را تدوين نكرده‌اند. نانسي مك‌آردل پژوهشگر نيز مي‌گويد: هيچگونه راهبرد پويايي را در سطوح ملي، ايالتي يا فدرال نمي‌بينيم كه بتواند الگوهاي جداسازي كنوني را از بين ببرد.
به راحتي مي‌توان فهميد كه چرا هيچگونه عكس‌العملي از واشنگتن را شاهد نيستيم. سه سال پيش، ديوان عالي در يك تصميم‌گيري ناگوار با 5 راي موافق در برابر 4 راي مخالف، طرح‌هاي داوطلبانه ادغام مدارس در سياتل و لوييزيانا را كنار گذاشت. دولت بوش كه فعالانه به دنبال ناكام گذاردن هر نوع عمل مثبت در نظام آموزشي بود، با انتشار بيانيه‌اي مدعي شد كه قويا استفاده از شيوه‌هاي بي‌طرفانه براي انتقال دانش‌آموزان را تشويق مي‌كند. كارشناسان آموزشي اميد داشتند كه دولت اوباما تاكنون طرح جديدي را ارائه داده و راهنماي مفيدتري را براي برنامه‌هاي ادغام داوطلبانه تدوين كند. ولي در دولتي كه رئيس جمهور آن يك آفريقايي ـ آمريكايي است چنين اتفاقي رخ نداده است. سخنراني آموزشي مهم اوباما در تابستان سال جاري، هيچ گونه اشاره‌اي به عدم تفكيك نژادي نداشته است. ولي درباره مبارزه‌اش با شكاف فرصت‌ها صحبت كرد ولي گويا تفكيك نژادي جايي در اين مبارزه وي ندارد. هم اينك در ايالات متحده كودكان رنگين پوست در معرض محروميت‌هاي عظيمي قرار گرفته‌اند كه پُر كردن شكاف فرصت‌هاي برابر را غير ممكن مي‌سازد.
مترجم: يعقوب نعمتي وروجني