«موج» زمانی زنگ موبایل هنرمندان بود
گاهی زمان آهنگسازی اشک میریزم
کیوان ساکت در برنامه «نغمهها» نحوه شکلگیری برخی قطعاتش را توضیح داد؛ از اینکه گاهی زمان آهنگسازی اشک میریزد سخن گفت و به قطعه «موج» اشاره کرد که زمانی زنگ موبایل بسیاری از هنرمندان بوده است.
گروه موسیقی: کیوان ساکت در برنامه «نغمهها» نحوه شکلگیری برخی قطعاتش را توضیح داد؛ از اینکه گاهی زمان آهنگسازی اشک میریزد سخن گفت و به قطعه «موج» اشاره کرد که زمانی زنگ موبایل بسیاری از هنرمندان بوده است.
به گزارش بولتن نیوز، برنامه تخصصی موسیقیایی «نغمهها» به کارگردانی حبیب ذوالفقاری و تهیه کنندگی اصغر احدی شب گذشته دوشنبه سوم آذر ساعت 23:15 میزبان کیوان ساکت آهنگساز و نوازنده بود تا ضمن بررسی نحوه تولید قطعات بی کلام «افسوس، خاطره و موج» از آلبوم «شرق اندوه» درباره قطعات با کلام «نگاه و خورشید و ماه » به ترتیب از آلبومهای «شبی با خورشید» و «کی میرسد باران» نیز گفتگو کند.
ساکت نوازنده و آهنگساز که 52 سال پیش در مشهد متولد شده، در این برنامه از حضور خود در کارگاه موسیقی صدا و سیما در سن 14 سالگی خبر داد و درباره تولید قطعات افسوس و موج گفت: طراحی قطعه «افسوس» را در مایه دشتی چپ کوک با سه تم انجام دادم. این اثر اولین قطعه از آلبوم «شرق اندوه» است.
وی افزود: آلبوم شرق اندوه با همکاری امید نیکبین و اجرای پیانو بهنام ابوالقاسم تولید شده است. سازبندیهای آن مربوط به ارکستر زهی دوره باروک است که پیانو در آن به خوبی شنیده میشود. تمهای قطعات «افسوس» و «خاطره» را مدتها با خود زمزمه میکردم تا توانستم بعد از مدتی این دو آثار را متولد کنم.
ساکت همچنین درباره قطعه «خاطره» توضیح داد: «خاطره» در گام شوشتری لا بر اساس کلام فارسی تولید شده است. خاطره هم همانند افسوس ترکیبی از تار، ارکستر و پیانو دارد که برخوردار از سبک باروک روسیه است.
نوازنده مطرح ایران، قطعه «افسوس» را عاشقانه خواند و گفت: این قطعه دشتی با افسوس، دریغا، درد و اندوه همراه است. زمان تنظیم ساخت یک اثر هنری، هنرمند حس و حال خاصی خواهد داشت که قابل وصف نیست و برای توضیح آن زبان قاصر است. گاهی اوقات در زمان ساخت آثارم اشک میریختم و گاهی هم سکوت میکردم و به فکر فرو میرفتم.
وی درباره قطعه «موج» و انتقادهای صورت گرفته، تصریح کرد: قطعه «موج» حرکت خاصی از لحاظ ملودی و بافت دارد و تغییر مدلاسیون در این اثر به شکل سنتی انجام نشده است. به این دلیل عباس ستایشگر (موسیقیدان) در مجله موسیقی آن زمان از این اثر بسیار انتقاد کرد و به بیان ایرادهای فنی آن پرداخت. موج اما طرفداران زیادی هم داشت و در اغلب برنامههای رادیو و تلویزیون از آن بسیار استفاده میکردند.
این نوازنده و آهنگساز افزود: قطعه موج زمانی زنگ موبایل بسیاری از هنرمندان بود. موسیقی موج سفری است که آغاز و پایان دارد با شور آغاز میشود و شنونده را به گردش ملودیها میبرد و به او حالت غرق شدگی میدهد.
ساکت درباره تولید دو اثر «نگاه و خورشید ماه» یادآور شد: در سال 1373 وقتی برای اجرای سولو به رادیو دعوت شدم تم اولیه قطعه نگاه را اجرا کردم و در زمانی که نزد استاد مشیری میرفتم، او روی این موسیقی شعر گفتند تا این اثر شکل گرفت.
وی از قطعه «نگاه» به عنوان خاطرهانگیزترین تصنیفش یاد کرد و افزود: در این قطعه سعی کردم از تمهایی استفاده کنم که موجب خسته کردن ذهن شنونده نشود و از ساختار سهل و سادهای برخوردار است.
