كارنامه اينترنت و فناوري اطلاعات در ايران

بررسي رخدادهاي مرتبط با اينترنت و فناوري اطلاعات در ايران نشان مي‌دهد كه سال‌88 سال پر‌فراز و نشيبي براي فعالان اين عرصه بوده است

با اين حال بايد گفت اگرچه عقب‌ماندگي كشور در اين عرصه از برنامه‌هاي مصوب توسعه مورد تأكيد كارشناسان و مسئولان قرار گرفته اما بايد براي پيشبرد اهداف مورد نظر، هميشه نيمه پر ليوان را ديد؛ هر چند متضرر نهايي «‌مشترك مورد نظر‌» باشد.

ر‌كورد‌دار قطعي اينترنت و پيامك

با توجه به قطعي‌هاي پي در پي شبكه اينترنت و اختلال شديد در آن و نيز قطعي‌ها و اختلال‌هاي مشابه در شبكه تلفن همراه در ايران، مي‌توان گفت ايران در رتبه اول دنيا قرار دارد و بعيد به‌نظر مي‌رسد كه به اين زودي‌ها كشوري بتواند اين ركورد را بشكند.

نغز‌ترين نكته اين ماجرا آنجا بود كه برخي مسئولان مربوطه مانند مسئولان شركت مخابرات ايران و بانك ملي ايران اعلام كردند كه در خدمات الكترونيك آنها طي اين مدت نه‌تنها خللي وارد نشده بلكه اين خدمات رشد هم داشته است.

اينترنت لاك‌پشتي

با آمدن وزير جديد ارتباطات در دولت دهم گمان مي‌رفت كه وضعيت اينترنت در ايران بهبود يابد. به‌خصوص برنامه‌هاي اعلام شده وزير جديد در مجلس به هنگام رأي اعتماد اين گمانه‌زني را در محافل رسانه‌اي تقويت كرد كه در اين سال شاهد حذف محدوديت سرعت اينترنت در ايران خواهيم بود.

اما وزير چندي بعد از استقرار بر كرسي وزارت، آب پاكي را روي دست همه ريخت و همان سخنان سليماني مبني بر كافي بودن سرعت‌128‌كيلو‌بيت بر ثانيه براي كاربران خانگي را تكرار كرد. بدين‌ترتيب باز هم آرزوي اينترنت پر سرعت بر دل جوانان ماند. البته از قديم‌و‌نديم گفته‌اند آرزو بر جوانان عيب نيست!

اجي مجي، وايمكس

بالاخره بعد از چندين سال انتظار و كلي حرف و حديث در باره برندگان مزايده وايمكس و شرايط راه‌اندازي آنها، اين سرويس نوين به مناسبت سي و يكمين سالگرد پيروزي انقلاب اسلامي و آغاز دهه مبارك فجر، براي نخستين بار در ايران با پهناي باندهايي بين 64‌كيلوبيت بر ثانيه تا 2‌مگابيت بر ثانيه، در شهرهاي اصفهان، اهواز، تبريز، تهران، شيراز، كرج و مشهد مقدس راه‌اندازي و عرضه آن آغاز شد.

براي استفاده از وايمكس، نيازي به نزديكي و يا ديد مستقيم نسبت به آنتن ارسال‌كننده نيست و با بهره‌گيري از انواع مودم‌هاي وايمكس، امكان دسترسي به اين سرويس چه در داخل ساختمان و چه در فضاي باز فراهم خواهد بود.

هزينه اندك توسعه و نگه‌داري، مودم كوچك و قابل حمل، عدم‌تداخل امواج، امنيت بالاي شبكه، يكپارچگي مودم، ايجاد زيرساخت‌هاي لازم جهت گسترش شبكه انتقال داده، توسعه ظرفيت تجارت الكترونيك و عدم‌نياز به كابل‌كشي و خطوط تلفن از جمله مزايا و برتري‌هاي فناوري وايمكس به شمار مي‌روند؛

هر‌چند تكنولوژي مذكور تنها براي استفاده ثابت از وايمكس كاربرد دارد و براي سيستم‌هاي در حال حركت، استفاده از اين فناوري امكان‌پذير نيست.