این آهنگساز مطرح درباره موسیقی «خورشید و ماه» نیز اظهار کرد: هرمز ناصر شریفی به دنبال موسیقی بود که شعر خود را دکلمه کند. بعد از مطالعه آثار او و انتخاب اشعار، آهنگسازی آن را آغاز کردم و تولید تصنیف «خورشید و ماه» را برای ناصر شریفی به پایان رساندم. این اثر با مایه دشتی، از انواع سازها بهره برد و با صدا و آواز سینا سرلک و دکلمه هرمز ناصر شریفی بسیار بر دل نشست.
به گزارش بولتن نیوز، برنامه تخصصی موسیقیایی «نغمهها» به کارگردانی حبیب ذوالفقاری و تهیه کنندگی اصغر احدی شب گذشته دوشنبه سوم آذر ساعت 23:15 میزبان کیوان ساکت آهنگساز و نوازنده بود تا ضمن بررسی نحوه تولید قطعات بی کلام «افسوس، خاطره و موج» از آلبوم «شرق اندوه» درباره قطعات با کلام «نگاه و خورشید و ماه » به ترتیب از آلبومهای «شبی با خورشید» و «کی میرسد باران» نیز گفتگو کند.
ساکت نوازنده و آهنگساز که 52 سال پیش در مشهد متولد شده، در این برنامه از حضور خود در کارگاه موسیقی صدا و سیما در سن 14 سالگی خبر داد و درباره تولید قطعات افسوس و موج گفت: طراحی قطعه «افسوس» را در مایه دشتی چپ کوک با سه تم انجام دادم. این اثر اولین قطعه از آلبوم «شرق اندوه» است.
وی افزود: آلبوم شرق اندوه با همکاری امید نیکبین و اجرای پیانو بهنام ابوالقاسم تولید شده است. سازبندیهای آن مربوط به ارکستر زهی دوره باروک است که پیانو در آن به خوبی شنیده میشود. تمهای قطعات «افسوس» و «خاطره» را مدتها با خود زمزمه میکردم تا توانستم بعد از مدتی این دو آثار را متولد کنم.
ساکت همچنین درباره قطعه «خاطره» توضیح داد: «خاطره» در گام شوشتری لا بر اساس کلام فارسی تولید شده است. خاطره هم همانند افسوس ترکیبی از تار، ارکستر و پیانو دارد که برخوردار از سبک باروک روسیه است.
نوازنده مطرح ایران، قطعه «افسوس» را عاشقانه خواند و گفت: این قطعه دشتی با افسوس، دریغا، درد و اندوه همراه است. زمان تنظیم ساخت یک اثر هنری، هنرمند حس و حال خاصی خواهد داشت که قابل وصف نیست و برای توضیح آن زبان قاصر است. گاهی اوقات در زمان ساخت آثارم اشک میریختم و گاهی هم سکوت میکردم و به فکر فرو میرفتم.
وی درباره قطعه «موج» و انتقادهای صورت گرفته، تصریح کرد: قطعه «موج» حرکت خاصی از لحاظ ملودی و بافت دارد و تغییر مدلاسیون در این اثر به شکل سنتی انجام نشده است. به این دلیل عباس ستایشگر (موسیقیدان) در مجله موسیقی آن زمان از این اثر بسیار انتقاد کرد و به بیان ایرادهای فنی آن پرداخت. موج اما طرفداران زیادی هم داشت و در اغلب برنامههای رادیو و تلویزیون از آن بسیار استفاده میکردند.
این نوازنده و آهنگساز افزود: قطعه موج زمانی زنگ موبایل بسیاری از هنرمندان بود. موسیقی موج سفری است که آغاز و پایان دارد با شور آغاز میشود و شنونده را به گردش ملودیها میبرد و به او حالت غرق شدگی میدهد.
ساکت درباره تولید دو اثر «نگاه و خورشید ماه» یادآور شد: در سال 1373 وقتی برای اجرای سولو به رادیو دعوت شدم تم اولیه قطعه نگاه را اجرا کردم و در زمانی که نزد استاد مشیری میرفتم، او روی این موسیقی شعر گفتند تا این اثر شکل گرفت.
وی از قطعه «نگاه» به عنوان خاطرهانگیزترین تصنیفش یاد کرد و افزود: در این قطعه سعی کردم از تمهایی استفاده کنم که موجب خسته کردن ذهن شنونده نشود و از ساختار سهل و سادهای برخوردار است.
این آهنگساز مطرح درباره موسیقی «خورشید و ماه» نیز اظهار کرد: هرمز ناصر شریفی به دنبال موسیقی بود که شعر خود را دکلمه کند. بعد از مطالعه آثار او و انتخاب اشعار، آهنگسازی آن را آغاز کردم و تولید تصنیف «خورشید و ماه» را برای ناصر شریفی به پایان رساندم. این اثر با مایه دشتی، از انواع سازها بهره برد و با صدا و آواز سینا سرلک و دکلمه هرمز ناصر شریفی بسیار بر دل نشست.
منبع: خبرگزاری مهر
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com