خصوصي‌سازي مخابرات

سال‌88 را بايد سال سرنوشت‌ساز براي مخابرات دانست؛ سالي كه سرانجام اين شركت وارد بورس شد و به بخش خصوصي واگذار شد. سابقه اين ماجرا به 6‌سال پيش باز مي‌گردد.

در سال‌١٣٨٢ خصوصي‌سازي مخابرات در دستور كار مقامات وزارت ارتباطات قرار گرفت و كميسيون خصوصي‌سازي مخابرات در شركت مخابرات مادر، تشكيل شد. يكي از بحث‌هاي جدي در اين ماجرا سرنوشت وديعه‌هاي مشتركان مخابرات بود. حجم ودايع موجود نزد مخابرات، رقمي در حدود 8هزار‌ ميليارد تومان است.

قرار بر اين شد كه اين ودايع به سهام تبديل شود و هركس مايل نيست برود و در دفاتر مخابرات فرم پر كند و خط‌اش را پس بدهد.در سال‌88، درست از زماني كه در آخرين لحظه آغاز عرضه بلوكي شركت مخابرات، خبر اعلام انصراف شركت پيشگامان كوير يزد در مزايده منتشر و سپس اعلام شد كه اين شركت از نظر امنيتي تأييد صلاحيت نشده است و سپس در روز مزايده، كنسرسيوم توسعه اعتماد مبين وابسته به تعاون سپاه، برنده بلوك مديريتي مخابرات اعلام شد،

بحث‌هاي مختلفي از سوي كارشناسان و برخي نمايندگان مجلس مبني بر نادرست و غيررقابتي بودن واگذاري اين شركت حساس و واگذاري به ارگان‌هاي شبه دولتي مطرح شد؛ به‌طوري كه سازمان بازرسي و كميسيون ويژه اصل‌44 مجلس اعلام كرد كه شرايط واگذاري اين شركت را بررسي و گزارش آن را منتشر مي‌كند. در آخرين روزهاي اين سال شوراي رقابت سرانجام صحيح بودن واگذاري مخابرات را تأييد كرد.

الكامپ جدا، تلكامپ جدا

خب به سلامتي بر خلاف رويه سال‌هاي قبل 2 نمايشگاه اصلي فناوري اطلاعات و مخابرات در ايران به‌طور جداگانه برگزار شد و هيچ‌كس هم در جريان برگزاري اين نمايشگاه‌ها زخمي نشد! با اين حال به‌نظر مي‌رسد كه هنوز اين نمايشگاه‌ها ارائه‌دهنده تمام ظرفيت‌هاي فناوري اطلاعات در ايران نيستند. راجع به قهر و آشتي‌هاي نهادهاي صنفي هم ما اصلا خبري نشنيديم؛ شما هم نشنيده بگيريد.

رسانه‌هاي ديجيتال؛ سال سال دريغ از پارسال

سومين نمايشگاه رسانه‌هاي ديجيتال و نرم افزارهاي چندرسانه‌اي امسال در محل مصلاي تهران برگزار شد. آمارها حكايت از افزايش كمي تعداد شركت كنندگان، تعداد نشست‌ها و كارگاه‌ها و تعداد بازديد‌كنندگان دارد.

اما ظاهرا نابساماني، انجام كارها در دقيقه 92، اطلاع نرساني حرفه‌اي و به‌هم‌ريختگي برنامه‌ها وجه مشخصه نمايشگاه‌هاي ايراني شده است وبايد اين شيوه نمايشگاه داري را به نام خود ثبت كنيم.

صادرات نرم افزار در مدار صفر درجه

برخي مي‌گويند 100‌ميليون دلار، برخي ديگر مي‌گويند 40‌ميليون دلار و برخي از صاحبان اين صنعت نيز مي‌گويند يك ميليارد دلار صادرات نرم افزار داريم. ما هم ناديده قبول داريم. اما يكي نيست چند تا عدد و رقم و اسم اعلام كند كه كدام نرم‌افزار‌ها؟ توسط چه كساني؟ در چه حجمي؟ به چه كشورهايي؟ و با چه هزينه و سودي صادر شده است؟ و اگر وضعيت توليد و صادرات نرم افزار در ايران اينقدر خوب است چرا به گفته فعالان رسمي اين صنف، 60‌درصد شركت‌هاي فعال در عرصه فناوري اطلاعات در ايران ورشكسته شده‌اند؟